" Πονάνε άραγε τα βράδια;" Μου το ρωτούσες συχνά αυτό κάποτε. Αυτό και άλλα τόσα. Τότε που τα βράδια τα περνούσαμε αγκαλιά. "Φοβούνται τα βράδια όταν φεύγει ο ήλιος;" Και ήξερα φυσικά τι να σου απαντήσω. Ήμουν έτοιμος όπως όφειλα. Και σου μιλούσα -άλλοτε για ώρες, κι άλλοτε πιο σύντομα- για ετερόφωτα σώματα που όμως κι αυτά μπορούν και διώχνουν το σκοτάδι μακριά, ακόμη και υποβοηθούμενα. Κι επέμενες. "Κι αν κάποτε οι άλλοι σου αρνηθούν το φως τους; Τότε τι;" Γίνεσαι αυτόφωτος και μόνο σου παλεύεις τις σκιές για να τις διώξεις μακριά. Ή σβήνεις μαζί τους, μα αυτό δεν σου το είπα ποτέ. Σου το είπα; Φοβόμουν μάλλον, μην τυχόν και ενδώσεις στον πειρασμό της παραίτησης. "Κρυώνουν τα βράδια;" Όχι, σου έλεγα. Γιατί οι μικρές οι ώρες είναι αυτές που έχουνε τις μεγαλύτερες ανάγκες. Είναι οι ώρες που θέλεις να αγκαλιάσεις και να αγκαλιαστείς και η αγκαλιά είναι πάντα ζεστή. Γιατί την κάνεις εσύ. Γιατί την κάνει κι ο άλλος. Γιατί δυο σώματ...
 |
| Εξώφυλλο, οπισθόφυλλο ή κάτι άλλο; |
Με ποιο κριτήριο αποφασίζουμε ποια θα είναι η επόμενη αγορά μας σε βιβλία; Πώς μπορεί ο αναγνώστης να σταθεί απέναντι σε ατέλειωτα ράφια -ή πάγκους εκθέσεων- και να αναζητήσει ανάμεσα σε χιλιάδες τίτλους αυτόν που θα του κάνει το κλικ;
Ένα κριτήριο για πολλούς είναι το εξώφυλλο και δεν τους αδικώ. Από κάπου πρέπει να ξεκινήσεις άλλωστε τη διαδικασία του αποκλεισμού. Βέβαια, το εξώφυλλο είναι κάτι στο οποίο ο συγγραφέας συναινεί, αλλά δεν επιμελείται ενεργά. Μας λέει πολλά για το είδος, αλλά λίγα για την ίδια την ποιότητα του έργου.
Επόμενος σταθμός: το οπισθόφυλλο. Εκεί -αν είμαστε τυχεροί- θα βρούμε το «ζουμί» της υπόθεσης. Είναι όμως κάτι σαν το τρέιλερ των ταινιών. Πόσες φορές ένα τρέιλερ μας παραπλάνησε, επειδή η ταινία δεν είχε τίποτα παραπάνω από τις επιλεγμένες σκηνές που είχαμε ήδη δει; Επιπλέον, το οπισθόφυλλο, παρότι συνήθως δουλειά του συγγραφέως, περνάει από κόσκινο από το marketing της εκδοτικής.
Οπότε τελικά τι κάνεις;
Ο Ford Madox Ford, Άγγλος συγγραφέας και κριτικός, άφησε στο τραπέζι μια ιδιαίτερη ιδέα. Παραφράζω:
«Αν θέλεις να δεις πραγματικά ένα βιβλίο, πρέπει να πας στη σελίδα 99».
Αν και το "99" είναι μάλλον ένας συμβολικός, ευκολομνημόνευτος αριθμός, η θεωρία έχει λογική βάση. Τα πρώτα κεφάλαια είναι το αγκίστρι, το hook. Εκεί ο συγγραφέας βάζει όλη του τη μαεστρία. Είναι σαν το πρώτο ραντεβού: είναι αναμενόμενο να είναι προσεγμένος, γοητευτικός και ευπαρουσίαστος.
Στη σελίδα 99, το πρώτο ραντεβού έχει παρέλθει. Ο συγγραφέας πλέον «αράζει στον καναπέ με τις πιτζάμες». Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι ατημέλητος, αλλά ότι δεν προσπαθεί πια απλώς να σε εντυπωσιάσει· προσπαθεί να σε κρατήσει. Εκεί φεύγουμε από την επιφάνεια και πάμε στην ουσία της γραφής. Είναι το σημείο όπου η σχέση αναγνώστη-συγγραφέα χτίζεται πάνω στην αληθινή ροή του κειμένου.
Προσωπικά, δεν μένω πεισματικά στον αριθμό 99, αλλά εμπιστεύομαι την οπτική του. Μια τυχαία σελίδα, αρκετά μακριά από την αρχή για να έχει φύγει το "περιτύλιγμα", αλλά και αρκετά μακριά από το τέλος για να αποφύγουμε τα spoilers, είναι το μόνο σημείο όπου έχουμε τον συγγραφέα «γυμνό» από marketing και τεχνάσματα.
Την επόμενη φορά, λοιπόν, που θα βρεθώ μπροστά σε μια στοίβα βιβλίων που απειλούν να τινάξουν την ήδη υπερφορτωμένη TBR λίστα μου (To Be Read) στον αέρα, δεν θα πετάξω κέρμα. Θα ανοίξω τη σελίδα 99.
Αν θες, πες μας κι εσύ τον δικό σου τρόπο για να επιλέγεις βιβλία.
· · ─ ·✶· ─ · ·
*Σημείωση: Το άρθρο θα ανέβει επίσης στο προσωπικό μου site, όπου μπορείς να βρεις και άλλα θέματα που ίσως σου φανούν ενδιαφέροντα, και αποτελεί προϊόν αποκλειστικά προσωπικών σκέψεων, θέσεων και απόψεων. Η ανάρτηση στο συλλογικό συγγραφικό blog OneirwnPenes δεν υπονοεί συμφωνία των υπολοίπων μελών με τα παραπάνω.
Ξέρεις πολύ καλά πόσο επικροτώ αυτή την τακτική!! (αν και προσωπικά κάνω ένα multiple choice της σελίδας και όποιον πάρει ο έξω-απο-δω). Enlighten us more λοιπόν με τέτοια αναγνωστικά tips!
ΑπάντησηΔιαγραφήΦυσικά και το ξέρω... Έχει συζητηθεί απ' έξω απ' έξω και από μέσα από μέσα σε ένα πολύ όμορφο live! I'll do my best!
ΔιαγραφήΚαλησπέρα Χάρη μου. Να σου πω την αλήθεια δεν το είχα σκεφτεί όλη αυτήν εδώ τη μεθοδολογία. Και το μικρό μυστικό της σελίδας 99. Είναι όμως μια ρεαλιστική λογική κάπου εκεί να συνειδητοποιείς τι κρατάς στο χέρι σου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΌσον αφορά την επιλογή μου σε βιβλίο. Κλασικός ων δεν πάω σε επιλογή βιβλίου χωρίς να γνωρίζω τον συγγραφέα, την ιστορία του, το αποτύπωμά του. Δεν πάω σε επιλογή βιβλίου αν δεν ξέρω το θέμα του βιβλίου. Ακόμα και σε κάποιον νεότερο συγγραφέα, εκ των προτέρων θα έχω σχηματίσει άποψη για να τον διαβάσω.
Για παράδειγμα. Τον Χάρη Κωφιάδη, τον έχω γνωρίσει, έχω μπει στην καρδιά του, έχω ζήσει με την πέννα του. Συνεπώς το βιβλίο που θα βγάλει και θα αναγγελθεί θα είναι στη λίστα να το διαβάσω. Δεν ξέρω αν είναι σωστό ή όχι απλά λέω τι συνήθως κάνω και φυσικά είμαι ανοιχτός σε σκέψεις και παραινέσεις.
Μα τι ωραία που τα λέτε! Είμαι σίγουρος πως, όπως λέτε κι εσείς, έχετε μπει στην καρδιά του με περισσότερους από έναν τρόπους! Σε ευχαριστώ, Γιάννη μου! Η εκτίμηση είναι αμοιβαία, και η φιλία σου πολύτιμη.
ΔιαγραφήΌσο για τη στάση σου, την καταλαβαίνω. Δεν κάνω το ίδιο, από την άποψη πως θα διαβάσω διάφορα ακόμη και αν δεν ξέρω τίποτα. ΑΛΛΑ! Αν κάποιον όπως λες τον έχω γνωρίσει, τον αγαπώ, μου αρέσει και μου ταιριάζει, εκείνον θα τον διαβάσω χωρίς κανένα τεστ και χωρίς κανένα τρικ!
Πάω να δω τι στο καλό γράφω σε όλες μου τις σελίδες 99!🧐
ΑπάντησηΔιαγραφήΠήγα να το κάνω σε ένα αρχείο που είχα τη Σάντρα και τι να δω; Η σελίδα 99 ήταν κενή! χαχαχα Δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό για μένα!
Διαγραφή