"Μερικές φορές η γραφή γίνεται καθρέφτης· άλλες, απλώς φως που πέφτει αλλού και μας δείχνει κάτι διαφορετικό." Κι αν δεν είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε, τότε ίσως γράφουμε για να ανακαλύψουμε ποιοι πραγματικά είμαστε. Η ταύτιση συγγραφέα και χαρακτήρων Ένα από τα πιο συχνά και πιο έντονα debates ανάμεσα σε βιβλιόφιλους, αναγνώστες και συγγραφείς είναι αυτό που αφορά τη θεματολογία και κυρίως τους χαρακτήρες που γράφονται σε ένα βιβλίο. Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε; Υπάρχει μια εσφαλμένη, αλλά διαδεδομένη τάση να ταυτίζεται ο συγγραφέας με τους χαρακτήρες του. Είτε αυτό γίνεται για καλό, είτε για κακό. Στη δεύτερη περίπτωση μάλιστα, τα αίματα ανάβουν γρηγορότερα και οι συζητήσεις παίρνουν συχνά φωτιά, με τους συνομιλητές να υιοθετούν ακραίες θέσεις. Όταν η ιστορία καθορίζει τη συμπεριφορά Αν, για παράδειγμα, κάποιος συγγραφέας έχει γράψει άντρες χαρακτήρες που λειτουργούν με ένα mindset πιο αυταρχικό, με αρχηγικές τάσεις ή με μισογυνιστική συμπεριφορά, αυτόματα θεωρείτ...
Γράφει η Χριστοδούλου Αικατερίνη
Γοργοπερπατώ
στον κατηφορικό δρόμο
Η μυρωδιά από το βρεγμένο χώμα αφήνει
μια ευχάριστη, γνώριμη, γήινη οσμή
που γαργαλάει ολες τις αισθήσεις μου μια προς μια
Ένα ρίγος διαπερνάει το κορμί μου σπιθαμή προς σπιθαμή
Ξάφνου, διακρίνω δυο σιλουέτες στην άκρη του δρόμου
Εσύ..
Κομψός αλλά συγχρόνως αμήχανος
Μια αμηχανία που διακρίνεται τόσο στο σμίξιμο των πυκνών φρυδιών σου
όσο και στην τοποθέτηση των χεριών μέσα στο βαρύ παλτό
Μια ευγενική παρουσία στέκει σιμά σου υποκρινόμενη το ίδιο συναίσθημα
Σταγόνες βροχής αρχίζουν να τρυπώνουν στο δέρμα μου
Που ολοένα και δυναμώνουν
Ξεκινά απότομα
ένα όργιο χρωμάτων με ομπρέλες
που υψώνονται στον αέρα
Μια εξ αυτών
προστατεύει την όμορφη νεαρά
Με το χέρι σου κλειδώνεις το σώμα της
Σαν πορσελάνινης κούκλας
Φοβούμενος μην σπάσει
όπως ακριβώς και η διαδικασία δημιουργίας της απαιτεί δεξιοτεχνία και ομαλές συνθήκες καιρού για να δουλευτεί, να κινηθεί, να γεννηθεί
Να πάρει ζωή..
Ανήμπορη να κάνω ένα βήμα
Μένω εκεί να σε κοιτώ να χάνεσαι κατω από το αμυδρό ημίφως του δρόμου
"Χρόνια πολλά"
κατάφερα να ψελλίσω..
Αυτή είναι η μέρα σου
Αυτή είναι η μέρα σας
Αυτή ήταν η μέρα μας...
Δώρον άδωρον είσαι για εμένα
Δώρον άδωρον..
Κ.Χ
Από την ποιητική της
συλλογή "Ζωή και Ποίηση"
And you'll see me waiting for you on the corner of the street..
Ξέρεις ότι έχω αδυναμία στη λεπτή κλασική ρομαντική ποιητική σου γραφή. Πολλά τα στοιχεία του κλασικού ρομαντισμού στο λόγο σου Κατερίνα. Δίνει στο ποίημά σου μια τρυφερή υφή.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλησπέρα και καλή βδομάδα.
Πόσο σας ευχαριστώ για τα όμορφα σας λόγια ..χαίρομαι που σας αγγίζει η γραφή μου !!
ΑπάντησηΔιαγραφήΝομίζω το έχω εκφράσει επανειλημμένα Κατερίνα. Και έτσι είναι.
ΔιαγραφήΚατερίνα μπράβο, πολύ όμορφο ποίημα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστώ πολύ Γιώργο !!!
Διαγραφή