Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

"Χειμερινή ενόραση" (Μικρό διήγημα/short story)

  Χειμερινή ενόραση (γράφει ο Γιάννης Πιταροκοίλης) “… Ωστόσο, ο γέρος που κάθεται στην κουζίνα κοντά στο τζάκι, ισχυρίζεται ότι από τότε που πέθανε εκείνος, όταν η νύχτα είναι βροχερή, τους βλέπει και τους δύο από το παράθυρο της κάμαράς του… ...Χασομέρησα λίγο εκεί, ο ουρανός ήταν φιλικός. Παρατηρούσα τις πεταλουδίτσες της νύχτας, που φτερούγιζαν στα ρείκια και τις καμπανούλες. Άκουγα το απαλό αγέρι στα χόρτα. Και αναρωτήθηκα, πώς είναι δυνατόν να φανταστεί κανείς ότι έχουν ανήσυχο ύπνο αυτοί που κοιμούνται σε τούτη τη γαλήνια γη…” Η τελευταία σελίδα, έμεινε ανοιχτή στο χέρι του. Μια παρόρμηση τον ωθούσε να μην την κλείσει. Οι λέξεις είχαν ξεκινήσει το δικό τους ταξίδι πιο μακριά από την υλική του ύπαρξη. Το βλέμμα του στάθηκε σε αυτή τη σταθερή ερώτηση του Λόκγουντ (*) για τις περιφερόμενες ψυχές τους και η φράση δεν τελείωνε μέσα του. Κάτι την επαναλάμβανε συνεχώς σαν αίσθηση. Το δωμάτιο είχε χάσει τις γωνίες του, το φως έχανε τη λάμψη του και κάπου ανάμεσα στον ήχο της ανάσας ...

Συνέντευξη με τον Κωνσταντίνο Κορμπάκη

Σήμερα έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε στο blog μας τον Κωνσταντίνο Κορμπάκη, συγγραφέα του βιβλίου Το τίμημα είναι ο χρόνος Ι

 


Αρχικά θα θέλαμε να μας συστηθείς για να σε γνωρίσει λίγο καλύτερα το κοινό. Περίγραψε τον εαυτό σου σε τέσσερις προτάσεις.

Οι περισσότεροι συγγραφείς περνούν πολλά από τα χαρακτηριστικά τους στους πρωταγωνιστές των βιβλίων τους και για κάποιον που με ξέρει θα αναγνωρίσει πολλά απ’ αυτά στους ήρωές μου. (Αυτή η πρόταση δεν μετράει· είναι εισαγωγική) Θα περιέγραφα τον εαυτό μου ως ένα άτομο αισιόδοξο, καλοπροαίρετο αλλά και επιφυλακτικό. (Εδώ μετριάζουμε τα επίθετα για να μη φανούμε νάρκισσοι) Κατά γενική ομολογία είμαι κοινωνικός (οι φίλοι μου γελούν αυτή τη στιγμή χωρίς να θυμούνται ότι ξέρω όλα τα μυστικά τους) και φιλικός (τώρα σοβάρεψαν). Στα ενδιαφέροντά μου (ευτυχώς δεν μου μένουν άλλες προτάσεις) συγκαταλέγονται η ανάγνωση βιβλίων λογοτεχνικών αλλά και φιλολογικών. Είμαι λάτρης του fantasy gaming (αν και noob μερικές φορές) και των επιτραπέζιων. Απεναντίας, τα αρνητικά μου χαρακτηριστικά είναι … (Ωχ! Μόλις ξεπέρασα το όριο των προτάσεων. Θα μιλήσουμε άλλη στιγμή γι’ αυτά.)



Ποιο ήταν το έναυσμα για τη δημιουργία του βιβλίο σου;

Αν κάνω μια μεγάλη βουτιά στο παρελθόν, πολύ μεγάλη όμως, θα γυρίσω στα 23 μου και θα σκεφτώ τα πρώτα μου σχέδια πάνω στη συγγραφή. Ανέκαθεν είχα μια λατρεία για την αρχαιοελληνική μυθολογία και είχα σκεφτεί πως θα μπορούσα να γράψω κάτι που να συνδυάζει τα όσα ξέρουμε για το δωδεκάθεο με νέες ιστορίες. Αυτή τη σκέψη όμως διαδέχτηκε μια άλλη που με παρέσυρε να μη χτίσω σε κάτι έτοιμο, αλλά να φτιάξω ένα μαγικό κόσμο με δικούς μου κανόνες. Το σίγουρο ήταν πως ήθελα να ενέχει τα τέσσερα στοιχεία της φύσης (σύμφωνα με τον Εμπεδοκλή).



Ποιες ήταν οι λογοτεχνικές επιρροές που συνέβαλαν σε αυτό το βιβλίο;

Όταν ξεκίνησα να γράφω το πρώτο βιβλίο δεν είχα κάποια λογοτεχνική επιρροή. Οι αναγνωστικές μου επιλογές όμως σίγουρα έχουν συμβάλει στη συγγραφή. Εκτός από μυθιστορήματα φαντασίας, διαβάζω μυθιστορήματα μυστηρίου, αστυνομικά, κοινωνικά και ιστορικά. Αναπόφευκτα, λοιπόν, έχω επηρεαστεί περισσότερο από σύγχρονους λογοτέχνες παρά από κλασικούς.



Πρόκειται για ένα αρκετά μεγάλο έργο. Θα σκεφτόταν κανείς ότι θα μπορούσε να σταθεί μόνο του. Τι να περιμένουμε από τη συνέχεια;

Δεν ξέρω αν είναι δυνατό να σταθεί μόνο του γιατί, αν και ολοκληρωμένο ως προς τον πρώτο σκοτεινό μάγο, η βασική αποστολή των μάγων μου είναι να καταφέρουν να εμποδίσουν τις Τρίδυμες σκοτεινές μάγισσες από την υλοποίηση των σχεδίων τους. Εξαρχής είχα στο μυαλό μου πως θα δημιουργήσω μια σειρά βιβλίων· επτά ή οκτώ συγκεκριμένα, στο καθένα από τα οποία θα πρωταγωνιστεί διαφορετικός σκοτεινός μάγος ή μάγισσα (παιδί των Τριδύμων), ώστε στο τελευταίο βιβλίο να αποκαλυφθούν περισσότερα για τις Μητέρες τους. Φυσικά, οι πρωταγωνιστές μου θα παραμείνουν οι ίδιοι εκτός κι αν τους συμβεί κάτι απρόσμενο στην πορεία.




Ο μαγικός κόσμος είναι τόσο καλά δομημένος, που μερικές φορές σε κάνει να ξεχάσεις ότι πρόκειται για αστικό φάντασυ. Πώς και αποφάσισες να στραφείς σε αυτό και όχι να δημιουργήσεις έναν τελείως δικό σου κόσμο;

Δεν νομίζω πως είμαστε όλοι για όλα. Βασικός μου στόχος είναι να κρατάω αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη με το μυστήριο και τις εξελίξεις στην πλοκή. Θέλω συνεχώς να φέρνω στο προσκήνιο αθέατες πλευρές των ανθρώπων και των μάγων κι επικεντρώνομαι κυρίως εκεί. Άλλος ένας λόγος που δεν θέλησα να δημιουργήσω δικό μου κόσμο παρά να εκμεταλλευτώ αυτόν που ξέρουμε είναι ότι προσωπικά δεν βρίσκω ενδιαφέρον στις ατελείωτες περιγραφές των τοπίων και πάντα δυσκολεύομαι να παρακολουθήσω τέτοιου είδους βιβλία. Συν τοις άλλοις, θεωρώ πως είναι πιο εύπεπτο κι ενδιαφέρον για έναν αναγνώστη να διαβάζει ιστορίες που λαμβάνουν χώρα σε τόπους που ξέρει ή θέλει να επισκεφτεί.



Στο βιβλίο σου θίγονται σοβαρά κοινωνικά φαινόμενα, όπως η σεξουαλική βία, η ενδοοικογενειακή βία, ο ρατσισμός. Έχεις σκεφτεί να γράψεις ένα κοινωνικό μυθιστόρημα;

Για να είμαι ειλικρινής το έχω σκεφτεί, αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι θα ήθελα να ασχοληθώ μ’ ένα μυθιστόρημα που να είναι αποκλειστικά κοινωνικό. Θέλω πάντα να έχω με το μέρος μου το στοιχείο του απρόσμενου, του υπερφυσικού και τη φαντασία. Πιστεύω ότι ένα πετυχημένο βιβλίο φαντασίας οφείλει να μελετά κοινωνικά θέματα και να αφιερώνει λίγο χώρο γι’ αυτά γιατί μόνο έτσι θα το φέρει κοντά στον αναγνώστη. Επίσης, μέσα σ’ ένα βιβλίο φαντασίας ο συγγραφέας μπορεί να δώσει τις διαστάσεις που θέλει σ’ ένα κοινωνικό φαινόμενο αποκλίνοντας από τα τετριμμένα και προσδίδοντάς του κάτι μοναδικό.



Τέλος, θα θέλαμε να κλείσεις με μια συμβουλή προς τους επερχόμενους συγγραφείς.

Βρες την ταυτότητά σου. Ξεχώρισε από τους άλλους συγγραφείς ώστε να γίνει το όνομά σου συνώνυμο με τη μοναδικότητά του έργου σου. Διάβασε βιβλία που δεν ανήκουν στη θεματολογία που γράφεις γιατί όλα θα σε βοηθήσουν στη συγγραφή· τα κοινωνικά στην έκφραση των συναισθημάτων, τα αστυνομικά στην σκληρή, μα αληθινή, ματιά, τα μυθιστορήματα μυστηρίου στον αινιγματικό λόγο και τα βιβλία φαντασίας στη διευρυμένη σκέψη.

Τέλος, θα ήθελα να ευχαριστήσω το ιστολόγιο Ονείρων Πένες για τη φιλοξενία της συνέντευξης και να εκφράσω τις ιδιαίτερες ευχαριστίες μου στη συγγραφέα Δανάη Ιμπραχήμ για την κριτική της στο πρώτο μου βιβλίο.  


Σε αυτό το σημείο να ευχαριστήσουμε τον Κωνσταντίνο Κορμπάκη και να του ευχηθούμε ό,τι καλύτερο στη συγγραφική του πορεία. Μπορείτε να τον βρείτε στο Instagram και στο Facebook

Σχόλια

  1. Πολύ ενδιαφέρουσες σκέψεις από τον Κωνσταντίνο. Να του ευχηθώ καλή επιτυχία σε κάθε του συγγραφική και όχι μόνο προσδοκία. Να τον προτρέψω να δουλέψει και στο κοινωνικό μυθιστόρημα. Να του δώσω συγχαρητήρια για το ότι θίγει σοβαρά κοινωνικά θέματα.
    Και σε σένα Δανάη μου για τον συντονσιμό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Ψώνια Συγγραφείς

  "Τα λεφτά μου όλα δίνω για λίγα clicks, κι ένα μήνυμά σου κάτω από το τραπέζι..." Ψώνια είμαστε. Φαντασμένα πλάσματα που διψάνε για αναγνώριση και δόξα, έχοντας γράψει μερικές σελίδες στο Word. Συγγραφείς, με άλλα λόγια, στα όρια της απελπισίας -θα έλεγε κανείς- για αυτό που δεν έρχεται από μόνο του. Κι εμείς εκεί, στο σπρώξιμο. Με το στανιό να γίνουμε φίρμες και να πουλήσουμε. Γιατί, ως γνωστόν, τα χρήματα είναι στο βιβλίο... Κι αν εδώ σου ξέφυγε ένα γελάκι, μην ανησυχείς, σε καταλαβαίνω. Έχω γελάσει πάμπολλες φορές και ο ίδιος με παρόμοια θέματα. Αλλά συγγνώμη, παρεκτράπηκε λίγο ο ειρμός μου. Πού ήμουν; Α, ναι! Στα ψώνια. Είναι πασιφανής, άλλωστε, η υπερπροσπάθεια. Τη βλέπουμε όλοι στα social media, όπου ο συγγραφέας «μαϊντανίζει», καθώς πρέπει να έχει συνεχή παρουσία και engagement ώστε… να γίνει γνωστός, φυσικά! Τι να κάνει, λοιπόν, το προσφιλές μας ψώνιο; Σπάει το κεφάλι του να βρει θεματολογίες για να κάνει ένα ακόμη βίντεο. Πασχίζει να μάθει τα Canva, τα CapCut κα...

Οι κίτρινες τουλίπες μυρίζουν "Σ' αγαπώ" (γράφει η Ελένη Ζηνονίδη)

"Δεν είναι αυτή τη μία φορά του χρόνου. Αυτή τη μία μέρα. Ειναι συνεχώς από πάνω μας, μέσα μας, γύρω μας, νεκρές οι ζωντανές. Απλά μια φορά τον χρόνο... αξίζει να τις θυμόμαστε λίγο περισσότερο. Αξίζει να ακούμε τις καρδιές τους όπως όταν μας κουβαλούσαν μέσα τους.  Σε μία ποιητική συλλογή είχα διαβάσει μια εύστοχη τοποθέτηση: " Οταν γιορτάζουν δε μιλούν, μα όταν γελούν το δείχνουν. Όποτε κλάψεις σε ακούν, όμως αν κλαιν' το κρύβουν".  Δεν είναι περίεργο που έχουν όλες μια διαπεραστική μυρωδιά που μας κάνει και κλαίμε; Η κάθε μία τη δική της, αλλά είναι μία. Με όσα αρώματα κι αν ψεκαστούν στο πέρας της ζωής τους. Με όσα κρίματα, ερωτήματα ψεκάσουνε και μας.  Αλλά είναι μαμάδες. Και αδειάζουν, και αλλάζουν, από πάνες μέχρι τον ίδιο τους τον εαυτό. Φιλτράρουν, προσέχουν, παρέχουν, ιδρώνουν, νυχτώνουν λουσμένες αγωνία πως όλα είναι καλά, ίσως βαλτώνουν, μα δεν κολώνουν. Σαν να τους χαρίζει η ζωή μια ατσάλινη πανοπλία που με τα χρόνια θαμπώνει, γεμίζει χαρακιές, γδαρσίμ...

Η Θεωρία της Σελίδας 99: Το απόλυτο test drive για το επόμενο βιβλίο σου

Εξώφυλλο, οπισθόφυλλο ή κάτι άλλο;   Με ποιο κριτήριο αποφασίζουμε ποια θα είναι η επόμενη αγορά μας σε βιβλία; Πώς μπορεί ο αναγνώστης να σταθεί απέναντι σε ατέλειωτα ράφια -ή πάγκους εκθέσεων- και να αναζητήσει ανάμεσα σε χιλιάδες τίτλους αυτόν που θα του κάνει το κλικ; Ένα κριτήριο για πολλούς είναι το εξώφυλλο και δεν τους αδικώ. Από κάπου πρέπει να ξεκινήσεις άλλωστε τη διαδικασία του αποκλεισμού. Βέβαια, το εξώφυλλο είναι κάτι στο οποίο ο συγγραφέας συναινεί, αλλά δεν επιμελείται ενεργά. Μας λέει πολλά για το είδος, αλλά λίγα για την ίδια την ποιότητα του έργου. Επόμενος σταθμός: το οπισθόφυλλο. Εκεί -αν είμαστε τυχεροί- θα βρούμε το «ζουμί» της υπόθεσης. Είναι όμως κάτι σαν το τρέιλερ των ταινιών. Πόσες φορές ένα τρέιλερ μας παραπλάνησε, επειδή η ταινία δεν είχε τίποτα παραπάνω από τις επιλεγμένες σκηνές που είχαμε ήδη δει; Επιπλέον, το οπισθόφυλλο, παρότι συνήθως δουλειά του συγγραφέως, περνάει από κόσκινο από το marketing της εκδοτικής. Οπότε τελικά τι κάνεις;  Ο Ford...