Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

ΟΛΟ ΛΑΘΟΣ; | Ελευθερία Καλογνωμά

                                    Έγραψες ένα βιβλίο. Σου πήρε μήνες, αμέτρητα ξενύχτια, έκλαψες πάνω απ’ το πληκτρολόγιο για τους ήρωές σου και όσα πέρασαν. Το "χτένισες" χίλιες φορές για να βρεις τα λάθη, τις αστοχίες, τις παραλείψεις. Το στέλνεις τελικά σε εκδοτικούς. Σου ζητούν χρήματα, ή και όχι, σου τάζουν την καλύτερη προώθηση, σου στέλνουν συμφωνητικά. Καταλήγεις να υπογράψεις. Συγχαρητήρια. Τα κατάφερες. Ίσως. Το βιβλίο σου πέφτει στα χέρια επιμελητών, περιμένεις με αγωνία τις υποδείξεις τους, τις διορθώσεις τους, θα συμφωνήσεις με κάποιες, θα διαφωνήσεις με άλλες. Αν είσαι τυχερός, ο επιμελητής δε θα σταθεί μόνο στα γλωσσικά, θα βρει πιθανές τρύπες στην πλοκή, θα σε βοηθήσει να κάνεις το κείμενό σου καλύτερο. Αν δεν είσαι τυχερός, το βιβλίο σου θα βγει εκεί έξω με προβλήματα. Ήρθε η ώρα του εξωφύλλου. Αν είσαι τυχερός, θα το κουβεντιάσουν μαζί σου, αν όχι, θα σου επιβάλλ...

Η ΑΝΑΣΑ (ΤΟΥ ΧΑΡΗ ΚΩΦΙΑΔΗ)

Γράφει ο Χάρης Κωφιάδης



***

Και άμα κοιμάσαι μη σε μέλλει, 

δυο μάτια θα 'ναι πάντοτε πάνω σου ακουμπισμένα. 

Να μη σε πλησιάσουνε δαιμόνια και τριβόλια, 

τον ύπνο μη χαλάσουνε, 

το γέλιο σου μην κλέψουν.


Θα σε κοιτούν τα βράδια μας, 

πώς σειέσαι, πώς λυγιέσαι

μες στον ονείρων τα στενά, πώς σεριανάς αθώα.

Νευρώδης τη μία στιγμή

νωχελική την άλλη.


Μα όμορφη κάθε φορά, το μόνο τέλειό μου.

Άλλο δεν έχω πλην εσού 


Εσύ μονάχα ανάσαινε όπως καλά γνωρίζεις, 

κι αν θες να κλάψεις, θα 'μαι εκεί, αυτό δεν με πειράζει.

Αργά-αργά και σταθερά. Μια πάνω και μια κάτω. 

Μην ξεχαστείς, 

μην αφεθείς. Αυτό μόνο ζητάω...


***


Για όλους τους γονείς που ξαγρύπνησαν πλάι στην κούνια, το λίκνο ή το κρεβάτι του μωρού τους...

Για όλους όσους δεν μπόρεσαν να αποβάλλουν το άγχος τους, ώσπου το μωρό τους να ξεπεράσει το ένα έτος ζωής...

Για όλους εκείνους που μπαίνοντας στο δωμάτιο, η πρώτη τους έγνοια ήταν να δουν αυτό το μικροσκοπικό σωματάκι, αυτό το στήθος να ανεβοκατεβαίνει ακόμη...

Ήμουν ένας από αυτούς.

Σχόλια

  1. Χάρη μου, αγαπητέ μου φίλε.
    Σε νιώθω απόλυτα. Με πήγες πίσω, παλικάρι μου, στα δικά μου χρόνια. Τότε που οι υπέροχοι έμμετροι στίχοι σου, αποτύπωναν και τη δική μας αγωνία, το δικό μας βίωμα και βλέμμα.
    Νιώθω σας όλους! Και θυμηθείτε και τα λόγια μου. Πώς θα βιώνετε τους επόμενους κύκλους ζωής των παιδιών σας.
    Το ποίημά σου ανοίγει την πόρτα να μπεις διάπλατα στον κόσμο της ποίησης, Χάρη! Υπέροχο το ποίημά σου. Μόνο το μέτρο, που έχει σε συνεπαίρνει, σε τυλίγει με τρυφερότητα. Προτείνω να το συνεχίσεις, φίλε μου.
    Την καλησπέρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιάννη μου! Χαίρομαι που κατάφερα να σε πάω πίσω και είμαι σίγουρος πως θα σε θυμηθώ πολλές φορές στην πορεία! Για τον χώρο της ποίησης, φαίνεται πως καταλαβαίνεις πολύ περισσότερα από εμένα. Σέβομαι και εκτιμώ τη γνώμη σου, μα πάνω από όλα, με τιμά! Σε ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ!

      Διαγραφή
    2. Πάντα το σεβασμό και την αγάπη μου, φίλε μου. Να γράψεις ξανά ποίηση.

      Διαγραφή
  2. Τόσο τρυφερό! Τόσο γλυκό! Όσοι έχουμε παιδιά, το νιώθουμε βαθιά. Υπέροχο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που το βγάζει αυτό, γιατί η αλήθεια είναι πως το συναίσθημα το ίδιο δεν ήταν εξίσου γλυκό τότε, τα ξέρεις! Σε ευχαριστώ πάρα πολύ!!!

      Διαγραφή
  3. Χάρη μου δεν ξέρεις πόσο πισω με πηγες αυτό ακριβώς δεν κοιμόμουν για να την βλέπω να ανασάνει..... Μπράβο είναι πολύ όμορφο 💕

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

ΟΛΟ ΛΑΘΟΣ; | Ελευθερία Καλογνωμά

                                    Έγραψες ένα βιβλίο. Σου πήρε μήνες, αμέτρητα ξενύχτια, έκλαψες πάνω απ’ το πληκτρολόγιο για τους ήρωές σου και όσα πέρασαν. Το "χτένισες" χίλιες φορές για να βρεις τα λάθη, τις αστοχίες, τις παραλείψεις. Το στέλνεις τελικά σε εκδοτικούς. Σου ζητούν χρήματα, ή και όχι, σου τάζουν την καλύτερη προώθηση, σου στέλνουν συμφωνητικά. Καταλήγεις να υπογράψεις. Συγχαρητήρια. Τα κατάφερες. Ίσως. Το βιβλίο σου πέφτει στα χέρια επιμελητών, περιμένεις με αγωνία τις υποδείξεις τους, τις διορθώσεις τους, θα συμφωνήσεις με κάποιες, θα διαφωνήσεις με άλλες. Αν είσαι τυχερός, ο επιμελητής δε θα σταθεί μόνο στα γλωσσικά, θα βρει πιθανές τρύπες στην πλοκή, θα σε βοηθήσει να κάνεις το κείμενό σου καλύτερο. Αν δεν είσαι τυχερός, το βιβλίο σου θα βγει εκεί έξω με προβλήματα. Ήρθε η ώρα του εξωφύλλου. Αν είσαι τυχερός, θα το κουβεντιάσουν μαζί σου, αν όχι, θα σου επιβάλλ...

Moonlight Tales: Αυτό το έγκλημα είναι γένους θηλυκού | Χάρης Κωφιάδης

Το Crime Report είναι έτοιμο Οι λάτρεις της αστυνομικής λογοτεχνίας το γνωρίζουν πολύ καλά: υπάρχουν εγκλήματα που λύνονται σε λίγες σελίδες και άλλα που θέλουν ολόκληρη τριλογία. Και μετά υπάρχουν και περιπτώσεις όπως αυτή των Moonlight Tales . Δεκατρία χρόνια περίπου μετά την ίδρυσή τους, οι βασικές ύποπτες παραμένουν ελεύθερες και, χωρίς να λογοδοτούν σε κανέναν, γράφουν, εκδίδουν και παρασύρουν ανυποψίαστους ανθρώπους στον επικίνδυνο κόσμο της λογοτεχνίας. Για μεταμέλεια ούτε λόγος. Αντιθέτως, οργανώνουν δράσεις, συμμετέχουν σε φεστιβάλ, εκδίδουν συλλογές και συλλέγουν βραβεία. Αύγουστος 2013: Τρεις γυναίκες και μια ύποπτα καλή ιδέα Με βάση τα όσα εγώ και η ομάδα μου (εγώ δηλαδή) μπορέσαμε να βρούμε, η ιστορία ξεκινά το καλοκαίρι του 2013, όταν η Αγγελίνα Παπαδημητρίου, η Εύη Φρυγανά και η Αναστασία Παπαδάκη αποφασίζουν να δημιουργήσουν έναν διαδικτυακό χώρο όπου νέοι συγγραφείς θα...

Βορράς - ΓΡΆΦΕΙ Η ΕΛΈΝΗ ΖΗΝΟΝΊΔΗ

Έσβησα κι ξεκίνησα για δέκατη φορά. Ξέρεις πόσο δύσκολο είναι; Να βάλω τρείς μήνες και δέκα μέρες σε μια τάξη, έχεις ιδέα τι πάω να κάνω; Ξεφυσάω, τρίβω τον σβέρκο μου. Συγγνώμη, που ξεκινάω επιθετικά. Αλλά επιθετικά εισέβαλες σε όλα και είχα τόσο λίγο χρόνο να το επεξεργαστώ, με αποτέλεσμα να αφεθώ και να μου κάνω κακό για μέρες, να τρώω αέρα ξερό αντί για φαγητό στο σπίτι.  Έχω την πρώτη μου Χριστουγεννιάτικη ιστορία, το πιστεύεις;! Είμαι από εκείνους που έχουν να διηγηθούν μια ιστορία που ξεκινάει με τη φράση  «Ήταν παραμονή Χριστουγέννων…» . Ακόμη δεν το πιστεύω πως είχα παρατήσει όντως τα μελομακάρονα για να βγω έξω και να γκρινιάξω στο μικρό παρεάκι για τη μητριά. Θεώρησα πως μου άξιζε λίγο αλκοόλ μιας και την επομένη θα την έβγαζα στους νέους παππούδες με τα όχι και τόσο «νέα» θέματα συζήτησης. Θεώρησα πως, αν έμενα έξω  παρτάροντας μέχρι τις δώδεκα, θα ήταν υπέρβαση για μένα. Επίσης θεώρησα πως το να μη σου δώσω σημασία την ώρα που μπήκα στο μαγαζί και να σταθώ μπ...