Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

Συνέντευξη με τη Μαίρη Ελευθεριάδου

 Σήμερα έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε στο blog μας τη Μαίρη Ελευθεριάδου, συγγραφέα του βιβλίου "Το πιο μελωδικό ρεφρέν".




            Πες μας λίγα λόγια για εσένα, την πορεία και τα ενδιαφέροντα σου.

Καταρχάς ευχαριστώ πολύ για το βήμα μέσω της υπέροχης σελίδας σας. Λοιπόν, ας αρχίσω με τις συστάσεις με λένε Μαίρη σε έναν μήνα θα γίνω 26 και είμαι καθηγήτρια γαλλικών. Αγαπώ πάρα πολύ την οικογένεια μου και την παρέα μου, την διδασκαλία, την συγγραφή και να διαβάζω βιβλία. Επίσης, μου αρέσουν πολύ τα ταξίδια.


    Πως η συγγραφή βρέθηκε στο διάβα σου, την κυνήγησες ή απλώς προέκυψε;

Έγραφα από πολύ μικρή ηλικία ημερολόγιο και σε συνδυασμό με τα βιβλία που διάβαζα πιστεύω με ώθησαν να γράψω πρώτη φορά στα 13 μου. Εκείνη η ιστορία έμεινε στο συρτάρι, ώσπου 10 χρόνια μετά αποφάσισα να γράψω πιο συστηματικά. Όταν αποτυπώθηκαν οι πρώτες λέξεις στο χαρτί ήταν μια μαγική στιγμή και ένιωσα πολύ όμορφα. Οπότε μάλλον ήταν ένα αποτέλεσμα όλων των παραπάνω. Στην αρχή δεν είχα κιόλας κατά νου να εκδοθεί.


      Ποια η εμπειρία σου από τη συγγραφική πλατφόρμα του Wattpad; Πιστεύεις ότι βοήθησε ώστε να αναγνωριστεί το έργο σου;

Το Wattpad είναι ένα ιδανικό εργαλείο για τους συγγραφείς που προσφέρει πολλές δυνατότητες. Εκεί δημοσίευσα πρώτη φορά Το πιο μελωδικό ρεφρέν και μέσω αυτής της πλατφόρμας είχα τις πρώτες εντυπώσεις των αναγνωστών και φτάσαμε στην έκδοση. Μετά από πολλά θετικά σχόλια για τα οποία είμαι ευγνώμων και την παρότρυνση των δικών μου προσώπων αποφάσισα να πάρει τον δρόμο των εκδόσεων. Επίσης, να πω ότι στο Wattpad υπάρχουν πάρα πολλά διαμαντάκια που αξίζει να διαβάσει κανείς.


              Το βιβλίο σου ήδη από τον τίτλο «Το πιο μελωδικό ρεφρέν» μας προϊδεάζει για το τι θα επακολουθήσει. Μοιράσου λίγα στοιχεία για το περιεχόμενο του και τους ήρωες σου.

Είναι μια ιστορία για τον πρώτο έρωτα που ζουν δυο νέοι με φόντο την Αθήνα και τα αγαπημένα τους τραγούδια. Ταυτόχρονα βλέπουμε την επαγγελματική τους πορεία και τον φιλικό τους κύκλο. Ελπίζω οι αναγνώστες να ταυτιστούν διαβάζοντας το, να θυμηθούν τον πρώτο τους έρωτα και ίσως και τα φοιτητικά τους χρόνια.


            Τι είναι η μουσική για εσένα και πως επηρεάζει τη ζωή σου;

Η μουσική πρωταγωνιστεί στην καθημερινότητα μου. Ακούω πολύ τακτικά στον ελεύθερο χρόνο μου, όταν διαβάζω ένα βιβλίο και όταν γράφω.


       Η πλοκή διαδραματίζεται στην Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα στην Αθήνα, τη γενέτειρα σου. Αυτός ήταν ο καθοριστικός παράγοντας ώστε να επιλέξεις τον τόπο δράσης;

Ήταν πολύ καθοριστικός καθώς επιθυμούσα να υπάρχει αληθοφάνεια και παραστατικότητα σχετικά με το μέρος που ζουν οι ήρωες. Επιπλέον, ήθελα να αναδείξω τις ομορφιές της πόλης που οι περισσότεροι Αθηναίοι λατρεύουν να μισούν αλλά και που ταυτόχρονα δεν μπορούν μακριά της. Υπάρχει πολλή ομορφιά σε αυτή την μεγαλούπολη, απλά για να την διακρίνεις χρειάζεται να μπορείς να την παρατηρήσεις πιο προσεκτικά και να την αφουγκραστείς.


       Έχουμε 15  τραγούδια και επομένως 15 κεφάλαια. Είχες από την αρχή αυτό το σχέδιο στο μυαλό σου ή προέκυψε;

Όταν ξεκίνησα να γράφω την πλοκή ήθελα εξ αρχής να είναι μια ιστορία αγάπης όμως ήθελα να βρω ένα στοιχείο που να την διαφοροποιήσει. Την λύση την έδωσε η μουσική. Το ένα κεφάλαιο έφερε το ένα τραγούδι και σταδιακά ήρθαν τα επόμενα. Έχει να κάνει με την άποψη ότι μπορούμε να ταυτίσουμε ένα συγκεκριμένο τραγούδι με μια συγκεκριμένη στιγμή της ζωής μας, κάτι που λίγο πολύ όλοι μας έχουμε κάνει.


            Τα τραγούδια έχουν κάποια ιδιαίτερη συναισθηματική αξία για εσένα και με ποιο τρόπο εισχώρησαν μέσα στην ιστορία σου;

Ναι, όλα τους έχουν ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου και τα θεωρώ ιδανικά για να εκφράσουν συναισθήματα. Ας πούμε το πρώτο τραγούδι που είναι στο πρώτο κεφάλαιο, το Absolute beginners εκφράζει όλη αυτή την γλυκιά αγωνία και ξεγνοιασιά που νιώθουν οι απόλυτα αρχάριοι στον έρωτα. Για όποιον θέλει να τα ακούσει, υπάρχουν διαθέσιμα στο Youtube και στο Spotify σε μορφή playlist με τον τίτλο του βιβλίου.


    Ποιος από τους ήρωες σου είναι πιο κοντά στη δική σου χαρακτηροδομή και ποιο είναι το αγαπημένο σου χωρίο από την ιστορία;

Οι φίλες μου διαβάζοντας το, μου είπαν ότι η ηρωίδα η Ηλέκτρα έχει πολλά κοινά με τον δικό μου χαρακτήρα και το αστείο είναι πως βγήκε αυθόρμητα όταν το έγραφα. Το πιο αγαπημένο μου χωρίο είναι το εξής: «Ξεκίνησε ένα γνώριμο κομμάτι… Οι στίχοι του μιλούν για κάποιον χωρισμό και όμως με ζεσταίνουν. Με μια οικειότητα και ίσως με μια εγγύτητα που με οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε σένα… Πιάνω τον εαυτό μου ασυναίσθητα να τραγουδά δυνατά το ρεφρέν και ξάφνου έρχεται στα χέρια μου το μικρόφωνο. Το πιο μελωδικό ρεφρέν το αφιερώνω σε σένα φυσικά. Για όσα ξύπνησες μέσα στην καρδιά μου και έφυγαν ξαφνικά.»


       Ποιοι συγγραφείς στάθηκαν ως πρότυπα σου ;

Έχω πάρα πολλούς αγαπημένους συγγραφείς που τους έχω εκφράσει την αδυναμία μου μέσω των social media αλλά στη διάρκεια της συγγραφής προσπαθώ να έχω την δική μου συγγραφική ταυτότητα.


         Ποια τα μελλοντικά σου σχέδια στο χώρο της λογοτεχνίας;

Είμαι στην φάση της προετοιμασίας μιας ιστορίας που θέλω πολύ να εκδοθεί και ελπίζω να πάνε όλα καλά και να ταξιδέψει σε πολλές βιβλιοθήκες.



Το βιβλίο της μπορείτε να το βρείτε εδώ

Τα τραγούδια του βιβλίου μπορείτε να τα ακούσετε εδώ.


Ας ευχαριστήσουμε τη Μαίρη για την όμορφη συνέντευξη της και να της ευχηθούμε τα καλύτερα δημιουργικά χρόνια. 


Σχόλια

  1. Καλώς όρισες Μαίρη στην σελίδα και σε ευχαριστούμε και εμείς για το άνοιγμα της δουλειάς σου και των σχεδίων σου.
    Επίσης να δώσω τα εύσημα και στην Κατερίνα για την άριστη οργάνωση της συνέντευξης.
    Αυτό με τα κεφάλαια-τραγούδια το βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρον.
    Να ευχηθώ στη Μαρία λοιπόν κάθε επιτυχία στα όνειρά της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

Απουσίες

Γράφει ο Χάρης Κωφιάδης Είναι καλοκαίρι και αν και βράδυ, η ζέστη είναι αφόρητη. Εγώ όμως εκεί, πάλι στο μπαλκόνι. To ‘χω πείσμα κι ας δουλεύει μέσα ο κλιματισμός στο φουλ ∙ θα δροσίσουν τα ντουβάρια. Εδώ έξω, ένας ανεμιστήρας μισιακός με δυο μόνο πτερύγια μου κάνει αέρα, ή με κοροϊδεύει… Δεν έχω αποφασίσει ακόμη. Τον αφήνω όμως να δουλεύει, περιμένοντας ίσως τη στιγμή που θα τα φτύσει για να δούμε ποιος από τους δυο μας γελάει καλύτερα. Αλλά δεν ήθελα να πω για τον ανεμιστήρα, ούτε για το κλιματιστικό. Κάτι άλλο ήταν μα το ξέχασα.   Ανάθεμα!  Πάλι σύρθηκε το χέρι μου σε αυτά τα αναθεματισμένα σουπλά. Σίγουρα θα αφήσει κοκκινίλα. Ξέρεις, είναι απ’ αυτά που είναι πια πολύ της μόδας, τα μπόχο, ευχάριστα στο μάτι-τραχιά στην υφή. Κάτι τέτοιες στιγμές νοσταλγώ τα πλαστικά τραπεζομάντιλα της μάνας μου, κι ας έκαναν τα χέρια μου να ιδρώνουν και να γλιστράνε αντίστοιχες νύχτες. Αλλά πάλι αφαιρέθηκα. Ούτε για διακόσμηση είχα όρεξη να μιλήσω. Για μια στιγμή… Είχα όντως όρεξη; Κοιτ...

Βιβλία ανάμεσα στα ζαρζαβατικά: Ευλογία ή υποβιβασμός;

Να μην ξεχάσω να πάρω απορρυπαντικό για πιάτα (το φτηνό) Δεν είναι ασύνηθες πλέον να βλέπουμε βιβλία σε super-markets και άλλου είδους πολυκαταστήματα. Και παρότι αρχικά δεν είχα δώσει καθόλου σημασία στο συγκεκριμένο γεγονός, μια συζήτηση που είχα πρόσφατα με προβλημάτισε και άρχισα να το σκέφτομαι. Και από την καλή, και από την ανάποδη. Ας είμαστε όμως θετικοί. Ας ξεκινήσουμε βλέποντας το ποτήρι μισογεμάτο. Οι υπεραγορές είναι ένα μέρος απ’ όπου καθημερινά διέρχεται μεγάλο πλήθος κόσμου. Για πολλούς από αυτούς, είναι άλλη μια αγγαρεία που έχουν να κάνουν μέσα στις τόσες που σωρεύονται και «μπουκώνουν» τη μέρα τους. Μέσα λοιπόν σε όλα τα άλλα, έχουν πρόσβαση και σε ένα μικρό, περιορισμένο βιβλιοπωλείο, τη στιγμή που το να πάνε σε ένα «πραγματικό» βιβλιοπωλείο μπορεί να φαντάζει απίθανο λόγω φόρτου. Για έναν λάτρη των βιβλίων με περιορισμένο χρόνο, αυτό μπορεί να είναι μια πολύ χρήσιμη συντόμευση. Ένα shortcut . Έπειτα, υπάρχουν και αυτοί που είναι ενστικτώδεις αγοραστές...