Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Πονάνε άραγε τα βράδια;

  ­ " Πονάνε άραγε τα βράδια;" Μου το ρωτούσες συχνά αυτό κάποτε. Αυτό και άλλα τόσα. Τότε που τα βράδια τα περνούσαμε αγκαλιά. "Φοβούνται τα βράδια όταν φεύγει ο ήλιος;" Και ήξερα φυσικά τι να σου απαντήσω. Ήμουν έτοιμος όπως όφειλα. Και σου μιλούσα -άλλοτε για ώρες, κι άλλοτε πιο σύντομα- για ετερόφωτα σώματα που όμως κι αυτά μπορούν και διώχνουν το σκοτάδι μακριά, ακόμη και υποβοηθούμενα. Κι επέμενες. "Κι αν κάποτε οι άλλοι σου αρνηθούν το φως τους; Τότε τι;" Γίνεσαι αυτόφωτος και μόνο σου παλεύεις τις σκιές για να τις διώξεις μακριά. Ή σβήνεις μαζί τους, μα αυτό δεν σου το είπα ποτέ. Σου το είπα; Φοβόμουν μάλλον, μην τυχόν και ενδώσεις στον πειρασμό της παραίτησης. "Κρυώνουν τα βράδια;" Όχι, σου έλεγα. Γιατί οι μικρές οι ώρες είναι αυτές που έχουνε τις μεγαλύτερες ανάγκες. Είναι οι ώρες που θέλεις να αγκαλιάσεις και να αγκαλιαστείς και η αγκαλιά είναι πάντα ζεστή. Γιατί την κάνεις εσύ. Γιατί την κάνει κι ο άλλος. Γιατί δυο σώματ...

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΝΙΚΟΛΕΤΤΑ ΚΥΡΙΔΗ!

(από τη Βούλα Γκεμίση)

 1. Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να ασχοληθείτε με τη συγγραφή;

Μπορώ να απαντήσω με αρκετούς τρόπους σ’ αυτή την υπέροχη ερώτηση και να είναι όλοι αληθείς. Ωστόσο η πραγματική βάση όλων των απαντήσεων θα είναι μία. Ο λόγος που με ώθησε να ξεκινήσω τη συγγραφή είναι η ανάγκη μου να ξεφεύγω από την πραγματικότητα. Τότε όταν ξεκίνησε αυτό το μαγικό ταξίδι, δεν ήταν τόση συνειδητή αυτή η διαδικασία, τώρα γνωρίζοντας με περισσότερο μπορώ να πω ότι αυτός είναι ο αληθινός λόγος.

2. Ποια είναι η μεγαλύτερη έμπνευσή σας όταν γράφετε ένα νέο βιβλίο;

Η έμπνευση μπορεί να έρθει από παντού. Τις προάλλες είχα βγει με μία νέα φίλη που γνώρισα μέσα σ’ αυτό το χώρο και αγαπώ πολύ, μου είπε κάτι και ξαφνικά μου ήρθε η ιδέα για το βιβλίο που γράφω τώρα. Αυτό που θέλω να πω, είναι πως όταν το συναίσθημα μέσα μου θέλει να εκφραστεί, η έμπνευση θα έρθει από το πιο μικρό πράγμα.


 


3. Ποιες θεματικές ή είδη λογοτεχνίας προτιμάτε και γιατί;

Λατρεύω τις ιστορίες αγάπης, ωστόσο επειδή οι ήρωές μου περνάνε από σαράντα κύματα πάντα, οι υποθέσεις έχουν κομμάτια μυστηρίου, περιπέτειας και αστυνομικά στοιχεία.

4.  Ποια είναι η διαδικασία που ακολουθείτε όταν γράφετε ένα βιβλίο; Έχετε κάποια συγκεκριμένη ρουτίνα;

Ναιιιι, φυσικά κι έχω. Το λάπτοπ μου, μουσική, φωτογραφίες που με εμπνέουν, δηλαδή ένα ζευγάρι που έχω στο μυαλό μου για την εκάστοτε ιστορία, αρωματικό κερί και τη φαντασία μου! Νομίζω με αυτό το τρόπο ικανοποιούνται όλες οι αισθήσεις μου πλην της γεύσης.

 

5. Ποιο από τα βιβλία σας θεωρείτε το πιο αγαπημένο σας και γιατί;

Είναι όλα τους παιδιά μου. Σαν τον τίτλο θεατρικής παράστασης ακούστηκα. Χα, χα. Παρόλα αυτά είναι δύσκολο να πω ποιο είναι το αγαπημένο μου, γιατί τα λατρεύω όλα και την στιγμή που τα έγραφα μου χάρισαν υπέροχες εμπειρίες. Μπορώ να διαλέξω όμως ένα που θυμάμαι από τα έντονα συναισθήματα που βίωσα. Αυτό που δυσκολεύτηκα πολύ να ξεπεράσω αφού τελείωσε, είναι το πέμπτο βιβλίο της επταλογίας που είχα γράψει επί εποχές κόβιντ. Έκλαιγα πολύ όταν τους αποχωρίστηκα και ακόμα τους σκέφτομαι συχνά και έντονα.

 

6. Ποιες είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζετε ως συγγραφέας;

Η μεγαλύτερη πρόκληση που βάζω, είναι να ξεπερνάω πάντα τον εαυτό μου. Θέλω να πω, αν κάποιο βιβλίο μου αρέσει πολύ, θέλω το επόμενο να αρέσει περισσότερο.

7. Έχετε κάποιο συγγραφέα ή βιβλίο που θεωρείτε ότι σας επηρεάζει βαθιά;

Ναι, αγαπώ πολύ την Καίτη Οικονόμου. Περίμενα πάντα κάθε Μάιο όσο ζούσε να βγάλει βιβλίο και πάντα η γραφή της και οι ιστορίες της με άγγιζαν βαθιά.

 

8. Πώς νιώθετε όταν λαμβάνετε σχόλια από τους αναγνώστες σας, είτε θετικά είτε αρνητικά;

Είναι το ωραιότερο κομμάτι της διαδικασίας, εννοώ μετά τη συγγραφή του βιβλίου τρελαίνομαι να μιλάω με τους αναγνώστες. Είτε για τη θετική τους απόψη, είτε για την αρνητική. Θεωρώ ότι είμαι πολύ ανοιχτή και στα δύο. Όμως το να δω αυτό που έγραψα πώς το αντιλήφθηκε ο καθένας και τι κομμάτια του άγγιξα ειναι το αγαπημένο μου σημείο. Σ’ αυτό ίσως παίζουν ρόλο και οι σπουδές μου πάνω στην ψυχολογία.

 

9. Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια; Υπάρχει κάποιο νέο βιβλίο στα σκαριά;

Φυσικά. Μέσα στο 2025 θα εκδοθεί η τριλογία με το όνομα ΧΑΜΕΝΗ ΑΘΩΟΤΗΤΑ από τις εκδόσεις carmelasbooks. Πραγματικά ανυπομονώ να κυκλοφορήσει και να δω αν θα αγαπηθούν και αυτοί οι ήρωές μου που όσο τους έγραφα μου κράτησαν πολύ ωραία συντροφιά. Επίσης αυτή τη στιγμή γράφω μία νέα ιστορία που θα ήθελα να την δω σε έντυπη μορφή, για το αναγνωστικό κοινό που αγαπάει να κρατάει βιβλία στα χέρια του.

10. Τι συμβουλή θα δίνατε σε κάποιον που θέλει να ξεκινήσει τη συγγραφή αλλά δεν ξέρει από πού να ξεκινήσει;

Η διαδικασία της συγγραφής είναι μία μαγική υπόθεση, αυθόρμητη… οπότε εγώ αυτό που θα έλεγα σε κάποιον που δεν ξέρει πώς να ξεκινήσει, είναι απλώς να ξεκινήσει… Εμένα μου έρχεται η ιδέα, στήνω τους χαρακτήρες και γράφω χωρίς να ξέρω τι θα γίνει στη συνέχεια.



Σχόλια

  1. Να ευχαριστήσουμε τη Νικολέττα για τη συνέντευξή της. Να της ευχηθούμε ολόψυχα κάθε επιτυχία και κάθε δημιουργική έμπνευση. Βούλα μου, ευχαριστούμε και σένα για την άψογη συνέντευξη.
    Καλό μήνα σε όλους σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

"Μη μου μιλάς για καλοκαίρια"

Πιο καλή η μοναξιά... Στα δεκάξι δεν την ξέρεις. Δεν υπάρχει η μοναξιά στο λεξιλόγιό σου, μόνο δυο φτερά στην πλάτη έχεις και σκαρφαλώνεις στο τοιχάκι που σε χωρίζει από τον δρόμο, από το στενό καλντερίμι του κυκλαδίτικου νησιού όπου κατηφορίζει μια παρέα παιδιών τραγουδώντας: "Πιο καλή η μοναξιά από σένα που δε φτάνω..." Και θες να πετάξεις, να προσγειωθείς μπροστά στην παρέα και να βαδίσεις μαζί τους ψιθυρίζοντας: "Μια σε βρίσκω, μια σε χάνω..." Στα δεκάξι τα φτάνεις όλα. Τους φτάνεις όλους. Βρίσκεις για πρώτη φορά την καρδιά σου κι αμέσως μετά τη χάνεις, την αφήνεις για πάντα εκεί, στον ήλιο που βάφει το Αιγαίο κόκκινο, στο φεγγάρι που γίνεται μάρτυρας τού πρώτου φιλιού στις σκιές.  Στα δεκάξι φοράς την καινούργια σου φούστα με τα κίτρινα λουλούδια, το λευκό μπλουζάκι που λίγο μετά θα λερώσεις με το παγωτό μηχανής που ο δυνατός κυκλαδίτικος αέρας θα στείλει απευθείας πάνω σου και θα σε κάνει να βάλεις τα κλάματα. Στα δεκάξι περπατάς στο λιμάνι το βράδυ και περιμέ...

Πονάνε άραγε τα βράδια;

  ­ " Πονάνε άραγε τα βράδια;" Μου το ρωτούσες συχνά αυτό κάποτε. Αυτό και άλλα τόσα. Τότε που τα βράδια τα περνούσαμε αγκαλιά. "Φοβούνται τα βράδια όταν φεύγει ο ήλιος;" Και ήξερα φυσικά τι να σου απαντήσω. Ήμουν έτοιμος όπως όφειλα. Και σου μιλούσα -άλλοτε για ώρες, κι άλλοτε πιο σύντομα- για ετερόφωτα σώματα που όμως κι αυτά μπορούν και διώχνουν το σκοτάδι μακριά, ακόμη και υποβοηθούμενα. Κι επέμενες. "Κι αν κάποτε οι άλλοι σου αρνηθούν το φως τους; Τότε τι;" Γίνεσαι αυτόφωτος και μόνο σου παλεύεις τις σκιές για να τις διώξεις μακριά. Ή σβήνεις μαζί τους, μα αυτό δεν σου το είπα ποτέ. Σου το είπα; Φοβόμουν μάλλον, μην τυχόν και ενδώσεις στον πειρασμό της παραίτησης. "Κρυώνουν τα βράδια;" Όχι, σου έλεγα. Γιατί οι μικρές οι ώρες είναι αυτές που έχουνε τις μεγαλύτερες ανάγκες. Είναι οι ώρες που θέλεις να αγκαλιάσεις και να αγκαλιαστείς και η αγκαλιά είναι πάντα ζεστή. Γιατί την κάνεις εσύ. Γιατί την κάνει κι ο άλλος. Γιατί δυο σώματ...

Άννα Καρένινα ή Τελειώνει με Εμάς;

  "Τελικά, τι προσδίδει αξία σε ένα βιβλίο;" 1. Το δίλημμα Ιδού λοιπόν ένα δίλημμα που μπορεί να τσακίσει κόκαλα. Γιατί ενώ φαινομενικά είναι μια εύκολη ερώτηση, η απάντησή της κρύβει παγίδες. Το ασφαλές είναι να απαντήσεις την Καρένινα ή τουλάχιστον να βρεις έναν ευφυή και πλάγιο τρόπο να μιλήσεις για την υποκειμενικότητα της στιγμής, του mood, της διάθεσης κ.α. Τονίζοντας πάντα την αδιαμφισβήτητη λογοτεχνική αξία ενός έργου όπως αυτό του Τολστόι, αν θες στο τέλος οι συνομιλητές σου να κουνάνε επιδοκιμαστικά το κεφάλι, συμφωνόντας. 2. Η “ασφαλής” επιλογή Αυτό φυσικά δεν σημαίνει πως μια πολύ μεγάλη μερίδα θα απαντούσε χωρίς δεύτερη σκέψη το κλασικό αυτό βιβλίο. Και θα είχαν απόλυτο δίκιο. Η διαχρονικότητά του και μόνο, είναι μέτρο ποιότητας αν μη τι άλλο. Τι συμβαίνει όμως με αυτούς που θα ήθελαν να απαντήσουν πως απολαύσανε περισσότερο το  Τελειώνει με Εμάς ; Μπορούν άραγε να το κάνουν σε έναν κύκλο λογοτεχνικό όπου υπάρχουν ορισμένοι άτυποι κανόνες; Και αν το κάνου...