Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...
Γράφει η Χριστοδούλου Αικατερίνη
Γοργοπερπατώ
στον κατηφορικό δρόμο
Η μυρωδιά από το βρεγμένο χώμα αφήνει
μια ευχάριστη, γνώριμη, γήινη οσμή
που γαργαλάει ολες τις αισθήσεις μου μια προς μια
Ένα ρίγος διαπερνάει το κορμί μου σπιθαμή προς σπιθαμή
Ξάφνου, διακρίνω δυο σιλουέτες στην άκρη του δρόμου
Εσύ..
Κομψός αλλά συγχρόνως αμήχανος
Μια αμηχανία που διακρίνεται τόσο στο σμίξιμο των πυκνών φρυδιών σου
όσο και στην τοποθέτηση των χεριών μέσα στο βαρύ παλτό
Μια ευγενική παρουσία στέκει σιμά σου υποκρινόμενη το ίδιο συναίσθημα
Σταγόνες βροχής αρχίζουν να τρυπώνουν στο δέρμα μου
Που ολοένα και δυναμώνουν
Ξεκινά απότομα
ένα όργιο χρωμάτων με ομπρέλες
που υψώνονται στον αέρα
Μια εξ αυτών
προστατεύει την όμορφη νεαρά
Με το χέρι σου κλειδώνεις το σώμα της
Σαν πορσελάνινης κούκλας
Φοβούμενος μην σπάσει
όπως ακριβώς και η διαδικασία δημιουργίας της απαιτεί δεξιοτεχνία και ομαλές συνθήκες καιρού για να δουλευτεί, να κινηθεί, να γεννηθεί
Να πάρει ζωή..
Ανήμπορη να κάνω ένα βήμα
Μένω εκεί να σε κοιτώ να χάνεσαι κατω από το αμυδρό ημίφως του δρόμου
"Χρόνια πολλά"
κατάφερα να ψελλίσω..
Αυτή είναι η μέρα σου
Αυτή είναι η μέρα σας
Αυτή ήταν η μέρα μας...
Δώρον άδωρον είσαι για εμένα
Δώρον άδωρον..
Κ.Χ
Από την ποιητική της
συλλογή "Ζωή και Ποίηση"
And you'll see me waiting for you on the corner of the street..
Ξέρεις ότι έχω αδυναμία στη λεπτή κλασική ρομαντική ποιητική σου γραφή. Πολλά τα στοιχεία του κλασικού ρομαντισμού στο λόγο σου Κατερίνα. Δίνει στο ποίημά σου μια τρυφερή υφή.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλησπέρα και καλή βδομάδα.
Πόσο σας ευχαριστώ για τα όμορφα σας λόγια ..χαίρομαι που σας αγγίζει η γραφή μου !!
ΑπάντησηΔιαγραφήΝομίζω το έχω εκφράσει επανειλημμένα Κατερίνα. Και έτσι είναι.
ΔιαγραφήΚατερίνα μπράβο, πολύ όμορφο ποίημα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστώ πολύ Γιώργο !!!
Διαγραφή