H σελίδα

Γράφει η Χριστοδούλου Αικατερίνη

Το βιβλίο σταματημένο 

Σε εκείνη την αυγουστιάτικη νυχτιά 

Σε εκείνη τη σελίδα εμποτισμένη 

Με άρωμα αλμύρας αναδευόμενο

 με τη γεύση των φιλιών του

που στέκει μάρτυρας μπροστά στα δυό της μάτια 

Ελαφρώς τσακισμένη 

από την πολυχρησία και 

μουσκεμένη από τα δάκρυα της 

ζητά μια λύτρωση 

Ένα τέλος 

Στο τέρας που τη βασανίζει 

Αδιάλειπτα τα βραδιά 

Το βιβλίο συνεχίζει 

Την αφήγηση του..

Λογιών λογιών σελίδες 

Περνούν από μπροστά της 

Μαζί με αυτές 

Άνθρωποι και συναισθήματα 

-Κομμάτια της ζωής της-

Φτάνοντας προς το τέλος και 

πριν κλείσει το δερματόδετο βαρύ βιβλίο 

Επιστρέφει για ακόμη μια φορά 

Σε εκείνη την σελίδα 

Που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ μέσα της

Αναλογίζεται τι έφταιξε 

Και άγγιξε την ψυχή της 

τόσο γρήγορα 

Μα πως συνέβη ; 

Ούτε η ίδια δε γνωρίζει 

Απλώς συνέβη..

Τραβάει σιγανά το ξύλινο συρτάρι 

του κομοδίνου της και 

Βγάζει έναν κόκκινο σελιδοδείκτη 

Που τοποθετεί προσεκτικά 

Και με ευλαβικές μηχανικές κινήσεις 

στο μέσο της σελίδας..

«Αυτή η σελίδα πρέπει να διαβαστεί διαφορετικά αυτή τη φορά» μονολογεί.

«Ίσως όταν θα είμαστε έτοιμοι 

Θα συναντηθούμε ξανά, όπως τότε..»

Σκούπισε τα δάκρυα της που κυλούσαν σε όλο της το πρόσωπο και με βαριά καρδιά 

έκλεισε το βιβλίο..

«Μέχρι τότε, μείνε εκεί να με περιμένεις, μόνο μην χάσεις την μυρωδιά σου, μην με ξεχάσεις με τα χρόνια , μην αφήσεις τη μορφή  μου να ξεθωριάσει..

Θυμήσου την τελευταία σου κουβέντα,

 όπως εκείνο το αυγουστιάτικο βράδυ..

Μέχρι τότε, θα «ζεις» και θα «ζω» μέσα από αυτή τη σελίδα..».

Κ.Χ

Από την ποιητική της συλλογή "Ζωή και Ποίηση"

This is you, this is me, this is all we need Is it true? 

My faith is shaken, but I still believe 

This is you, this is me, this is all we need

So won't you stay a while?