Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

"Χειμερινή ενόραση" (Μικρό διήγημα/short story)

  Χειμερινή ενόραση (γράφει ο Γιάννης Πιταροκοίλης) “… Ωστόσο, ο γέρος που κάθεται στην κουζίνα κοντά στο τζάκι, ισχυρίζεται ότι από τότε που πέθανε εκείνος, όταν η νύχτα είναι βροχερή, τους βλέπει και τους δύο από το παράθυρο της κάμαράς του… ...Χασομέρησα λίγο εκεί, ο ουρανός ήταν φιλικός. Παρατηρούσα τις πεταλουδίτσες της νύχτας, που φτερούγιζαν στα ρείκια και τις καμπανούλες. Άκουγα το απαλό αγέρι στα χόρτα. Και αναρωτήθηκα, πώς είναι δυνατόν να φανταστεί κανείς ότι έχουν ανήσυχο ύπνο αυτοί που κοιμούνται σε τούτη τη γαλήνια γη…” Η τελευταία σελίδα, έμεινε ανοιχτή στο χέρι του. Μια παρόρμηση τον ωθούσε να μην την κλείσει. Οι λέξεις είχαν ξεκινήσει το δικό τους ταξίδι πιο μακριά από την υλική του ύπαρξη. Το βλέμμα του στάθηκε σε αυτή τη σταθερή ερώτηση του Λόκγουντ (*) για τις περιφερόμενες ψυχές τους και η φράση δεν τελείωνε μέσα του. Κάτι την επαναλάμβανε συνεχώς σαν αίσθηση. Το δωμάτιο είχε χάσει τις γωνίες του, το φως έχανε τη λάμψη του και κάπου ανάμεσα στον ήχο της ανάσας ...

KΟΝΤΑ ΜΑΣ Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΕΛΕΝΗ ΣΙΝΤΟΥ

(από τη Βούλα Γκεμίση)


 Η Ελένη Σίντου γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Ιωάννινα. Σπούδασε Πληροφορική και

ΜΜΕ στο ΑΤΕΙ Πάτρας (Παράρτημα Πύργου). Είναι μητέρα δύο παιδιών και λατρεύει

το διάβασμα και τα ταξίδια. Το πρώτο της μυθιστόρημα κυκλοφόρησε από τις

εκδόσεις Λυκόφως με τίτλο Αρλίν. Τον Μάρτιο του 2023 εκδόθηκαν τα Αδαμάντινα

Τείχη και τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους τα Αδαμάντινα Τείχη Φιανκέτο, από τις

εκδόσεις Ελκυστής. Επισης στις 20 Δεκεμβρίου του 2023 κυκλοφόρησε το

μυθιστόρημα 7 Κόκκινα Φεγγάρια, σε μορφή e- book, από τις εκδόσεις

CarmelasBooks .Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια δημιουργικής γραφής και

λογοτεχνίας του φανταστικού, το Master Class Συγγραφής του Κώστα Κρομμύδα, τα

σεμινάρια Φιλολογικής και Λογοτεχνική επιμέλειας του Βαγγέλη Ιωσηφίδη, όπως

επίσης και το σεμινάριο «Εγκληματολογία: στο μυαλό ενός δράστη» του ΚΕΔΙΒΙΜ

Παντείου. Αγαπά και θαυμάζει τον Τόλκιν, τον John Verdon και την αστυνομική

λογοτεχνία. Είμαι μητέρα δύο μικρών κοριτσιών και μου αρέσουν τα ταξίδια.




Πες μας λίγα λόγια για εσένα για να σε γνωρίσουμε καλύτερα.

Αρχικά να σας ευχαριστήσω για τη φιλοξενία. Είναι μεγάλη μου χαρά και τιμή! Είμαι τριανταπέντε ετών, γεννήθηκα και μεγάλωσα στα πανέμορφα Ιωάννινα, έχω σπουδάσει Πληροφορική και ΜΜΕ και είμαι μητέρα δύο μικρών κοριτσιών. Έχω παρακολουθήσει σεμινάρια Εγκληματολογίας, λογοτεχνικής και φιλολογικής επιμέλειας, κοσμοπλασίας, δημιουργικής γραφής και Λογοτεχνίας του Φανταστικού. Μου αρέσουν τα ταξίδια, τα βιβλία (τι πρωτότυπο!) και το ποδόσφαιρο. Η μουσική επίσης έχει προεξάρχοντα ρόλο στην καθημερινότητα μου  και με συντροφεύει σε κάθε συγγραφικό ταξίδι. Το πρώτο μου βιβλίο το έγραψα στα 18 και από τότε η συγγραφή έχει γίνει προέκταση του μυαλού και της ψυχής μου.

 Πόσα και ποια βιβλία έχεις να μας συστήσεις σαν συγγραφέας;

Τέσσερα είναι τα βιβλία μου, που έχουν εκδοθεί μέχρι και σήμερα. Το πρώτο, το οποίο θα γίνει επανέκδοση από νέο εκδοτικό οίκο, είναι η Αρλίν. Ένα εφηβικό μυθιστόρημα, που ανήκει στο Fantasy –επική φαντασία και μαγικό ρεαλισμό, θα έλεγα κυρίως- και είναι το πρώτο μέρος της τριλογίας, με τίτλο Τα Δαιμόνια της Φύσης. Η προηγούμενη χρονιά υπήρξε η πλέον παραγωγική για εμένα, έχοντας τρία βιβλία συνολικά, δύο έντυπα και ένα σε μορφή  e-book. Θα αναφερθώ σε αυτά πιο αναλυτικά με χρονολογική σειρά, γιατί ειλικρινά δεν επιθυμώ να αδικήσω κανένα από τα λογοτεχνικά παιδιά μου.  Τα Αδαμάντινα Τείχη και Αδαμάντινα Τείχη- Φιανκέτο (Εκδόσεις Ελκυστής), είναι δύο κατασκοπικά, αισθηματικά μυθιστορήματα με δόσεις πολιτικού θρίλερ και η ιστορία διαδραματίζεται στην πολύπαθη Ουκρανία, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το τέλος του πολέμου. Το Δεκέμβριο του 2023, κυκλοφόρησε σε μορφή e-book από τις εκδόσεις CarmelasBooks, το μυθιστόρημα μου, 7 Κόκκινα Φεγγάρια. Είναι ένα αισθηματικό, κοινωνικό, μεταφυσικό μυθιστόρημα με κάποια βιωματικά στοιχεία δικά μου και κοντινών μου ανθρώπων και το αγαπώ ιδιαίτερα, οφείλω να ομολογήσω.




Γιατί κάποιος να επιλέξει να διαβάσει ένα ebook;

Η τεχνολογία πλέον είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας μας. Δεν θα μπορούσε λοιπόν το βιβλίο να αποτελεί εξαίρεση. Προσωπικά θεωρώ, πως είναι χρηστικά και ο τρόπος που έχουν στηθεί οι πλατφόρμες και οι εφαρμογές απόλυτα φιλικές προς τους χρήστες. Τα κουβαλάς παντού μαζί σου και ανά πάσα στιγμή σε συντροφεύουν, δεν ξεμένεις ποτέ από ένα καλό βιβλίο. Θα σου πω μόνο, πως η γιαγιά μου ζήτησε smartphone, για να μπορεί να διαβάσει το βιβλίο μου, που κυκλοφορεί σε ηλεκτρονική μορφή.

Υπάρχει κάποιο βιβλίο σου που έχεις περισσότερο αδυναμία; Αν ναι, ποιο είναι αυτό και γιατί;

Δύσκολη ερώτηση. Ίσως ένα μικρό προβάδισμα έχουν τα Αδαμάντινα Τείχη και τα 7 Κόκκινα Φεγγάρια. Κυρίως, για τους χαρακτήρες που πρωταγωνιστούν αλλά και τις αδυναμίες όλων μου των ηρώων.

Ποιο είναι το πιο δύσκολο σημείο που θα αντιμετωπίσει ένας νέος συγγραφέας στην έκδοση του;

Δεν μπορώ να πω, πως θα είναι μόνο ένα. Δυστυχώς ο χώρος είναι ανθρωποφαγικός και ακανθώδης. Από την προσωπική μου εμπειρία, το μεγαλύτερο ζήτημα ήταν η ανυπαρξία του πρώτου μου εκδότη και η κακή συνεννόηση σε βασικά ζητήματα, που αφορούσαν το βιβλίο. 



Πες μας κάτι που δεν γνωρίζουμε ή δεν φανταζόμαστε για εσένα.

Έχω οκτώ τατουάζ, τα οποία απέκτησα τους τελευταίους έντεκα μήνες. Είναι όλα συμβολικά και τα 4 αφορούν τα εκδοθέντα βιβλία μου.

7. Ποιο είναι το πιο δυνατό μήνυμα που θέλεις να περάσεις μέσα από την ιστορία σου 7 Κόκκινα Φεγγάρια;

Η αγάπη μπορεί σε όλες της, τις μορφές να υπερνικήσει τα πάντα, ακόμα και τον ίδιο τον θάνατο. Είναι κινητήριος δύναμη και καταλύτης για την ανθρώπινη ύπαρξη.

Αν έπρεπε να μας συστήσεις ένα βιβλίο σαν αναγνώστρια, ποιο θα ήταν αυτό και για ποιο λόγο;

Μόνο ένα; Αδύνατον! Να σας συστήσω δύο Ελλήνων και δύο ξένων συγγραφέων. Το ορφανοτροφείο του Serhiy Zhadan, οι επτά Αγγελιοφόροι του Μπουτζατι, το Μακρύ Σοκάκι του Γιώργου Γιώτσα και οι Χρήσιμοι Ηλίθιοι του Άντυ Βρόσγου.

Μοιράσου μαζί μας ένα αγαπημένο μότο ζωής που το ακολουθείς πιστά.

One day at a time!

Κλείνοντας, θα θέλαμε να μας πεις αν έχεις δρομολογήσει κάποια επόμενη έκδοση.

Τον Ιούλιο θα κυκλοφορήσει από το CarmelasBooks σε μορφή e-book, ένα αισθηματικό-κοινωνικό μυθιστόρημα. Στην παρούσα φάση επιπλέον βρίσκομαι σε συζητήσεις για το αστυνομικό που έχω ολοκληρώσει και ταυτόχρονα ασχολούμαι με τη συγγραφή του τρίτου και τελευταίου μέρους από τα Αδαμάντινα Τείχη! Σας ευχαριστώ ολόψυχα για την απολαυστική συνέντευξη!




 

 



Σχόλια

  1. Χαίρομαι, ολόψυχα, να βλέπω νέες γυναίκες, μητέρες να ακολουθούν το μεράκι της συγγραφής, της δημιουργίας και της έκφρασης.
    Να ευχηθώ το καλύτερο στην Ελένη και όμορφα πετάγματα στα όνειρά της.
    Βούλα μου ευχαριστούμε για τη συνέντευξη .
    Καλή Ανάσταση σε όλους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. An interesting journey as a writer. Her mix of fantasy, thriller, and emotional storytelling stands out.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Οι κίτρινες τουλίπες μυρίζουν "Σ' αγαπώ" (γράφει η Ελένη Ζηνονίδη)

"Δεν είναι αυτή τη μία φορά του χρόνου. Αυτή τη μία μέρα. Ειναι συνεχώς από πάνω μας, μέσα μας, γύρω μας, νεκρές οι ζωντανές. Απλά μια φορά τον χρόνο... αξίζει να τις θυμόμαστε λίγο περισσότερο. Αξίζει να ακούμε τις καρδιές τους όπως όταν μας κουβαλούσαν μέσα τους.  Σε μία ποιητική συλλογή είχα διαβάσει μια εύστοχη τοποθέτηση: " Οταν γιορτάζουν δε μιλούν, μα όταν γελούν το δείχνουν. Όποτε κλάψεις σε ακούν, όμως αν κλαιν' το κρύβουν".  Δεν είναι περίεργο που έχουν όλες μια διαπεραστική μυρωδιά που μας κάνει και κλαίμε; Η κάθε μία τη δική της, αλλά είναι μία. Με όσα αρώματα κι αν ψεκαστούν στο πέρας της ζωής τους. Με όσα κρίματα, ερωτήματα ψεκάσουνε και μας.  Αλλά είναι μαμάδες. Και αδειάζουν, και αλλάζουν, από πάνες μέχρι τον ίδιο τους τον εαυτό. Φιλτράρουν, προσέχουν, παρέχουν, ιδρώνουν, νυχτώνουν λουσμένες αγωνία πως όλα είναι καλά, ίσως βαλτώνουν, μα δεν κολώνουν. Σαν να τους χαρίζει η ζωή μια ατσάλινη πανοπλία που με τα χρόνια θαμπώνει, γεμίζει χαρακιές, γδαρσίμ...

Ψώνια Συγγραφείς

  "Τα λεφτά μου όλα δίνω για λίγα clicks, κι ένα μήνυμά σου κάτω από το τραπέζι..." Ψώνια είμαστε. Φαντασμένα πλάσματα που διψάνε για αναγνώριση και δόξα, έχοντας γράψει μερικές σελίδες στο Word. Συγγραφείς, με άλλα λόγια, στα όρια της απελπισίας -θα έλεγε κανείς- για αυτό που δεν έρχεται από μόνο του. Κι εμείς εκεί, στο σπρώξιμο. Με το στανιό να γίνουμε φίρμες και να πουλήσουμε. Γιατί, ως γνωστόν, τα χρήματα είναι στο βιβλίο... Κι αν εδώ σου ξέφυγε ένα γελάκι, μην ανησυχείς, σε καταλαβαίνω. Έχω γελάσει πάμπολλες φορές και ο ίδιος με παρόμοια θέματα. Αλλά συγγνώμη, παρεκτράπηκε λίγο ο ειρμός μου. Πού ήμουν; Α, ναι! Στα ψώνια. Είναι πασιφανής, άλλωστε, η υπερπροσπάθεια. Τη βλέπουμε όλοι στα social media, όπου ο συγγραφέας «μαϊντανίζει», καθώς πρέπει να έχει συνεχή παρουσία και engagement ώστε… να γίνει γνωστός, φυσικά! Τι να κάνει, λοιπόν, το προσφιλές μας ψώνιο; Σπάει το κεφάλι του να βρει θεματολογίες για να κάνει ένα ακόμη βίντεο. Πασχίζει να μάθει τα Canva, τα CapCut κα...

"Χειμερινή ενόραση" (Μικρό διήγημα/short story)

  Χειμερινή ενόραση (γράφει ο Γιάννης Πιταροκοίλης) “… Ωστόσο, ο γέρος που κάθεται στην κουζίνα κοντά στο τζάκι, ισχυρίζεται ότι από τότε που πέθανε εκείνος, όταν η νύχτα είναι βροχερή, τους βλέπει και τους δύο από το παράθυρο της κάμαράς του… ...Χασομέρησα λίγο εκεί, ο ουρανός ήταν φιλικός. Παρατηρούσα τις πεταλουδίτσες της νύχτας, που φτερούγιζαν στα ρείκια και τις καμπανούλες. Άκουγα το απαλό αγέρι στα χόρτα. Και αναρωτήθηκα, πώς είναι δυνατόν να φανταστεί κανείς ότι έχουν ανήσυχο ύπνο αυτοί που κοιμούνται σε τούτη τη γαλήνια γη…” Η τελευταία σελίδα, έμεινε ανοιχτή στο χέρι του. Μια παρόρμηση τον ωθούσε να μην την κλείσει. Οι λέξεις είχαν ξεκινήσει το δικό τους ταξίδι πιο μακριά από την υλική του ύπαρξη. Το βλέμμα του στάθηκε σε αυτή τη σταθερή ερώτηση του Λόκγουντ (*) για τις περιφερόμενες ψυχές τους και η φράση δεν τελείωνε μέσα του. Κάτι την επαναλάμβανε συνεχώς σαν αίσθηση. Το δωμάτιο είχε χάσει τις γωνίες του, το φως έχανε τη λάμψη του και κάπου ανάμεσα στον ήχο της ανάσας ...