Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

Παρουσίαση του μυθιστορήματος «Σαν πέφτει η Αυλαία» της Ευγενίας Νιφόρα

 


 Με απόλυτη επιτυχία πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 9 Νοεμβρίου 2024 στη Στέγη Γραμμάτων «Κωστής Παλαμάς» η παρουσίαση του νέου μυθιστορήματος της Ευγενίας Νιφόρα, με τίτλο «Σαν πέφτει η Αυλαία» που συνέπεσε με την κυκλοφορία της δεύτερης ανατύπωσής του, στην Πάτρα.

 Η καταξιωμένη συγγραφέας, με καταγωγή από την Πάτρα, μάγεψε το κοινό με το έργο της, το οποίο χαρακτηρίστηκε ως ένα συγκλονιστικό κοινωνικό μυθιστόρημα που αποτυπώνει με έντονο τρόπο τις προκλήσεις της σύγχρονης ζωής.

Την εκδήλωση άνοιξε η Αφροδίτη Σκαλτσά-Δημητρακοπούλου, η οποία ανέλαβε την προλόγιση του βιβλίου. Με ιδιαίτερη εκφραστικότητα, εξήρε τη μοναδικότητα της γραφής της Ευγενίας Νιφόρα, με λόγια γεμάτα θαυμασμό. 

Το βιβλίο, που ήδη έχει αναδειχθεί σε best-seller, άγγιξε τις καρδιές του κοινού, με πολλούς να το χαρακτηρίζουν ως «ένα έργο που συγκινεί βαθιά και προβληματίζει». 

Η παρουσίαση ολοκληρώθηκε με συζήτηση, όπου η Ευγενία Νιφόρα απάντησε σε ερωτήσεις του κοινού. Μίλησε για την έμπνευση πίσω από το βιβλίο της, τα κεντρικά του μηνύματα και τη σημασία που έχει για εκείνη η αλληλεπίδραση με τους αναγνώστες. 

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη της «Γωνιάς του Βιβλίου» της οικογένειας Παπαχρίστου και της εταιρείας CS STAVRIANOY, που ανήκει στην οικογένεια Σταυριανού.






Το «Σαν πέφτει η Αυλαία» αποδεικνύει γιατί η Ευγενία Νιφόρα παραμένει μια από τις πιο αγαπημένες φωνές της ελληνικής λογοτεχνίας, προσφέροντας στο κοινό έργα με ουσία και συναίσθημα.

Σχόλια

  1. Δε την γνωρίζω τη συγγραφέα, βέβαια δε ξέρω και πολλά απ τον κόσμο του βιβλίου

    Καλοτάξιδο και καλή επιτυχία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πόσο όμορφο και σημαντικό ακούγεται να μαθαίνεις για νέες πνευματικές δημιουργίες ανθρώπων που καταθέτουν την έμπνευσή τους λογοτεχνικά. Καλή επιτυχία να ευχηθώ στην Ευγενία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Βιβλία ανάμεσα στα ζαρζαβατικά: Ευλογία ή υποβιβασμός;

Να μην ξεχάσω να πάρω απορρυπαντικό για πιάτα (το φτηνό) Δεν είναι ασύνηθες πλέον να βλέπουμε βιβλία σε super-markets και άλλου είδους πολυκαταστήματα. Και παρότι αρχικά δεν είχα δώσει καθόλου σημασία στο συγκεκριμένο γεγονός, μια συζήτηση που είχα πρόσφατα με προβλημάτισε και άρχισα να το σκέφτομαι. Και από την καλή, και από την ανάποδη. Ας είμαστε όμως θετικοί. Ας ξεκινήσουμε βλέποντας το ποτήρι μισογεμάτο. Οι υπεραγορές είναι ένα μέρος απ’ όπου καθημερινά διέρχεται μεγάλο πλήθος κόσμου. Για πολλούς από αυτούς, είναι άλλη μια αγγαρεία που έχουν να κάνουν μέσα στις τόσες που σωρεύονται και «μπουκώνουν» τη μέρα τους. Μέσα λοιπόν σε όλα τα άλλα, έχουν πρόσβαση και σε ένα μικρό, περιορισμένο βιβλιοπωλείο, τη στιγμή που το να πάνε σε ένα «πραγματικό» βιβλιοπωλείο μπορεί να φαντάζει απίθανο λόγω φόρτου. Για έναν λάτρη των βιβλίων με περιορισμένο χρόνο, αυτό μπορεί να είναι μια πολύ χρήσιμη συντόμευση. Ένα shortcut . Έπειτα, υπάρχουν και αυτοί που είναι ενστικτώδεις αγοραστές...

"Θύμησες από αλμύρα.." της Αικατερίνης Χριστοδούλου (Συμμετοχή στο δρώμενο: "Μια Ιδέα-Μια έμπνευση #4)

"Θύμησες από αλμύρα" της Αικατερίνης Χριστοδούλου Πηγή: Freepik Ολα ξεκίνησαν κάπως έτσι.. Ένα πρωινό, λαμβάνετε έναν φάκελο χωρίς αποστολέα. Μέσα υπάρχει μόνο ένα παλιό κασετόφωνο χειρός και μια κασέτα. Πατάτε το play. Η φωνή μιας γυναίκας ακούγεται καθαρά: «Ξέρω ότι με θυμάσαι. Ίσως προσπαθείς να με ξεχάσεις. Μην το κάνεις. Σου μένουν μόνο λίγες μέρες. Δεν λέει το όνομά της. Δεν εξηγεί τίποτε περισσότερο. Η φωνή της είναι ήρεμη, σχεδόν υπνωτιστική. Μα τα λόγια της κουβαλούν κάτι παράξενο: μια απειλή, ή μια κραυγή από το παρελθόν; Το μυαλό σας αρχίζει να αναζητά. Ποια μπορεί να είναι; Από πού σας ξέρει; Τι εννοεί με τις λίγες μέρες; Μήπως κάποτε την πληγώσατε; Μήπως εσείς την εγκαταλείψατε; Ή μήπως ζητά τη βοήθειά σας; Ξανακούτε την κασέτα. Στη δεύτερη ακρόαση, κάτι αλλάζει. Μια λέξη, μια αναπνοή, ένας ψίθυρος που δεν είχατε προσέξει πριν. Μια μελωδία ναι, με τον ήχο να αργοσβήνει. Ίσως ένα στοιχείο επί πλέον. Η φωνή της επιμένει μέσα σας. Και τώρα, η αναμέτρηση αρχίζει. Πρέ...

"Für Elise" γράφει ο Χάρης Κωφιάδης (Συμμετοχή στο δικτυακό δρώμενο "Μια ιδέα-μια έμπνευση #4)

Monsters are not born... Monsters are made, manufactured in an endless cycle of violence Für Elise " I shall die, and what I now feel be no longer felt. Soon these burning miseries will be extinct. I shall ascend my funeral pile triumphantly and exult in the agony of the torturing flames. Farewell. " ( «Θα πεθάνω και αυτό που νιώθω τώρα δεν θα γίνεται πια αισθητό. Σύντομα αυτές οι καυστικές δυστυχίες θα σβήσουν. Θα ανέβω θριαμβευτικά στην νεκρώσιμη σωρό μου και θα αγαλλιάσω μέσα στην αγωνία των βασανιστικών φλογών. Αντίο.») Έκλεισε το βιβλίο και έμεινε να κοιτάζει το εξώφυλλο, μασώντας αφηρημένα τα χείλη του. Μαίρη Σέλεϊ. Φράνκενστάιν .  Δεν ήταν ό,τι καλύτερο είχε διαβάσει. Όχι. Ούτε καν πλησίαζε. Ήταν σίγουρος γι’ αυτό. Ήταν όμως, αλήθεια; Τελευταία όλο και λιγόστευαν τα πράγματα για τα οποία μπορούσε να είναι απόλυτα βέβαιος. Τι κατάντια! Κούνησε απότομα το κεφάλι του και ανοιγόκλεισε τα μάτια του νευρικά για να συνέλθει. Επέστρεψε στο βιβλίο. Ό,τι κι αν ήταν, τον γοήτευ...