Αναμονές..

Γράφει η Χριστοδούλου Αικατερίνη

«Είσαι σπάνια» είχες πει 

Ακόμη ηχεί η φωνή σου μέσα μου 

Ένα αβίαστο χαμόγελο σχηματίστηκε στα χείλη σου

Ροδαλά, υγρά από την ένταση της στιγμής 

Νιώθω την βελούδινη υφή τους, τη γεύση τους

Την ανάσα σου καυτή να κατεβαίνει 

και να μου καίει τα σωθικά.

Δεν περιγράφεται με λέξεις το συναίσθημα 

Δεν χωράει σε μακρόσυρτες προτάσεις 

Άλλοτε είναι σιωπηλό, άλλοτε ουρλιάζει..

Αν κάτι μου 'μαθες καλά είναι πως ο έρωτας δεν είναι πάντοτε αμοιβαίος 

ούτε αμφίδρομος, αλλά ανεξέλεγκτος 

Γιατί έρωτας και έλεγχος 

δεν αποτελούν ταυτόσημες έννοιες 

Είτε τολμάς να τον ζήσεις..είτε όχι 

Δίκη σου η απόφαση, δίκη σου κι η επιλογή..

Η ζωή είναι μικρή για αναμονές

Όπως και να 'χει, ό,τι κι αν γίνει 

να ξέρεις πως κάποιος, κάπου 

αγρυπνά με τη σκέψη σου..

Σε περιμένω..

Κ.Χ

Aπο την ποιητική της συλλογή : "Ζωή και Ποίηση"
                                 

So maybe the chance for romance

Is like a train to catch before it's gone..