Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Κι αν δεν πρόλαβες...

        Ένα λουλούδι ή πέντε... Τι σημασία έχει;  Δε θα τα δεις, δε θα τα μυρίσεις. Θα μείνουν εκεί, σ' ένα βάζο χρησιμοποιημένο από πολλούς, πριν από μένα, μετά από μένα, γεμάτο νερό που μυρίζει πάντα το ίδιο. Απώλεια.  Μεγάλη Εβδομάδα. Των Παθών. Για Εκείνον ήταν κάποιες ώρες, κάποιες μέρες. Για πολλούς από εμάς είναι πολύ περισσότερο. Πάθη και λάθη. Σταύρωση και Αποκαθήλωση. Ένα τελευταίο τσιγάρο κάθε φορά, κάτω από έναν διαφορετικό σταυρό κάθε φορά, η ίδια ερώτηση κάθε φορά. Γιατί τώρα; Γιατί τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή; Γιατί σ' αυτή τη στροφή του δρόμου κι όχι λίγο παρακάτω, στην επόμενη; Κι αν Εκείνος αποκαθηλώθηκε, αναπαύθηκε, αναστήθηκε, υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις που παραμένουν σταυρωμένες, κάτω από έναν ουρανό που δε θα σκιστεί ποτέ οργισμένος, πάνω σε μια γη που δε θ' ανοίξει ποτέ να καταπιεί τα γιατί και τα πώς. Κι εμείς απλά καθόμαστε εκεί, στο χώμα που πότισαν αυτές οι σιωπηλές ερωτήσεις που ποτέ δε βγήκαν απ' τα χείλη μας, γιατί πιστεύαμε...

Γιώργος Δερβεντλής: "Η χαμένη διαθήκη" Ένα ταξίδι στο μυστήριο και στον ανείπωτο τρόμο

 Ο Γιώργος Δερβεντλής είναι ένας από εμάς. Αγαπητός φίλος και συνεργάτης στο "Ονείρων Πένες" από την ίδρυσή του. Δραστηριοποιείται στο προσωπικό του blog: My Little Stories Όπως ο ίδιος αυτοπροσδιορίζεται, συγγραφέας μικρών και μεγάλων ιστοριών. Συλλέκτης μουσικών και εικόνων που εξιτάρουν τους φαντασιογόνους. 

Ο Γιώργος διακρίνεται με τρόπο καθηλωτικό στο είδος του horror, fantasy, το οποίο και υπηρετεί εδώ και καιρό με περισσή ικανότητα, συνέπεια και ποιότητα. Αυτό όμως δεν τον εμποδίζει να έχει γράψει διηγήματα και έργα με σαφές κοινωνικό και καταγγελτικό περιεχόμενο: "Αθήνα 2020: Η ώρα της επανάστασης",  "Ο χορός μιας μοναχικής καρδιάς" και "Η ελευθερία στο κλουβί". Ακόμα πρόσφατα και ένα εξαίρετο παραμύθι φαντασίας  "Το Ξαναντού: τα χρονικά του Γκρόουνιν"

Αυτή τη φορά στο προσωπικό του blog, σειρά έχει ένα νέο του έργο:

"Η χαμένη διαθήκη"


Ένα έργο τρόμου και φαντασίας, το οποίο πραγματικά καθηλώνει τον αναγνώστη με το κλειστοφοβικό του περιβάλλον, την οργιώδη φαντασία, τον τρόμο που σέρνεται σε κάθε γωνιά και το μυστήριο που καλύπτει με ερεβώδη τρόπο την πλοκή.

Θα δούμε τον Πιτ και τον Τζόνι Χόφερμαν, δύο αδέλφια, με εξαιρετικά κακή σχέση μεταξύ τους έως και εχθρική, Όλα θα ξεκινήσουν όταν ο συμβολαιογράφος της οικογένειάς τους, ο κ. Άντερσον, τους καλέσει απροσδόκητα στο γραφείο να τους ανακοινώσει κάτι που θα τους αλλάξει άρδην τη ζωή.

Μια χαμένη ξεχασμένη διαθήκη στα ερείπια ενός παλιού τους κτίσματος, μέσω της οποία οι γονείς τους και συγκεκριμένα ο πατέρας του, μετά από παράκληση της μητέρας τους, τους κληροδοτεί ένα ξεχασμένο ερειπωμένο τεράστιο ακίνητο, στο λόφο του Γκρίνγουντ, με σαφή εντολή να το ανακαινίσουν και να του δώσουν ζωή.

Όρος απαράβατος της διαθήκης, τα δύο αδέλφια, οφείλουν να συνεργαστούν απόλυτα, κάτω από επίβλεψη, για την ανασυγκρότηση του σπιτιού και του κτήματος.

Τα δύο αδέλφια αποδέχονται την πρόσκληση και φτάνουν στο μυστηριώδες και επιβλητικό σπίτι. Εκεί, θα διαπιστώσουν με τρόμο, ότι θα κληθούν να αντιμετωπίσουν κάτι που ξεπερνά κάθε όριο ή υποψία της φαντασίας τους που μήτε στον πιο αποτρόπαιο εφιάλτη τους δεν υπολόγιζαν.

Το σπίτι θα αρχίζει να βγάζει ένα προς ένα τα αβυσσαλέα μυστικά του.

"Η χαμένη διαθήκη" θα σας κόψει την ανάσα με το μυστήριο, την ατμόσφαιρα, τον τρόμο. Έναν τρόμο που ξεπηδά από κάθε ανύποπτη γωνία και μέρος.

Μπορείτε να την διαβάσετε στο blog του Γιώργου, όπου δημοσιεύεται σε συνέχειες. Η πρώτη δημοσίευση είναι εδώ:

"Η χαμένη διαθήκη #1"


Σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα






Σχόλια

  1. Το παρακολουθώ με ενδιαφέρον, μέχρι τώρα σε κάθε επεισόδιο γίνεται όλο και πιο έντονος ο προβληματισμός μου, για όλα όσα γίνονται και αγωνιώ για το τέλος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε καθηλώνει Βασίλη ! Χώρια την αισθητική του τρόμου και της αγωνίας που είναι εκπληκτική. Στέλνω καλησπέρες αγαπητέ φίλε και δάσκαλε.
      Να έχεις όμορφο Σαββατοκύριακο.

      Διαγραφή
  2. Γιάννη φίλε μου σ'ευχαριστώ πάρα πολύ, για την συμμετοχή, για την ανάγνωση και για το ότι είσαι πάντα δίπλα μας ενεργά να στηρίζεις τους φίλους, ένα μεγάλο μπράβο από εμένα. Χαίρομαι που σου αρέσει η χαμένη διαθήκη και ελπίζω να ικανοποιήσει και η συνέχεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Την λατρεύω την "Χαμένη διαθήκη" Γιώργο και την θεωρώ ένα από τα πιο εμπνευσμένα σου έργα στο είδος αυτό.
      Την περιμένουμε με χαρά και αγωνία. Την καλησπέρα μου.

      Διαγραφή
  3. Υπέροχη η "Χαμένη διαθήκη", ένα ακόμη θαυμάσιο έργο του Γιώργου για να μην πω το καλύτερο όλων. Μας εξιτάρει, μας ταξιδεύει σε κόσμους που μόνο στο μυαλουδάκι του γεννιούνται και γεννά ερωτήματα και αγωνία.
    Το παρακολουθώ με ενδιαφέρον και ανυπομονώ για την κάθε συνέχεια
    Ο Γιώργος είναι ταλαντούχος και χαίρομαι να τον διαβάζω
    Καλή σας μέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα συμφωνήσω μαζί σου Άννα μου ανεπιφύλακτα. Ένα εξαίρετο έργο από τα πιο δυνατά και πιο ατμοσφαιρικά που μας έχει δώσει ο φίλος μας.
      Καλή Κυριακή να έχεις.

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Είναι άσχημος ο Κόσμος του Βιβλίου

  "Είναι ένας άσχημος, άσχημος κόσμος αυτός του βιβλίου" Το σημερινό άρθρο δεν θα είναι ευγενικό. Οφείλω να σε προειδοποιήσω. Δεν θα έχει στρογγυλεμένες γωνίες ούτε μισές αλήθειες. Γιατί; Γιατί θίγεται ένα κομμάτι -και άτομα- που προσωπικά κρατώ πολύ κοντά στην καρδιά μου. Κι έτσι, δεν υπάρχει χώρος για μισόλογα. Αν μιλήσουμε σήμερα, αν επικοινωνήσουμε, θα είναι καθαρά. Όσα θέλω να πω και όσα θέλεις να πεις κάτω στα σχόλια. Και σου υπόσχομαι να σε ακούσω, αν κάνεις το ίδιο. Πάμε λοιπόν. « Ο κόσμος του βιβλίου είναι άσχημος… » λένε κάποιοι. Οκ λοιπόν. Ας το πιάσουμε από την αρχή του, για να δώσουμε μια ξεκάθαρη απάντηση σε αυτό. Ο κόσμος του βιβλίου συχνότερα αναφέρεται στους ανθρώπους του, κυρίως τους συγγραφείς και τις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Πισώπλατα μαχαιρώματα, στημένες κριτικές σε όλο το φάσμα -από αρνητικές έως υπερθετικές και εντελώς πλασματικές αμφότερες- λυκοφιλίες, δημόσιες σχέσεις και «PR-ιλίκια» έρχονται να συνοδεύσουν και να εμβαθύνουν στην αρχική κατηγο...

Κι αν δεν πρόλαβες...

        Ένα λουλούδι ή πέντε... Τι σημασία έχει;  Δε θα τα δεις, δε θα τα μυρίσεις. Θα μείνουν εκεί, σ' ένα βάζο χρησιμοποιημένο από πολλούς, πριν από μένα, μετά από μένα, γεμάτο νερό που μυρίζει πάντα το ίδιο. Απώλεια.  Μεγάλη Εβδομάδα. Των Παθών. Για Εκείνον ήταν κάποιες ώρες, κάποιες μέρες. Για πολλούς από εμάς είναι πολύ περισσότερο. Πάθη και λάθη. Σταύρωση και Αποκαθήλωση. Ένα τελευταίο τσιγάρο κάθε φορά, κάτω από έναν διαφορετικό σταυρό κάθε φορά, η ίδια ερώτηση κάθε φορά. Γιατί τώρα; Γιατί τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή; Γιατί σ' αυτή τη στροφή του δρόμου κι όχι λίγο παρακάτω, στην επόμενη; Κι αν Εκείνος αποκαθηλώθηκε, αναπαύθηκε, αναστήθηκε, υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις που παραμένουν σταυρωμένες, κάτω από έναν ουρανό που δε θα σκιστεί ποτέ οργισμένος, πάνω σε μια γη που δε θ' ανοίξει ποτέ να καταπιεί τα γιατί και τα πώς. Κι εμείς απλά καθόμαστε εκεί, στο χώμα που πότισαν αυτές οι σιωπηλές ερωτήσεις που ποτέ δε βγήκαν απ' τα χείλη μας, γιατί πιστεύαμε...

Δεν είναι Κριτική, είνα η Γνώμη μου!

  Μοιάζει τα τελευταία χρόνια να φοβόμαστε τη λέξη « κριτική », τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τους κύκλους των social media . Όλο και λιγότεροι δημιουργοί χρησιμοποιούν τη λέξη για να τιτλοφορήσουν τις αναρτήσεις τους, ή αντίστοιχες σύνθετες λέξεις που παλιά συνηθίζονταν, όπως η « βιβλιοκριτική ». Πέραν αυτού του γεγονότος, υπάρχει και σθεναρή αντίσταση σε όσους χρησιμοποιούν ακόμη τον όρο. Πολλές φορές, μάλιστα, υψώνονται επιχειρήματα -αδιαπέραστα σαν το Σινικό Τείχος- πως για να κάνεις κριτική πρέπει να κατέχεις μια συγκεκριμένη ιδιότητα, η οποία θα πρέπει και να αποδεικνύεται. Σε παλαιότερο άρθρο στο παρόν blog είχα τοποθετηθεί εν μέρει, υποστηρίζοντας πως το βιβλίο, πέραν της πνευματικής και καλλιτεχνικής του υπόστασης, αποτελεί ένα προϊόν το οποίο διατίθεται προς πώληση· ως εκ τούτου, εμπίπτει σε όσα υπόκεινται στην κριτική (ή στην κρίση) του αγοραστικού κοινού, όπως κάθε άλλο προϊόν. Θεωρώντας, λοιπόν, ότι αυτό το έχουμε θίξει ξανά, θέλω αυτή τη φορά να το προσπεράσουμε και να επ...