" Πονάνε άραγε τα βράδια;" Μου το ρωτούσες συχνά αυτό κάποτε. Αυτό και άλλα τόσα. Τότε που τα βράδια τα περνούσαμε αγκαλιά. "Φοβούνται τα βράδια όταν φεύγει ο ήλιος;" Και ήξερα φυσικά τι να σου απαντήσω. Ήμουν έτοιμος όπως όφειλα. Και σου μιλούσα -άλλοτε για ώρες, κι άλλοτε πιο σύντομα- για ετερόφωτα σώματα που όμως κι αυτά μπορούν και διώχνουν το σκοτάδι μακριά, ακόμη και υποβοηθούμενα. Κι επέμενες. "Κι αν κάποτε οι άλλοι σου αρνηθούν το φως τους; Τότε τι;" Γίνεσαι αυτόφωτος και μόνο σου παλεύεις τις σκιές για να τις διώξεις μακριά. Ή σβήνεις μαζί τους, μα αυτό δεν σου το είπα ποτέ. Σου το είπα; Φοβόμουν μάλλον, μην τυχόν και ενδώσεις στον πειρασμό της παραίτησης. "Κρυώνουν τα βράδια;" Όχι, σου έλεγα. Γιατί οι μικρές οι ώρες είναι αυτές που έχουνε τις μεγαλύτερες ανάγκες. Είναι οι ώρες που θέλεις να αγκαλιάσεις και να αγκαλιαστείς και η αγκαλιά είναι πάντα ζεστή. Γιατί την κάνεις εσύ. Γιατί την κάνει κι ο άλλος. Γιατί δυο σώματ...
Μαύρα φτερά, από κύκνους λευκούς
σε μια θάλασσα βασανισμένων
Μαύρος ορίζοντας, γκρίζα τα σύννεφα
κι εγώ πώς ν' αγκαλιάσω το λευκό;
Βάρκα στα κύματα, μένος
σπάθες ατσάλινες ανθρώπων οπλισμένων
Ουρλιάζω στο γκρίζο, μαύρα φτερά φορώ
Με το σπαθί μου κόβω το νερό
Σπάω την πλώρη, την άγκυρα διαλύω
νομίζω απ’ την τρέλα παραλύω
Στο χάος βυθίζομαι, μα μένεις πίσω
σαν γη ξένη παλεύω να σε κατακτήσω
Άγονη γη κάτω απ' το σπαθί σου
με γυμνά πέλματα πατάω την ψυχή σου
Και η ψυχή γυμνή στα πόδια σου πέφτει
με την αλήθεια την ψυχρή σαν επιφάνεια καθρέφτη
Ραγίζει αυτός, ματώνει η αλήθεια
δε χωράς πια στων βασανισμένων τα παραμύθια
Δακρύζει αυτή και κόβεται απ' το ψέμα
Πόσο αντέχουνε τα ψέματα ως το τέρμα;
Μαύρα φτερά από κύκνους λευκούς
πλώρες μισές πλέουν στους άλικους αφρούς
Κι αναρωτιέμαι αν απ' τα σύννεφα τα γκρίζα...
θα ξεχωρίσουνε τα χρώματα ποτέ
Σε συγχωρώ αν πεις πως ναι
Είναι φοβερό πως δύο ταλαντούχοι άνθρωποι συναντιούνται και παράγουν ένα αποτέλεσμα σαν αυτό! Μπράβο σας και στις δύο!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστούμε πολύ! Η αλήθεια είναι ότι το απολαύσαμε.
ΔιαγραφήΤο απολαύσαμε σίγουρα!!! Ευχαριστούμε Χάρη!!
ΔιαγραφήΥπέροχο κορίτσια!!!! Άνετα το οραματίζομαι μελοποιημένο σαν στίχους των Πυξ Λαξ!!! Δεν έχω καταλάβει ωστόσο ποια έχει γράψει τι. Σαν να γράφτηκε από ένα χέρι!!! Πόσο σας θαυμάζουμε για την έμπνευση σας!!! 💞 Δώστε μας και άλλα τέτοια!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΠολύ μου άρεσε που σου έβγαλε vibes Πυξ Λαξ! Ευχαριστούμε, Βούλα μου!
ΔιαγραφήΕυχαριστούμε Βούλα μου. Το ότι δεν έχεις καταλάβει ότι σωστά έγινε η δουλειά μας!!
ΔιαγραφήΕλένη μου, Ελευθερία μου! Πόσο χαίρομαι, καλές μου φίλες, για την ποιητική σας δημιουργία! Ειλικρινά μπράβο. Να λοιπόν, που μια ακόμα πτυχή του ταλέντου σας, έρχεται να φωτίσει την καρδιά μας.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίναι πάρα πολύ όμορφο, λυρικό, γεμάτο εικόνες και συναισθήματα. Μπράβο κορίτσια.
Σας ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας!
ΔιαγραφήΣυνεχίστε τις ποιητικές σας διαδρομές, μπορείτε να δώσετε πολλά.
ΔιαγραφήΧαιρόμαστε που σας άρεσε κύριε Γιάννη!!
ΑπάντησηΔιαγραφή