Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Κι αν δεν πρόλαβες...

        Ένα λουλούδι ή πέντε... Τι σημασία έχει;  Δε θα τα δεις, δε θα τα μυρίσεις. Θα μείνουν εκεί, σ' ένα βάζο χρησιμοποιημένο από πολλούς, πριν από μένα, μετά από μένα, γεμάτο νερό που μυρίζει πάντα το ίδιο. Απώλεια.  Μεγάλη Εβδομάδα. Των Παθών. Για Εκείνον ήταν κάποιες ώρες, κάποιες μέρες. Για πολλούς από εμάς είναι πολύ περισσότερο. Πάθη και λάθη. Σταύρωση και Αποκαθήλωση. Ένα τελευταίο τσιγάρο κάθε φορά, κάτω από έναν διαφορετικό σταυρό κάθε φορά, η ίδια ερώτηση κάθε φορά. Γιατί τώρα; Γιατί τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή; Γιατί σ' αυτή τη στροφή του δρόμου κι όχι λίγο παρακάτω, στην επόμενη; Κι αν Εκείνος αποκαθηλώθηκε, αναπαύθηκε, αναστήθηκε, υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις που παραμένουν σταυρωμένες, κάτω από έναν ουρανό που δε θα σκιστεί ποτέ οργισμένος, πάνω σε μια γη που δε θ' ανοίξει ποτέ να καταπιεί τα γιατί και τα πώς. Κι εμείς απλά καθόμαστε εκεί, στο χώμα που πότισαν αυτές οι σιωπηλές ερωτήσεις που ποτέ δε βγήκαν απ' τα χείλη μας, γιατί πιστεύαμε...

Συνέντευξη με τον Κωνσταντίνο Κορμπάκη

Σήμερα έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε στο blog μας τον Κωνσταντίνο Κορμπάκη, συγγραφέα του βιβλίου Το τίμημα είναι ο χρόνος Ι

 


Αρχικά θα θέλαμε να μας συστηθείς για να σε γνωρίσει λίγο καλύτερα το κοινό. Περίγραψε τον εαυτό σου σε τέσσερις προτάσεις.

Οι περισσότεροι συγγραφείς περνούν πολλά από τα χαρακτηριστικά τους στους πρωταγωνιστές των βιβλίων τους και για κάποιον που με ξέρει θα αναγνωρίσει πολλά απ’ αυτά στους ήρωές μου. (Αυτή η πρόταση δεν μετράει· είναι εισαγωγική) Θα περιέγραφα τον εαυτό μου ως ένα άτομο αισιόδοξο, καλοπροαίρετο αλλά και επιφυλακτικό. (Εδώ μετριάζουμε τα επίθετα για να μη φανούμε νάρκισσοι) Κατά γενική ομολογία είμαι κοινωνικός (οι φίλοι μου γελούν αυτή τη στιγμή χωρίς να θυμούνται ότι ξέρω όλα τα μυστικά τους) και φιλικός (τώρα σοβάρεψαν). Στα ενδιαφέροντά μου (ευτυχώς δεν μου μένουν άλλες προτάσεις) συγκαταλέγονται η ανάγνωση βιβλίων λογοτεχνικών αλλά και φιλολογικών. Είμαι λάτρης του fantasy gaming (αν και noob μερικές φορές) και των επιτραπέζιων. Απεναντίας, τα αρνητικά μου χαρακτηριστικά είναι … (Ωχ! Μόλις ξεπέρασα το όριο των προτάσεων. Θα μιλήσουμε άλλη στιγμή γι’ αυτά.)



Ποιο ήταν το έναυσμα για τη δημιουργία του βιβλίο σου;

Αν κάνω μια μεγάλη βουτιά στο παρελθόν, πολύ μεγάλη όμως, θα γυρίσω στα 23 μου και θα σκεφτώ τα πρώτα μου σχέδια πάνω στη συγγραφή. Ανέκαθεν είχα μια λατρεία για την αρχαιοελληνική μυθολογία και είχα σκεφτεί πως θα μπορούσα να γράψω κάτι που να συνδυάζει τα όσα ξέρουμε για το δωδεκάθεο με νέες ιστορίες. Αυτή τη σκέψη όμως διαδέχτηκε μια άλλη που με παρέσυρε να μη χτίσω σε κάτι έτοιμο, αλλά να φτιάξω ένα μαγικό κόσμο με δικούς μου κανόνες. Το σίγουρο ήταν πως ήθελα να ενέχει τα τέσσερα στοιχεία της φύσης (σύμφωνα με τον Εμπεδοκλή).



Ποιες ήταν οι λογοτεχνικές επιρροές που συνέβαλαν σε αυτό το βιβλίο;

Όταν ξεκίνησα να γράφω το πρώτο βιβλίο δεν είχα κάποια λογοτεχνική επιρροή. Οι αναγνωστικές μου επιλογές όμως σίγουρα έχουν συμβάλει στη συγγραφή. Εκτός από μυθιστορήματα φαντασίας, διαβάζω μυθιστορήματα μυστηρίου, αστυνομικά, κοινωνικά και ιστορικά. Αναπόφευκτα, λοιπόν, έχω επηρεαστεί περισσότερο από σύγχρονους λογοτέχνες παρά από κλασικούς.



Πρόκειται για ένα αρκετά μεγάλο έργο. Θα σκεφτόταν κανείς ότι θα μπορούσε να σταθεί μόνο του. Τι να περιμένουμε από τη συνέχεια;

Δεν ξέρω αν είναι δυνατό να σταθεί μόνο του γιατί, αν και ολοκληρωμένο ως προς τον πρώτο σκοτεινό μάγο, η βασική αποστολή των μάγων μου είναι να καταφέρουν να εμποδίσουν τις Τρίδυμες σκοτεινές μάγισσες από την υλοποίηση των σχεδίων τους. Εξαρχής είχα στο μυαλό μου πως θα δημιουργήσω μια σειρά βιβλίων· επτά ή οκτώ συγκεκριμένα, στο καθένα από τα οποία θα πρωταγωνιστεί διαφορετικός σκοτεινός μάγος ή μάγισσα (παιδί των Τριδύμων), ώστε στο τελευταίο βιβλίο να αποκαλυφθούν περισσότερα για τις Μητέρες τους. Φυσικά, οι πρωταγωνιστές μου θα παραμείνουν οι ίδιοι εκτός κι αν τους συμβεί κάτι απρόσμενο στην πορεία.




Ο μαγικός κόσμος είναι τόσο καλά δομημένος, που μερικές φορές σε κάνει να ξεχάσεις ότι πρόκειται για αστικό φάντασυ. Πώς και αποφάσισες να στραφείς σε αυτό και όχι να δημιουργήσεις έναν τελείως δικό σου κόσμο;

Δεν νομίζω πως είμαστε όλοι για όλα. Βασικός μου στόχος είναι να κρατάω αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη με το μυστήριο και τις εξελίξεις στην πλοκή. Θέλω συνεχώς να φέρνω στο προσκήνιο αθέατες πλευρές των ανθρώπων και των μάγων κι επικεντρώνομαι κυρίως εκεί. Άλλος ένας λόγος που δεν θέλησα να δημιουργήσω δικό μου κόσμο παρά να εκμεταλλευτώ αυτόν που ξέρουμε είναι ότι προσωπικά δεν βρίσκω ενδιαφέρον στις ατελείωτες περιγραφές των τοπίων και πάντα δυσκολεύομαι να παρακολουθήσω τέτοιου είδους βιβλία. Συν τοις άλλοις, θεωρώ πως είναι πιο εύπεπτο κι ενδιαφέρον για έναν αναγνώστη να διαβάζει ιστορίες που λαμβάνουν χώρα σε τόπους που ξέρει ή θέλει να επισκεφτεί.



Στο βιβλίο σου θίγονται σοβαρά κοινωνικά φαινόμενα, όπως η σεξουαλική βία, η ενδοοικογενειακή βία, ο ρατσισμός. Έχεις σκεφτεί να γράψεις ένα κοινωνικό μυθιστόρημα;

Για να είμαι ειλικρινής το έχω σκεφτεί, αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι θα ήθελα να ασχοληθώ μ’ ένα μυθιστόρημα που να είναι αποκλειστικά κοινωνικό. Θέλω πάντα να έχω με το μέρος μου το στοιχείο του απρόσμενου, του υπερφυσικού και τη φαντασία. Πιστεύω ότι ένα πετυχημένο βιβλίο φαντασίας οφείλει να μελετά κοινωνικά θέματα και να αφιερώνει λίγο χώρο γι’ αυτά γιατί μόνο έτσι θα το φέρει κοντά στον αναγνώστη. Επίσης, μέσα σ’ ένα βιβλίο φαντασίας ο συγγραφέας μπορεί να δώσει τις διαστάσεις που θέλει σ’ ένα κοινωνικό φαινόμενο αποκλίνοντας από τα τετριμμένα και προσδίδοντάς του κάτι μοναδικό.



Τέλος, θα θέλαμε να κλείσεις με μια συμβουλή προς τους επερχόμενους συγγραφείς.

Βρες την ταυτότητά σου. Ξεχώρισε από τους άλλους συγγραφείς ώστε να γίνει το όνομά σου συνώνυμο με τη μοναδικότητά του έργου σου. Διάβασε βιβλία που δεν ανήκουν στη θεματολογία που γράφεις γιατί όλα θα σε βοηθήσουν στη συγγραφή· τα κοινωνικά στην έκφραση των συναισθημάτων, τα αστυνομικά στην σκληρή, μα αληθινή, ματιά, τα μυθιστορήματα μυστηρίου στον αινιγματικό λόγο και τα βιβλία φαντασίας στη διευρυμένη σκέψη.

Τέλος, θα ήθελα να ευχαριστήσω το ιστολόγιο Ονείρων Πένες για τη φιλοξενία της συνέντευξης και να εκφράσω τις ιδιαίτερες ευχαριστίες μου στη συγγραφέα Δανάη Ιμπραχήμ για την κριτική της στο πρώτο μου βιβλίο.  


Σε αυτό το σημείο να ευχαριστήσουμε τον Κωνσταντίνο Κορμπάκη και να του ευχηθούμε ό,τι καλύτερο στη συγγραφική του πορεία. Μπορείτε να τον βρείτε στο Instagram και στο Facebook

Σχόλια

  1. Πολύ ενδιαφέρουσες σκέψεις από τον Κωνσταντίνο. Να του ευχηθώ καλή επιτυχία σε κάθε του συγγραφική και όχι μόνο προσδοκία. Να τον προτρέψω να δουλέψει και στο κοινωνικό μυθιστόρημα. Να του δώσω συγχαρητήρια για το ότι θίγει σοβαρά κοινωνικά θέματα.
    Και σε σένα Δανάη μου για τον συντονσιμό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Είναι άσχημος ο Κόσμος του Βιβλίου

  "Είναι ένας άσχημος, άσχημος κόσμος αυτός του βιβλίου" Το σημερινό άρθρο δεν θα είναι ευγενικό. Οφείλω να σε προειδοποιήσω. Δεν θα έχει στρογγυλεμένες γωνίες ούτε μισές αλήθειες. Γιατί; Γιατί θίγεται ένα κομμάτι -και άτομα- που προσωπικά κρατώ πολύ κοντά στην καρδιά μου. Κι έτσι, δεν υπάρχει χώρος για μισόλογα. Αν μιλήσουμε σήμερα, αν επικοινωνήσουμε, θα είναι καθαρά. Όσα θέλω να πω και όσα θέλεις να πεις κάτω στα σχόλια. Και σου υπόσχομαι να σε ακούσω, αν κάνεις το ίδιο. Πάμε λοιπόν. « Ο κόσμος του βιβλίου είναι άσχημος… » λένε κάποιοι. Οκ λοιπόν. Ας το πιάσουμε από την αρχή του, για να δώσουμε μια ξεκάθαρη απάντηση σε αυτό. Ο κόσμος του βιβλίου συχνότερα αναφέρεται στους ανθρώπους του, κυρίως τους συγγραφείς και τις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Πισώπλατα μαχαιρώματα, στημένες κριτικές σε όλο το φάσμα -από αρνητικές έως υπερθετικές και εντελώς πλασματικές αμφότερες- λυκοφιλίες, δημόσιες σχέσεις και «PR-ιλίκια» έρχονται να συνοδεύσουν και να εμβαθύνουν στην αρχική κατηγο...

Κι αν δεν πρόλαβες...

        Ένα λουλούδι ή πέντε... Τι σημασία έχει;  Δε θα τα δεις, δε θα τα μυρίσεις. Θα μείνουν εκεί, σ' ένα βάζο χρησιμοποιημένο από πολλούς, πριν από μένα, μετά από μένα, γεμάτο νερό που μυρίζει πάντα το ίδιο. Απώλεια.  Μεγάλη Εβδομάδα. Των Παθών. Για Εκείνον ήταν κάποιες ώρες, κάποιες μέρες. Για πολλούς από εμάς είναι πολύ περισσότερο. Πάθη και λάθη. Σταύρωση και Αποκαθήλωση. Ένα τελευταίο τσιγάρο κάθε φορά, κάτω από έναν διαφορετικό σταυρό κάθε φορά, η ίδια ερώτηση κάθε φορά. Γιατί τώρα; Γιατί τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή; Γιατί σ' αυτή τη στροφή του δρόμου κι όχι λίγο παρακάτω, στην επόμενη; Κι αν Εκείνος αποκαθηλώθηκε, αναπαύθηκε, αναστήθηκε, υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις που παραμένουν σταυρωμένες, κάτω από έναν ουρανό που δε θα σκιστεί ποτέ οργισμένος, πάνω σε μια γη που δε θ' ανοίξει ποτέ να καταπιεί τα γιατί και τα πώς. Κι εμείς απλά καθόμαστε εκεί, στο χώμα που πότισαν αυτές οι σιωπηλές ερωτήσεις που ποτέ δε βγήκαν απ' τα χείλη μας, γιατί πιστεύαμε...

Δεν είναι Κριτική, είνα η Γνώμη μου!

  Μοιάζει τα τελευταία χρόνια να φοβόμαστε τη λέξη « κριτική », τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τους κύκλους των social media . Όλο και λιγότεροι δημιουργοί χρησιμοποιούν τη λέξη για να τιτλοφορήσουν τις αναρτήσεις τους, ή αντίστοιχες σύνθετες λέξεις που παλιά συνηθίζονταν, όπως η « βιβλιοκριτική ». Πέραν αυτού του γεγονότος, υπάρχει και σθεναρή αντίσταση σε όσους χρησιμοποιούν ακόμη τον όρο. Πολλές φορές, μάλιστα, υψώνονται επιχειρήματα -αδιαπέραστα σαν το Σινικό Τείχος- πως για να κάνεις κριτική πρέπει να κατέχεις μια συγκεκριμένη ιδιότητα, η οποία θα πρέπει και να αποδεικνύεται. Σε παλαιότερο άρθρο στο παρόν blog είχα τοποθετηθεί εν μέρει, υποστηρίζοντας πως το βιβλίο, πέραν της πνευματικής και καλλιτεχνικής του υπόστασης, αποτελεί ένα προϊόν το οποίο διατίθεται προς πώληση· ως εκ τούτου, εμπίπτει σε όσα υπόκεινται στην κριτική (ή στην κρίση) του αγοραστικού κοινού, όπως κάθε άλλο προϊόν. Θεωρώντας, λοιπόν, ότι αυτό το έχουμε θίξει ξανά, θέλω αυτή τη φορά να το προσπεράσουμε και να επ...