Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

"Μη μου μιλάς για καλοκαίρια"

Πιο καλή η μοναξιά... Στα δεκάξι δεν την ξέρεις. Δεν υπάρχει η μοναξιά στο λεξιλόγιό σου, μόνο δυο φτερά στην πλάτη έχεις και σκαρφαλώνεις στο τοιχάκι που σε χωρίζει από τον δρόμο, από το στενό καλντερίμι του κυκλαδίτικου νησιού όπου κατηφορίζει μια παρέα παιδιών τραγουδώντας: "Πιο καλή η μοναξιά από σένα που δε φτάνω..." Και θες να πετάξεις, να προσγειωθείς μπροστά στην παρέα και να βαδίσεις μαζί τους ψιθυρίζοντας: "Μια σε βρίσκω, μια σε χάνω..." Στα δεκάξι τα φτάνεις όλα. Τους φτάνεις όλους. Βρίσκεις για πρώτη φορά την καρδιά σου κι αμέσως μετά τη χάνεις, την αφήνεις για πάντα εκεί, στον ήλιο που βάφει το Αιγαίο κόκκινο, στο φεγγάρι που γίνεται μάρτυρας τού πρώτου φιλιού στις σκιές.  Στα δεκάξι φοράς την καινούργια σου φούστα με τα κίτρινα λουλούδια, το λευκό μπλουζάκι που λίγο μετά θα λερώσεις με το παγωτό μηχανής που ο δυνατός κυκλαδίτικος αέρας θα στείλει απευθείας πάνω σου και θα σε κάνει να βάλεις τα κλάματα. Στα δεκάξι περπατάς στο λιμάνι το βράδυ και περιμέ...

Ιφιγένεια Μπακογιάννη

Ιφιγένεια Μπακογιάννη

(Baiffi88)


Η Ιφιγένεια Μπακογιάννη γεννήθηκε στο Μαρούσι Αττικής. Ολοκλήρωσε τις σπουδές της, στο τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. 
Με ιδιαίτερη αγάπη και έφεση στις ξένες γλώσσες, μιλά Γαλλικά, Αγγλικά και Ισπανικά. Έχει παρακολουθήσει πολλά επιμορφωτικά σεμινάρια, με θέμα κυρίως την ανθρώπινη ψυχολογία, ενώ τα τελευταία οκτώ χρόνια, είναι μέτοχος σε ταξιδιωτικό πρακτορείο στον Πειραιά. 
Εξέδωσε τον Μάρτιο του 2019, το πρώτο της βιβλίο, με τίτλο : "Πέντε Νοέμβρη" από την "Δυάς Εκδοτική" 
Όνειρό της, είναι να ταξιδέψει σε ολόκληρο τον κόσμο και να γνωρίσει διαφορετικές κουλτούρες, καθιστώντας με αυτόν τον τρόπο τα ταξίδια, ως το αγαπημένο της χόμπυ.




Βιβλιογραφία

Η μεγάλη τριλογία "Άβατο"
Περιπέτεια φαντασίας

"Άβατο-ο Έκπτωτος"  (Βιβλίο 1ο)











"Άβατο-οι Κληρονόμοι"  (Βιβλίο 2ο)



"Άβατο-η Προφητεία"  Βιβλίο 3ο




"Η Κατάρα του ορφανού-Το πετράδι του Βάλιμαρ"
Βιβλίο 1ο

Πρώτο βραβείο μυθιστορήματος φαντασίας TYS2019







"Η κατάρα του ορφανού-Η άνοδος του Κέναρντ"
Βιβλίο 2ο





"Σάμχαϊν: οι μάγοι του ερέβους"



"Το Άστρο που έδυσε 1"

Ρομαντικό δράμα φαντασίας

Α΄Βραβείο μεταφυσικού Μυθιστορήματος TYS2019





"Το Άστρο που έδυσε-Ο Τέταρτος πρίγκηπας"
Βιβλίο 2ο



"Το λευκό τριαντάφυλλο"

Αστυνομική ερωτική ρομαντική περιπέτεια




"Ευτυχισμένος μαζί σου"

Δράμα



"Στην κόψη του στιλέτου"

Αστυνομικό



"Αντικρίζοντας την Πόλη"

Δραματική ερωτική ρομαντική περιπέτεια δράσης



"Το αόρατο πρόσωπο"

Δράμα



"Το δέντρο της αγάπης (Άστρο που έδυσε)

Χριστουγεννιάτκο διήγημα



"Το ραγισμένο στολίδι"

Χριστουγεννιάτικο διήγημα



"Εκείνος"

Σκοτεινή περιπέτεια φαντασίας



"Γραβάτα γένους θηλυκού"

Ρομαντική ερωτική κομεντί



Η Ιφιγένεια τιμήθηκε στα ετήσια βραβεία TYS2019  (Tell Your Story) του Ελληνικού WATTPAD
ως "πριγκίπισσα" συγγραφέας της χρονιάς "TYS PRINCESS 2019"

























Σχόλια

Most Popular

Αντρικά και Γυναικεία Βιβλία: Στερεότυπο ή Πραγματικότητα;

  Μεγάλο το συγκεκριμένο debate, και με έβαλε σε σκέψεις μια άποψη που ακούστηκε για την «Άγρια Θάλασσα» της δικής μας, Ελευθερίας Καλογνωμά, από άντρα αναγνώστη. Ένα βιβλίο που, λόγω του κοινού της συγγραφέως, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως «γυναικείο». Και εκεί ξεκινάνε οι σκέψεις, με τις δύο πλευρές να υπερμάχονται της θέσης τους με ποικίλα επιχειρήματα, τα περισσότερα από τα οποία είναι στερεωμένα σε τι άλλο; Σε στερεότυπα. Χωρίς να πούμε ότι πρέπει να καταρρίψουμε κάθε μορφής στερεοτυπική αντίδραση –καθώς κάποιες εξυπηρετούν την καθημερινότητα και τη συνέχειά μας– θέλησα να δω λίγο τις δύο πλευρές στα πιο ουσιώδη τους σημεία. Η Πλευρά των Αριθμών και της Βιολογίας Αρχικά, είναι γνωστό ότι άντρες και γυναίκες μας ελκύουν διαφορετικά πράγματα. Δεν θα σταθώ στην παιδική ηλικία, καθώς εκεί ο άνθρωπος διαμορφώνεται βαρύτατα από το περιβάλλον. Παρόλα αυτά, στη συνέχεια της ζωής τους, ο άντρας και η γυναίκα θα βρεθούν να θέλουν ή ακόμη και να έχουν ανάγκη από διαφορετικά πρά...

"Χειμερινή ενόραση" (Μικρό διήγημα/short story)

  Χειμερινή ενόραση (γράφει ο Γιάννης Πιταροκοίλης) “… Ωστόσο, ο γέρος που κάθεται στην κουζίνα κοντά στο τζάκι, ισχυρίζεται ότι από τότε που πέθανε εκείνος, όταν η νύχτα είναι βροχερή, τους βλέπει και τους δύο από το παράθυρο της κάμαράς του… ...Χασομέρησα λίγο εκεί, ο ουρανός ήταν φιλικός. Παρατηρούσα τις πεταλουδίτσες της νύχτας, που φτερούγιζαν στα ρείκια και τις καμπανούλες. Άκουγα το απαλό αγέρι στα χόρτα. Και αναρωτήθηκα, πώς είναι δυνατόν να φανταστεί κανείς ότι έχουν ανήσυχο ύπνο αυτοί που κοιμούνται σε τούτη τη γαλήνια γη…” Η τελευταία σελίδα, έμεινε ανοιχτή στο χέρι του. Μια παρόρμηση τον ωθούσε να μην την κλείσει. Οι λέξεις είχαν ξεκινήσει το δικό τους ταξίδι πιο μακριά από την υλική του ύπαρξη. Το βλέμμα του στάθηκε σε αυτή τη σταθερή ερώτηση του Λόκγουντ (*) για τις περιφερόμενες ψυχές τους και η φράση δεν τελείωνε μέσα του. Κάτι την επαναλάμβανε συνεχώς σαν αίσθηση. Το δωμάτιο είχε χάσει τις γωνίες του, το φως έχανε τη λάμψη του και κάπου ανάμεσα στον ήχο της ανάσας ...

"Für Elise" γράφει ο Χάρης Κωφιάδης (Συμμετοχή στο δικτυακό δρώμενο "Μια ιδέα-μια έμπνευση #4)

Monsters are not born... Monsters are made, manufactured in an endless cycle of violence Für Elise " I shall die, and what I now feel be no longer felt. Soon these burning miseries will be extinct. I shall ascend my funeral pile triumphantly and exult in the agony of the torturing flames. Farewell. " ( «Θα πεθάνω και αυτό που νιώθω τώρα δεν θα γίνεται πια αισθητό. Σύντομα αυτές οι καυστικές δυστυχίες θα σβήσουν. Θα ανέβω θριαμβευτικά στην νεκρώσιμη σωρό μου και θα αγαλλιάσω μέσα στην αγωνία των βασανιστικών φλογών. Αντίο.») Έκλεισε το βιβλίο και έμεινε να κοιτάζει το εξώφυλλο, μασώντας αφηρημένα τα χείλη του. Μαίρη Σέλεϊ. Φράνκενστάιν .  Δεν ήταν ό,τι καλύτερο είχε διαβάσει. Όχι. Ούτε καν πλησίαζε. Ήταν σίγουρος γι’ αυτό. Ήταν όμως, αλήθεια; Τελευταία όλο και λιγόστευαν τα πράγματα για τα οποία μπορούσε να είναι απόλυτα βέβαιος. Τι κατάντια! Κούνησε απότομα το κεφάλι του και ανοιγόκλεισε τα μάτια του νευρικά για να συνέλθει. Επέστρεψε στο βιβλίο. Ό,τι κι αν ήταν, τον γοήτευ...