Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

Μεθυσμένες αλήθειες της Τατιάνας Τζινιώλη

 


Γράφει η Δανάη Ιμπραχήμ


Γιατί είμαι αθεράπευτα ερωτευμένος μαζί σου και η μεθυσμένη μου αλήθεια είναι πως ήξερα πως εμείς οι δυο δεν ήμασταν μόνο μια εβδομάδα σε ένα πλοίο.



Να σας πω μια μεθυσμένη αλήθεια; Λατρεύω τα βιβλία της Τατιάνας Τζινιώλη. Ω μα τι λέω! Δε χρειάζομαι αλκοόλ για να παραδεχτώ την αδυναμία μου στη συγγραφέα, όχι μόνο σε προσωπικό επίπεδο, αλλά και στη δουλειά της. Το ερωτικό μυθιστόρημα, γνωστό και ως contemporary romance, είναι από τα αγαπημένα μου είδη, καθώς σαν νέο και ερωτευμένο κοράσιο απολαμβάνω τις ιστορίες αγάπης, που όμως ξεφεύγουν από το υπερβολικά αγνό τύπο του παραδοσιακού ρομαντικού είδους. Έχουν πιο σύγχρονη χροιά και είναι πιο ρεαλιστικά. Και είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει μια εγχώρια πένα που θα αποδώσει τους αγώνες και τα σαράντα κύματα μιας σχέσης νέων ανθρώπων, μέχρι αυτοί να ανοίξουν τα μάτια τους και να καταλάβουν ότι είναι φτιαγμένοι ο ένας για τον άλλον. (Με ακούς Χέιζελ;)


Το νέο βιβλίο της Τατιάνας, λοιπόν, μας ταξιδεύει ξανά στην Αμερική, όπου η συγγραφέας έχει ζήσει αρκετό καιρό κι έτσι μπορούμε μέσα από τις εμπειρίες της να κάνουμε ένα νοητό ταξίδι. Ένα Αυγουστιάκο πρωινό, ένα πλοίο ετοιμάζεται για κρουαζιέρα. Σε αυτό επιβιβάζονται ο Κόνορ, που γιορτάζει τα γενέθλια του – με πολύ λίγο ενθουσιασμό – και η Χέιζελ που θα γιορτάσει την αποφοίτηση της με τη γιαγιά της. Δυο άνθρωποι τελείως άγνωστοι, με διαφορετικές εμπειρίες και ψυχοσυνθέσεις θα βρεθούν ο ένας στο δρόμο του άλλου και θα ζήσουν μια καλοκαιρινή περιπέτεια. Όλο αυτό θα έπρεπε να κρατήσει τις μέρες που βρίσκονταν στη θάλασσα. Όλο αυτό θα ταξίδευε μαζί με το καράβι και έπειτα θα έμπαινε ένα τέλος. Σωστά; Λάθος!


Η ζωντανή και νεανική γραφή της Τατιάνας βοηθάει τη ροή να κυλήσει γρήγορα. Προσωπικά το ολοκλήρωσα σε μια μέρα, όχι μόνο χάρις το straightforward – που θα έλεγε κι η Τατιάνα στο Μανχάταν – ύφος της, με την πλήρη απουσία ανούσιων λεπτομερειών, αλλά και γιατί ερωτεύεσαι τους χαρακτήρες σαν ζευγάρι. Πολλοί θα πουν ότι αυτός είναι ο σκοπός ενός τέτοιου μυθιστορήματος, να θέλεις τους βασικούς χαρακτήρες μαζί. Σας πληροφορώ όμως ότι έχω διαβάσει παγκόσμια best – sellers αυτού του είδους που με άφησαν τελείως αδιάφορη για το τι θα γίνει μεταξύ τους. Η Τατιάνα δημιουργεί τέτοια ατμόσφαιρα, που απλά θέλω να τους βλέπω συνέχεια μαζί.


Κάτι τέτοιο βέβαια είναι αδύνατο. Αν όλα ήταν ιδανικά, δε θα υπήρχε λόγος να γραφτούν 343 σελίδες. Κάθε λίγο και λιγάκι ξεπηδούσαν εκείνες οι ατυχείς καταστάσεις που σε έκαναν να σφίγγεις το βιβλίο και να το τραβάς λίγο παραπάνω από όσο έπρεπε. Μην ανησυχείς Τατιάνα, η ράχη είναι σώα.


Τα συναισθήματα ήταν πολλά και η ταύτιση σε ορισμένα σημεία μεγάλη. Προσωπικά εκτιμώ όταν ένα βιβλίο με αφήνει να δω τον εαυτό μου και με ωθεί να ανακαλέσω στιγμές του παρελθόντος. Η συναισθηματική φόρτιση γίνεται εντονότερη και η ιστορία έρχεται πιο κοντά στην καρδιά μου. Επιπλέον, όπως προανέφερα, θεωρώ τα contemporary romance ένα ιδανικό είδος για να δούμε τους εαυτούς μας και να μελετήσουμε τις σύγχρονες ανθρώπινες σχέσεις, γεγονός που οι Μεθυσμένες Αλήθειες πετυχαίνουν στο έπακρον.


Δεν έχω, λοιπόν, παρά να σας παροτρύνω να κάνετε αυτό το ταξίδι, κατά προτίμηση νηφάλιοι. Ξέρω πως οι μεγαλύτερες αλήθειες λέγονται υπό την επήρεια αλκοόλ, αλλά σας υπόσχομαι πως το συγκεκριμένο βιβλίο θα σας ρίξει κάθε αντίσταση και θα πιστέψετε στον έρωτα.


Cheers!


Σχόλια

  1. Ακόμα μια εξαίρετη παρουσίαση Δανάη μου. Δεν την γνωρίζω την συγγραφέα. Εκτιμώ πολύ τις βιβλιοπαρουσιάσεις σου καθώς και συγκροτημένες είναι και ποιοτικές στην επιλογή.
    Την καλησπέρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολυ Γιάννη. Έτσι μπορούμε να μαθαίνουμε και νέους συγγραφείς και να δοκιμάζουμε νέα είδη!

      Διαγραφή
    2. Ακριβώς! Και σε αυτό το κομμάτι Δανάη μου είσαι ανεκτίμητη. Με άποψη και εμπειρία. Και σε ευχαριστούμε πολύ.
      Την καλησπέρα μου.

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

"Θύμησες από αλμύρα.." της Αικατερίνης Χριστοδούλου (Συμμετοχή στο δρώμενο: "Μια Ιδέα-Μια έμπνευση #4)

"Θύμησες από αλμύρα" της Αικατερίνης Χριστοδούλου Πηγή: Freepik Ολα ξεκίνησαν κάπως έτσι.. Ένα πρωινό, λαμβάνετε έναν φάκελο χωρίς αποστολέα. Μέσα υπάρχει μόνο ένα παλιό κασετόφωνο χειρός και μια κασέτα. Πατάτε το play. Η φωνή μιας γυναίκας ακούγεται καθαρά: «Ξέρω ότι με θυμάσαι. Ίσως προσπαθείς να με ξεχάσεις. Μην το κάνεις. Σου μένουν μόνο λίγες μέρες. Δεν λέει το όνομά της. Δεν εξηγεί τίποτε περισσότερο. Η φωνή της είναι ήρεμη, σχεδόν υπνωτιστική. Μα τα λόγια της κουβαλούν κάτι παράξενο: μια απειλή, ή μια κραυγή από το παρελθόν; Το μυαλό σας αρχίζει να αναζητά. Ποια μπορεί να είναι; Από πού σας ξέρει; Τι εννοεί με τις λίγες μέρες; Μήπως κάποτε την πληγώσατε; Μήπως εσείς την εγκαταλείψατε; Ή μήπως ζητά τη βοήθειά σας; Ξανακούτε την κασέτα. Στη δεύτερη ακρόαση, κάτι αλλάζει. Μια λέξη, μια αναπνοή, ένας ψίθυρος που δεν είχατε προσέξει πριν. Μια μελωδία ναι, με τον ήχο να αργοσβήνει. Ίσως ένα στοιχείο επί πλέον. Η φωνή της επιμένει μέσα σας. Και τώρα, η αναμέτρηση αρχίζει. Πρέ...

Βιβλία ανάμεσα στα ζαρζαβατικά: Ευλογία ή υποβιβασμός;

Να μην ξεχάσω να πάρω απορρυπαντικό για πιάτα (το φτηνό) Δεν είναι ασύνηθες πλέον να βλέπουμε βιβλία σε super-markets και άλλου είδους πολυκαταστήματα. Και παρότι αρχικά δεν είχα δώσει καθόλου σημασία στο συγκεκριμένο γεγονός, μια συζήτηση που είχα πρόσφατα με προβλημάτισε και άρχισα να το σκέφτομαι. Και από την καλή, και από την ανάποδη. Ας είμαστε όμως θετικοί. Ας ξεκινήσουμε βλέποντας το ποτήρι μισογεμάτο. Οι υπεραγορές είναι ένα μέρος απ’ όπου καθημερινά διέρχεται μεγάλο πλήθος κόσμου. Για πολλούς από αυτούς, είναι άλλη μια αγγαρεία που έχουν να κάνουν μέσα στις τόσες που σωρεύονται και «μπουκώνουν» τη μέρα τους. Μέσα λοιπόν σε όλα τα άλλα, έχουν πρόσβαση και σε ένα μικρό, περιορισμένο βιβλιοπωλείο, τη στιγμή που το να πάνε σε ένα «πραγματικό» βιβλιοπωλείο μπορεί να φαντάζει απίθανο λόγω φόρτου. Για έναν λάτρη των βιβλίων με περιορισμένο χρόνο, αυτό μπορεί να είναι μια πολύ χρήσιμη συντόμευση. Ένα shortcut . Έπειτα, υπάρχουν και αυτοί που είναι ενστικτώδεις αγοραστές...

"Für Elise" γράφει ο Χάρης Κωφιάδης (Συμμετοχή στο δικτυακό δρώμενο "Μια ιδέα-μια έμπνευση #4)

Monsters are not born... Monsters are made, manufactured in an endless cycle of violence Für Elise " I shall die, and what I now feel be no longer felt. Soon these burning miseries will be extinct. I shall ascend my funeral pile triumphantly and exult in the agony of the torturing flames. Farewell. " ( «Θα πεθάνω και αυτό που νιώθω τώρα δεν θα γίνεται πια αισθητό. Σύντομα αυτές οι καυστικές δυστυχίες θα σβήσουν. Θα ανέβω θριαμβευτικά στην νεκρώσιμη σωρό μου και θα αγαλλιάσω μέσα στην αγωνία των βασανιστικών φλογών. Αντίο.») Έκλεισε το βιβλίο και έμεινε να κοιτάζει το εξώφυλλο, μασώντας αφηρημένα τα χείλη του. Μαίρη Σέλεϊ. Φράνκενστάιν .  Δεν ήταν ό,τι καλύτερο είχε διαβάσει. Όχι. Ούτε καν πλησίαζε. Ήταν σίγουρος γι’ αυτό. Ήταν όμως, αλήθεια; Τελευταία όλο και λιγόστευαν τα πράγματα για τα οποία μπορούσε να είναι απόλυτα βέβαιος. Τι κατάντια! Κούνησε απότομα το κεφάλι του και ανοιγόκλεισε τα μάτια του νευρικά για να συνέλθει. Επέστρεψε στο βιβλίο. Ό,τι κι αν ήταν, τον γοήτευ...