Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΝΙΚΟΛΕΤΤΑ ΚΥΡΙΔΗ!

(από τη Βούλα Γκεμίση)

 1. Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να ασχοληθείτε με τη συγγραφή;

Μπορώ να απαντήσω με αρκετούς τρόπους σ’ αυτή την υπέροχη ερώτηση και να είναι όλοι αληθείς. Ωστόσο η πραγματική βάση όλων των απαντήσεων θα είναι μία. Ο λόγος που με ώθησε να ξεκινήσω τη συγγραφή είναι η ανάγκη μου να ξεφεύγω από την πραγματικότητα. Τότε όταν ξεκίνησε αυτό το μαγικό ταξίδι, δεν ήταν τόση συνειδητή αυτή η διαδικασία, τώρα γνωρίζοντας με περισσότερο μπορώ να πω ότι αυτός είναι ο αληθινός λόγος.

2. Ποια είναι η μεγαλύτερη έμπνευσή σας όταν γράφετε ένα νέο βιβλίο;

Η έμπνευση μπορεί να έρθει από παντού. Τις προάλλες είχα βγει με μία νέα φίλη που γνώρισα μέσα σ’ αυτό το χώρο και αγαπώ πολύ, μου είπε κάτι και ξαφνικά μου ήρθε η ιδέα για το βιβλίο που γράφω τώρα. Αυτό που θέλω να πω, είναι πως όταν το συναίσθημα μέσα μου θέλει να εκφραστεί, η έμπνευση θα έρθει από το πιο μικρό πράγμα.


 


3. Ποιες θεματικές ή είδη λογοτεχνίας προτιμάτε και γιατί;

Λατρεύω τις ιστορίες αγάπης, ωστόσο επειδή οι ήρωές μου περνάνε από σαράντα κύματα πάντα, οι υποθέσεις έχουν κομμάτια μυστηρίου, περιπέτειας και αστυνομικά στοιχεία.

4.  Ποια είναι η διαδικασία που ακολουθείτε όταν γράφετε ένα βιβλίο; Έχετε κάποια συγκεκριμένη ρουτίνα;

Ναιιιι, φυσικά κι έχω. Το λάπτοπ μου, μουσική, φωτογραφίες που με εμπνέουν, δηλαδή ένα ζευγάρι που έχω στο μυαλό μου για την εκάστοτε ιστορία, αρωματικό κερί και τη φαντασία μου! Νομίζω με αυτό το τρόπο ικανοποιούνται όλες οι αισθήσεις μου πλην της γεύσης.

 

5. Ποιο από τα βιβλία σας θεωρείτε το πιο αγαπημένο σας και γιατί;

Είναι όλα τους παιδιά μου. Σαν τον τίτλο θεατρικής παράστασης ακούστηκα. Χα, χα. Παρόλα αυτά είναι δύσκολο να πω ποιο είναι το αγαπημένο μου, γιατί τα λατρεύω όλα και την στιγμή που τα έγραφα μου χάρισαν υπέροχες εμπειρίες. Μπορώ να διαλέξω όμως ένα που θυμάμαι από τα έντονα συναισθήματα που βίωσα. Αυτό που δυσκολεύτηκα πολύ να ξεπεράσω αφού τελείωσε, είναι το πέμπτο βιβλίο της επταλογίας που είχα γράψει επί εποχές κόβιντ. Έκλαιγα πολύ όταν τους αποχωρίστηκα και ακόμα τους σκέφτομαι συχνά και έντονα.

 

6. Ποιες είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζετε ως συγγραφέας;

Η μεγαλύτερη πρόκληση που βάζω, είναι να ξεπερνάω πάντα τον εαυτό μου. Θέλω να πω, αν κάποιο βιβλίο μου αρέσει πολύ, θέλω το επόμενο να αρέσει περισσότερο.

7. Έχετε κάποιο συγγραφέα ή βιβλίο που θεωρείτε ότι σας επηρεάζει βαθιά;

Ναι, αγαπώ πολύ την Καίτη Οικονόμου. Περίμενα πάντα κάθε Μάιο όσο ζούσε να βγάλει βιβλίο και πάντα η γραφή της και οι ιστορίες της με άγγιζαν βαθιά.

 

8. Πώς νιώθετε όταν λαμβάνετε σχόλια από τους αναγνώστες σας, είτε θετικά είτε αρνητικά;

Είναι το ωραιότερο κομμάτι της διαδικασίας, εννοώ μετά τη συγγραφή του βιβλίου τρελαίνομαι να μιλάω με τους αναγνώστες. Είτε για τη θετική τους απόψη, είτε για την αρνητική. Θεωρώ ότι είμαι πολύ ανοιχτή και στα δύο. Όμως το να δω αυτό που έγραψα πώς το αντιλήφθηκε ο καθένας και τι κομμάτια του άγγιξα ειναι το αγαπημένο μου σημείο. Σ’ αυτό ίσως παίζουν ρόλο και οι σπουδές μου πάνω στην ψυχολογία.

 

9. Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια; Υπάρχει κάποιο νέο βιβλίο στα σκαριά;

Φυσικά. Μέσα στο 2025 θα εκδοθεί η τριλογία με το όνομα ΧΑΜΕΝΗ ΑΘΩΟΤΗΤΑ από τις εκδόσεις carmelasbooks. Πραγματικά ανυπομονώ να κυκλοφορήσει και να δω αν θα αγαπηθούν και αυτοί οι ήρωές μου που όσο τους έγραφα μου κράτησαν πολύ ωραία συντροφιά. Επίσης αυτή τη στιγμή γράφω μία νέα ιστορία που θα ήθελα να την δω σε έντυπη μορφή, για το αναγνωστικό κοινό που αγαπάει να κρατάει βιβλία στα χέρια του.

10. Τι συμβουλή θα δίνατε σε κάποιον που θέλει να ξεκινήσει τη συγγραφή αλλά δεν ξέρει από πού να ξεκινήσει;

Η διαδικασία της συγγραφής είναι μία μαγική υπόθεση, αυθόρμητη… οπότε εγώ αυτό που θα έλεγα σε κάποιον που δεν ξέρει πώς να ξεκινήσει, είναι απλώς να ξεκινήσει… Εμένα μου έρχεται η ιδέα, στήνω τους χαρακτήρες και γράφω χωρίς να ξέρω τι θα γίνει στη συνέχεια.



Σχόλια

  1. Να ευχαριστήσουμε τη Νικολέττα για τη συνέντευξή της. Να της ευχηθούμε ολόψυχα κάθε επιτυχία και κάθε δημιουργική έμπνευση. Βούλα μου, ευχαριστούμε και σένα για την άψογη συνέντευξη.
    Καλό μήνα σε όλους σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

"Θύμησες από αλμύρα.." της Αικατερίνης Χριστοδούλου (Συμμετοχή στο δρώμενο: "Μια Ιδέα-Μια έμπνευση #4)

"Θύμησες από αλμύρα" της Αικατερίνης Χριστοδούλου Πηγή: Freepik Ολα ξεκίνησαν κάπως έτσι.. Ένα πρωινό, λαμβάνετε έναν φάκελο χωρίς αποστολέα. Μέσα υπάρχει μόνο ένα παλιό κασετόφωνο χειρός και μια κασέτα. Πατάτε το play. Η φωνή μιας γυναίκας ακούγεται καθαρά: «Ξέρω ότι με θυμάσαι. Ίσως προσπαθείς να με ξεχάσεις. Μην το κάνεις. Σου μένουν μόνο λίγες μέρες. Δεν λέει το όνομά της. Δεν εξηγεί τίποτε περισσότερο. Η φωνή της είναι ήρεμη, σχεδόν υπνωτιστική. Μα τα λόγια της κουβαλούν κάτι παράξενο: μια απειλή, ή μια κραυγή από το παρελθόν; Το μυαλό σας αρχίζει να αναζητά. Ποια μπορεί να είναι; Από πού σας ξέρει; Τι εννοεί με τις λίγες μέρες; Μήπως κάποτε την πληγώσατε; Μήπως εσείς την εγκαταλείψατε; Ή μήπως ζητά τη βοήθειά σας; Ξανακούτε την κασέτα. Στη δεύτερη ακρόαση, κάτι αλλάζει. Μια λέξη, μια αναπνοή, ένας ψίθυρος που δεν είχατε προσέξει πριν. Μια μελωδία ναι, με τον ήχο να αργοσβήνει. Ίσως ένα στοιχείο επί πλέον. Η φωνή της επιμένει μέσα σας. Και τώρα, η αναμέτρηση αρχίζει. Πρέ...

Βιβλία ανάμεσα στα ζαρζαβατικά: Ευλογία ή υποβιβασμός;

Να μην ξεχάσω να πάρω απορρυπαντικό για πιάτα (το φτηνό) Δεν είναι ασύνηθες πλέον να βλέπουμε βιβλία σε super-markets και άλλου είδους πολυκαταστήματα. Και παρότι αρχικά δεν είχα δώσει καθόλου σημασία στο συγκεκριμένο γεγονός, μια συζήτηση που είχα πρόσφατα με προβλημάτισε και άρχισα να το σκέφτομαι. Και από την καλή, και από την ανάποδη. Ας είμαστε όμως θετικοί. Ας ξεκινήσουμε βλέποντας το ποτήρι μισογεμάτο. Οι υπεραγορές είναι ένα μέρος απ’ όπου καθημερινά διέρχεται μεγάλο πλήθος κόσμου. Για πολλούς από αυτούς, είναι άλλη μια αγγαρεία που έχουν να κάνουν μέσα στις τόσες που σωρεύονται και «μπουκώνουν» τη μέρα τους. Μέσα λοιπόν σε όλα τα άλλα, έχουν πρόσβαση και σε ένα μικρό, περιορισμένο βιβλιοπωλείο, τη στιγμή που το να πάνε σε ένα «πραγματικό» βιβλιοπωλείο μπορεί να φαντάζει απίθανο λόγω φόρτου. Για έναν λάτρη των βιβλίων με περιορισμένο χρόνο, αυτό μπορεί να είναι μια πολύ χρήσιμη συντόμευση. Ένα shortcut . Έπειτα, υπάρχουν και αυτοί που είναι ενστικτώδεις αγοραστές...

"Für Elise" γράφει ο Χάρης Κωφιάδης (Συμμετοχή στο δικτυακό δρώμενο "Μια ιδέα-μια έμπνευση #4)

Monsters are not born... Monsters are made, manufactured in an endless cycle of violence Für Elise " I shall die, and what I now feel be no longer felt. Soon these burning miseries will be extinct. I shall ascend my funeral pile triumphantly and exult in the agony of the torturing flames. Farewell. " ( «Θα πεθάνω και αυτό που νιώθω τώρα δεν θα γίνεται πια αισθητό. Σύντομα αυτές οι καυστικές δυστυχίες θα σβήσουν. Θα ανέβω θριαμβευτικά στην νεκρώσιμη σωρό μου και θα αγαλλιάσω μέσα στην αγωνία των βασανιστικών φλογών. Αντίο.») Έκλεισε το βιβλίο και έμεινε να κοιτάζει το εξώφυλλο, μασώντας αφηρημένα τα χείλη του. Μαίρη Σέλεϊ. Φράνκενστάιν .  Δεν ήταν ό,τι καλύτερο είχε διαβάσει. Όχι. Ούτε καν πλησίαζε. Ήταν σίγουρος γι’ αυτό. Ήταν όμως, αλήθεια; Τελευταία όλο και λιγόστευαν τα πράγματα για τα οποία μπορούσε να είναι απόλυτα βέβαιος. Τι κατάντια! Κούνησε απότομα το κεφάλι του και ανοιγόκλεισε τα μάτια του νευρικά για να συνέλθει. Επέστρεψε στο βιβλίο. Ό,τι κι αν ήταν, τον γοήτευ...