Να μην ξεχάσω να πάρω απορρυπαντικό για πιάτα (το φτηνό) Δεν είναι ασύνηθες πλέον να βλέπουμε βιβλία σε super-markets και άλλου είδους πολυκαταστήματα. Και παρότι αρχικά δεν είχα δώσει καθόλου σημασία στο συγκεκριμένο γεγονός, μια συζήτηση που είχα πρόσφατα με προβλημάτισε και άρχισα να το σκέφτομαι. Και από την καλή, και από την ανάποδη. Ας είμαστε όμως θετικοί. Ας ξεκινήσουμε βλέποντας το ποτήρι μισογεμάτο. Οι υπεραγορές είναι ένα μέρος απ’ όπου καθημερινά διέρχεται μεγάλο πλήθος κόσμου. Για πολλούς από αυτούς, είναι άλλη μια αγγαρεία που έχουν να κάνουν μέσα στις τόσες που σωρεύονται και «μπουκώνουν» τη μέρα τους. Μέσα λοιπόν σε όλα τα άλλα, έχουν πρόσβαση και σε ένα μικρό, περιορισμένο βιβλιοπωλείο, τη στιγμή που το να πάνε σε ένα «πραγματικό» βιβλιοπωλείο μπορεί να φαντάζει απίθανο λόγω φόρτου. Για έναν λάτρη των βιβλίων με περιορισμένο χρόνο, αυτό μπορεί να είναι μια πολύ χρήσιμη συντόμευση. Ένα shortcut . Έπειτα, υπάρχουν και αυτοί που είναι ενστικτώδεις αγοραστές...
 |
| Να μην ξεχάσω να πάρω απορρυπαντικό για πιάτα (το φτηνό) |
Δεν είναι ασύνηθες πλέον να βλέπουμε βιβλία σε super-markets και άλλου είδους πολυκαταστήματα. Και παρότι αρχικά δεν είχα δώσει καθόλου σημασία στο συγκεκριμένο γεγονός, μια συζήτηση που είχα πρόσφατα με προβλημάτισε και άρχισα να το σκέφτομαι. Και από την καλή, και από την ανάποδη.
Ας είμαστε όμως θετικοί. Ας ξεκινήσουμε βλέποντας το ποτήρι μισογεμάτο.
Οι υπεραγορές είναι ένα μέρος απ’ όπου καθημερινά διέρχεται μεγάλο πλήθος κόσμου. Για πολλούς από αυτούς, είναι άλλη μια αγγαρεία που έχουν να κάνουν μέσα στις τόσες που σωρεύονται και «μπουκώνουν» τη μέρα τους. Μέσα λοιπόν σε όλα τα άλλα, έχουν πρόσβαση και σε ένα μικρό, περιορισμένο βιβλιοπωλείο, τη στιγμή που το να πάνε σε ένα «πραγματικό» βιβλιοπωλείο μπορεί να φαντάζει απίθανο λόγω φόρτου. Για έναν λάτρη των βιβλίων με περιορισμένο χρόνο, αυτό μπορεί να είναι μια πολύ χρήσιμη συντόμευση. Ένα shortcut.
Έπειτα, υπάρχουν και αυτοί που είναι ενστικτώδεις αγοραστές. Αυτοί που θέλουν, δηλαδή, την αφορμή του να δουν το προϊόν που τους ενδιαφέρει για να το αγοράσουν, ειδάλλως συνεχώς το αναβάλλουν, ακόμη και αν υπάρχει σαν σκέψη στο μυαλό τους. Και γι' αυτούς, λοιπόν, το να έρθουν κοντά στο βιβλίο τη στιγμή που τακτοποιούν ταυτόχρονα τα του νοικοκυριού, είναι μάλλον κέρδος.
Τέλος, έχουμε και όσους δεν είναι ιδιαίτερα κοντά στο βιβλίο, αλλά δύνανται να δελεαστούν από ένα όμορφο εξώφυλλο και ένα πειστικό οπισθόφυλλο.
Σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις, ο κόσμος του βιβλίου και της ανάγνωσης βγαίνει κερδισμένος. Υπάρχει όμως και «αλλά»;
Υπάρχει, ναι.
Η βασική μου «αντίσταση» προκύπτει από το γεγονός πως η απεικόνιση και μόνο του βιβλίου, σε ένα μέρος που έχεις συνδέσει με ζαρζαβατικά και καθαριστικά παντός τύπου, στο μυαλό μου τουλάχιστον, το υποβιβάζει. Δεν λέω… Πολλά super-markets έχουν κάνει πολύ καλή δουλειά στο να διαμορφώσουν έναν χώρο όμορφο και όσο πιο προσφιλή στο βιβλίο γίνεται. Αυτό όμως θα δούλευε άψογα μόνο αν -σαν τα άλογα στα κάρα των διακοπών μας- φορούσαμε παρωπίδες και δεν είχαμε ούτε περιφερειακή όραση, ούτε αντίληψη του πού βρισκόμαστε. Γιατί η προσφορά με τις ντομάτες Κρήτης είναι ακόμη εκεί, παραδίπλα.
Ταυτόχρονα, δεν είμαι σίγουρος πώς μπορεί να αισθάνεται ο δημιουργός, ο εκάστοτε συγγραφέας, να αναρτάται η δουλειά του σε ένα super-market. Ακόμη και η εικόνα στο ταμείο είναι κομματάκι αποκαρδιωτική, αν προσπαθήσεις να το δεις από τη σκοπιά του. Δύο κιλά πιπεριές, ρύζι νυχάκι, ντομάτες, άνηθος, κρεμμύδια, μερικά ντοματάκια που είναι συνήθως προσφορά σε συσκευασία των τριών, και μια Αγκάθα Κρίστι. Λίγο κακόγουστο.
Και κάτι ακόμη, για το οποίο όμως καθόλου σίγουρος δεν είμαι… Νιώθω πως δεν έχουν πρόσβαση σε αυτή τη νέα τοποθέτηση οι μικροί εκδοτικοί, μεγαλώνοντας ακόμη περισσότερο την ψαλίδα. Ποια ψαλίδα; Αυτή που τους έχει βγάλει από τα περισσότερα τοπικά βιβλιοπωλεία και τις βιτρίνες, και τους έχει περιορίσει στα μεγάλα καταστήματα. Μα, όπως είπα… γι' αυτό το τελευταίο δεν έχω καθαρή εικόνα και άποψη.
Και για εσένα που είσαι λίγο εύστροφος, λίγο πνεύμα αντιλογίας, και φέρνεις στο μυαλό σου διαβάζοντας τα πανηγύρια: μην το κάνεις. Το πανηγύρι είναι ένα μέρος όπου κατ’ εξοχήν περιμένεις να βρεις τα πάντα. Από μπατονέτες μέχρι εσώρουχα με το κιλό, σουβλάκια και «έξυπνες» σίτες. Γιατί όχι, λοιπόν, και βιβλία; Τα οποία, σημειωτέον, εμπορεύονται από ξεχωριστούς πάγκους και πωλητές, και αυτό -αν και μικρή- είναι μια σημαντική και ειδοποιός διαφορά.
Άρα, πού καταλήγουμε; Στο να διαβάζουμε. Είναι το μόνο που μπορούμε να κάνουμε. Για όλα τα άλλα παραμένουμε παρατηρητές των γεγονότων. Και αν δεν μας αρέσει κάτι, δεν το στηρίζουμε με το πορτοφόλι μας. Έχουμε μεγάλη δύναμη ως καταναλωτές. Απλά δεν φαίνεται στις μονάδες, και αυτό καμιά φορά μας κάνει να την αγνοούμε.
· · ─ ·✶· ─ · ·
*Σημείωση: Το άρθρο θα ανέβει επίσης στο προσωπικό μου site, όπου μπορείς να βρεις και άλλα θέματα που ίσως σου φανούν ενδιαφέροντα, και αποτελεί προϊόν αποκλειστικά προσωπικών σκέψεων, θέσεων και απόψεων. Η ανάρτηση στο συλλογικό συγγραφικό blog OneirwnPenes δεν υπονοεί συμφωνία των υπολοίπων μελών με τα παραπάνω.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου