Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Πονάνε άραγε τα βράδια;

  ­ " Πονάνε άραγε τα βράδια;" Μου το ρωτούσες συχνά αυτό κάποτε. Αυτό και άλλα τόσα. Τότε που τα βράδια τα περνούσαμε αγκαλιά. "Φοβούνται τα βράδια όταν φεύγει ο ήλιος;" Και ήξερα φυσικά τι να σου απαντήσω. Ήμουν έτοιμος όπως όφειλα. Και σου μιλούσα -άλλοτε για ώρες, κι άλλοτε πιο σύντομα- για ετερόφωτα σώματα που όμως κι αυτά μπορούν και διώχνουν το σκοτάδι μακριά, ακόμη και υποβοηθούμενα. Κι επέμενες. "Κι αν κάποτε οι άλλοι σου αρνηθούν το φως τους; Τότε τι;" Γίνεσαι αυτόφωτος και μόνο σου παλεύεις τις σκιές για να τις διώξεις μακριά. Ή σβήνεις μαζί τους, μα αυτό δεν σου το είπα ποτέ. Σου το είπα; Φοβόμουν μάλλον, μην τυχόν και ενδώσεις στον πειρασμό της παραίτησης. "Κρυώνουν τα βράδια;" Όχι, σου έλεγα. Γιατί οι μικρές οι ώρες είναι αυτές που έχουνε τις μεγαλύτερες ανάγκες. Είναι οι ώρες που θέλεις να αγκαλιάσεις και να αγκαλιαστείς και η αγκαλιά είναι πάντα ζεστή. Γιατί την κάνεις εσύ. Γιατί την κάνει κι ο άλλος. Γιατί δυο σώματ...

KΟΝΤΑ ΜΑΣ Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΕΛΕΝΗ ΣΙΝΤΟΥ

(από τη Βούλα Γκεμίση)


 Η Ελένη Σίντου γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Ιωάννινα. Σπούδασε Πληροφορική και

ΜΜΕ στο ΑΤΕΙ Πάτρας (Παράρτημα Πύργου). Είναι μητέρα δύο παιδιών και λατρεύει

το διάβασμα και τα ταξίδια. Το πρώτο της μυθιστόρημα κυκλοφόρησε από τις

εκδόσεις Λυκόφως με τίτλο Αρλίν. Τον Μάρτιο του 2023 εκδόθηκαν τα Αδαμάντινα

Τείχη και τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους τα Αδαμάντινα Τείχη Φιανκέτο, από τις

εκδόσεις Ελκυστής. Επισης στις 20 Δεκεμβρίου του 2023 κυκλοφόρησε το

μυθιστόρημα 7 Κόκκινα Φεγγάρια, σε μορφή e- book, από τις εκδόσεις

CarmelasBooks .Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια δημιουργικής γραφής και

λογοτεχνίας του φανταστικού, το Master Class Συγγραφής του Κώστα Κρομμύδα, τα

σεμινάρια Φιλολογικής και Λογοτεχνική επιμέλειας του Βαγγέλη Ιωσηφίδη, όπως

επίσης και το σεμινάριο «Εγκληματολογία: στο μυαλό ενός δράστη» του ΚΕΔΙΒΙΜ

Παντείου. Αγαπά και θαυμάζει τον Τόλκιν, τον John Verdon και την αστυνομική

λογοτεχνία. Είμαι μητέρα δύο μικρών κοριτσιών και μου αρέσουν τα ταξίδια.




Πες μας λίγα λόγια για εσένα για να σε γνωρίσουμε καλύτερα.

Αρχικά να σας ευχαριστήσω για τη φιλοξενία. Είναι μεγάλη μου χαρά και τιμή! Είμαι τριανταπέντε ετών, γεννήθηκα και μεγάλωσα στα πανέμορφα Ιωάννινα, έχω σπουδάσει Πληροφορική και ΜΜΕ και είμαι μητέρα δύο μικρών κοριτσιών. Έχω παρακολουθήσει σεμινάρια Εγκληματολογίας, λογοτεχνικής και φιλολογικής επιμέλειας, κοσμοπλασίας, δημιουργικής γραφής και Λογοτεχνίας του Φανταστικού. Μου αρέσουν τα ταξίδια, τα βιβλία (τι πρωτότυπο!) και το ποδόσφαιρο. Η μουσική επίσης έχει προεξάρχοντα ρόλο στην καθημερινότητα μου  και με συντροφεύει σε κάθε συγγραφικό ταξίδι. Το πρώτο μου βιβλίο το έγραψα στα 18 και από τότε η συγγραφή έχει γίνει προέκταση του μυαλού και της ψυχής μου.

 Πόσα και ποια βιβλία έχεις να μας συστήσεις σαν συγγραφέας;

Τέσσερα είναι τα βιβλία μου, που έχουν εκδοθεί μέχρι και σήμερα. Το πρώτο, το οποίο θα γίνει επανέκδοση από νέο εκδοτικό οίκο, είναι η Αρλίν. Ένα εφηβικό μυθιστόρημα, που ανήκει στο Fantasy –επική φαντασία και μαγικό ρεαλισμό, θα έλεγα κυρίως- και είναι το πρώτο μέρος της τριλογίας, με τίτλο Τα Δαιμόνια της Φύσης. Η προηγούμενη χρονιά υπήρξε η πλέον παραγωγική για εμένα, έχοντας τρία βιβλία συνολικά, δύο έντυπα και ένα σε μορφή  e-book. Θα αναφερθώ σε αυτά πιο αναλυτικά με χρονολογική σειρά, γιατί ειλικρινά δεν επιθυμώ να αδικήσω κανένα από τα λογοτεχνικά παιδιά μου.  Τα Αδαμάντινα Τείχη και Αδαμάντινα Τείχη- Φιανκέτο (Εκδόσεις Ελκυστής), είναι δύο κατασκοπικά, αισθηματικά μυθιστορήματα με δόσεις πολιτικού θρίλερ και η ιστορία διαδραματίζεται στην πολύπαθη Ουκρανία, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το τέλος του πολέμου. Το Δεκέμβριο του 2023, κυκλοφόρησε σε μορφή e-book από τις εκδόσεις CarmelasBooks, το μυθιστόρημα μου, 7 Κόκκινα Φεγγάρια. Είναι ένα αισθηματικό, κοινωνικό, μεταφυσικό μυθιστόρημα με κάποια βιωματικά στοιχεία δικά μου και κοντινών μου ανθρώπων και το αγαπώ ιδιαίτερα, οφείλω να ομολογήσω.




Γιατί κάποιος να επιλέξει να διαβάσει ένα ebook;

Η τεχνολογία πλέον είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας μας. Δεν θα μπορούσε λοιπόν το βιβλίο να αποτελεί εξαίρεση. Προσωπικά θεωρώ, πως είναι χρηστικά και ο τρόπος που έχουν στηθεί οι πλατφόρμες και οι εφαρμογές απόλυτα φιλικές προς τους χρήστες. Τα κουβαλάς παντού μαζί σου και ανά πάσα στιγμή σε συντροφεύουν, δεν ξεμένεις ποτέ από ένα καλό βιβλίο. Θα σου πω μόνο, πως η γιαγιά μου ζήτησε smartphone, για να μπορεί να διαβάσει το βιβλίο μου, που κυκλοφορεί σε ηλεκτρονική μορφή.

Υπάρχει κάποιο βιβλίο σου που έχεις περισσότερο αδυναμία; Αν ναι, ποιο είναι αυτό και γιατί;

Δύσκολη ερώτηση. Ίσως ένα μικρό προβάδισμα έχουν τα Αδαμάντινα Τείχη και τα 7 Κόκκινα Φεγγάρια. Κυρίως, για τους χαρακτήρες που πρωταγωνιστούν αλλά και τις αδυναμίες όλων μου των ηρώων.

Ποιο είναι το πιο δύσκολο σημείο που θα αντιμετωπίσει ένας νέος συγγραφέας στην έκδοση του;

Δεν μπορώ να πω, πως θα είναι μόνο ένα. Δυστυχώς ο χώρος είναι ανθρωποφαγικός και ακανθώδης. Από την προσωπική μου εμπειρία, το μεγαλύτερο ζήτημα ήταν η ανυπαρξία του πρώτου μου εκδότη και η κακή συνεννόηση σε βασικά ζητήματα, που αφορούσαν το βιβλίο. 



Πες μας κάτι που δεν γνωρίζουμε ή δεν φανταζόμαστε για εσένα.

Έχω οκτώ τατουάζ, τα οποία απέκτησα τους τελευταίους έντεκα μήνες. Είναι όλα συμβολικά και τα 4 αφορούν τα εκδοθέντα βιβλία μου.

7. Ποιο είναι το πιο δυνατό μήνυμα που θέλεις να περάσεις μέσα από την ιστορία σου 7 Κόκκινα Φεγγάρια;

Η αγάπη μπορεί σε όλες της, τις μορφές να υπερνικήσει τα πάντα, ακόμα και τον ίδιο τον θάνατο. Είναι κινητήριος δύναμη και καταλύτης για την ανθρώπινη ύπαρξη.

Αν έπρεπε να μας συστήσεις ένα βιβλίο σαν αναγνώστρια, ποιο θα ήταν αυτό και για ποιο λόγο;

Μόνο ένα; Αδύνατον! Να σας συστήσω δύο Ελλήνων και δύο ξένων συγγραφέων. Το ορφανοτροφείο του Serhiy Zhadan, οι επτά Αγγελιοφόροι του Μπουτζατι, το Μακρύ Σοκάκι του Γιώργου Γιώτσα και οι Χρήσιμοι Ηλίθιοι του Άντυ Βρόσγου.

Μοιράσου μαζί μας ένα αγαπημένο μότο ζωής που το ακολουθείς πιστά.

One day at a time!

Κλείνοντας, θα θέλαμε να μας πεις αν έχεις δρομολογήσει κάποια επόμενη έκδοση.

Τον Ιούλιο θα κυκλοφορήσει από το CarmelasBooks σε μορφή e-book, ένα αισθηματικό-κοινωνικό μυθιστόρημα. Στην παρούσα φάση επιπλέον βρίσκομαι σε συζητήσεις για το αστυνομικό που έχω ολοκληρώσει και ταυτόχρονα ασχολούμαι με τη συγγραφή του τρίτου και τελευταίου μέρους από τα Αδαμάντινα Τείχη! Σας ευχαριστώ ολόψυχα για την απολαυστική συνέντευξη!




 

 



Σχόλια

  1. Χαίρομαι, ολόψυχα, να βλέπω νέες γυναίκες, μητέρες να ακολουθούν το μεράκι της συγγραφής, της δημιουργίας και της έκφρασης.
    Να ευχηθώ το καλύτερο στην Ελένη και όμορφα πετάγματα στα όνειρά της.
    Βούλα μου ευχαριστούμε για τη συνέντευξη .
    Καλή Ανάσταση σε όλους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. An interesting journey as a writer. Her mix of fantasy, thriller, and emotional storytelling stands out.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Πονάνε άραγε τα βράδια;

  ­ " Πονάνε άραγε τα βράδια;" Μου το ρωτούσες συχνά αυτό κάποτε. Αυτό και άλλα τόσα. Τότε που τα βράδια τα περνούσαμε αγκαλιά. "Φοβούνται τα βράδια όταν φεύγει ο ήλιος;" Και ήξερα φυσικά τι να σου απαντήσω. Ήμουν έτοιμος όπως όφειλα. Και σου μιλούσα -άλλοτε για ώρες, κι άλλοτε πιο σύντομα- για ετερόφωτα σώματα που όμως κι αυτά μπορούν και διώχνουν το σκοτάδι μακριά, ακόμη και υποβοηθούμενα. Κι επέμενες. "Κι αν κάποτε οι άλλοι σου αρνηθούν το φως τους; Τότε τι;" Γίνεσαι αυτόφωτος και μόνο σου παλεύεις τις σκιές για να τις διώξεις μακριά. Ή σβήνεις μαζί τους, μα αυτό δεν σου το είπα ποτέ. Σου το είπα; Φοβόμουν μάλλον, μην τυχόν και ενδώσεις στον πειρασμό της παραίτησης. "Κρυώνουν τα βράδια;" Όχι, σου έλεγα. Γιατί οι μικρές οι ώρες είναι αυτές που έχουνε τις μεγαλύτερες ανάγκες. Είναι οι ώρες που θέλεις να αγκαλιάσεις και να αγκαλιαστείς και η αγκαλιά είναι πάντα ζεστή. Γιατί την κάνεις εσύ. Γιατί την κάνει κι ο άλλος. Γιατί δυο σώματ...

"Μη μου μιλάς για καλοκαίρια"

Πιο καλή η μοναξιά... Στα δεκάξι δεν την ξέρεις. Δεν υπάρχει η μοναξιά στο λεξιλόγιό σου, μόνο δυο φτερά στην πλάτη έχεις και σκαρφαλώνεις στο τοιχάκι που σε χωρίζει από τον δρόμο, από το στενό καλντερίμι του κυκλαδίτικου νησιού όπου κατηφορίζει μια παρέα παιδιών τραγουδώντας: "Πιο καλή η μοναξιά από σένα που δε φτάνω..." Και θες να πετάξεις, να προσγειωθείς μπροστά στην παρέα και να βαδίσεις μαζί τους ψιθυρίζοντας: "Μια σε βρίσκω, μια σε χάνω..." Στα δεκάξι τα φτάνεις όλα. Τους φτάνεις όλους. Βρίσκεις για πρώτη φορά την καρδιά σου κι αμέσως μετά τη χάνεις, την αφήνεις για πάντα εκεί, στον ήλιο που βάφει το Αιγαίο κόκκινο, στο φεγγάρι που γίνεται μάρτυρας τού πρώτου φιλιού στις σκιές.  Στα δεκάξι φοράς την καινούργια σου φούστα με τα κίτρινα λουλούδια, το λευκό μπλουζάκι που λίγο μετά θα λερώσεις με το παγωτό μηχανής που ο δυνατός κυκλαδίτικος αέρας θα στείλει απευθείας πάνω σου και θα σε κάνει να βάλεις τα κλάματα. Στα δεκάξι περπατάς στο λιμάνι το βράδυ και περιμέ...

"Θύμησες από αλμύρα.." της Αικατερίνης Χριστοδούλου (Συμμετοχή στο δρώμενο: "Μια Ιδέα-Μια έμπνευση #4)

"Θύμησες από αλμύρα" της Αικατερίνης Χριστοδούλου Πηγή: Freepik Ολα ξεκίνησαν κάπως έτσι.. Ένα πρωινό, λαμβάνετε έναν φάκελο χωρίς αποστολέα. Μέσα υπάρχει μόνο ένα παλιό κασετόφωνο χειρός και μια κασέτα. Πατάτε το play. Η φωνή μιας γυναίκας ακούγεται καθαρά: «Ξέρω ότι με θυμάσαι. Ίσως προσπαθείς να με ξεχάσεις. Μην το κάνεις. Σου μένουν μόνο λίγες μέρες. Δεν λέει το όνομά της. Δεν εξηγεί τίποτε περισσότερο. Η φωνή της είναι ήρεμη, σχεδόν υπνωτιστική. Μα τα λόγια της κουβαλούν κάτι παράξενο: μια απειλή, ή μια κραυγή από το παρελθόν; Το μυαλό σας αρχίζει να αναζητά. Ποια μπορεί να είναι; Από πού σας ξέρει; Τι εννοεί με τις λίγες μέρες; Μήπως κάποτε την πληγώσατε; Μήπως εσείς την εγκαταλείψατε; Ή μήπως ζητά τη βοήθειά σας; Ξανακούτε την κασέτα. Στη δεύτερη ακρόαση, κάτι αλλάζει. Μια λέξη, μια αναπνοή, ένας ψίθυρος που δεν είχατε προσέξει πριν. Μια μελωδία ναι, με τον ήχο να αργοσβήνει. Ίσως ένα στοιχείο επί πλέον. Η φωνή της επιμένει μέσα σας. Και τώρα, η αναμέτρηση αρχίζει. Πρέ...