Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Η Θέση του πατέρα στη σύγχρονη λογοτεχνία

  "Πολλές φορές, το μόνο που χρειαζόμαστε είναι μια όμορφη ιστορία να μας ψαχουλέψει λίγο καλύτερα" Αυτό λοιπόν είναι ένα θέμα που με απασχόλησε μόνο όταν οι εμπειρίες μου με ανάγκασαν να το αντιμετωπίσω. Πριν από τέσσερα περίπου χρόνια, φόρεσα με μεγάλη υπερηφάνια, ίσως τη μεγαλύτερη που έχω νιώσει στην έως τώρα ζωή μου, άλλη μία ταμπέλα: αυτή του πατέρα , όταν η γυναίκα μου μού χάρισε την κόρη μας. Όποιος το έχει ζήσει το γνωρίζει. Από τη μία στιγμή στην άλλη, αλλά και πιο αργά, πιο ασυνείδητα, επιτελούνται μέσα σου πολλές αλλαγές στον τρόπο που βλέπεις τη ζωή, τους κινδύνους, τους ανθρώπους, τις γυναίκες, αν ευτυχήσεις να έχεις κόρη, και πολλά άλλα που μέχρι πρότινος σου έμοιαζαν κομματάκι αδιάφορα, ως σκέψεις τουλάχιστον και ως θεματολογίες. Μέσα στα λοιπά λοιπόν, που συχνά λέγονται αλλά σπανίως εξηγούνται, είναι και η λογοτεχνία. Άρχισα να βλέπω αλλιώς τις γυναίκες ηρωίδες, τους άντρες, τις δυσάρεστες καταστάσεις και τους διάφορους ρόλους που ο συγγραφέας μοιράζει στο ca...

Συνέντευξη με τη Χρύσα Αναστασίου

 

Σήμερα έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε στο blog μας τη Χρύσα Αναστασίου, συγγραφέα των βιβλίων Η κοιλάδα του πράσινου κρυστάλλου και Witchpunk





Αρχικά θα θέλαμε να μας συστηθείς για να σε γνωρίσει λίγο καλύτερα το κοινό. Περίγραψε τον εαυτό σου σε τέσσερις προτάσεις.

Γειά σας, είμαι η Χρύσα και αγαπώ τις ιστορίες σε οποιαδήποτε μορφή. Ασχολούμαι με τη συγγραφή βιβλίων φαντασίας και -όπως όλοι μας- αγοράζω περισσότερα βιβλία από όσα θα προλάβω ποτέ μου να διαβάσω. Λατρεύω το gaming και ποτέ μα ποτέ δεν έχω καεί σε παιχνίδι ενώ έχω πει ότι θα το ανοίξω για 1 ώρα και μετά θα γράψω *βήχει αμήχανα*. Έχω μια γάτα, τη Βιν, η οποία ποζάρει δίπλα από βιβλία στο feed μου στο Instagram γιατί μετά ξέρει ότι θα της δώσω λιχουδιές.


Έχεις καταπιαστεί με το steampunk, ένα είδος που δεν είναι τόσο γνωστό στην Ελλάδα. Πώς το γνώρισες και τι σε έκανε να το αγαπήσεις;

Η πρώτη μου επαφή (τουλάχιστον αυτή που θυμάμαι) ήταν μέσω της ταινίας The Golden Compass (Το Αστέρι του Βορρά 2007) και έπειτα με το βιβλίο Leviathan του Scott Westerfeld. Δεν ξέρω τι ακριβώς με έκανε να το αγαπήσω σαν είδος αλλά ειλικρινά τρελαίνομαι να διαβάζω και να γράφω για μηχανικές κατασκευές κάθε είδους, για όπλα ή μηχανικά άκρα. Η όλη ατμόσφαιρα που αποπνέει το steampunk στοιχείο στις ιστορίες μου προκαλεί πολύ συγκεκριμένα συναισθήματα τα οποία θέλω να περάσω και στις δικές μου ιστορίες.





Η Κοιλάδα του Πράσινου Κρυστάλλου έχει τους πιο καλοκάγαθους και αγνούς χαρακτήρες που έχω συναντήσει σε βιβλίο. Κάτι μου λέει όμως ότι δεν ισχύει το ίδιο για το Witchpunk. Τι διαφορές να περιμένουμε;

Η Κοιλάδα του Πράσινου Κρυστάλλου είναι μια περιπέτεια φαντασία μιας παρέας εφήβων που λόγω ηλικίας δοκιμάζουν τα όρια του κόσμου τους. Το Witchpunk δεν έχει τη γλυκύτητα, την ελαφρότητα και την παιδικότητα της Κοιλάδας. Οι χαρακτήρες που θα γνωρίσουν οι αναγνώστες αποτυγχάνουν περισσότερες φορές από όσες θα δέχονταν να παραδεχτούν ενώ άλλοι έχουν πάψει καν να προσπαθούν. Ο κόσμος είναι σκοτεινότερος, μεγαλύτερος (σειρά γαρ, μπορώ να ανοίξω περισσότερο τα όρια των περιγραφών) και οι χαρακτήρες ποικίλουν σε συμπεριφορές, ανάγκες και “θέλω”, σκοπούς και στόχους, είναι πιο γκρίζοι από κάθε άποψη.



Πες μας δυο λόγια για τη νέα σου αυτή σειρά.

Στο Witchpunk συναντούμε μια σύγκρουση ανάμεσα στη μαγεία που συνδέεται με τη φύση και την τεχνολογία, εκείνη του steampunk που είναι κυρίως μέταλλο και κίνηση με ατμό. Μέσω τριών διαφορετικών PoV θα δούμε γεγονότα των τελευταίων 20 χρόνων να ξεδιπλώνονται, θα ακούσουμε ιστορίες και μύθους, και θα εξερευνήσουμε τη γη της Κρέστα πριν και μετά την εισβολή των μηχανουργών.



Έχεις σκεφτεί να πειραματιστείς σε άλλες υποκατηγορίες του fantasy ή ακόμα και άλλα λογοτεχνικά είδη;

Η αλήθεια είναι πως το fantasy είναι πάντοτε η πρώτη μου επιλογή συγγραφικά αλλά και αναγνωστικά οπότε δύσκολα θα αποφάσιζα να περπατήσω σε άλλο μονοπάτι. Ποτέ μη λες ποτέ, βέβαια. Υπάρχει στα αζήτητα ένα πρώτο draft μιας sci-fi ιστορίας (Cyberpunk κατάσταση, μιας και από ό,τι φαίνεται δεν μπορώ να ξεφύγω από το -punk) που θα ήθελα να κοιτάξω ξανά κάποια στιγμή στο μέλλον αλλά για τώρα σίγουρα θα συνεχίσω να ασχολούμαι με τον κόσμο του Witchpunk.





Είσαι ένα άτομο που διαβάζει πολύ, όπως μαρτυρά το καλαίσθητο Instagram σου. Ποιοι συγγραφείς σε έχουν επηρεάσει;

Θεωρώ πως με έχουν επηρεάσει όλοι οι συγγραφείς που έχω διαβάσει, άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο. Λατρεύω την Samantha Shannon και τον Brandon Sanderson και τους διαβάζω φανατικά οπότε σίγουρα θα έχω επηρεαστεί σε κάποιον βαθμό από τους δυο τους. (Σε ευχαριστώ εκ μέρους της Vin για το κομπλιμέντο χαχα)



Ποια είναι η γνώμη σου για την εγχώρια κοινότητα του fantasy;

Τα τελευταία χρόνια η ελληνική κοινότητα του fantasy έχει κάνει τρομερά βήματα και αυτό με χαροποιεί πάρα πολύ. Έχουν γραφτεί καταπληκτικά βιβλία και είμαι σίγουρη ότι θα συνεχίσουμε να εξελισσόμαστε προς το καλύτερο γιατί από ό,τι φαίνεται ήρθαμε για να μείνουμε.



Τέλος, θα θέλαμε να κλείσεις με μια συμβουλή προς τους επερχόμενους συγγραφείς.

Γράψε μια ιστορία που αρέσει σε σένα. Είσαι ο πρώτος αναγνώστης και πολλές φορές ο μοναδικός. Ψυχαγώγησε και ευχαρίστησε τον εαυτό σου και στοιχηματίζω ότι οι αναγνώστες σου θα νιώσουν το ίδιο αν τελικά καταφέρεις να μοιραστείς μαζί τους την ιστορία σου.



Σε αυτό το σημείο θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τη Χρύσα και να της ευχηθούμε ό,τι καλύτερο στη συγγραφική της πορεία. Μπορείτε να τη βρείτε επίσης και στο Instagram

Σχόλια

  1. Μου άρεσε πάρα πολύ αυτή η αντίθεση ανάμεσα στους χαρακτήρες της Χρύσας στο πρώτο βιβλίο και τους λοιπούς στο δεύτερο. Μπορεί έτσι να ανοίξει το πλάτος της γραφής της και να αγκαλιάσει μεγαλύτερες προσδοκίες.
    Να την ευχαριστήσουμε για την τιμή που μας έκανε να παρουσιάσει έργα της και να της ευχηθώ κάθε καλή επιτυχία και γόνιμη έμπνευση.
    Δανάη μου, μια ακόμα επιτυχημένη σου οργάνωση συνέντευξης καλή μας φίλη.
    Καλησπέρα και καλή βδομάδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Συγχαρητήρια, είναι πολύ παρήγορο νέοι άνθρωποι να ασχολούνται με τη συγραφή, καλή συνέχεια !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Η Θέση του πατέρα στη σύγχρονη λογοτεχνία

  "Πολλές φορές, το μόνο που χρειαζόμαστε είναι μια όμορφη ιστορία να μας ψαχουλέψει λίγο καλύτερα" Αυτό λοιπόν είναι ένα θέμα που με απασχόλησε μόνο όταν οι εμπειρίες μου με ανάγκασαν να το αντιμετωπίσω. Πριν από τέσσερα περίπου χρόνια, φόρεσα με μεγάλη υπερηφάνια, ίσως τη μεγαλύτερη που έχω νιώσει στην έως τώρα ζωή μου, άλλη μία ταμπέλα: αυτή του πατέρα , όταν η γυναίκα μου μού χάρισε την κόρη μας. Όποιος το έχει ζήσει το γνωρίζει. Από τη μία στιγμή στην άλλη, αλλά και πιο αργά, πιο ασυνείδητα, επιτελούνται μέσα σου πολλές αλλαγές στον τρόπο που βλέπεις τη ζωή, τους κινδύνους, τους ανθρώπους, τις γυναίκες, αν ευτυχήσεις να έχεις κόρη, και πολλά άλλα που μέχρι πρότινος σου έμοιαζαν κομματάκι αδιάφορα, ως σκέψεις τουλάχιστον και ως θεματολογίες. Μέσα στα λοιπά λοιπόν, που συχνά λέγονται αλλά σπανίως εξηγούνται, είναι και η λογοτεχνία. Άρχισα να βλέπω αλλιώς τις γυναίκες ηρωίδες, τους άντρες, τις δυσάρεστες καταστάσεις και τους διάφορους ρόλους που ο συγγραφέας μοιράζει στο ca...

Fanfiction, Συγγραφή ή απλώς Δανεικά Όνειρα

  "Κόσμοι μέσα από κόσμους, και χαρακτήρες που κάπου τους ξέρεις και κάπως αλλιώς τους έχεις αγαπήσει..." Σήμερα έγινα μάρτυρας μιας διαδικτυακής συζήτησης που με έβαλε σε σκέψεις. Γι’ αυτό, αν έχεις όρεξη, πάρε τον καφέ σου, ή όποιο άλλο ρόφημα προτιμάς, κάθισε αναπαυτικά κι έλα να το δούμε μαζί. Το θέμα; Είναι το fanfiction συγγραφή; Μπορεί όποιος γράφει fanfiction να λέγεται συγγραφέας; Οι απόψεις που ακούστηκαν ποικίλες και δεν νομίζω πως έχει νόημα να τις αναπαράγω μία προς μία. Καλύτερα να το πιάσουμε από την αρχή κι έναν ορισμό που έχω βάλει στην προσωπική μου ιστοσελίδα και δεν θα μπορούσα να παρακάμψω χωρίς να φανώ υποκριτής. Παραθέτω αυτούσιο ένα απόσπασμα για του λόγου το αληθές. Τι εννοώ συγγραφέας; “Συγγραφέας είναι όποιος διψά να δημιουργήσει∙ να πλάσει κόσμους, πρόσωπα, ιστορίες. Να ζήσει αγάπες, απώλειες, συγκρούσεις -μέσα σε ένα εντελώς φανταστικό περιβάλλον, που για εκείνον είναι πέρα για πέρα αληθινό. Ο συγγραφέας δεν παρατηρεί απλώς. Ζει, συναισθάνεται, τα...

Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε;

"Μερικές φορές η γραφή γίνεται καθρέφτης· άλλες, απλώς φως που πέφτει αλλού και μας δείχνει κάτι διαφορετικό."   Κι αν δεν είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε, τότε ίσως γράφουμε για να ανακαλύψουμε ποιοι πραγματικά είμαστε. Η ταύτιση συγγραφέα και χαρακτήρων Ένα από τα πιο συχνά και πιο έντονα debates ανάμεσα σε βιβλιόφιλους, αναγνώστες και συγγραφείς είναι αυτό που αφορά τη θεματολογία και κυρίως τους χαρακτήρες που γράφονται σε ένα βιβλίο. Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε; Υπάρχει μια εσφαλμένη, αλλά διαδεδομένη τάση να ταυτίζεται ο συγγραφέας με τους χαρακτήρες του. Είτε αυτό γίνεται για καλό, είτε για κακό. Στη δεύτερη περίπτωση μάλιστα, τα αίματα ανάβουν γρηγορότερα και οι συζητήσεις παίρνουν συχνά φωτιά, με τους συνομιλητές να υιοθετούν ακραίες θέσεις. Όταν η ιστορία καθορίζει τη συμπεριφορά Αν, για παράδειγμα, κάποιος συγγραφέας έχει γράψει άντρες χαρακτήρες που λειτουργούν με ένα mindset πιο αυταρχικό, με αρχηγικές τάσεις ή με μισογυνιστική συμπεριφορά, αυτόματα θεωρείτ...