Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Οκτώβριος, 2020
banner

Our Latest

Πονάνε άραγε τα βράδια;

  ­ " Πονάνε άραγε τα βράδια;" Μου το ρωτούσες συχνά αυτό κάποτε. Αυτό και άλλα τόσα. Τότε που τα βράδια τα περνούσαμε αγκαλιά. "Φοβούνται τα βράδια όταν φεύγει ο ήλιος;" Και ήξερα φυσικά τι να σου απαντήσω. Ήμουν έτοιμος όπως όφειλα. Και σου μιλούσα -άλλοτε για ώρες, κι άλλοτε πιο σύντομα- για ετερόφωτα σώματα που όμως κι αυτά μπορούν και διώχνουν το σκοτάδι μακριά, ακόμη και υποβοηθούμενα. Κι επέμενες. "Κι αν κάποτε οι άλλοι σου αρνηθούν το φως τους; Τότε τι;" Γίνεσαι αυτόφωτος και μόνο σου παλεύεις τις σκιές για να τις διώξεις μακριά. Ή σβήνεις μαζί τους, μα αυτό δεν σου το είπα ποτέ. Σου το είπα; Φοβόμουν μάλλον, μην τυχόν και ενδώσεις στον πειρασμό της παραίτησης. "Κρυώνουν τα βράδια;" Όχι, σου έλεγα. Γιατί οι μικρές οι ώρες είναι αυτές που έχουνε τις μεγαλύτερες ανάγκες. Είναι οι ώρες που θέλεις να αγκαλιάσεις και να αγκαλιαστείς και η αγκαλιά είναι πάντα ζεστή. Γιατί την κάνεις εσύ. Γιατί την κάνει κι ο άλλος. Γιατί δυο σώματ...

Εκεί που τραγουδάνε οι καραβίδες της Delia Owens

  Γράφει η Δανάη Ιμπραχήμ Εγώ ποτέ δε μίσησα τους ανθρώπους. Εκείνοι μισούσαν εμένα. Εκείνοι γελούσαν σε βάρος μου. Εκείνοι με εγκατέλειψαν. Το Εκεί που τραγουδάνε οι καραβίδες μου είχε τραβήξει εδώ και καιρό την προσοχή. Αφού η αγαπημένη Ιουλία μου το δάνεισε, το άρχισα αμέσως και με δύναμη ψυχής κατάφερα να το ολοκληρώσω σε μια βδομάδα. Είναι από τα βιβλία που μόλις το ανοίξεις δεν μπορείς να το αφήσεις κάτω, αλλά δεν ήθελα να το αποχωριστώ αμέσως. Είμαι από τους αναγνώστες που δεν επιστρέφει σε ολόκληρη την ιστορία, αφού αυτή γίνει κομμάτι μου. Ήθελα λοιπόν να απολαύσω αυτό το θλιμμένο ταξίδι προς την ενηλικίωση, αυτόν τον σκληρό αγώνα επιβίωσης. Ξημερώματα της 30 ης Οκτωβρίου του 1969 βρίσκεται μέσα στα έλη το πτώμα ενός νεαρού. Η τοπική κοινωνία ταράζεται από τον απρόσμενο θάνατο του Τσέις Άντριους και αμέσως ξεκινάνε έρευνες, προκειμένου να διαλευκανθεί η υπόθεση. Καθώς τα στοιχεία φέρνουν τους αστυνομικούς όλο και πιο κοντά στη θεωρία φόνου, ένα μεγάλο μέρος του...

Βούλας Γκεμίση: "Πληρωμένα Όνειρα" Μέρος πρώτο ("Μαριάννα")

 Βούλας Γκεμίση    "Πληρωμένα Όνειρα" Μέρος πρώτο:  "Μαριάννα" Γράφει ο Γιάννης Πιταροκοίλης Φίλες και φίλοι στα πλαίσια βιβλιοπαρουσιάσεων των μελών της λογοτεχνικής μας ομάδας, σήμερα, έχουμε την τιμή να σας παρουσιάσουμε την καινούργια δουλειά της συγγραφέως. "Δεν είναι όλα τα όνειρα ανεκτίμητης αξίας. Για κάποια από αυτά το τίμημα είναι ιδιαίτερα ακριβό" Στο πρώτο μέρος του μυθιστορήματος παρακολουθούμε τη δραματική ιστορία της νεαρής Μαριάννας. Θα εγκαταλείψει τη σχολή της κρυφά από τους γονείς της για να αφοσιωθεί στη λαμπερή καριέρα του μόντελινγκ και του εύκολου πλουτισμού. Οι υποσχέσεις που θα έρθουν στο δρόμο της θα είναι πολλές και συνάμα λαμπερές αλλά, όπως η ίδια με τρόμο θα ανακαλύψει, δεν θα είναι αυτές που περίμενε, μήτε αυτές που περίμενε να πραγματοποιήσει. Με τη γνωστή δυνατή γραφίδα της Βούλα Γκεμίση, θα διαβάσουμε ένα ακόμα κοινωνικό δράμα με πολύ έντονα χαρακτηριστικά, μέσα από ένα χώρο που εξωτερικά είναι τυλιγμένος στη λάμψη και στη...

Οι δικές σας βιβλιοπροτάσεις για το μήνα του Halloween

  Γράφει η Δανάη Ιμπραχήμ Ο Οκτώβρης είναι εδώ. Ο μήνας του τρόμου, της μαγείας, των φαντασμάτων, του Το είχες και στο χωριό σου . Ο μήνας του Halloween έχει μπει για τα καλά κι έχει φέρει μαζί του το πολυπόθητο φθινόπωρο, την γρήγορη δύση του ηλίου, τη δροσιά εκείνη που μας ωθεί να κρυφτούμε στις μάλλινες κουβέρτες μας παρέα με μια κούπα ζεστό τσάι κι ένα βιβλίο. Και καθώς λοιπόν πλησιάζει εκείνη η νύχτα που το πέπλο ανάμεσα στον κόσμο των ζωντανών και των νεκρών πέφτει, οι περισσότεροι στ ρ ε φόμαστε στο είδος του τρόμου και της φαντασίας. Έτσι, για μία ακόμα φορά ζήτησα τη βοήθεια των φίλων μου και προθυμοποιήθηκαν να σας προτείνουν τα κατάλληλα αναγνώσματα γι’ αυτό το μήνα. Επειδή όμως δέχτηκα πάρα πολλά μηνύματα , έκανα μια μικρή επιλογή στο ποια θα σας παρουσιάσω, ώστε να μπορέσω στο τέλος να κάνω τις δικές μου προτάσεις. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν με τα δικά σας αγαπημένα. Από τη μεγάλη λίστα που παρέλαβα, δεν έλειψε και η κλασική λογοτεχνία. Το Φάντασμα της Όπερας το...

Κάποιος να μ' αγαπάει..

Γράφει η Χριστοδούλου Αικατερίνη Λόγια πικρά λόγια γλυκά  Κουβέντες  Μισοτελειωμένες Διαλυμένες  σε αλκοόλ και στάχτη  Φαρμάκια να κρέμονται  σαν αόρατες  διάφανες κλωστές που στάζουν ακριβά δηλητήρια  απ' τις άκρες των χειλιών  Ρωγμές ποτισμένες  με καυστικό συναίσθημα Φονικό αγάπης απεφάνθησαν -Ηδυπαθής έρωτας- Φονικό αγάπης απεφάνθησαν Χείμαρρος ανεξέλεγκτος  που ρέει ακατάπαυστα  Λόγια πίκρα λόγια γλυκά  ανακατεμένα  με αμφιβολίες και πλάνη  Σε ένα γλυκόπικρο μεθύσι  αλλιώτικο από όλα τ' άλλα  τα γνώριμα τα οικεία τα μεγάλα Κάποιος που μ' αγαπάει.. Κάποιος να μ' αγαπάει.. Κ.Χ Από την Ποιητική της συλλογή "Ζωή και Ποίηση" Just stop your crying, it's a sign of the times..