Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Η «Άγρια Θάλασσα» επιστρέφει: Παρουσίαση για το 2ο Μέρος του βιβλίου της Ελευθερίας Καλογνωμά!

Οι «Ονείρων Πένες» στηρίζουν και γιορτάζουν τη νέα κυκλοφορία του μέλους της ομάδας μας, σε μια ξεχωριστή λογοτεχνική συνάντηση στο Μοναστηράκι. Αναγνώστες, συγγραφείς και φίλοι της παρέας μας, οι φουρτούνες και τα μυστικά της «Άγριας Θάλασσας» επιστρέφουν και ήρθε η ώρα να τα πούμε από κοντά! Με τεράστια χαρά και περηφάνια, θέλουμε να μοιραστούμε μαζί σας ένα πολύ όμορφο νέο. Η δική μας Ελευθερία Καλογνωμά και οι Εκδόσεις Γράφημα μας προσκαλούν στην επίσημη παρουσίαση του δεύτερου μέρους της καθηλωτικής της διλογίας. Το ραντεβού έχει δοθεί: 📅 Πότε: Δευτέρα 15 Ιουνίου 🕕 Ώρα: 18:00 📍 Πού: Στον πολυχώρο "Θέσις 7" στο Μοναστηράκι (μόλις 200 μέτρα από το μετρό). Η Ελευθερία δεν θα είναι μόνη της σε αυτό το ταξίδι. Στο πάνελ θα βρίσκεται μια δυναμική ομάδα γυναικών (Women's power!) που θα φωτίσει το βιβλίο από διαφορετικές πλευρές: Η Γεωργία Αρβανίτη (bookstagrammer, γνωστή από το προφίλ "book.senses" στο Instagram) Η συγγραφέας Ρένα Ζώη Η Εύα Νάτση (book blogger ...

Δῶρον ἄδωρον













Γοργοπερπατώ 
στον κατηφορικό δρόμο 
Η μυρωδιά από το βρεγμένο χώμα αφήνει
μια ευχάριστη, γνώριμη, γήινη οσμή 
που γαργαλάει ολες τις αισθήσεις μου μια προς μια
Ένα ρίγος διαπερνάει το κορμί μου σπιθαμή προς σπιθαμή
Ξάφνου, διακρίνω δυο σιλουέτες στην άκρη του δρόμου 
Εσύ..
Κομψός αλλά συγχρόνως αμήχανος 
Μια αμηχανία που διακρίνεται τόσο στο σμίξιμο των πυκνών φρυδιών σου 
όσο και στην τοποθέτηση των χεριών μέσα στο βαρύ παλτό 
Μια ευγενική παρουσία στέκει σιμά σου υποκρινόμενη το ίδιο συναίσθημα 
Σταγόνες βροχής αρχίζουν να τρυπώνουν στο δέρμα μου
Που ολοένα και δυναμώνουν 
Ξεκινά απότομα 
ένα όργιο χρωμάτων με ομπρέλες 
που υψώνονται στον αέρα 
Μια εξ αυτών 
προστατεύει την όμορφη νεαρά 
Με το χέρι σου κλειδώνεις το σώμα της 
Σαν πορσελάνινης κούκλας 
Φοβούμενος μην σπάσει
όπως ακριβώς και η διαδικασία δημιουργίας της απαιτεί δεξιοτεχνία και ομαλές συνθήκες καιρού για να δουλευτεί, να κινηθεί, να γεννηθεί 
Να πάρει ζωή..

Ανήμπορη να κάνω ένα βήμα 
Μένω εκεί να σε κοιτώ να χάνεσαι κατω από το αμυδρό ημίφως του δρόμου

"Χρόνια πολλά" 
κατάφερα να ψελλίσω..

Αυτή είναι η μέρα σου
Αυτή είναι η μέρα σας

Αυτή ήταν η μέρα μας...


Δώρον άδωρον είσαι για εμένα


Δώρον άδωρον..

Κ.Χ














Από την ποιητική της 





And you'll see me waiting for you on the corner of the street..





Σχόλια

  1. Ξέρεις ότι έχω αδυναμία στη λεπτή κλασική ρομαντική ποιητική σου γραφή. Πολλά τα στοιχεία του κλασικού ρομαντισμού στο λόγο σου Κατερίνα. Δίνει στο ποίημά σου μια τρυφερή υφή.
    Καλησπέρα και καλή βδομάδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πόσο σας ευχαριστώ για τα όμορφα σας λόγια ..χαίρομαι που σας αγγίζει η γραφή μου !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω το έχω εκφράσει επανειλημμένα Κατερίνα. Και έτσι είναι.

      Διαγραφή
  3. Κατερίνα μπράβο, πολύ όμορφο ποίημα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

"Χειμερινή ενόραση" (Μικρό διήγημα/short story)

  Χειμερινή ενόραση (γράφει ο Γιάννης Πιταροκοίλης) “… Ωστόσο, ο γέρος που κάθεται στην κουζίνα κοντά στο τζάκι, ισχυρίζεται ότι από τότε που πέθανε εκείνος, όταν η νύχτα είναι βροχερή, τους βλέπει και τους δύο από το παράθυρο της κάμαράς του… ...Χασομέρησα λίγο εκεί, ο ουρανός ήταν φιλικός. Παρατηρούσα τις πεταλουδίτσες της νύχτας, που φτερούγιζαν στα ρείκια και τις καμπανούλες. Άκουγα το απαλό αγέρι στα χόρτα. Και αναρωτήθηκα, πώς είναι δυνατόν να φανταστεί κανείς ότι έχουν ανήσυχο ύπνο αυτοί που κοιμούνται σε τούτη τη γαλήνια γη…” Η τελευταία σελίδα, έμεινε ανοιχτή στο χέρι του. Μια παρόρμηση τον ωθούσε να μην την κλείσει. Οι λέξεις είχαν ξεκινήσει το δικό τους ταξίδι πιο μακριά από την υλική του ύπαρξη. Το βλέμμα του στάθηκε σε αυτή τη σταθερή ερώτηση του Λόκγουντ (*) για τις περιφερόμενες ψυχές τους και η φράση δεν τελείωνε μέσα του. Κάτι την επαναλάμβανε συνεχώς σαν αίσθηση. Το δωμάτιο είχε χάσει τις γωνίες του, το φως έχανε τη λάμψη του και κάπου ανάμεσα στον ήχο της ανάσας ...

Η Θεωρία της Σελίδας 99: Το απόλυτο test drive για το επόμενο βιβλίο σου

Εξώφυλλο, οπισθόφυλλο ή κάτι άλλο;   Με ποιο κριτήριο αποφασίζουμε ποια θα είναι η επόμενη αγορά μας σε βιβλία; Πώς μπορεί ο αναγνώστης να σταθεί απέναντι σε ατέλειωτα ράφια -ή πάγκους εκθέσεων- και να αναζητήσει ανάμεσα σε χιλιάδες τίτλους αυτόν που θα του κάνει το κλικ; Ένα κριτήριο για πολλούς είναι το εξώφυλλο και δεν τους αδικώ. Από κάπου πρέπει να ξεκινήσεις άλλωστε τη διαδικασία του αποκλεισμού. Βέβαια, το εξώφυλλο είναι κάτι στο οποίο ο συγγραφέας συναινεί, αλλά δεν επιμελείται ενεργά. Μας λέει πολλά για το είδος, αλλά λίγα για την ίδια την ποιότητα του έργου. Επόμενος σταθμός: το οπισθόφυλλο. Εκεί -αν είμαστε τυχεροί- θα βρούμε το «ζουμί» της υπόθεσης. Είναι όμως κάτι σαν το τρέιλερ των ταινιών. Πόσες φορές ένα τρέιλερ μας παραπλάνησε, επειδή η ταινία δεν είχε τίποτα παραπάνω από τις επιλεγμένες σκηνές που είχαμε ήδη δει; Επιπλέον, το οπισθόφυλλο, παρότι συνήθως δουλειά του συγγραφέως, περνάει από κόσκινο από το marketing της εκδοτικής. Οπότε τελικά τι κάνεις;  Ο Ford...

Αντρικά και Γυναικεία Βιβλία: Στερεότυπο ή Πραγματικότητα;

  Μεγάλο το συγκεκριμένο debate, και με έβαλε σε σκέψεις μια άποψη που ακούστηκε για την «Άγρια Θάλασσα» της δικής μας, Ελευθερίας Καλογνωμά, από άντρα αναγνώστη. Ένα βιβλίο που, λόγω του κοινού της συγγραφέως, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως «γυναικείο». Και εκεί ξεκινάνε οι σκέψεις, με τις δύο πλευρές να υπερμάχονται της θέσης τους με ποικίλα επιχειρήματα, τα περισσότερα από τα οποία είναι στερεωμένα σε τι άλλο; Σε στερεότυπα. Χωρίς να πούμε ότι πρέπει να καταρρίψουμε κάθε μορφής στερεοτυπική αντίδραση –καθώς κάποιες εξυπηρετούν την καθημερινότητα και τη συνέχειά μας– θέλησα να δω λίγο τις δύο πλευρές στα πιο ουσιώδη τους σημεία. Η Πλευρά των Αριθμών και της Βιολογίας Αρχικά, είναι γνωστό ότι άντρες και γυναίκες μας ελκύουν διαφορετικά πράγματα. Δεν θα σταθώ στην παιδική ηλικία, καθώς εκεί ο άνθρωπος διαμορφώνεται βαρύτατα από το περιβάλλον. Παρόλα αυτά, στη συνέχεια της ζωής τους, ο άντρας και η γυναίκα θα βρεθούν να θέλουν ή ακόμη και να έχουν ανάγκη από διαφορετικά πρά...