Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

Συνέντευξη με τη Σοφία Πάλη



 

Συνέντευξη με τη Σοφία Πάλη

 

 

H Σοφία Πάλη είναι 22 ετών με καταγωγή από την ιδιαίτερη Κέρκυρα. Τα τελευταία χρόνια ζει και σπουδάζει παιδαγωγικά στη Θεσσαλονίκη. Τη διακρίνουν η αγάπη της για τα βιβλία, τον αθλητισμό, τη μουσική και τις βόλτες με τη ζεστή συζήτηση και παρέα των φίλων της. Η έννοια μοναχοπαίδι έχει καταγραφεί μέσα της μόνο με τον βιολογικό ορισμό καθώς η σχέση με τις (ξ)αδέρφες της την έκαναν να μην αισθάνεται ποτέ μόνη. Ανάμεσα στους πολλούς της στόχους υπάρχει εκείνος ενός μεταπτυχιακού ή δεύτερων σπουδών στο Marketing, έναν κλάδο που την ενδιαφέρει αρκετά!

Η Σοφία Πάλη, ή η «θεία Σόφη», ή η @sophies.readss (όπως μας παρουσιάζεται μέσα από τους λογαριασμούς της στις παγκόσμιες πλατφόρμες Instagram και TikTok) τον τελευταίο χρόνο έχει ανεβάσει στα ύψη τον πήχη τής διαφήμισης βιβλίων! Έχει συνάψει συνεργασίες με μεγάλα ονόματα εκδοτικών όπως Διόπτρα, Ψυχογιό, Πατάκη, Μεταίχμιο, Μίνωα κ.α. Οι όροι Bookstagram και BookTok -όπου και δραστηριοποιείται πιο ενεργά- έχουν γίνει ένας μικρόκοσμος μέσα στον οποίο άτομα όπως η Σοφία κάνουν αυτό που ξέρουν καλύτερα, διαβάζουν και το δείχνουν χρησιμοποιώντας  έξυπνες φωτογραφικές λήψεις, γεμάτες χρώμα και πιασάρικα βίντεο. Ένα πραγματικό χέρι βοήθειας σε κάθε συγγραφέα.

Πάμε όμως να γνωρίσουμε και την ίδια μέσα απ’ όσα έχει να μας πει.

 

Τι σημαίνει για σένα το βιβλίο. Πότε ξεκίνησε η αγάπη της ανάγνωσης;

Κατ’ αρχάς θα ήθελα να σ’ ευχαριστήσω για τη συνέντευξη. Το βιβλίο για εμένα είναι πηγή γνώσης, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Μέσα από την ανάγνωση εξερευνείς νέους κόσμους, ιστορίες, περιπέτειες και πιστεύω πως το να διαβάζεις ένα βιβλίο είτε κλασικό, είτε ερωτικό, φαντασίας, αυτοβελτίωσης κλπ. η κριτική σου σκέψη αναπτύσσεται.

Η αγάπη μου για το διάβασμα ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία όταν άρχισα να διαβάζω μόνη μου παραμύθια. Σιγά σιγά άρχισα να ανακαλύπτω περισσότερα είδη βιβλίων. Για ‘μένα το διάβασμα είναι απόλαυση και πηγή γνώσης!

 

Ιδανική τοποθεσία για να διαβάσει κανείς υπάρχει; Ή υποστηρίζεις το «παντού και πάντα»;

Δεν πιστεύω πως υπάρχει ιδανική τοποθεσία για να διαβάσεις ένα βιβλίο, αυτό διαφέρει από άτομο σε άτομο. Καθένας από εμάς έχει τη δική του ιδανική τοποθεσία. Για παράδειγμα η δική μου είναι ο καναπές και το κρεβάτι.

 

Διαβάζεις με μουσική; Αν ναι, κάποιο συγκεκριμένο είδος;

Ποτέ! Έχω διάσπαση προσοχής κι αν δεν υπάρχει απόλυτη ησυχία δεν μπορώ να διαβάσω ούτε λέξη. Όμως συνδέω μερικά τραγούδια με κάποια βιβλία. Αυτό με βοηθάει να μπαίνω πιο πολύ στο “mood” του βιβλίου! Ακούω από όλα τα είδη εκτός της K-pop και της Ροκ.

 

Το διάβασμα έχει φύλο; Τι θα έλεγες σε κάποιον που θα κατέκρινε ένα αγόρι της ηλικίας σου που έλκεται κυρίως από ρομαντικές ιστορίες;

Όχι! Το διάβασμα δεν έχει φύλο. Δεν πρέπει να υπάρχουν τέτοιου είδους διακρίσεις βάσει του φύλου όσον αφορά την ανάγνωση (και όχι μόνο). Οι άνθρωποι -ανεξάρτητα από το φύλο τους- έχουν το δικαίωμα να διαβάζουν όποιο βιβλίο επιθυμούν. Επιπλέον, δεν υπάρχει καμία λογική να κατακρίνει κάποιος ένα αγόρι η ένα κορίτσι για τις αναγνωστικές του προτιμήσεις. Κάθε άνθρωπος έχει τα δικά του ενδιαφέροντα όσον αφορά τα βιβλία που διαβάζει και δε θα έπρεπε να κατακρίνεται γι’ αυτά. Θεωρώ πολύ σημαντικό να σεβόμαστε τις επιλογές των άλλων!

 

Πολλά βιβλία σημαίνει και πολλές απόψεις. Οι κριτικές ξεπερνούν αρκετά συχνά τα όρια των προσωπικών απόψεων και αγγίζουν εκείνα τις κακίας. Τι έχεις να πεις;

Πραγματικά πολλά άτομα ξεπερνούν το όριο (και αγγίζουν εκείνο της προσβολής!). Κατανοώ πως δε γίνεται να μας αρέσουν όλα τα βιβλία, όπως κι εμένα είναι πολλά εκείνα που δε μου αρέσουν, αλλά επιλέγω να μη μιλήσω καθόλου για αυτά. Εναλλακτικά, αν μου ζητηθεί η άποψη για κάτι που δεν μου άρεσε, η απάντηση είναι απλή: «απλά δεν μου ταίριαξε». Το να βγάζει κάποιος κακία για ένα βιβλίο ή για τον συγγραφέα του το θεωρώ απαράδεκτο.

 

Booktok. Ένα καινούργιο κεφάλαιο στο οποίο στραφήκαμε κυρίως με τις μέρες τού εγκλεισμού. Μεγάλη η απήχηση του χάρη σε σένα και άλλα άτομα εκεί έξω με παρόμοια ή μικρότερης έκτασης θέληση να προβάλλουν καινούρια βιβλία που τους άρεσαν. Όταν πρωτοξεκίνησες την προώθηση, πίστευες θα ήταν αυτή η κατάληξη και σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα;

Η αλήθεια είναι πως δεν περίμενα όλη αυτή την ανταπόκριση από τον κόσμο αλλά και από τους εκδοτικούς! Και πραγματικά θα είμαι για πάντα ευγνώμων!

 

Θα άλλαζες κάτι στο σύστημα λειτουργίας της εφαρμογής;

Δεν ξέρω. Αλλά κάτι που μ’ ενοχλεί αφάνταστα είναι οι κλεμμένες ιδέες χωρίς να σου δώσουν τα credits! Γνωρίζω πως παρθενογένεση δεν υπάρχει, αλλά το να φτιάχνεις ένα βίντεο ίδιο με το δικό μου ή κάποιου άλλου το θεωρώ αρκετά εκνευριστικό! Κυρίως όταν δεν αναφέρεται το άτομο από το οποίο στην ουσία εκλάπη μια ιδέα.

 

Έχεις μια κάμερα μπροστά σου από την οποία βλέπει εκείνη η μειονότητα (θέλω να πιστεύω) αναγνωστών που διαβάζει κάτι για να ασκήσει κακή κριτική επί τούτου. Τι θα τους έλεγες;

Διαβάστε επειδή σας αρέσει, όχι επειδή έχετε την ανάγκη να κράξετε κάτι. Διαφορετικά δεν είστε οι βιβλιοφάγοι που δηλώνετε πως είστε!

 

Πάμε στους δικούς σου ανθρώπους, φίλοι/οικογένεια. Πώς αντιμετωπίζουν τις βιβλιοφαγικές σου τάσεις; Σε έχουν κρίνει που προτιμάς π.χ. ένα απόγευμα διαβάζοντας μόνη από έναν καφέ στην πόλη. Αν έχει συμβεί ποτέ αυτό.

Η οικογένεια και οι φίλοι μου χαίρονται με το γεγονός πως διαβάζω βιβλία και ποτέ δε με έχουν κατακρίνει γι’ αυτό, ίσα ίσα μου ζητάνε πολλές φορές να τους δανείσω κάποιο βιβλίο (που δυστυχώς για εκείνους δύσκολα θα το κάνω). Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω ακυρώσει κάποια έξοδο ή έναν καφέ για να κάτσω στο σπίτι να διαβάσω ένα βιβλίο, ίσως μία-δύο φορές μέχρι στιγμής. Μου αρέσει να ζω τη ζωή μου, πέρα από τη ζωή των βιβλίων.

 

 Σχέδια για το μέλλον; Κάποιο όνειρο;

Δεν έχω κάποιο συγκεκριμένο όνειρο (γιατί έχω πολλά, χαχα). Είμαι από τα άτομα που έχουν ως μότο της ζωής τους το “go with a flow”. O στόχος μου προς το παρόν είναι, να πάρω με το καλό το πτυχίο μου και να συνεχίσω με κάποιο μεταπτυχιακό! Όμως σίγουρα μελλοντικά, θα ήθελα να κάνω κάτι σ’ επαγγελματικό επίπεδο που να έχει σχέση με το βιβλίο!

 

Τελειώνοντας, τον τελευταίο καιρό, εξαιτίας των σπουδών σου, συνεργάζεσαι με παιδιά. Αν κάποιο σε προσέγγιζε και σου ζητούσε με εκείνο τον αθώο τρόπο των παιδιών τον λόγο που διαβάζεις, τι θα του απαντούσες; Λαμβάνοντας πάντα υπόψη το αντίκτυπο που έχει μέσα τους η κάθε λέξη που ακούνε από τους μεγάλους.

Γιατί είναι κάτι που με γεμίζει… και το αγαπώ.

 

Σ’ ευχαριστώ πολύ Σοφία μου για τον χρόνο σου και για την θέρμη με την οποία δέχτηκες να συνεργαστούμε για να βγει αυτό το όμορφο αποτέλεσμα. Καλή επιτυχία σε ό,τι βρεθεί στον δρόμο σου! 





Σχόλια

  1. Διάβασα μια εξαίρετη συνέντευξη με πολύ ενδιαφέροντα πράγματα. Θα ήθελα να σάς ευχαριστήσω και τις δύο για όλο αυτό. Να ευχηθώ στη Σοφία, το καλύτερο στη ζωή και στις εμπνεύσεις της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαιρόμαστε κύριε Γιάννη που σας άρεσε!! Ευχαριστούμε πολύ!

      Διαγραφή
    2. Εμείς σάς ευχαριστούμε και τις δύο, κοπέλα μου. Εύχομαι το καλύτερο.

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

Απουσίες

Γράφει ο Χάρης Κωφιάδης Είναι καλοκαίρι και αν και βράδυ, η ζέστη είναι αφόρητη. Εγώ όμως εκεί, πάλι στο μπαλκόνι. To ‘χω πείσμα κι ας δουλεύει μέσα ο κλιματισμός στο φουλ ∙ θα δροσίσουν τα ντουβάρια. Εδώ έξω, ένας ανεμιστήρας μισιακός με δυο μόνο πτερύγια μου κάνει αέρα, ή με κοροϊδεύει… Δεν έχω αποφασίσει ακόμη. Τον αφήνω όμως να δουλεύει, περιμένοντας ίσως τη στιγμή που θα τα φτύσει για να δούμε ποιος από τους δυο μας γελάει καλύτερα. Αλλά δεν ήθελα να πω για τον ανεμιστήρα, ούτε για το κλιματιστικό. Κάτι άλλο ήταν μα το ξέχασα.   Ανάθεμα!  Πάλι σύρθηκε το χέρι μου σε αυτά τα αναθεματισμένα σουπλά. Σίγουρα θα αφήσει κοκκινίλα. Ξέρεις, είναι απ’ αυτά που είναι πια πολύ της μόδας, τα μπόχο, ευχάριστα στο μάτι-τραχιά στην υφή. Κάτι τέτοιες στιγμές νοσταλγώ τα πλαστικά τραπεζομάντιλα της μάνας μου, κι ας έκαναν τα χέρια μου να ιδρώνουν και να γλιστράνε αντίστοιχες νύχτες. Αλλά πάλι αφαιρέθηκα. Ούτε για διακόσμηση είχα όρεξη να μιλήσω. Για μια στιγμή… Είχα όντως όρεξη; Κοιτ...

Πονάνε άραγε τα βράδια;

  ­ " Πονάνε άραγε τα βράδια;" Μου το ρωτούσες συχνά αυτό κάποτε. Αυτό και άλλα τόσα. Τότε που τα βράδια τα περνούσαμε αγκαλιά. "Φοβούνται τα βράδια όταν φεύγει ο ήλιος;" Και ήξερα φυσικά τι να σου απαντήσω. Ήμουν έτοιμος όπως όφειλα. Και σου μιλούσα -άλλοτε για ώρες, κι άλλοτε πιο σύντομα- για ετερόφωτα σώματα που όμως κι αυτά μπορούν και διώχνουν το σκοτάδι μακριά, ακόμη και υποβοηθούμενα. Κι επέμενες. "Κι αν κάποτε οι άλλοι σου αρνηθούν το φως τους; Τότε τι;" Γίνεσαι αυτόφωτος και μόνο σου παλεύεις τις σκιές για να τις διώξεις μακριά. Ή σβήνεις μαζί τους, μα αυτό δεν σου το είπα ποτέ. Σου το είπα; Φοβόμουν μάλλον, μην τυχόν και ενδώσεις στον πειρασμό της παραίτησης. "Κρυώνουν τα βράδια;" Όχι, σου έλεγα. Γιατί οι μικρές οι ώρες είναι αυτές που έχουνε τις μεγαλύτερες ανάγκες. Είναι οι ώρες που θέλεις να αγκαλιάσεις και να αγκαλιαστείς και η αγκαλιά είναι πάντα ζεστή. Γιατί την κάνεις εσύ. Γιατί την κάνει κι ο άλλος. Γιατί δυο σώματ...