Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

banner

Our Latest

Η νέα συλλογή Disney της Hachette, το AI και το «τρέξτε» των Social Media

Μπορεί να έρχομαι αργοπορημένος στο πάρτι, αλλά δεν χάνω κανένα πάρτι, ακόμη κι αν πρόκειται να το προλάβω μονάχα για το τελευταίο τραγούδι. Το θέμα Ο λόγος για τη Hachette και τη Νέα Συλλογή που κυκλοφορεί, στην οποία έχει μετατρέψει αγαπημένες, κλασικές ταινίες της Disney σε μυθιστορήματα ενηλίκων, ξυπνώντας αυτό το γλυκό αίσθημα νοσταλγίας σε όλους εμάς που μεγαλώσαμε μαζί τους. Από τη Χιονάτη και την Πεντάμορφη , στο Ψυχρά κι Ανάποδα , τα τρία πρώτα τεύχη μας δίνουν ήδη ισχυρότατο δείγμα για το πόσο συμπεριληπτική θα είναι η εν λόγω συλλογή. Πρόγραμμα Κυκλοφορίας Προσωπικά, ανυπομονώ για αρκετά από αυτά, γιατί δεν ξέρω αν το γνώριζες, αλλά έχει αναρτηθεί ολόκληρο το πρόγραμμα και για τα 80 βιβλία. Έχει και τις ημερομηνίες αν θέλεις να σημειώσεις τα αγαπημένα σου! 💡 Πάτα πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση του προγράμματος Τα πρώτα 10 τεύχη θα κυκλοφορούν ανά δύο εβδομάδες, κι από εκεί κι έπειτα θα έχουμε νέο βιβλίο κά...

Θέλω να γυρίσω στα παλιά (Γράφει η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΛΟΓΝΩΜΑ)

  "Θέλω να γυρίσω στα παλιά, θέλω την παλιά μου γειτονιά..."    Απέφευγα για χρόνια να περνώ από την παλιά μου γειτονιά, σπάνια μ' έβγαζε κι ο δρόμος μου προς τα κει, λες και το αόρατο όριο που πέρασα φεύγοντας, χρόνια πριν, έγινε ένα εξώκοσμο εμπόδιο, για να προφυλάξει την καρδιά μου από τα μικρά ραγίσματα της νοσταλγίας.  Τα παλιά... Όταν έχεις πια διανύσει αρκετές δεκαετίες ζωής και κοιτάζεις πίσω, τίποτα δεν είναι πλέον το ίδιο. Οι δρόμοι που περπατούσες ξανά και ξανά μοιάζουν μικρότεροι, πιο στενοί, ειδικά εκείνος ο ένας που κάποτε αρνήθηκες να τρέξεις, κτήρια, που τότε ήταν σχετικά καινούργια, τώρα έχουν ποτίσει με την πατίνα του χρόνου και νέα έχουν εμφανιστεί, που δεν τ' αναγνωρίζεις, σου είναι ξένα. Όλα είναι ξένα. Το παρκάκι όπου έβγαζες τον σκύλο σου βόλτα, αφορμή για να συναντήσεις στα κρυφά τον πρώτο σου έρωτα, εκείνο το παγκάκι που είχε ακούσει τα μυστικά που μοιραζόσουν με τις φίλες σου, ο ίσκιος της πόρτας που κάποιος σου έκλεψε το πρώτο σου φιλί. Περ...

Συνέντευξη με τη Σοφία Πάλη

  Συνέντευξη με τη Σοφία Πάλη     H Σοφία Πάλη είναι 22 ετών με καταγωγή από την ιδιαίτερη Κέρκυρα. Τα τελευταία χρόνια ζει και σπουδάζει παιδαγωγικά στη Θεσσαλονίκη. Τη διακρίνουν η αγάπη της για τα βιβλία, τον αθλητισμό, τη μουσική και τις βόλτες με τη ζεστή συζήτηση και παρέα των φίλων της. Η έννοια μοναχοπαίδι έχει καταγραφεί μέσα της μόνο με τον βιολογικό ορισμό καθώς η σχέση με τις (ξ)αδέρφες της την έκαναν να μην αισθάνεται ποτέ μόνη. Ανάμεσα στους πολλούς της στόχους υπάρχει εκείνος ενός μεταπτυχιακού ή δεύτερων σπουδών στο Marketing , έναν κλάδο που την ενδιαφέρει αρκετά! Η Σοφία Πάλη, ή η «θεία Σόφη», ή η @ sophies . readss (όπως μας παρουσιάζεται μέσα από τους λογαριασμούς της στις παγκόσμιες πλατφόρμες Instagram και TikTok ) τον τελευταίο χρόνο έχει ανεβάσει στα ύψη τον πήχη τής διαφήμισης βιβλίων! Έχει συνάψει συνεργασίες με μεγάλα ονόματα εκδοτικών όπως Διόπτρα, Ψυχογιό, Πατάκη, Μεταίχμιο, Μίνωα κ.α. Οι όροι Bookstagram και BookTok -όπου και δρ...

Συνέντευξη με την Άνδρεα Αρβανιτίδου

  Σήμερα έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε στο blog μας την Άνδρεα Αρβανιτίδου συγγραφέα του βιβλίου " Όσα χρόνια κι αν περάσουν ".    Πες μας λίγα λόγια για εσένα, την πορεία και τα ενδιαφέροντα σου.    Εί μαι η Άνδρεα Αρβανιτίδου, γεννήθηκα το 1979 στην Τσεχία και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη. Τα τελευταία δέκα χρόνια μένω στην Αθήνα, είναι μια από τις τελευταίες μου νέες αρχές. Από μικρή μου άρεσε το γράψιμο και να ταξιδεύω με το νου μου. Πολλές σκέψεις κατέκλυζαν το κεφάλι μου. Ήμουν πάντα μοναχική και μου άρεσε πολύ η μουσική, ο πατέρας μου μουσικός και έτσι μεγάλωσα με παλιά λαϊκά τραγούδια. Επίσης μου άρεσε ο χορός. Γενικά ήμουν παιδί της τέχνης. Απλά είχα χαθεί σε άλλες προτεραιότητες και έτσι αυτό το όνειρο πήγε πίσω. Ένα σημαντικό γεγονός με ταρακούνησε, κοιτώντας τον χάρο στα μάτια, κατάλαβα ότι βαδίζω σε λάθος μονοπάτια. Από τότε μόνο τα όνειρα πραγματοποιώ. Κοιτάζω έμενα πρώτα. Τώρα που πρέπει να είμαι πιο χαλαρή και ήρεμη πρέπει να ξεχάσω τη δραστήρια φύση...

Άσε τα χέρια σου

Ήταν Μεγάλο Σάββατο βράδυ, λίγο πριν την Ανάσταση στην ενορία τού Αγίου Κωνσταντίνου. Η μητέρα είχε φύγει από νωρίς μαζί με την Χαρά. Είναι λίγο περίεργο το φετινό Πάσχα. Για την ακρίβεια… άκουσα τη μητέρα να λέει στο τηλέφωνο πως διανύουμε κι εμείς στο σπίτι ένα Πάσχα, είπε πως νιώθει να ανεβαίνει έναν Γολγοθά σαν εκείνον του Χριστού μας. Δεν κατάλαβα τι εννοούσε. Η μητέρα δεν κουβαλούσε κάποιον σταυρό στην πλάτη της, ούτε κάποια τάβλα από εκείνες που έβαφε ο πατέρας. Ούτε καν κάποιο μικρό κομμάτι ξύλου. Αλλά ακόμη κι αν κουβαλούσε κάποιο μικρό κομμάτι ξύλου, θα μπορούσε να το σηκώσει με το χέρι της. Ή να το φυσήξει από πάνω της σαν τις ευχούλες που μας γεμίζουν με χνούδια την άνοιξη απ’ το μεγάλο παρτέρι τής αυλής. Ίσως ο πατέρας να καταλάβαινε τι εννοούσε η μητέρα, οι μεγάλοι μιλάνε κάποιες φορές μία γλώσσα που εμείς δεν καταλαβαίνουμε. Είναι πολύ πολύπλοκη. Όμως ο πατέρας φέτος δε θα μπορούσε να μου εξηγήσει τι εννοούσε η μητέρα με τον Γολγοθά της. Η μητέρα μιλούσε στα κρυφά.  ...

Συνέντευξη με την Ευγενία Νιφόρα

    Σήμερα έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε στο blog μας την Ευγενία Νιφόρα συγγραφέα του βιβλίου " Σαν πέφτει η αυλαία ". 1.      Πες μας λίγα λόγια για εσένα, την πορεία και τα ενδιαφέροντα σου. Πριν ξεκινήσουμε, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για το βήμα που μου δίνετε να μιλήσω τόσο για εμένα όσο και το βιβλίο μου. Ονομάζομαι Νιφόρα Ευγενία, ένα όνομα που παρέμενε μόνο στα χαρτιά μέχρι φέτος. Ο πατέρας μου από τη βρεφική μου ακόμη ηλικία είχε διαλέξει ως καταλληλότερο για την κόρη του το ξένο υποκοριστικό, Τζένη. Μεγάλωσα σε μια οικογένεια δοσμένη σε αξίες, ιδανικά και δεμένη αναμεταξύ των μελών της. Ούσα η μεγαλύτερη από τις αδελφές μου, είχα πάντοτε μέσα μου το αίσθημα ευθύνης, σεβασμού και υπευθυνότητας. Υπήρξα ιδιαίτερα εσωστρεφής ως παιδί βρίσκοντας καταφύγιο στα γραπτά μου, τα οποία τακτοποιούσα βάσει προτιμήσεως σε ένα φάκελο που διατηρώ άθικτο μέχρι και σήμερα. Η έφεσή μου στις ξένες γλώσσες με έφερε προ πυλών του Τμήματος Ξένων Γλωσσών, Μετάφρα...

Ξενοδοχείο Ορλεάνη

  Το περιεργαζόμουν σαν να αντίκρυζα πρώτη φορά κάτι του είδους του. Ακόμη κι αν αλλάζω ένα κάθε χρόνο, ακόμη κι αν κρατάω ημερολόγιο από τότε που ήμουν τετάρτη δημοτικού, το συγκεκριμένο διέφερε σίγουρα απ’ ό,τι είχα κρατήσει στα χέρια μου μέχρι σήμερα. Ήταν μπεζ, με μία λεπτή πλαστικοποιημένη στρώση για εξώφυλλο. Ένα φαινομενικά απλό, μπεζ ημερολόγιο. Το οποίο όμως μέσα του… έκρυβε μία ιστορία αγάπης από εκείνες του παλιού κινηματογράφου. Και ανήκε στην προπρογιαγιά μου. Το όνομά της ήταν Καλυψώ. Το επώνυμό της δεν το έμαθα ποτέ. Υπήρχε ανέκαθεν μία μυστικοπάθεια για εκείνη τη γυναίκα. Σαν να ντρεπόταν η προγιαγιά μου για τα κατορθώματα της μάνας της, για τα οποία φυσικά δεν έμαθε ποτέ η γιαγιά μου. Άρα ούτε η μαμά μου. Άρα ούτε κι εγώ. Δεν είχα δει ποτέ φωτογραφία της. Αλλά τη φανταζόμουν με καστανά σγουρά μαλλιά, μεγάλα πράσινα μάτια – δεν ξέρω γιατί πράσινα – και λεπτά χείλη. Νομίζω θα της άρεσαν οι πέρλες. Ξέρω ότι γεννήθηκε το 1905 και ότι είχε έναν αδελφό, τον Μεμά. Άθλ...

Ο Στάθης & η Αστάθεια

  Γράφει ο Χάρης Κωφιάδης  Η πρώτη φορά που ο Στάθης είδε τον γέρο ήταν μια μέρα που λίγο διέφερε απ’ όσες προηγήθηκαν. Στη δουλειά το τηλέφωνο δεν είχε σταματήσει να χτυπάει. Φωνές και φράσεις κοφτές, τυπικά ευγενικές μα ουσιαστικά αγενείς. Σπάνια πια, των παραπόνων και των απαιτήσεων προηγούνταν μια καλημέρα, ή μια καλησπέρα. Λες κι ήταν δεδομένο… Μα δεν ήταν. Κι έλειπε κι αυτό το χαμόγελο που εκείνος δεν θα μπορούσε να δει, μα αν μη τι άλλο θα το άκουγε. Είχε καλό αυτί όπως του λέγανε άλλωστε. Χρόνια στην ίδια θέση, επαγγελματικά είχε φτάσει στο απόγειο μιας καριέρας περιορισμένης και κομματάκι πεζής, να ανέχεται τον πάσα έναν που δεν πηδούσε ή δεν πηδιόταν αρκετά. Μπορεί βέβαια να μην έφταιγαν και οι πελάτες∙ το είχε σκεφτεί μια-δυο φορές και αυτό. Μπορεί να ήταν που και ο ίδιος δεν τους χαμογελούσε πια όπως παλιά. Όταν πήρε τη θέση, το ήθελε και το έκανε, μετά το προσπαθούσε. Στο τέλος το πέταξε στην άκρη σαν γραβάτα που κάπως σε στενεύει, κάπως σε πνίγει και δεν σου...