Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

ΟΛΟ ΛΑΘΟΣ; | Ελευθερία Καλογνωμά

                                    Έγραψες ένα βιβλίο. Σου πήρε μήνες, αμέτρητα ξενύχτια, έκλαψες πάνω απ’ το πληκτρολόγιο για τους ήρωές σου και όσα πέρασαν. Το "χτένισες" χίλιες φορές για να βρεις τα λάθη, τις αστοχίες, τις παραλείψεις. Το στέλνεις τελικά σε εκδοτικούς. Σου ζητούν χρήματα, ή και όχι, σου τάζουν την καλύτερη προώθηση, σου στέλνουν συμφωνητικά. Καταλήγεις να υπογράψεις. Συγχαρητήρια. Τα κατάφερες. Ίσως. Το βιβλίο σου πέφτει στα χέρια επιμελητών, περιμένεις με αγωνία τις υποδείξεις τους, τις διορθώσεις τους, θα συμφωνήσεις με κάποιες, θα διαφωνήσεις με άλλες. Αν είσαι τυχερός, ο επιμελητής δε θα σταθεί μόνο στα γλωσσικά, θα βρει πιθανές τρύπες στην πλοκή, θα σε βοηθήσει να κάνεις το κείμενό σου καλύτερο. Αν δεν είσαι τυχερός, το βιβλίο σου θα βγει εκεί έξω με προβλήματα. Ήρθε η ώρα του εξωφύλλου. Αν είσαι τυχερός, θα το κουβεντιάσουν μαζί σου, αν όχι, θα σου επιβάλλ...

ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΜΕ ΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ (Από την Ελευθερία Καλογνωμά)

 

Με λένε Αλεξάνδρα Αγγελοπούλου και γεννήθηκα ένα πρωινό στην καρδιά του καλοκαιριού. Σπούδασα φυσικοθεραπεία στο ΑΕΙ Δυτικής Αττικής, μα γρήγορα ένιωσα πως άλλος είναι ο δρόμος μου, οπότε στον παρόντα χρόνο ολοκληρώνω το μεταπτυχιακό μου πάνω στην «Επικοινωνία και Νέα Δημοσιογραφία» στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου.

 Στην δημοσιογραφία μαγεύτηκα από το ραδιόφωνο και έτσι βρέθηκα στον Κρήτη FM 87,5, στον φοιτητικό σταθμό του Πολυτεχνείου, στην Ert open 106,7 FM και στον Atlantis 105,2 FM. Δεν άργησαν και τα τηλεοπτικά μου βήματα στο High tv, σε εκπομπή πολιτιστικού περιεχομένου, όπου φιλοξενώ συγγραφείς και άλλου είδους καλλιτέχνες.

 Από νηπιακή ηλικία αγαπούσα να πλάθω ιστορίες, τις οποίες κατέγραφε ο παππούς μου, αλλά και την υποκριτική. Ξεκίνησα από ερασιτεχνικές ομάδες και σήμερα παίζω επαγγελματικά τόσο στο θέατρο όσο και στην τηλεόραση.

Η τέχνη είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου. Έτσι, βρίσκεται στα χέρια σας το πρώτο μου μυθιστόρημα και, όπως μαρτυρά ίσως ο τίτλος του "Η ζωή τους στη νύχτα", θα σας μιλήσω για μια ζωή βουτηγμένη στα σκοτάδια, την αμαρτία, την ενοχή αλλά και την απελευθέρωση! 

                                                                 

                                                                     ~~~

 

Αυτό είναι το πλούσιο βιογραφικό της συγγραφέως -και όχι μόνο- Αλεξάνδρας Αγγελοπούλου.
Την Αλεξάνδρα τη γνώρισα σε μία έκθεση βιβλίου, στο περίπτερο τού τότε κοινού μας εκδοτικού οίκου. Αυτό που αποκόμισα σαν πρώτη εντύπωση, είναι πως πρόκειται για μία γυναίκα δυναμική -το μαρτυρά άλλωστε και το εντυπωσιακό της βιογραφικό- και κυρίως για έναν άνθρωπο που δε διστάζει να λέει ευθέως τη γνώμη του, ωμά αλλά και με χιούμορ. Είναι δοτική, παθιασμένη με αυτό που κάνει και κυνηγά με το ίδιο αυτό πάθος τα όνειρά της. Μοιάζει ασταμάτητη, αυτό θα έλεγα με δύο λόγια για την Αλεξάνδρα Αγγελοπούλου.
Πάμε να τη γνωρίσουμε καλύτερα.
 

   Αλεξάνδρα, καλώς ήρθες στις Ονείρων Πένες. Πες μας τι σημαίνει για σένα η συγγραφή. 

 Ανήκω στην κατηγορία των συγγραφέων που γράφουν με βάση την έμπνευσή τους και όχι τις εκάστοτε επιταγές της μόδας. Αυτό είναι απελευθερωτικό, γιατί εκφράζω εμένα μέσα από τα γραπτά μου που, πολλές φορές, πριν αποκτήσουν υλική υπόσταση, στοιβάζονται στο κεφάλι μου συμπιέζοντας το. Εκφράζω τη ματιά μου και πολλές φορές τους προβληματισμούς μου και αυτό από μόνο του είναι ανακουφιστικό. Οπότε για μένα η συγγραφή είναι μια ανακουφιστική απελευθέρωση. Για όποιον με διαβάζει δεν ξέρω τι είναι, καθώς συνήθως δημιουργώ αγωνία στο κοινό, χαχαχα!

   Έχω διαβάσει το βιβλίο σου «Η ζωή τους στη νύχτα». Πρόκειται για μία ιστορία που εκτυλίσσεται -όπως λέει ο τίτλος- στο σκοτεινό κομμάτι της νυχτερινής διασκέδασης και μάλιστα της επαρχιακής. Οι περιγραφές σου βγάζουν στον αναγνώστη την παρακμιακή ατμόσφαιρα, τα τσαλαπατημένα όνειρα μιας μερίδας νεολαίας, που στην ελληνική επαρχία νιώθει πως δεν έχει μέλλον. Ξέρω ότι έχεις ζήσει τη νύχτα. Γιατί επέλεξες αυτό το θέμα και τι σου άφησε πίσω η εμπειρία σου από αυτόν τον χώρο; 

 Όπως είπα και πιο πριν, διαλέγω θεματολογίες που με προβληματίζουν, με ιντριγκάρουν. Πλάθω χαρακτήρες ρεαλιστικούς, της διπλανής πόρτας, που ψάχνουν τρόπους απεγκλωβισμού από τις μικροαστικές κοινωνίες. Και έτσι, μέσα από την εξέλιξη τους, βρίσκω και εγώ διεξόδους. Μου αρέσει να παρατηρώ τις αντιδράσεις και τον τρόπο σκέψης των απλών ανθρώπων που έχουν στεγανά και τους αντιπαραθέτω που εκείνους που προσπαθούν να σπάσουν τα δεσμά. Τελικά τι μας κρατά πίσω; Πολλές φορές μόνο το μυαλό μας. Προσωπικά εργάστηκα ως λουλουδού για ένα διάστημα όπου σπούδαζα παράλληλα. Προφανώς δε θα έμενα σ’ αυτή τη δουλειά για πάντα, αλλά μπορώ να ομολογήσω ότι ήταν δουλειά σταθμός για την εξέλιξη της προσωπικότητάς μου και ας μην το περίμενα. Αναπόφευκτα έγινε πηγή έμπνευσης για εμένα.

    Γνωρίζω ότι γράφεις το 2ο μέρος τού βιβλίου και είναι εμφανές από το τέλος του ότι υπάρχει συνέχεια. Πότε θα τη δούμε; 

 Ελπίζω οι υπόλοιπες επαγγελματικές μου υποχρεώσεις να μου αφήσουν σύντομα καθαρό μυαλό για να τελειώσω επιτέλους το δεύτερο μέρος τού “Η ζωή τους στη νύχτα’’. Έχω δώσει τις 176 σελίδες σε Α4 στον επιμελητή μου και περιμένω feedback και στενό μαρκάρισμα για να πιεστώ και να το τελειώσω. Οπότε δεν μπορώ να δώσω ημερομηνία. Ελπίζω μέσα στο 2023.

   Το βιβλίο αυτή τη στιγμή κυκλοφορεί στα αγγλικά, από ξένο εκδοτικό. Πώς ήταν αυτή η εμπειρία, η συνεργασία σου με αυτόν; Πόση ανταπόκριση έχει ένα τέτοιο θέμα στο ξένο κοινό; Πιστεύεις ότι μπορούν να ταυτιστούν οι αγγλόφωνοι αναγνώστες; 

Η έκδοσή μου στα αγγλικά ήταν ένα μεγάλο όνειρο που έγινε πραγματικότητα, μέσα από την γνωριμία μου με τον εκδότη Γιάννη Κρανιά, ο οποίος δημιούργησε, μαζί με άλλους δύο εκδότες, τον εκδοτικό Byron Publications στο Λονδίνο. Είχα ξεκινήσει να μεταφράζω το βιβλίο με τη βοήθεια της μεταφράστριας μου Σταυρούλας Μαγειροπούλου, πριν υπογράψω με τον εκδότη. Το είχα βάλει στόχο και το έψαξα πολύ. Ανταμείφθηκα όταν βρέθηκα στη διεθνή έκθεση βιβλίου της Μπολόνια, με το βιβλίο μου μεταφρασμένο στα αγγλικά. Ήταν ένας πρώτος εορτασμός για μένα και ελπίζω σε πολλούς άλλους, Δεν μπορώ να σου απαντήσω ακόμα αν η θεματολογία θ' αγαπηθεί γιατί είναι νωρίς. Το ελπίζω πάντως!

    Είσαι πολυπράγμων. Ραδιόφωνο, τηλεόραση, συγγραφή, υποκριτική. Ποιο απ’ όλα σε γεμίζει περισσότερο και ποιο θα επέλεγες, αν σου ετίθετο αυτό το δίλημμα; Τι σημαίνει για σένα ο κάθε ένας από αυτούς τους χώρους ξεχωριστά;   

 Με σειρά προτεραιότητας:
Συγγραφή, γιατί με εκφράζουν οι πιο μοναχικές εργασίες, εκεί όπου ορίζεις την τύχη σου περισσότερο μόνος σου. Και την τύχη των ηρώων σου. Βασική προϋπόθεση, να έχεις έμπιστο εκδότη ώστε να κοιμάσαι ήσυχη τα βράδια.
Η υποκριτική ήταν η πρώτη μου επαφή με την τέχνη. Η θεατρική αγωγή με έπλασε. Περίμενα πώς και πώς να έρθει η ώρα ν’ ανέβω στο σανίδι. Ακόμα αγαπώ αυτό το κομμάτι, ειδικά όταν περιλαμβάνει κάμερα.
Το ραδιόφωνο έχει τη μαγεία τού να μη σε βλέπουν, μόνο να σε ακούν. Μπορείς να σε… πλάσεις στα μυαλά του κόσμου όπως θες, ενώ εσύ να είσαι με τις πιτζάμες και παρέα έναν ηχολήπτη.
Την αγάπησα φέτος την τηλεόραση, στο πλάι τής, αγαπημένης πλέον, φίλης Νατάσας Κρητικού στο Ηigh tv. Όμως η εικόνα είναι απαιτητική και δε χωράει λάθη

   Έχεις σκεφτεί να κάνεις σπουδές υποκριτικής; 

 Έχω κάνει αλλά σε εργαστηριακό επίπεδο, όχι ακαδημαϊκό. Ποτέ δεν ξέρεις. Μπορεί μια μέρα να ξυπνήσω με τη διάθεση ν’ ανοίξω έναν νέο κύκλο σπουδών στη ζωή μου γιατί θα ήθελα να βελτιωθώ υποκριτικά. Προς το παρόν δε θα με δείτε σε σχολή αλλά σε κεντρική σκηνή των Αθηνών, από φθινόπωρο, σε παιδική παράσταση με ρόλο πρωταγωνιστικό.

   Κάνοντας πολλά διαφορετικά πράγματα ταυτόχρονα, θα έλεγε κανείς ότι ψάχνεις τον δρόμο σου. Ισχύει αυτό ή είσαι απλά ανήσυχο πνεύμα και τα θέλεις όλα στη ζωή σου; 

 Όχι, δεν ψάχνω τον δρόμο, απλά ο δρόμος μου είναι σπαρμένος με λογιών λογιών λουλούδια. Κόβω κάθε φορά και μυρίζω όποιο με κάνει πιο χαρούμενη. Είμαι ελεύθερο πνεύμα και θεωρώ ότι, αν έχω υγεία, στην πορεία θα με δείτε σε διάφορους δημιουργικούς ρόλους.

   Το βιβλίο σου «Τα φονικά τατουάζ»- εκδόσεις Συμπαντικές διαδρομές, έχει βραβευτεί. Μίλησέ μας γι’ αυτό. Τι πραγματεύεται, σε ποιο είδος ανήκει; Από τον τίτλο συμπεραίνει κανείς πως πρόκειται για εντελώς διαφορετικό είδος από το άλλο σου βιβλίο. Σ’ αρέσει να πειραματίζεσαι συγγραφικά; 

 Μου αρέσει να πειραματίζομαι συγγραφικά, γιατί έτσι με ανακαλύπτω και σπάω τα όριά μου. Το πρώτο μου βιβλίο είναι μια κοινωνική περιπέτεια άκρως ρεαλιστική, το δεύτερο είναι ένα θρίλερ τρόμου, με μια πρωταγωνίστρια που ζει δύσκολες στιγμές. Μέχρι το τέλος του βιβλίου δε θα ξέρετε αν έχει παραισθήσεις ή αν όντως υπάρχουν δαίμονες που την καταδιώκουν. Επίσης, το βιβλίο ‘’Τα φονικά τατουάζ‘’ είναι απόρροια των Βραβείων Λογοτεχνίας Larry Niven. Κέρδισα το βραβείο για το διήγημά μου ‘’Η απειλή’’ και συνεπακόλουθα κέρδισα και ένα δωρεάν συμβόλαιο για έκδοση νουβέλας με τις εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές.

   Ποια είναι τα επόμενα συγγραφικά σου σχέδια; 

Κάτι τελείως ξεχωριστό πάλι. Με τη βοήθεια της αστρολόγου μου Νόνας Βουδούρη, θέλω να γράψω ένα βιβλίο πιο ερωτικό, με στοιχεία ρομαντισμού ,το οποίο θα έχει να κάνει με την μετενσάρκωση και με το πώς οι προηγούμενες ζωές επηρεάζουν την πορεία των σχέσεων. Get ready!
 

 Αλεξάνδρα, σ’ ευχαριστούμε για τον χρόνο και την παρουσία σου στο blog μας και σου ευχόμαστε -και εγώ προσωπικά- κάθε επιτυχία σε ό,τι ονειρεύεσαι.
 



 

Σχόλια

  1. Μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη!! Καλή συνέχεια και στις δύο σε ο,τι κι αν κάνετε!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευχαριστούμε ειλικρινά την Ελευθερία για την εξαίρετη οργάνωση της συνέντευξης. Πάνω απ' όλα να ευχαριστήσουμε την Αλεξάνδρα Αγγελοπούλου για την τιμή που μάς έκανε στο να ανοίξει την καρδιά της και τα σχέδια της μ' αυτήν την συνέντευξη.
    Να είστε καλά και οι δυό σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Συγχαρητήρια! Είσαι ένα νέο κορίτσι, με όνειρα και κυρίως με θέληση να τα παλέψεις και να τα κερδίσεις. Καλή συνέχεια!
    ΥΓ: Συγχαρητήρια και στην κ Καλογνωμά, για την οργάνωση της τόσο διαφωτιστικής συνέντευξης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Περασα να σου ένα "Γεια σου"
    Σε βρηκα απο ένα σχόλιο..
    Δε διαβασα το κειμενο..
    Φευγω για την Καλπη!

    Πολυ αργα για Καλημερα
    και πολύ νωρίς για Καλησπέρα

    Καλη Συνεχεια

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

ΟΛΟ ΛΑΘΟΣ; | Ελευθερία Καλογνωμά

                                    Έγραψες ένα βιβλίο. Σου πήρε μήνες, αμέτρητα ξενύχτια, έκλαψες πάνω απ’ το πληκτρολόγιο για τους ήρωές σου και όσα πέρασαν. Το "χτένισες" χίλιες φορές για να βρεις τα λάθη, τις αστοχίες, τις παραλείψεις. Το στέλνεις τελικά σε εκδοτικούς. Σου ζητούν χρήματα, ή και όχι, σου τάζουν την καλύτερη προώθηση, σου στέλνουν συμφωνητικά. Καταλήγεις να υπογράψεις. Συγχαρητήρια. Τα κατάφερες. Ίσως. Το βιβλίο σου πέφτει στα χέρια επιμελητών, περιμένεις με αγωνία τις υποδείξεις τους, τις διορθώσεις τους, θα συμφωνήσεις με κάποιες, θα διαφωνήσεις με άλλες. Αν είσαι τυχερός, ο επιμελητής δε θα σταθεί μόνο στα γλωσσικά, θα βρει πιθανές τρύπες στην πλοκή, θα σε βοηθήσει να κάνεις το κείμενό σου καλύτερο. Αν δεν είσαι τυχερός, το βιβλίο σου θα βγει εκεί έξω με προβλήματα. Ήρθε η ώρα του εξωφύλλου. Αν είσαι τυχερός, θα το κουβεντιάσουν μαζί σου, αν όχι, θα σου επιβάλλ...

Moonlight Tales: Αυτό το έγκλημα είναι γένους θηλυκού | Χάρης Κωφιάδης

Το Crime Report είναι έτοιμο Οι λάτρεις της αστυνομικής λογοτεχνίας το γνωρίζουν πολύ καλά: υπάρχουν εγκλήματα που λύνονται σε λίγες σελίδες και άλλα που θέλουν ολόκληρη τριλογία. Και μετά υπάρχουν και περιπτώσεις όπως αυτή των Moonlight Tales . Δεκατρία χρόνια περίπου μετά την ίδρυσή τους, οι βασικές ύποπτες παραμένουν ελεύθερες και, χωρίς να λογοδοτούν σε κανέναν, γράφουν, εκδίδουν και παρασύρουν ανυποψίαστους ανθρώπους στον επικίνδυνο κόσμο της λογοτεχνίας. Για μεταμέλεια ούτε λόγος. Αντιθέτως, οργανώνουν δράσεις, συμμετέχουν σε φεστιβάλ, εκδίδουν συλλογές και συλλέγουν βραβεία. Αύγουστος 2013: Τρεις γυναίκες και μια ύποπτα καλή ιδέα Με βάση τα όσα εγώ και η ομάδα μου (εγώ δηλαδή) μπορέσαμε να βρούμε, η ιστορία ξεκινά το καλοκαίρι του 2013, όταν η Αγγελίνα Παπαδημητρίου, η Εύη Φρυγανά και η Αναστασία Παπαδάκη αποφασίζουν να δημιουργήσουν έναν διαδικτυακό χώρο όπου νέοι συγγραφείς θα...

Βορράς - ΓΡΆΦΕΙ Η ΕΛΈΝΗ ΖΗΝΟΝΊΔΗ

Έσβησα κι ξεκίνησα για δέκατη φορά. Ξέρεις πόσο δύσκολο είναι; Να βάλω τρείς μήνες και δέκα μέρες σε μια τάξη, έχεις ιδέα τι πάω να κάνω; Ξεφυσάω, τρίβω τον σβέρκο μου. Συγγνώμη, που ξεκινάω επιθετικά. Αλλά επιθετικά εισέβαλες σε όλα και είχα τόσο λίγο χρόνο να το επεξεργαστώ, με αποτέλεσμα να αφεθώ και να μου κάνω κακό για μέρες, να τρώω αέρα ξερό αντί για φαγητό στο σπίτι.  Έχω την πρώτη μου Χριστουγεννιάτικη ιστορία, το πιστεύεις;! Είμαι από εκείνους που έχουν να διηγηθούν μια ιστορία που ξεκινάει με τη φράση  «Ήταν παραμονή Χριστουγέννων…» . Ακόμη δεν το πιστεύω πως είχα παρατήσει όντως τα μελομακάρονα για να βγω έξω και να γκρινιάξω στο μικρό παρεάκι για τη μητριά. Θεώρησα πως μου άξιζε λίγο αλκοόλ μιας και την επομένη θα την έβγαζα στους νέους παππούδες με τα όχι και τόσο «νέα» θέματα συζήτησης. Θεώρησα πως, αν έμενα έξω  παρτάροντας μέχρι τις δώδεκα, θα ήταν υπέρβαση για μένα. Επίσης θεώρησα πως το να μη σου δώσω σημασία την ώρα που μπήκα στο μαγαζί και να σταθώ μπ...