"Πολλές φορές, το μόνο που χρειαζόμαστε είναι μια όμορφη ιστορία να μας ψαχουλέψει λίγο καλύτερα" Αυτό λοιπόν είναι ένα θέμα που με απασχόλησε μόνο όταν οι εμπειρίες μου με ανάγκασαν να το αντιμετωπίσω. Πριν από τέσσερα περίπου χρόνια, φόρεσα με μεγάλη υπερηφάνια, ίσως τη μεγαλύτερη που έχω νιώσει στην έως τώρα ζωή μου, άλλη μία ταμπέλα: αυτή του πατέρα , όταν η γυναίκα μου μού χάρισε την κόρη μας. Όποιος το έχει ζήσει το γνωρίζει. Από τη μία στιγμή στην άλλη, αλλά και πιο αργά, πιο ασυνείδητα, επιτελούνται μέσα σου πολλές αλλαγές στον τρόπο που βλέπεις τη ζωή, τους κινδύνους, τους ανθρώπους, τις γυναίκες, αν ευτυχήσεις να έχεις κόρη, και πολλά άλλα που μέχρι πρότινος σου έμοιαζαν κομματάκι αδιάφορα, ως σκέψεις τουλάχιστον και ως θεματολογίες. Μέσα στα λοιπά λοιπόν, που συχνά λέγονται αλλά σπανίως εξηγούνται, είναι και η λογοτεχνία. Άρχισα να βλέπω αλλιώς τις γυναίκες ηρωίδες, τους άντρες, τις δυσάρεστες καταστάσεις και τους διάφορους ρόλους που ο συγγραφέας μοιράζει στο ca...
Γράφει η Χριστοδούλου Αικατερίνη
Γοργοπερπατώ
στον κατηφορικό δρόμο
Η μυρωδιά από το βρεγμένο χώμα αφήνει
μια ευχάριστη, γνώριμη, γήινη οσμή
που γαργαλάει ολες τις αισθήσεις μου μια προς μια
Ένα ρίγος διαπερνάει το κορμί μου σπιθαμή προς σπιθαμή
Ξάφνου, διακρίνω δυο σιλουέτες στην άκρη του δρόμου
Εσύ..
Κομψός αλλά συγχρόνως αμήχανος
Μια αμηχανία που διακρίνεται τόσο στο σμίξιμο των πυκνών φρυδιών σου
όσο και στην τοποθέτηση των χεριών μέσα στο βαρύ παλτό
Μια ευγενική παρουσία στέκει σιμά σου υποκρινόμενη το ίδιο συναίσθημα
Σταγόνες βροχής αρχίζουν να τρυπώνουν στο δέρμα μου
Που ολοένα και δυναμώνουν
Ξεκινά απότομα
ένα όργιο χρωμάτων με ομπρέλες
που υψώνονται στον αέρα
Μια εξ αυτών
προστατεύει την όμορφη νεαρά
Με το χέρι σου κλειδώνεις το σώμα της
Σαν πορσελάνινης κούκλας
Φοβούμενος μην σπάσει
όπως ακριβώς και η διαδικασία δημιουργίας της απαιτεί δεξιοτεχνία και ομαλές συνθήκες καιρού για να δουλευτεί, να κινηθεί, να γεννηθεί
Να πάρει ζωή..
Ανήμπορη να κάνω ένα βήμα
Μένω εκεί να σε κοιτώ να χάνεσαι κατω από το αμυδρό ημίφως του δρόμου
"Χρόνια πολλά"
κατάφερα να ψελλίσω..
Αυτή είναι η μέρα σου
Αυτή είναι η μέρα σας
Αυτή ήταν η μέρα μας...
Δώρον άδωρον είσαι για εμένα
Δώρον άδωρον..
Κ.Χ
Από την ποιητική της
συλλογή "Ζωή και Ποίηση"
And you'll see me waiting for you on the corner of the street..
Ξέρεις ότι έχω αδυναμία στη λεπτή κλασική ρομαντική ποιητική σου γραφή. Πολλά τα στοιχεία του κλασικού ρομαντισμού στο λόγο σου Κατερίνα. Δίνει στο ποίημά σου μια τρυφερή υφή.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλησπέρα και καλή βδομάδα.
Πόσο σας ευχαριστώ για τα όμορφα σας λόγια ..χαίρομαι που σας αγγίζει η γραφή μου !!
ΑπάντησηΔιαγραφήΝομίζω το έχω εκφράσει επανειλημμένα Κατερίνα. Και έτσι είναι.
ΔιαγραφήΚατερίνα μπράβο, πολύ όμορφο ποίημα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστώ πολύ Γιώργο !!!
Διαγραφή