Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

"Χειμερινή ενόραση" (Μικρό διήγημα/short story)

  Χειμερινή ενόραση (γράφει ο Γιάννης Πιταροκοίλης) “… Ωστόσο, ο γέρος που κάθεται στην κουζίνα κοντά στο τζάκι, ισχυρίζεται ότι από τότε που πέθανε εκείνος, όταν η νύχτα είναι βροχερή, τους βλέπει και τους δύο από το παράθυρο της κάμαράς του… ...Χασομέρησα λίγο εκεί, ο ουρανός ήταν φιλικός. Παρατηρούσα τις πεταλουδίτσες της νύχτας, που φτερούγιζαν στα ρείκια και τις καμπανούλες. Άκουγα το απαλό αγέρι στα χόρτα. Και αναρωτήθηκα, πώς είναι δυνατόν να φανταστεί κανείς ότι έχουν ανήσυχο ύπνο αυτοί που κοιμούνται σε τούτη τη γαλήνια γη…” Η τελευταία σελίδα, έμεινε ανοιχτή στο χέρι του. Μια παρόρμηση τον ωθούσε να μην την κλείσει. Οι λέξεις είχαν ξεκινήσει το δικό τους ταξίδι πιο μακριά από την υλική του ύπαρξη. Το βλέμμα του στάθηκε σε αυτή τη σταθερή ερώτηση του Λόκγουντ (*) για τις περιφερόμενες ψυχές τους και η φράση δεν τελείωνε μέσα του. Κάτι την επαναλάμβανε συνεχώς σαν αίσθηση. Το δωμάτιο είχε χάσει τις γωνίες του, το φως έχανε τη λάμψη του και κάπου ανάμεσα στον ήχο της ανάσας ...

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΑΣΗΜΙΝΑ ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ

 (από τη Βούλα Γκεμίση)



·  Τι σημαίνει για σένα η συγγραφή; Είναι μια μορφή έκφρασης, καταφυγίου ή κάτι άλλο;

Η συγγραφή για εμένα είναι το πάθος. Είναι το μέσο που μου επιτρέπει να περάσω τις σκέψεις μου στο χαρτί. Μου δίνει την δυνατότητα να εκφραστώ και να αδειάσω τις σκέψεις μου ώστε να δημιουργήσω μια ωραία ιστορία που κάποτε θα διαβαστεί και αυτό με κάνει πολύ χαρούμενη.

·  Πώς ξεκινάς ένα νέο έργο; Υπάρχει συγκεκριμένη διαδικασία ή αφήνεσαι στη ροή της έμπνευσης;

Δεν έχω κάποια ιεροτελεστία για να ξεκινήσω ένα έργο. Μπορεί εκεί που κάθομαι ξαφνικά να αρχίσω να σκέφτομαι κάτι και σιγά σιγά να το πλάθω στο μυαλό μου. Η επόμενη κίνηση μου είναι να πάρω χαρτί και στυλό να ξεκινήσω να τα αποτυπώνω για να μην τα ξεχάσω την επόμενη μέρα.


·  Τι σε εμπνέει περισσότερο: οι άνθρωποι γύρω σου, τα προσωπικά βιώματα ή η φαντασία;

Μπορεί και μια κουβέντα που θα ακούσω να μου δώσω το έναυσμα για μια νέα ιστορία. Να γίνει η κινητήριος δύναμη που χρειάζομαι για να γράψω. Γενικά η έμπνευση έρχεται από εκεί που δεν την περιμένεις. Μπορεί να κάτσω μπροστά από τον υπολογιστή και να μην έχω τίποτα να γράψω για ώρα και να καταλήγω να φτιάχνω τα αρχεία μου και ξαφνικά να πηγαίνω στο πάρκο τον γιό μου και εκεί που κάθομαι να μου έρχεται μια ιδέα.


·  Πόσο σημαντική είναι για εσένα η πειθαρχία στη συγγραφή και πώς οργανώνεις τον χρόνο σου;

Γενικά για να γράψω θέλω να μην έχω τίποτα άλλο στο μυαλό μου. Να έχω τελειώσει όλες τις δουλείες μου. Ο γιός να μην χρειάζεται την βοήθεια μου και να μην με αποσπά τίποτα. Για αυτό προτιμώ να γράφω αργά το βράδυ όταν όλοι έχουν κοιμηθεί ή στις διακοπές όπου η καθημερινότητα μου είναι πολύ πιο χαλαρή χωρίς σχολεία και δραστηριότητες.


·  Έχεις κάποιον συγγραφέα που θεωρείς δάσκαλο ή πρότυπο; Πώς έχει επηρεάσει το ύφος σου;

Για να πω την αλήθεια δεν έχω κάποιο συγγραφέα σαν πρότυπο. Είναι χιλιάδες μην πω εκατομμύρια και κάθε γραφή τους είναι ξεχωριστή. Αλλά έχω προτιμήσεις ως προς την ανάγνωση. Θέλω οι ιστορίες που διαβάζω να είναι μοναδικές. Είτε είναι ιστορίες αγάπης είτε φαντασίας.  Αυτό προσπαθώ να κάνω και εγώ με τα έργα μου. Τώρα πια όλες οι ιστορίες που διαβάζουμε είναι σχεδόν ίδιες οπότε η συγγραφή ενός έργου γίνεται όλο και πιο δύσκολή αν θέλεις να προσφέρεις κάτι ξεχωριστό στο χώρο του βιβλίου.

·  Πόσο ρόλο παίζει για σένα η γλώσσα στη δημιουργία ατμόσφαιρας και χαρακτήρων;

Είναι το βασικό. Προτιμώ να χρησιμοποιώ έκφρασης που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητα μας για να γίνετε το έργο μου πιο προσιτό στον αναγνώστη και να μην χρησιμοποιώ μεγάλες λέξεις και φράσεις μόνο και μόνο για να το κάνω πιο φανταχτερό και να γεμίζω την σελίδα με αερολογίες.

·  Αν έπρεπε να δώσεις μία συμβουλή σε έναν νέο συγγραφέα, ποια θα ήταν αυτή;

Κάνε αυτό που ονειρεύεσαι. Η ζωή είναι μικρή για να έχουμε ενδοιασμούς και να αφήνουμε τους φόβους μας να μας νικούν.


·  Πώς νιώθεις όταν ολοκληρώνεις ένα βιβλίο; Είναι λύτρωση, αποχωρισμός ή ξεκίνημα για κάτι νέο;

Είναι συγκίνηση γιατί το δύσκολο κομμάτι που είναι η συγγραφή του έχει τελειώσει. Τέρμα πια τα ξενύχτια. Η κούραση για να δώσεις κάτι καλό στο κοινό. Οι διορθώσεις μέχρι να γίνει τέλειο. Τώρα απομένει το ταξίδι μέχρι να φτάσει στα χέρια του και εκεί έχεις την αγωνία αν θα το λατρέψει ή θα το μισήσει. Αλλά και πάλι είναι ένα κομμάτι της δουλείας μου που θα την έκανα ξανά και ξανά γιατί μου δίνει χαρά.

·  Πώς διαχειρίζεσαι την κριτική – είτε θετική είτε αρνητική – από αναγνώστες και επαγγελματίες;

Είναι καλοδεχούμενη. Δεν μπορώ αν την αλλάξω. Την σέβομαι και προχωράω.


·  Πιστεύεις πως η συγγραφή είναι ταλέντο, τέχνη, δουλειά ή ένας συνδυασμός όλων αυτών;

Είναι μεράκι. Είναι να το έχεις μέσα σου. Η συγγραφή δεν θέλει κόπο. Θέλει να έχεις φαντασία για να κάνεις κάτι που αρέσει σε μια μεγάλη μερίδα του κόσμου. Ένα βιβλίο είναι ένας τρόπος φυγής του αναγνώστη από την καθημερινότητα του. Εγώ προσωπικά διαβάσω το βιβλίο γιατί θέλω να χαλαρώσω οπότε πρέπει ο συγγραφέας να βρει τον τρόπο που χρειάζεται ώστε να τα καταφέρει με την πλοκή του έργου του.

                                                                                                                          Σας ευχαριστώ.

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ ΑΣΗΜΙΝΑΣ ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ




Σχόλια

  1. I really enjoyed reading this—Asimina’s honest, grounded approach to writing resonates deeply with me. The way she lets inspiration meet her in everyday life, like at the park or during quiet moments at night, feels so real. It's a beautiful reminder that stories often begin in the most ordinary spaces.
    www.melodyjacob.com

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Ψώνια Συγγραφείς

  "Τα λεφτά μου όλα δίνω για λίγα clicks, κι ένα μήνυμά σου κάτω από το τραπέζι..." Ψώνια είμαστε. Φαντασμένα πλάσματα που διψάνε για αναγνώριση και δόξα, έχοντας γράψει μερικές σελίδες στο Word. Συγγραφείς, με άλλα λόγια, στα όρια της απελπισίας -θα έλεγε κανείς- για αυτό που δεν έρχεται από μόνο του. Κι εμείς εκεί, στο σπρώξιμο. Με το στανιό να γίνουμε φίρμες και να πουλήσουμε. Γιατί, ως γνωστόν, τα χρήματα είναι στο βιβλίο... Κι αν εδώ σου ξέφυγε ένα γελάκι, μην ανησυχείς, σε καταλαβαίνω. Έχω γελάσει πάμπολλες φορές και ο ίδιος με παρόμοια θέματα. Αλλά συγγνώμη, παρεκτράπηκε λίγο ο ειρμός μου. Πού ήμουν; Α, ναι! Στα ψώνια. Είναι πασιφανής, άλλωστε, η υπερπροσπάθεια. Τη βλέπουμε όλοι στα social media, όπου ο συγγραφέας «μαϊντανίζει», καθώς πρέπει να έχει συνεχή παρουσία και engagement ώστε… να γίνει γνωστός, φυσικά! Τι να κάνει, λοιπόν, το προσφιλές μας ψώνιο; Σπάει το κεφάλι του να βρει θεματολογίες για να κάνει ένα ακόμη βίντεο. Πασχίζει να μάθει τα Canva, τα CapCut κα...

Οι κίτρινες τουλίπες μυρίζουν "Σ' αγαπώ" (γράφει η Ελένη Ζηνονίδη)

"Δεν είναι αυτή τη μία φορά του χρόνου. Αυτή τη μία μέρα. Ειναι συνεχώς από πάνω μας, μέσα μας, γύρω μας, νεκρές οι ζωντανές. Απλά μια φορά τον χρόνο... αξίζει να τις θυμόμαστε λίγο περισσότερο. Αξίζει να ακούμε τις καρδιές τους όπως όταν μας κουβαλούσαν μέσα τους.  Σε μία ποιητική συλλογή είχα διαβάσει μια εύστοχη τοποθέτηση: " Οταν γιορτάζουν δε μιλούν, μα όταν γελούν το δείχνουν. Όποτε κλάψεις σε ακούν, όμως αν κλαιν' το κρύβουν".  Δεν είναι περίεργο που έχουν όλες μια διαπεραστική μυρωδιά που μας κάνει και κλαίμε; Η κάθε μία τη δική της, αλλά είναι μία. Με όσα αρώματα κι αν ψεκαστούν στο πέρας της ζωής τους. Με όσα κρίματα, ερωτήματα ψεκάσουνε και μας.  Αλλά είναι μαμάδες. Και αδειάζουν, και αλλάζουν, από πάνες μέχρι τον ίδιο τους τον εαυτό. Φιλτράρουν, προσέχουν, παρέχουν, ιδρώνουν, νυχτώνουν λουσμένες αγωνία πως όλα είναι καλά, ίσως βαλτώνουν, μα δεν κολώνουν. Σαν να τους χαρίζει η ζωή μια ατσάλινη πανοπλία που με τα χρόνια θαμπώνει, γεμίζει χαρακιές, γδαρσίμ...

«Επιμέλεια Βιβλίου και Συγγραφικά Όχι: Το όριο ανάμεσα στη διόρθωση και την αλλοίωση»

"Και τελικά, ποιον εμπιστεύεσαι; Το ένστικτο ή τον επαγγελματία;" Πριν από χρόνια, είχα μια συζήτηση με μια συγγραφέα η οποία, για κάποιο λόγο, μου εμπιστευόταν συχνά προσωπικά της θέματα. Εκείνη τη μέρα, λοιπόν, μου είπε πως παρέδωσε το έργο της σε έναν εκδοτικό οίκο, ο οποίος το έκανε δεκτό προς έκδοση. Χαρμόσυνο, σωστά; Μια ωραία είδηση, αν μη τι άλλο, τόσο για τον κόσμο του βιβλίου όσο και για την ίδια, που έβλεπε την αρχή του «ουράνιου τόξου», μιας και αυτό θα ήταν το πρώτο της βιβλίο. Λάθος. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, τουλάχιστον, αυτό που θα ακολουθούσε δεν ήταν αυτό που κανείς από όσους γράφουμε θα επιθυμούσε. Ξεκίνησε, λοιπόν, το κομμάτι της επιμέλειας και -προς τιμήν του- ο εν λόγω εκδοτικός δεν έμεινε στην ορθογραφική και συντακτική διόρθωση. Ούτε «ξεπέταξε» στα γρήγορα ένα έργο το οποίο, κατά πάσα πιθανότητα, θα συγχρηματοδοτούνταν από τη συγγραφέα, όπως είθισται σε μεγάλο βαθμό σήμερα. Προχώρησε πιο βαθιά, εντοπίζοντας σημεία που θεωρούσε προβληματικά, τα οποία ...