Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

KΟΝΤΑ ΜΑΣ Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΕΛΕΝΗ ΣΙΝΤΟΥ

(από τη Βούλα Γκεμίση)


 Η Ελένη Σίντου γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Ιωάννινα. Σπούδασε Πληροφορική και

ΜΜΕ στο ΑΤΕΙ Πάτρας (Παράρτημα Πύργου). Είναι μητέρα δύο παιδιών και λατρεύει

το διάβασμα και τα ταξίδια. Το πρώτο της μυθιστόρημα κυκλοφόρησε από τις

εκδόσεις Λυκόφως με τίτλο Αρλίν. Τον Μάρτιο του 2023 εκδόθηκαν τα Αδαμάντινα

Τείχη και τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους τα Αδαμάντινα Τείχη Φιανκέτο, από τις

εκδόσεις Ελκυστής. Επισης στις 20 Δεκεμβρίου του 2023 κυκλοφόρησε το

μυθιστόρημα 7 Κόκκινα Φεγγάρια, σε μορφή e- book, από τις εκδόσεις

CarmelasBooks .Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια δημιουργικής γραφής και

λογοτεχνίας του φανταστικού, το Master Class Συγγραφής του Κώστα Κρομμύδα, τα

σεμινάρια Φιλολογικής και Λογοτεχνική επιμέλειας του Βαγγέλη Ιωσηφίδη, όπως

επίσης και το σεμινάριο «Εγκληματολογία: στο μυαλό ενός δράστη» του ΚΕΔΙΒΙΜ

Παντείου. Αγαπά και θαυμάζει τον Τόλκιν, τον John Verdon και την αστυνομική

λογοτεχνία. Είμαι μητέρα δύο μικρών κοριτσιών και μου αρέσουν τα ταξίδια.




Πες μας λίγα λόγια για εσένα για να σε γνωρίσουμε καλύτερα.

Αρχικά να σας ευχαριστήσω για τη φιλοξενία. Είναι μεγάλη μου χαρά και τιμή! Είμαι τριανταπέντε ετών, γεννήθηκα και μεγάλωσα στα πανέμορφα Ιωάννινα, έχω σπουδάσει Πληροφορική και ΜΜΕ και είμαι μητέρα δύο μικρών κοριτσιών. Έχω παρακολουθήσει σεμινάρια Εγκληματολογίας, λογοτεχνικής και φιλολογικής επιμέλειας, κοσμοπλασίας, δημιουργικής γραφής και Λογοτεχνίας του Φανταστικού. Μου αρέσουν τα ταξίδια, τα βιβλία (τι πρωτότυπο!) και το ποδόσφαιρο. Η μουσική επίσης έχει προεξάρχοντα ρόλο στην καθημερινότητα μου  και με συντροφεύει σε κάθε συγγραφικό ταξίδι. Το πρώτο μου βιβλίο το έγραψα στα 18 και από τότε η συγγραφή έχει γίνει προέκταση του μυαλού και της ψυχής μου.

 Πόσα και ποια βιβλία έχεις να μας συστήσεις σαν συγγραφέας;

Τέσσερα είναι τα βιβλία μου, που έχουν εκδοθεί μέχρι και σήμερα. Το πρώτο, το οποίο θα γίνει επανέκδοση από νέο εκδοτικό οίκο, είναι η Αρλίν. Ένα εφηβικό μυθιστόρημα, που ανήκει στο Fantasy –επική φαντασία και μαγικό ρεαλισμό, θα έλεγα κυρίως- και είναι το πρώτο μέρος της τριλογίας, με τίτλο Τα Δαιμόνια της Φύσης. Η προηγούμενη χρονιά υπήρξε η πλέον παραγωγική για εμένα, έχοντας τρία βιβλία συνολικά, δύο έντυπα και ένα σε μορφή  e-book. Θα αναφερθώ σε αυτά πιο αναλυτικά με χρονολογική σειρά, γιατί ειλικρινά δεν επιθυμώ να αδικήσω κανένα από τα λογοτεχνικά παιδιά μου.  Τα Αδαμάντινα Τείχη και Αδαμάντινα Τείχη- Φιανκέτο (Εκδόσεις Ελκυστής), είναι δύο κατασκοπικά, αισθηματικά μυθιστορήματα με δόσεις πολιτικού θρίλερ και η ιστορία διαδραματίζεται στην πολύπαθη Ουκρανία, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το τέλος του πολέμου. Το Δεκέμβριο του 2023, κυκλοφόρησε σε μορφή e-book από τις εκδόσεις CarmelasBooks, το μυθιστόρημα μου, 7 Κόκκινα Φεγγάρια. Είναι ένα αισθηματικό, κοινωνικό, μεταφυσικό μυθιστόρημα με κάποια βιωματικά στοιχεία δικά μου και κοντινών μου ανθρώπων και το αγαπώ ιδιαίτερα, οφείλω να ομολογήσω.




Γιατί κάποιος να επιλέξει να διαβάσει ένα ebook;

Η τεχνολογία πλέον είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας μας. Δεν θα μπορούσε λοιπόν το βιβλίο να αποτελεί εξαίρεση. Προσωπικά θεωρώ, πως είναι χρηστικά και ο τρόπος που έχουν στηθεί οι πλατφόρμες και οι εφαρμογές απόλυτα φιλικές προς τους χρήστες. Τα κουβαλάς παντού μαζί σου και ανά πάσα στιγμή σε συντροφεύουν, δεν ξεμένεις ποτέ από ένα καλό βιβλίο. Θα σου πω μόνο, πως η γιαγιά μου ζήτησε smartphone, για να μπορεί να διαβάσει το βιβλίο μου, που κυκλοφορεί σε ηλεκτρονική μορφή.

Υπάρχει κάποιο βιβλίο σου που έχεις περισσότερο αδυναμία; Αν ναι, ποιο είναι αυτό και γιατί;

Δύσκολη ερώτηση. Ίσως ένα μικρό προβάδισμα έχουν τα Αδαμάντινα Τείχη και τα 7 Κόκκινα Φεγγάρια. Κυρίως, για τους χαρακτήρες που πρωταγωνιστούν αλλά και τις αδυναμίες όλων μου των ηρώων.

Ποιο είναι το πιο δύσκολο σημείο που θα αντιμετωπίσει ένας νέος συγγραφέας στην έκδοση του;

Δεν μπορώ να πω, πως θα είναι μόνο ένα. Δυστυχώς ο χώρος είναι ανθρωποφαγικός και ακανθώδης. Από την προσωπική μου εμπειρία, το μεγαλύτερο ζήτημα ήταν η ανυπαρξία του πρώτου μου εκδότη και η κακή συνεννόηση σε βασικά ζητήματα, που αφορούσαν το βιβλίο. 



Πες μας κάτι που δεν γνωρίζουμε ή δεν φανταζόμαστε για εσένα.

Έχω οκτώ τατουάζ, τα οποία απέκτησα τους τελευταίους έντεκα μήνες. Είναι όλα συμβολικά και τα 4 αφορούν τα εκδοθέντα βιβλία μου.

7. Ποιο είναι το πιο δυνατό μήνυμα που θέλεις να περάσεις μέσα από την ιστορία σου 7 Κόκκινα Φεγγάρια;

Η αγάπη μπορεί σε όλες της, τις μορφές να υπερνικήσει τα πάντα, ακόμα και τον ίδιο τον θάνατο. Είναι κινητήριος δύναμη και καταλύτης για την ανθρώπινη ύπαρξη.

Αν έπρεπε να μας συστήσεις ένα βιβλίο σαν αναγνώστρια, ποιο θα ήταν αυτό και για ποιο λόγο;

Μόνο ένα; Αδύνατον! Να σας συστήσω δύο Ελλήνων και δύο ξένων συγγραφέων. Το ορφανοτροφείο του Serhiy Zhadan, οι επτά Αγγελιοφόροι του Μπουτζατι, το Μακρύ Σοκάκι του Γιώργου Γιώτσα και οι Χρήσιμοι Ηλίθιοι του Άντυ Βρόσγου.

Μοιράσου μαζί μας ένα αγαπημένο μότο ζωής που το ακολουθείς πιστά.

One day at a time!

Κλείνοντας, θα θέλαμε να μας πεις αν έχεις δρομολογήσει κάποια επόμενη έκδοση.

Τον Ιούλιο θα κυκλοφορήσει από το CarmelasBooks σε μορφή e-book, ένα αισθηματικό-κοινωνικό μυθιστόρημα. Στην παρούσα φάση επιπλέον βρίσκομαι σε συζητήσεις για το αστυνομικό που έχω ολοκληρώσει και ταυτόχρονα ασχολούμαι με τη συγγραφή του τρίτου και τελευταίου μέρους από τα Αδαμάντινα Τείχη! Σας ευχαριστώ ολόψυχα για την απολαυστική συνέντευξη!




 

 



Σχόλια

  1. Χαίρομαι, ολόψυχα, να βλέπω νέες γυναίκες, μητέρες να ακολουθούν το μεράκι της συγγραφής, της δημιουργίας και της έκφρασης.
    Να ευχηθώ το καλύτερο στην Ελένη και όμορφα πετάγματα στα όνειρά της.
    Βούλα μου ευχαριστούμε για τη συνέντευξη .
    Καλή Ανάσταση σε όλους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. An interesting journey as a writer. Her mix of fantasy, thriller, and emotional storytelling stands out.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

Υδάτινο Φέρετρο

Γράφει η Δανάη Ιμπραχήμ   « Δεν έχω καταφέρει να δαμάσω ακόμα αυτό τον ψεύτικο κόσμο Δεν έχω καταφέρει να συναντήσω ακόμα τους αγαπημένους μου Φύγε θάνατε κι έλα ξανά μετά » .  - Karacaoglan (c. 1606 - 1680) Η Ελενίτσα βάδιζε πλάι στην ακρογιαλιά κρατώντας σφιχτά την κούκλα της. Ο ουρανός από πάνω ήταν γεμάτος χρώματα από τους χαρταετούς που πετούσαν οι συντοπίτες της. Κάπου εκεί βρισκόταν και αυτός που πάσχιζαν να κρατήσουν ψηλά ο πατέρας με τον αδερφό της. Εκείνη όμως είχε κουραστεί και ζήτησε από την μητέρα της την άδεια να κατέβει στην παραλία. «Δεν θα πλησιάσεις το νερό», την είχε συμβουλέψει. «’Κει κοντά είναι και η κυρά Μάρω. Αν δεις κάποιον περίεργο ή πεινάσεις θα τρέξεις κοντά της». Αφού η μικρή υποσχέθηκε ότι θα έκανε ό,τι της υπέδειξε η μητέρα της, κατέβηκε να απολαύσει την αλμύρα και τον απαλό ήχο του νερού καθώς άγγιζε τα βότσαλα. Λίγη ώρα αφότου βρέθηκε στην παραλία, είδε από μακριά ένα παιδί να κάθεται και να κοιτάζει το νερό θλιμμένο. ...

Ξενοδοχείο Ορλεάνη

  Το περιεργαζόμουν σαν να αντίκρυζα πρώτη φορά κάτι του είδους του. Ακόμη κι αν αλλάζω ένα κάθε χρόνο, ακόμη κι αν κρατάω ημερολόγιο από τότε που ήμουν τετάρτη δημοτικού, το συγκεκριμένο διέφερε σίγουρα απ’ ό,τι είχα κρατήσει στα χέρια μου μέχρι σήμερα. Ήταν μπεζ, με μία λεπτή πλαστικοποιημένη στρώση για εξώφυλλο. Ένα φαινομενικά απλό, μπεζ ημερολόγιο. Το οποίο όμως μέσα του… έκρυβε μία ιστορία αγάπης από εκείνες του παλιού κινηματογράφου. Και ανήκε στην προπρογιαγιά μου. Το όνομά της ήταν Καλυψώ. Το επώνυμό της δεν το έμαθα ποτέ. Υπήρχε ανέκαθεν μία μυστικοπάθεια για εκείνη τη γυναίκα. Σαν να ντρεπόταν η προγιαγιά μου για τα κατορθώματα της μάνας της, για τα οποία φυσικά δεν έμαθε ποτέ η γιαγιά μου. Άρα ούτε η μαμά μου. Άρα ούτε κι εγώ. Δεν είχα δει ποτέ φωτογραφία της. Αλλά τη φανταζόμουν με καστανά σγουρά μαλλιά, μεγάλα πράσινα μάτια – δεν ξέρω γιατί πράσινα – και λεπτά χείλη. Νομίζω θα της άρεσαν οι πέρλες. Ξέρω ότι γεννήθηκε το 1905 και ότι είχε έναν αδελφό, τον Μεμά. Άθλ...