Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Η Θέση του πατέρα στη σύγχρονη λογοτεχνία

  "Πολλές φορές, το μόνο που χρειαζόμαστε είναι μια όμορφη ιστορία να μας ψαχουλέψει λίγο καλύτερα" Αυτό λοιπόν είναι ένα θέμα που με απασχόλησε μόνο όταν οι εμπειρίες μου με ανάγκασαν να το αντιμετωπίσω. Πριν από τέσσερα περίπου χρόνια, φόρεσα με μεγάλη υπερηφάνια, ίσως τη μεγαλύτερη που έχω νιώσει στην έως τώρα ζωή μου, άλλη μία ταμπέλα: αυτή του πατέρα , όταν η γυναίκα μου μού χάρισε την κόρη μας. Όποιος το έχει ζήσει το γνωρίζει. Από τη μία στιγμή στην άλλη, αλλά και πιο αργά, πιο ασυνείδητα, επιτελούνται μέσα σου πολλές αλλαγές στον τρόπο που βλέπεις τη ζωή, τους κινδύνους, τους ανθρώπους, τις γυναίκες, αν ευτυχήσεις να έχεις κόρη, και πολλά άλλα που μέχρι πρότινος σου έμοιαζαν κομματάκι αδιάφορα, ως σκέψεις τουλάχιστον και ως θεματολογίες. Μέσα στα λοιπά λοιπόν, που συχνά λέγονται αλλά σπανίως εξηγούνται, είναι και η λογοτεχνία. Άρχισα να βλέπω αλλιώς τις γυναίκες ηρωίδες, τους άντρες, τις δυσάρεστες καταστάσεις και τους διάφορους ρόλους που ο συγγραφέας μοιράζει στο ca...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΩΡΕΣ (Ελένη Ζηνονίδη - Ελευθερία Καλογνωμά)


Μαύρα φτερά, από κύκνους λευκούς 

σε μια θάλασσα βασανισμένων 

Μαύρος ορίζοντας, γκρίζα τα σύννεφα

κι εγώ πώς ν' αγκαλιάσω το λευκό;


Βάρκα στα κύματα, μένος

σπάθες ατσάλινες ανθρώπων οπλισμένων 

Ουρλιάζω στο γκρίζο, μαύρα φτερά φορώ

Με το σπαθί μου κόβω το νερό


Σπάω την πλώρη, την άγκυρα διαλύω

νομίζω απ’ την τρέλα παραλύω 

Στο χάος βυθίζομαι, μα μένεις πίσω 

σαν γη ξένη παλεύω να σε κατακτήσω


Άγονη γη κάτω απ' το σπαθί σου 

με γυμνά πέλματα πατάω την ψυχή σου 

Και η ψυχή γυμνή στα πόδια σου πέφτει

με την αλήθεια την ψυχρή σαν επιφάνεια καθρέφτη


Ραγίζει αυτός, ματώνει η αλήθεια

δε χωράς πια στων βασανισμένων τα παραμύθια 

Δακρύζει αυτή και κόβεται απ' το ψέμα

Πόσο αντέχουνε τα ψέματα ως το τέρμα;


Μαύρα φτερά από κύκνους λευκούς 

πλώρες μισές πλέουν στους άλικους αφρούς 

Κι αναρωτιέμαι αν απ' τα σύννεφα τα γκρίζα...

θα ξεχωρίσουνε τα χρώματα ποτέ

 

Σε συγχωρώ αν πεις πως ναι

Σχόλια

  1. Είναι φοβερό πως δύο ταλαντούχοι άνθρωποι συναντιούνται και παράγουν ένα αποτέλεσμα σαν αυτό! Μπράβο σας και στις δύο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Υπέροχο κορίτσια!!!! Άνετα το οραματίζομαι μελοποιημένο σαν στίχους των Πυξ Λαξ!!! Δεν έχω καταλάβει ωστόσο ποια έχει γράψει τι. Σαν να γράφτηκε από ένα χέρι!!! Πόσο σας θαυμάζουμε για την έμπνευση σας!!! 💞 Δώστε μας και άλλα τέτοια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ μου άρεσε που σου έβγαλε vibes Πυξ Λαξ! Ευχαριστούμε, Βούλα μου!

      Διαγραφή
    2. Ευχαριστούμε Βούλα μου. Το ότι δεν έχεις καταλάβει ότι σωστά έγινε η δουλειά μας!!

      Διαγραφή
  3. Ελένη μου, Ελευθερία μου! Πόσο χαίρομαι, καλές μου φίλες, για την ποιητική σας δημιουργία! Ειλικρινά μπράβο. Να λοιπόν, που μια ακόμα πτυχή του ταλέντου σας, έρχεται να φωτίσει την καρδιά μας.
    Είναι πάρα πολύ όμορφο, λυρικό, γεμάτο εικόνες και συναισθήματα. Μπράβο κορίτσια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σας ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας!

      Διαγραφή
    2. Συνεχίστε τις ποιητικές σας διαδρομές, μπορείτε να δώσετε πολλά.

      Διαγραφή
  4. Χαιρόμαστε που σας άρεσε κύριε Γιάννη!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Η Θέση του πατέρα στη σύγχρονη λογοτεχνία

  "Πολλές φορές, το μόνο που χρειαζόμαστε είναι μια όμορφη ιστορία να μας ψαχουλέψει λίγο καλύτερα" Αυτό λοιπόν είναι ένα θέμα που με απασχόλησε μόνο όταν οι εμπειρίες μου με ανάγκασαν να το αντιμετωπίσω. Πριν από τέσσερα περίπου χρόνια, φόρεσα με μεγάλη υπερηφάνια, ίσως τη μεγαλύτερη που έχω νιώσει στην έως τώρα ζωή μου, άλλη μία ταμπέλα: αυτή του πατέρα , όταν η γυναίκα μου μού χάρισε την κόρη μας. Όποιος το έχει ζήσει το γνωρίζει. Από τη μία στιγμή στην άλλη, αλλά και πιο αργά, πιο ασυνείδητα, επιτελούνται μέσα σου πολλές αλλαγές στον τρόπο που βλέπεις τη ζωή, τους κινδύνους, τους ανθρώπους, τις γυναίκες, αν ευτυχήσεις να έχεις κόρη, και πολλά άλλα που μέχρι πρότινος σου έμοιαζαν κομματάκι αδιάφορα, ως σκέψεις τουλάχιστον και ως θεματολογίες. Μέσα στα λοιπά λοιπόν, που συχνά λέγονται αλλά σπανίως εξηγούνται, είναι και η λογοτεχνία. Άρχισα να βλέπω αλλιώς τις γυναίκες ηρωίδες, τους άντρες, τις δυσάρεστες καταστάσεις και τους διάφορους ρόλους που ο συγγραφέας μοιράζει στο ca...

Fanfiction, Συγγραφή ή απλώς Δανεικά Όνειρα

  "Κόσμοι μέσα από κόσμους, και χαρακτήρες που κάπου τους ξέρεις και κάπως αλλιώς τους έχεις αγαπήσει..." Σήμερα έγινα μάρτυρας μιας διαδικτυακής συζήτησης που με έβαλε σε σκέψεις. Γι’ αυτό, αν έχεις όρεξη, πάρε τον καφέ σου, ή όποιο άλλο ρόφημα προτιμάς, κάθισε αναπαυτικά κι έλα να το δούμε μαζί. Το θέμα; Είναι το fanfiction συγγραφή; Μπορεί όποιος γράφει fanfiction να λέγεται συγγραφέας; Οι απόψεις που ακούστηκαν ποικίλες και δεν νομίζω πως έχει νόημα να τις αναπαράγω μία προς μία. Καλύτερα να το πιάσουμε από την αρχή κι έναν ορισμό που έχω βάλει στην προσωπική μου ιστοσελίδα και δεν θα μπορούσα να παρακάμψω χωρίς να φανώ υποκριτής. Παραθέτω αυτούσιο ένα απόσπασμα για του λόγου το αληθές. Τι εννοώ συγγραφέας; “Συγγραφέας είναι όποιος διψά να δημιουργήσει∙ να πλάσει κόσμους, πρόσωπα, ιστορίες. Να ζήσει αγάπες, απώλειες, συγκρούσεις -μέσα σε ένα εντελώς φανταστικό περιβάλλον, που για εκείνον είναι πέρα για πέρα αληθινό. Ο συγγραφέας δεν παρατηρεί απλώς. Ζει, συναισθάνεται, τα...

Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε;

"Μερικές φορές η γραφή γίνεται καθρέφτης· άλλες, απλώς φως που πέφτει αλλού και μας δείχνει κάτι διαφορετικό."   Κι αν δεν είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε, τότε ίσως γράφουμε για να ανακαλύψουμε ποιοι πραγματικά είμαστε. Η ταύτιση συγγραφέα και χαρακτήρων Ένα από τα πιο συχνά και πιο έντονα debates ανάμεσα σε βιβλιόφιλους, αναγνώστες και συγγραφείς είναι αυτό που αφορά τη θεματολογία και κυρίως τους χαρακτήρες που γράφονται σε ένα βιβλίο. Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε; Υπάρχει μια εσφαλμένη, αλλά διαδεδομένη τάση να ταυτίζεται ο συγγραφέας με τους χαρακτήρες του. Είτε αυτό γίνεται για καλό, είτε για κακό. Στη δεύτερη περίπτωση μάλιστα, τα αίματα ανάβουν γρηγορότερα και οι συζητήσεις παίρνουν συχνά φωτιά, με τους συνομιλητές να υιοθετούν ακραίες θέσεις. Όταν η ιστορία καθορίζει τη συμπεριφορά Αν, για παράδειγμα, κάποιος συγγραφέας έχει γράψει άντρες χαρακτήρες που λειτουργούν με ένα mindset πιο αυταρχικό, με αρχηγικές τάσεις ή με μισογυνιστική συμπεριφορά, αυτόματα θεωρείτ...