Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Η νέα συλλογή Disney της Hachette, το AI και το «τρέξτε» των Social Media

Μπορεί να έρχομαι αργοπορημένος στο πάρτι, αλλά δεν χάνω κανένα πάρτι, ακόμη κι αν πρόκειται να το προλάβω μονάχα για το τελευταίο τραγούδι. Το θέμα Ο λόγος για τη Hachette και τη Νέα Συλλογή που κυκλοφορεί, στην οποία έχει μετατρέψει αγαπημένες, κλασικές ταινίες της Disney σε μυθιστορήματα ενηλίκων, ξυπνώντας αυτό το γλυκό αίσθημα νοσταλγίας σε όλους εμάς που μεγαλώσαμε μαζί τους. Από τη Χιονάτη και την Πεντάμορφη , στο Ψυχρά κι Ανάποδα , τα τρία πρώτα τεύχη μας δίνουν ήδη ισχυρότατο δείγμα για το πόσο συμπεριληπτική θα είναι η εν λόγω συλλογή. Πρόγραμμα Κυκλοφορίας Προσωπικά, ανυπομονώ για αρκετά από αυτά, γιατί δεν ξέρω αν το γνώριζες, αλλά έχει αναρτηθεί ολόκληρο το πρόγραμμα και για τα 80 βιβλία. Έχει και τις ημερομηνίες αν θέλεις να σημειώσεις τα αγαπημένα σου! 💡 Πάτα πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση του προγράμματος Τα πρώτα 10 τεύχη θα κυκλοφορούν ανά δύο εβδομάδες, κι από εκεί κι έπειτα θα έχουμε νέο βιβλίο κά...

Η ΑΝΑΣΑ (ΤΟΥ ΧΑΡΗ ΚΩΦΙΑΔΗ)

Γράφει ο Χάρης Κωφιάδης



***

Και άμα κοιμάσαι μη σε μέλλει, 

δυο μάτια θα 'ναι πάντοτε πάνω σου ακουμπισμένα. 

Να μη σε πλησιάσουνε δαιμόνια και τριβόλια, 

τον ύπνο μη χαλάσουνε, 

το γέλιο σου μην κλέψουν.


Θα σε κοιτούν τα βράδια μας, 

πώς σειέσαι, πώς λυγιέσαι

μες στον ονείρων τα στενά, πώς σεριανάς αθώα.

Νευρώδης τη μία στιγμή

νωχελική την άλλη.


Μα όμορφη κάθε φορά, το μόνο τέλειό μου.

Άλλο δεν έχω πλην εσού 


Εσύ μονάχα ανάσαινε όπως καλά γνωρίζεις, 

κι αν θες να κλάψεις, θα 'μαι εκεί, αυτό δεν με πειράζει.

Αργά-αργά και σταθερά. Μια πάνω και μια κάτω. 

Μην ξεχαστείς, 

μην αφεθείς. Αυτό μόνο ζητάω...


***


Για όλους τους γονείς που ξαγρύπνησαν πλάι στην κούνια, το λίκνο ή το κρεβάτι του μωρού τους...

Για όλους όσους δεν μπόρεσαν να αποβάλλουν το άγχος τους, ώσπου το μωρό τους να ξεπεράσει το ένα έτος ζωής...

Για όλους εκείνους που μπαίνοντας στο δωμάτιο, η πρώτη τους έγνοια ήταν να δουν αυτό το μικροσκοπικό σωματάκι, αυτό το στήθος να ανεβοκατεβαίνει ακόμη...

Ήμουν ένας από αυτούς.

Σχόλια

  1. Χάρη μου, αγαπητέ μου φίλε.
    Σε νιώθω απόλυτα. Με πήγες πίσω, παλικάρι μου, στα δικά μου χρόνια. Τότε που οι υπέροχοι έμμετροι στίχοι σου, αποτύπωναν και τη δική μας αγωνία, το δικό μας βίωμα και βλέμμα.
    Νιώθω σας όλους! Και θυμηθείτε και τα λόγια μου. Πώς θα βιώνετε τους επόμενους κύκλους ζωής των παιδιών σας.
    Το ποίημά σου ανοίγει την πόρτα να μπεις διάπλατα στον κόσμο της ποίησης, Χάρη! Υπέροχο το ποίημά σου. Μόνο το μέτρο, που έχει σε συνεπαίρνει, σε τυλίγει με τρυφερότητα. Προτείνω να το συνεχίσεις, φίλε μου.
    Την καλησπέρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιάννη μου! Χαίρομαι που κατάφερα να σε πάω πίσω και είμαι σίγουρος πως θα σε θυμηθώ πολλές φορές στην πορεία! Για τον χώρο της ποίησης, φαίνεται πως καταλαβαίνεις πολύ περισσότερα από εμένα. Σέβομαι και εκτιμώ τη γνώμη σου, μα πάνω από όλα, με τιμά! Σε ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ!

      Διαγραφή
    2. Πάντα το σεβασμό και την αγάπη μου, φίλε μου. Να γράψεις ξανά ποίηση.

      Διαγραφή
  2. Τόσο τρυφερό! Τόσο γλυκό! Όσοι έχουμε παιδιά, το νιώθουμε βαθιά. Υπέροχο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που το βγάζει αυτό, γιατί η αλήθεια είναι πως το συναίσθημα το ίδιο δεν ήταν εξίσου γλυκό τότε, τα ξέρεις! Σε ευχαριστώ πάρα πολύ!!!

      Διαγραφή
  3. Χάρη μου δεν ξέρεις πόσο πισω με πηγες αυτό ακριβώς δεν κοιμόμουν για να την βλέπω να ανασάνει..... Μπράβο είναι πολύ όμορφο 💕

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

Υδάτινο Φέρετρο

Γράφει η Δανάη Ιμπραχήμ   « Δεν έχω καταφέρει να δαμάσω ακόμα αυτό τον ψεύτικο κόσμο Δεν έχω καταφέρει να συναντήσω ακόμα τους αγαπημένους μου Φύγε θάνατε κι έλα ξανά μετά » .  - Karacaoglan (c. 1606 - 1680) Η Ελενίτσα βάδιζε πλάι στην ακρογιαλιά κρατώντας σφιχτά την κούκλα της. Ο ουρανός από πάνω ήταν γεμάτος χρώματα από τους χαρταετούς που πετούσαν οι συντοπίτες της. Κάπου εκεί βρισκόταν και αυτός που πάσχιζαν να κρατήσουν ψηλά ο πατέρας με τον αδερφό της. Εκείνη όμως είχε κουραστεί και ζήτησε από την μητέρα της την άδεια να κατέβει στην παραλία. «Δεν θα πλησιάσεις το νερό», την είχε συμβουλέψει. «’Κει κοντά είναι και η κυρά Μάρω. Αν δεις κάποιον περίεργο ή πεινάσεις θα τρέξεις κοντά της». Αφού η μικρή υποσχέθηκε ότι θα έκανε ό,τι της υπέδειξε η μητέρα της, κατέβηκε να απολαύσει την αλμύρα και τον απαλό ήχο του νερού καθώς άγγιζε τα βότσαλα. Λίγη ώρα αφότου βρέθηκε στην παραλία, είδε από μακριά ένα παιδί να κάθεται και να κοιτάζει το νερό θλιμμένο. ...

Σκέψεις για το ρόλο της τέχνης και της συγγραφής, γράφει ο Γιάννης Πιταροκοίλης

 Ολόγυρά μας, ένας όμορφος μαγικός κόσμος της τέχνης, έχει απλωμένα τα φτερά του σε ένα διαρκές κάλεσμα στις σκέψεις αλλά και στα συναισθήματά μας. Δημιουργήματα εικαστικά, δημιουργήματα του λόγου, της κίνησης του σώματος, δημιουργήματα της σκηνής. Η αλληλεπίδραση μαζί του είναι μια σχέση που συνοδεύει τον άνθρωπο από την πρωτόγονη κοινωνία μέχρι σήμερα. Για τους ανθρώπους, που γράφουμε. Για όλους εκείνους που προσπαθούμε να εκφραστούμε δημιουργικά μέσα από την πεζογραφία και την ποίηση. Έχουμε σκεφτεί άραγε, γιατί το κάνουμε; Ποιο είναι το βαθύτερο κίνητρο πέρα από τη δύναμη της εξωτερίκευσης της εσωτερικής έμπνευσης; Με λίγα λόγια για να το πάω παρακάτω, το βαθύτερο κίνητρο ενός συγγραφικού έργου, μένει στενά στο να εκφράσει μόνο μια δοσμένη πλοκή, μια μυθοπλασία, ένα ποίημα; Ή προχωράει παραπέρα; Και πόσο μακριά μπορεί να φτάσει αυτή η "ομιλία"; Κακά τα ψέματα, μέσα σε κάθε λογοτεχνικό έργο, διήγημα, νουβέλα, μυθιστόρημα, ένας συγγραφέας, όποιος και και να είναι αυτός, θα ...