Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Ψώνια Συγγραφείς

  "Τα λεφτά μου όλα δίνω για λίγα clicks, κι ένα μήνυμά σου κάτω από το τραπέζι..." Ψώνια είμαστε. Φαντασμένα πλάσματα που διψάνε για αναγνώριση και δόξα, έχοντας γράψει μερικές σελίδες στο Word. Συγγραφείς, με άλλα λόγια, στα όρια της απελπισίας -θα έλεγε κανείς- για αυτό που δεν έρχεται από μόνο του. Κι εμείς εκεί, στο σπρώξιμο. Με το στανιό να γίνουμε φίρμες και να πουλήσουμε. Γιατί, ως γνωστόν, τα χρήματα είναι στο βιβλίο... Κι αν εδώ σου ξέφυγε ένα γελάκι, μην ανησυχείς, σε καταλαβαίνω. Έχω γελάσει πάμπολλες φορές και ο ίδιος με παρόμοια θέματα. Αλλά συγγνώμη, παρεκτράπηκε λίγο ο ειρμός μου. Πού ήμουν; Α, ναι! Στα ψώνια. Είναι πασιφανής, άλλωστε, η υπερπροσπάθεια. Τη βλέπουμε όλοι στα social media, όπου ο συγγραφέας «μαϊντανίζει», καθώς πρέπει να έχει συνεχή παρουσία και engagement ώστε… να γίνει γνωστός, φυσικά! Τι να κάνει, λοιπόν, το προσφιλές μας ψώνιο; Σπάει το κεφάλι του να βρει θεματολογίες για να κάνει ένα ακόμη βίντεο. Πασχίζει να μάθει τα Canva, τα CapCut κα...

Ιφιγένεια Μπακογιάννη

Ιφιγένεια Μπακογιάννη

(Baiffi88)


Η Ιφιγένεια Μπακογιάννη γεννήθηκε στο Μαρούσι Αττικής. Ολοκλήρωσε τις σπουδές της, στο τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. 
Με ιδιαίτερη αγάπη και έφεση στις ξένες γλώσσες, μιλά Γαλλικά, Αγγλικά και Ισπανικά. Έχει παρακολουθήσει πολλά επιμορφωτικά σεμινάρια, με θέμα κυρίως την ανθρώπινη ψυχολογία, ενώ τα τελευταία οκτώ χρόνια, είναι μέτοχος σε ταξιδιωτικό πρακτορείο στον Πειραιά. 
Εξέδωσε τον Μάρτιο του 2019, το πρώτο της βιβλίο, με τίτλο : "Πέντε Νοέμβρη" από την "Δυάς Εκδοτική" 
Όνειρό της, είναι να ταξιδέψει σε ολόκληρο τον κόσμο και να γνωρίσει διαφορετικές κουλτούρες, καθιστώντας με αυτόν τον τρόπο τα ταξίδια, ως το αγαπημένο της χόμπυ.




Βιβλιογραφία

Η μεγάλη τριλογία "Άβατο"
Περιπέτεια φαντασίας

"Άβατο-ο Έκπτωτος"  (Βιβλίο 1ο)











"Άβατο-οι Κληρονόμοι"  (Βιβλίο 2ο)



"Άβατο-η Προφητεία"  Βιβλίο 3ο




"Η Κατάρα του ορφανού-Το πετράδι του Βάλιμαρ"
Βιβλίο 1ο

Πρώτο βραβείο μυθιστορήματος φαντασίας TYS2019







"Η κατάρα του ορφανού-Η άνοδος του Κέναρντ"
Βιβλίο 2ο





"Σάμχαϊν: οι μάγοι του ερέβους"



"Το Άστρο που έδυσε 1"

Ρομαντικό δράμα φαντασίας

Α΄Βραβείο μεταφυσικού Μυθιστορήματος TYS2019





"Το Άστρο που έδυσε-Ο Τέταρτος πρίγκηπας"
Βιβλίο 2ο



"Το λευκό τριαντάφυλλο"

Αστυνομική ερωτική ρομαντική περιπέτεια




"Ευτυχισμένος μαζί σου"

Δράμα



"Στην κόψη του στιλέτου"

Αστυνομικό



"Αντικρίζοντας την Πόλη"

Δραματική ερωτική ρομαντική περιπέτεια δράσης



"Το αόρατο πρόσωπο"

Δράμα



"Το δέντρο της αγάπης (Άστρο που έδυσε)

Χριστουγεννιάτκο διήγημα



"Το ραγισμένο στολίδι"

Χριστουγεννιάτικο διήγημα



"Εκείνος"

Σκοτεινή περιπέτεια φαντασίας



"Γραβάτα γένους θηλυκού"

Ρομαντική ερωτική κομεντί



Η Ιφιγένεια τιμήθηκε στα ετήσια βραβεία TYS2019  (Tell Your Story) του Ελληνικού WATTPAD
ως "πριγκίπισσα" συγγραφέας της χρονιάς "TYS PRINCESS 2019"

























Σχόλια

Most Popular

Κι αν δεν πρόλαβες...

        Ένα λουλούδι ή πέντε... Τι σημασία έχει;  Δε θα τα δεις, δε θα τα μυρίσεις. Θα μείνουν εκεί, σ' ένα βάζο χρησιμοποιημένο από πολλούς, πριν από μένα, μετά από μένα, γεμάτο νερό που μυρίζει πάντα το ίδιο. Απώλεια.  Μεγάλη Εβδομάδα. Των Παθών. Για Εκείνον ήταν κάποιες ώρες, κάποιες μέρες. Για πολλούς από εμάς είναι πολύ περισσότερο. Πάθη και λάθη. Σταύρωση και Αποκαθήλωση. Ένα τελευταίο τσιγάρο κάθε φορά, κάτω από έναν διαφορετικό σταυρό κάθε φορά, η ίδια ερώτηση κάθε φορά. Γιατί τώρα; Γιατί τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή; Γιατί σ' αυτή τη στροφή του δρόμου κι όχι λίγο παρακάτω, στην επόμενη; Κι αν Εκείνος αποκαθηλώθηκε, αναπαύθηκε, αναστήθηκε, υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις που παραμένουν σταυρωμένες, κάτω από έναν ουρανό που δε θα σκιστεί ποτέ οργισμένος, πάνω σε μια γη που δε θ' ανοίξει ποτέ να καταπιεί τα γιατί και τα πώς. Κι εμείς απλά καθόμαστε εκεί, στο χώμα που πότισαν αυτές οι σιωπηλές ερωτήσεις που ποτέ δε βγήκαν απ' τα χείλη μας, γιατί πιστεύαμε...

«Επιμέλεια Βιβλίου και Συγγραφικά Όχι: Το όριο ανάμεσα στη διόρθωση και την αλλοίωση»

"Και τελικά, ποιον εμπιστεύεσαι; Το ένστικτο ή τον επαγγελματία;" Πριν από χρόνια, είχα μια συζήτηση με μια συγγραφέα η οποία, για κάποιο λόγο, μου εμπιστευόταν συχνά προσωπικά της θέματα. Εκείνη τη μέρα, λοιπόν, μου είπε πως παρέδωσε το έργο της σε έναν εκδοτικό οίκο, ο οποίος το έκανε δεκτό προς έκδοση. Χαρμόσυνο, σωστά; Μια ωραία είδηση, αν μη τι άλλο, τόσο για τον κόσμο του βιβλίου όσο και για την ίδια, που έβλεπε την αρχή του «ουράνιου τόξου», μιας και αυτό θα ήταν το πρώτο της βιβλίο. Λάθος. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, τουλάχιστον, αυτό που θα ακολουθούσε δεν ήταν αυτό που κανείς από όσους γράφουμε θα επιθυμούσε. Ξεκίνησε, λοιπόν, το κομμάτι της επιμέλειας και -προς τιμήν του- ο εν λόγω εκδοτικός δεν έμεινε στην ορθογραφική και συντακτική διόρθωση. Ούτε «ξεπέταξε» στα γρήγορα ένα έργο το οποίο, κατά πάσα πιθανότητα, θα συγχρηματοδοτούνταν από τη συγγραφέα, όπως είθισται σε μεγάλο βαθμό σήμερα. Προχώρησε πιο βαθιά, εντοπίζοντας σημεία που θεωρούσε προβληματικά, τα οποία ...

Κατά Συνθήκη Άγνωστοι

  Άλλη μια Τετάρτη που θα περάσει σφηνωμένη ανάμεσα σε πόρτες, για κλεφτές ρουφηξιές. Δύο, τρεις... Κι ο ήχος του τσιγάρου να σβήνει στο νερό. Βλέμμα μουντό, σαν να κατάπιε τον ουρανό, και βήμα βαρύ -λες και η γη σε τραβά πιο δυνατά σήμερα. Όχι εγώ. Εγώ κρατώ τις λιακάδες των ημερών που πέρασαν. Πού πήγαν οι Τρίτες, αναρωτιέμαι; Όχι οι Δευτέρες. Πού χάθηκαν οι Πέμπτες και οι Παρασκευές; Τα Σάββατα που υπόσχονταν ανάπαυλα κι οι Κυριακές με τις καμπάνες; Πώς ξεμείναμε μονάχα με Τετάρτες; Όχι εγώ. Εγώ έχω όλη τη βδομάδα μπροστά μου ακόμη. Σε είδα κι εσένα να προσπερνάς και να χάνεσαι. Δεν κοιταζόμαστε· είναι κακοί τρόποι. Απλά υπάρχουμε: μορφές στον πεζόδρομο, χωρίς σχήμα. Όχι εγώ. Εγώ πιάνω χώρο. Έχω όγκο. Κι όμως, στα μάτια σου δεν υπάρχω. Ίσως με δεις στον ύπνο σου κάποια βραδιά, κι ούτε και τότε θα με ξέρεις -άλλος ένας άγνωστος, περαστικός σε εικόνες που δεν μου ανήκουν. Θα ήθελα να μην είμαι εγώ, μα δεν μπορώ. Το μόνο παραμύθι που με ξέρει είναι το δικό μου. Και σήμερα είναι Τετ...