Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

Ιφιγένεια Μπακογιάννη

Ιφιγένεια Μπακογιάννη

(Baiffi88)


Η Ιφιγένεια Μπακογιάννη γεννήθηκε στο Μαρούσι Αττικής. Ολοκλήρωσε τις σπουδές της, στο τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. 
Με ιδιαίτερη αγάπη και έφεση στις ξένες γλώσσες, μιλά Γαλλικά, Αγγλικά και Ισπανικά. Έχει παρακολουθήσει πολλά επιμορφωτικά σεμινάρια, με θέμα κυρίως την ανθρώπινη ψυχολογία, ενώ τα τελευταία οκτώ χρόνια, είναι μέτοχος σε ταξιδιωτικό πρακτορείο στον Πειραιά. 
Εξέδωσε τον Μάρτιο του 2019, το πρώτο της βιβλίο, με τίτλο : "Πέντε Νοέμβρη" από την "Δυάς Εκδοτική" 
Όνειρό της, είναι να ταξιδέψει σε ολόκληρο τον κόσμο και να γνωρίσει διαφορετικές κουλτούρες, καθιστώντας με αυτόν τον τρόπο τα ταξίδια, ως το αγαπημένο της χόμπυ.




Βιβλιογραφία

Η μεγάλη τριλογία "Άβατο"
Περιπέτεια φαντασίας

"Άβατο-ο Έκπτωτος"  (Βιβλίο 1ο)











"Άβατο-οι Κληρονόμοι"  (Βιβλίο 2ο)



"Άβατο-η Προφητεία"  Βιβλίο 3ο




"Η Κατάρα του ορφανού-Το πετράδι του Βάλιμαρ"
Βιβλίο 1ο

Πρώτο βραβείο μυθιστορήματος φαντασίας TYS2019







"Η κατάρα του ορφανού-Η άνοδος του Κέναρντ"
Βιβλίο 2ο





"Σάμχαϊν: οι μάγοι του ερέβους"



"Το Άστρο που έδυσε 1"

Ρομαντικό δράμα φαντασίας

Α΄Βραβείο μεταφυσικού Μυθιστορήματος TYS2019





"Το Άστρο που έδυσε-Ο Τέταρτος πρίγκηπας"
Βιβλίο 2ο



"Το λευκό τριαντάφυλλο"

Αστυνομική ερωτική ρομαντική περιπέτεια




"Ευτυχισμένος μαζί σου"

Δράμα



"Στην κόψη του στιλέτου"

Αστυνομικό



"Αντικρίζοντας την Πόλη"

Δραματική ερωτική ρομαντική περιπέτεια δράσης



"Το αόρατο πρόσωπο"

Δράμα



"Το δέντρο της αγάπης (Άστρο που έδυσε)

Χριστουγεννιάτκο διήγημα



"Το ραγισμένο στολίδι"

Χριστουγεννιάτικο διήγημα



"Εκείνος"

Σκοτεινή περιπέτεια φαντασίας



"Γραβάτα γένους θηλυκού"

Ρομαντική ερωτική κομεντί



Η Ιφιγένεια τιμήθηκε στα ετήσια βραβεία TYS2019  (Tell Your Story) του Ελληνικού WATTPAD
ως "πριγκίπισσα" συγγραφέας της χρονιάς "TYS PRINCESS 2019"

























Σχόλια

Most Popular

Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

Βιβλία ανάμεσα στα ζαρζαβατικά: Ευλογία ή υποβιβασμός;

Να μην ξεχάσω να πάρω απορρυπαντικό για πιάτα (το φτηνό) Δεν είναι ασύνηθες πλέον να βλέπουμε βιβλία σε super-markets και άλλου είδους πολυκαταστήματα. Και παρότι αρχικά δεν είχα δώσει καθόλου σημασία στο συγκεκριμένο γεγονός, μια συζήτηση που είχα πρόσφατα με προβλημάτισε και άρχισα να το σκέφτομαι. Και από την καλή, και από την ανάποδη. Ας είμαστε όμως θετικοί. Ας ξεκινήσουμε βλέποντας το ποτήρι μισογεμάτο. Οι υπεραγορές είναι ένα μέρος απ’ όπου καθημερινά διέρχεται μεγάλο πλήθος κόσμου. Για πολλούς από αυτούς, είναι άλλη μια αγγαρεία που έχουν να κάνουν μέσα στις τόσες που σωρεύονται και «μπουκώνουν» τη μέρα τους. Μέσα λοιπόν σε όλα τα άλλα, έχουν πρόσβαση και σε ένα μικρό, περιορισμένο βιβλιοπωλείο, τη στιγμή που το να πάνε σε ένα «πραγματικό» βιβλιοπωλείο μπορεί να φαντάζει απίθανο λόγω φόρτου. Για έναν λάτρη των βιβλίων με περιορισμένο χρόνο, αυτό μπορεί να είναι μια πολύ χρήσιμη συντόμευση. Ένα shortcut . Έπειτα, υπάρχουν και αυτοί που είναι ενστικτώδεις αγοραστές...

Ερημωμένη καρδιά..

Γράφει η Χριστοδούλου Αικατερίνη Ερείπιο η καρδιά  Ερημωμένη  Στέκει ρακένδυτη  Με τσακισμένα  Βρώμικα  Ρούχα  Αναμεμιγμένη με δάκρυα  Δάκρυα πόνου  Ξεχειλωμένα γαζιά  Με ακανόνιστες κλωστές  Εδώ κι εκεί.. Να κι εκεί.. Πρόσεχε!  κι εκεί.. Πέτρινοι τοίχοι την περιτριγυρίζουν  Και στροβιλίζεται  Και χάνεται στο αχανές σκοτάδι  Που απλώνεται μπρος της  Ανάθεμα πια ! Φώναξε.. Απογυμνώνοντας τον εαυτό της  Από την ελάχιστη κάλυψη που της απόμεινε  Χωρίς να νοιάζεται για τη γύμνια της  Για τη λύπηση η τη συμπόνοια των άλλων.. Γιατί η πραγματική γύμνια βρίσκεται στην ψυχή.. Όρθωσε το ανάστημα της  Παραμερίζοντας τον νευραλγικό της πόνο που συνέχιζε να σφυροκοπάει στο κεφάλι της  Τα σκελετωμένα πόδια της  με σταθερά βήματα  άρχισαν να παίρνουν σιγά σιγά τον δρόμο τους  Τώρα πια το ξέρει.. Μονα...