Έγραψες ένα βιβλίο. Σου πήρε μήνες, αμέτρητα ξενύχτια, έκλαψες πάνω απ’ το πληκτρολόγιο για τους ήρωές σου και όσα πέρασαν. Το "χτένισες" χίλιες φορές για να βρεις τα λάθη, τις αστοχίες, τις παραλείψεις. Το στέλνεις τελικά σε εκδοτικούς. Σου ζητούν χρήματα, ή και όχι, σου τάζουν την καλύτερη προώθηση, σου στέλνουν συμφωνητικά. Καταλήγεις να υπογράψεις. Συγχαρητήρια. Τα κατάφερες. Ίσως. Το βιβλίο σου πέφτει στα χέρια επιμελητών, περιμένεις με αγωνία τις υποδείξεις τους, τις διορθώσεις τους, θα συμφωνήσεις με κάποιες, θα διαφωνήσεις με άλλες. Αν είσαι τυχερός, ο επιμελητής δε θα σταθεί μόνο στα γλωσσικά, θα βρει πιθανές τρύπες στην πλοκή, θα σε βοηθήσει να κάνεις το κείμενό σου καλύτερο. Αν δεν είσαι τυχερός, το βιβλίο σου θα βγει εκεί έξω με προβλήματα. Ήρθε η ώρα του εξωφύλλου. Αν είσαι τυχερός, θα το κουβεντιάσουν μαζί σου, αν όχι, θα σου επιβάλλ...
Ένα βροχερό βράδυ. Τα βήματά του τον φέρνουν πάλι στην όχθη του ποταμού που κόβει στα δυό την πόλη. Όπως εκείνη τη μοιραία νύχτα πριν χρόνια, που σημάδεψε τη ζωή του. τι μπορεί να προσδοκά. Τι μπορεί να βρει στην άλλη όχθη του ποταμού.
"Το βλέμμα στην όχθη του ποταμού"
Το νέο μου διήγημα στη συλλογή διηγημάτων "Ιστορίες Noir"
Γιάννης Πιταροκοίλης

Συναισθηματικό, με γλαφυρές και έντονες περιγραφές..
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστώ Κατερίνα μου, να είσαι καλά.
ΔιαγραφήΠολύ όμορφο Γιάννη μου. Δυνατές περιγραφές και έντονη η συναισθηματική χρεία σε όλο το διήγημα. Μπράβο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΓιώργο αγαπητέ φίλε, να είσαι καλά. Όμορφη συνέχεια να έχουμε.
Διαγραφή