Μοιάζει τα τελευταία χρόνια να φοβόμαστε τη λέξη « κριτική », τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τους κύκλους των social media . Όλο και λιγότεροι δημιουργοί χρησιμοποιούν τη λέξη για να τιτλοφορήσουν τις αναρτήσεις τους, ή αντίστοιχες σύνθετες λέξεις που παλιά συνηθίζονταν, όπως η « βιβλιοκριτική ». Πέραν αυτού του γεγονότος, υπάρχει και σθεναρή αντίσταση σε όσους χρησιμοποιούν ακόμη τον όρο. Πολλές φορές, μάλιστα, υψώνονται επιχειρήματα -αδιαπέραστα σαν το Σινικό Τείχος- πως για να κάνεις κριτική πρέπει να κατέχεις μια συγκεκριμένη ιδιότητα, η οποία θα πρέπει και να αποδεικνύεται. Σε παλαιότερο άρθρο στο παρόν blog είχα τοποθετηθεί εν μέρει, υποστηρίζοντας πως το βιβλίο, πέραν της πνευματικής και καλλιτεχνικής του υπόστασης, αποτελεί ένα προϊόν το οποίο διατίθεται προς πώληση· ως εκ τούτου, εμπίπτει σε όσα υπόκεινται στην κριτική (ή στην κρίση) του αγοραστικού κοινού, όπως κάθε άλλο προϊόν. Θεωρώντας, λοιπόν, ότι αυτό το έχουμε θίξει ξανά, θέλω αυτή τη φορά να το προσπεράσουμε και να επ...
Σήμερα έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε στο blog μας το Γρηγόρη Δημακόπουλο, συγγραφέα του βιβλίου Η εποχή των θρύλων και συντάκτη στο site ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ.Κ . Αρχικά θα θέλαμε να μας συστηθείς για να σε γνωρίσει λίγο καλύτερα το κοινό. Περίγραψε τον εαυτό σου σε τέσσερις προτάσεις. Είμαι ένας άνθρωπος που αγαπά με πάθος, που δίνεται, που δε φοβάται να τσαλακωθεί, που του αρέσει η επαφή με τους ανθρώπους. Προσπαθώ να είμαι ειλικρινής, προσηνής και μετριοπαθής, και απεχθάνομαι να πληγώνω εκείνους που μπαίνουν στη ζωή μου. Με σαγηνεύει το ταξίδι στο άγνωστο, με εξιτάρει η έννοια του χρόνου, το μέγεθος του χάους που ορίζει τις στιγμές που ζούμε, και νιώθω δέος μπροστά στα μυστικά του σύμπαντος, όταν αυτά αποκαλύπτονται μπροστά μας. Αγαπώ τα βιβλία, τις ταινίες, τον αθλητισμό, τη γνώση και τις επιστήμες, μα πάνω απ’ όλα μου αρέσει να έχω σφαιρικότητα γύρω από κάθε έκφανση της ανθρώπινης ζωής ώστε στο τέλος να μπορώ να νιώσω πλήρης, και να πω πως έζησα όσα περισσότερα μπορούσα . Το ...