Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

ΟΛΟ ΛΑΘΟΣ; | Ελευθερία Καλογνωμά

                                    Έγραψες ένα βιβλίο. Σου πήρε μήνες, αμέτρητα ξενύχτια, έκλαψες πάνω απ’ το πληκτρολόγιο για τους ήρωές σου και όσα πέρασαν. Το "χτένισες" χίλιες φορές για να βρεις τα λάθη, τις αστοχίες, τις παραλείψεις. Το στέλνεις τελικά σε εκδοτικούς. Σου ζητούν χρήματα, ή και όχι, σου τάζουν την καλύτερη προώθηση, σου στέλνουν συμφωνητικά. Καταλήγεις να υπογράψεις. Συγχαρητήρια. Τα κατάφερες. Ίσως. Το βιβλίο σου πέφτει στα χέρια επιμελητών, περιμένεις με αγωνία τις υποδείξεις τους, τις διορθώσεις τους, θα συμφωνήσεις με κάποιες, θα διαφωνήσεις με άλλες. Αν είσαι τυχερός, ο επιμελητής δε θα σταθεί μόνο στα γλωσσικά, θα βρει πιθανές τρύπες στην πλοκή, θα σε βοηθήσει να κάνεις το κείμενό σου καλύτερο. Αν δεν είσαι τυχερός, το βιβλίο σου θα βγει εκεί έξω με προβλήματα. Ήρθε η ώρα του εξωφύλλου. Αν είσαι τυχερός, θα το κουβεντιάσουν μαζί σου, αν όχι, θα σου επιβάλλ...

H σελίδα








Το βιβλίο σταματημένο 

Σε εκείνη την αυγουστιάτικη νυχτιά 

Σε εκείνη τη σελίδα εμποτισμένη 

Με άρωμα αλμύρας αναδευόμενο

 με τη γεύση των φιλιών του

που στέκει μάρτυρας μπροστά στα δυό της μάτια 

Ελαφρώς τσακισμένη 

από την πολυχρησία και 

μουσκεμένη από τα δάκρυα της 

ζητά μια λύτρωση 

Ένα τέλος 

Στο τέρας που τη βασανίζει 

Αδιάλειπτα τα βραδιά 


Το βιβλίο συνεχίζει 

Την αφήγηση του..

Λογιών λογιών σελίδες 

Περνούν από μπροστά της 

Μαζί με αυτές 

Άνθρωποι και συναισθήματα 


-Κομμάτια της ζωής της-


Φτάνοντας προς το τέλος και 

πριν κλείσει το δερματόδετο βαρύ βιβλίο 

Επιστρέφει για ακόμη μια φορά 

Σε εκείνη την σελίδα 

Που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ μέσα της

Αναλογίζεται τι έφταιξε 

Και άγγιξε την ψυχή της 

τόσο γρήγορα 

Μα πως συνέβη ; 

Ούτε η ίδια δε γνωρίζει 

Απλώς συνέβη..

Τραβάει σιγανά το ξύλινο συρτάρι 

του κομοδίνου της και 

Βγάζει έναν κόκκινο σελιδοδείκτη 

Που τοποθετεί προσεκτικά 

Και με ευλαβικές μηχανικές κινήσεις 

στο μέσο της σελίδας..



«Αυτή η σελίδα πρέπει να διαβαστεί διαφορετικά αυτή τη φορά» μονολογεί.



«Ίσως όταν θα είμαστε έτοιμοι 

Θα συναντηθούμε ξανά, όπως τότε..»



Σκούπισε τα δάκρυα της που κυλούσαν σε όλο της το πρόσωπο και με βαριά καρδιά 

έκλεισε το βιβλίο..



«Μέχρι τότε, μείνε εκεί να με περιμένεις, μόνο μην χάσεις την μυρωδιά σου, μην με ξεχάσεις με τα χρόνια , μην αφήσεις τη μορφή  μου να ξεθωριάσει..

Θυμήσου την τελευταία σου κουβέντα,

 όπως εκείνο το αυγουστιάτικο βράδυ..

Μέχρι τότε, θα «ζεις» και θα «ζω» μέσα από αυτή τη σελίδα..».



Κ.Χ


Από την ποιητική της συλλογή "Ζωή και Ποίηση"





This is you, this is me, this is all we need Is it true? 
My faith is shaken, but I still believe 
This is you, this is me, this is all we need



So won't you stay a while?






Σχόλια

  1. Πολύ όμορφο ποίημα Κατερίνα. Αναπόσπαστο κομμάτι της εξαίρετης ποιητικής σου συλλογής που απολαμβάνουμε καιρό τώρα. Μπράβο καλή μου φίλη. Πάντα τέτοια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ καλό και πρωτότυπο το ποίημά σου.
    Δυνατή γραφή
    Μπράβο σου

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

ΟΛΟ ΛΑΘΟΣ; | Ελευθερία Καλογνωμά

                                    Έγραψες ένα βιβλίο. Σου πήρε μήνες, αμέτρητα ξενύχτια, έκλαψες πάνω απ’ το πληκτρολόγιο για τους ήρωές σου και όσα πέρασαν. Το "χτένισες" χίλιες φορές για να βρεις τα λάθη, τις αστοχίες, τις παραλείψεις. Το στέλνεις τελικά σε εκδοτικούς. Σου ζητούν χρήματα, ή και όχι, σου τάζουν την καλύτερη προώθηση, σου στέλνουν συμφωνητικά. Καταλήγεις να υπογράψεις. Συγχαρητήρια. Τα κατάφερες. Ίσως. Το βιβλίο σου πέφτει στα χέρια επιμελητών, περιμένεις με αγωνία τις υποδείξεις τους, τις διορθώσεις τους, θα συμφωνήσεις με κάποιες, θα διαφωνήσεις με άλλες. Αν είσαι τυχερός, ο επιμελητής δε θα σταθεί μόνο στα γλωσσικά, θα βρει πιθανές τρύπες στην πλοκή, θα σε βοηθήσει να κάνεις το κείμενό σου καλύτερο. Αν δεν είσαι τυχερός, το βιβλίο σου θα βγει εκεί έξω με προβλήματα. Ήρθε η ώρα του εξωφύλλου. Αν είσαι τυχερός, θα το κουβεντιάσουν μαζί σου, αν όχι, θα σου επιβάλλ...

Βορράς - ΓΡΆΦΕΙ Η ΕΛΈΝΗ ΖΗΝΟΝΊΔΗ

Έσβησα κι ξεκίνησα για δέκατη φορά. Ξέρεις πόσο δύσκολο είναι; Να βάλω τρείς μήνες και δέκα μέρες σε μια τάξη, έχεις ιδέα τι πάω να κάνω; Ξεφυσάω, τρίβω τον σβέρκο μου. Συγγνώμη, που ξεκινάω επιθετικά. Αλλά επιθετικά εισέβαλες σε όλα και είχα τόσο λίγο χρόνο να το επεξεργαστώ, με αποτέλεσμα να αφεθώ και να μου κάνω κακό για μέρες, να τρώω αέρα ξερό αντί για φαγητό στο σπίτι.  Έχω την πρώτη μου Χριστουγεννιάτικη ιστορία, το πιστεύεις;! Είμαι από εκείνους που έχουν να διηγηθούν μια ιστορία που ξεκινάει με τη φράση  «Ήταν παραμονή Χριστουγέννων…» . Ακόμη δεν το πιστεύω πως είχα παρατήσει όντως τα μελομακάρονα για να βγω έξω και να γκρινιάξω στο μικρό παρεάκι για τη μητριά. Θεώρησα πως μου άξιζε λίγο αλκοόλ μιας και την επομένη θα την έβγαζα στους νέους παππούδες με τα όχι και τόσο «νέα» θέματα συζήτησης. Θεώρησα πως, αν έμενα έξω  παρτάροντας μέχρι τις δώδεκα, θα ήταν υπέρβαση για μένα. Επίσης θεώρησα πως το να μη σου δώσω σημασία την ώρα που μπήκα στο μαγαζί και να σταθώ μπ...

Moonlight Tales: Αυτό το έγκλημα είναι γένους θηλυκού | Χάρης Κωφιάδης

Το Crime Report είναι έτοιμο Οι λάτρεις της αστυνομικής λογοτεχνίας το γνωρίζουν πολύ καλά: υπάρχουν εγκλήματα που λύνονται σε λίγες σελίδες και άλλα που θέλουν ολόκληρη τριλογία. Και μετά υπάρχουν και περιπτώσεις όπως αυτή των Moonlight Tales . Δεκατρία χρόνια περίπου μετά την ίδρυσή τους, οι βασικές ύποπτες παραμένουν ελεύθερες και, χωρίς να λογοδοτούν σε κανέναν, γράφουν, εκδίδουν και παρασύρουν ανυποψίαστους ανθρώπους στον επικίνδυνο κόσμο της λογοτεχνίας. Για μεταμέλεια ούτε λόγος. Αντιθέτως, οργανώνουν δράσεις, συμμετέχουν σε φεστιβάλ, εκδίδουν συλλογές και συλλέγουν βραβεία. Αύγουστος 2013: Τρεις γυναίκες και μια ύποπτα καλή ιδέα Με βάση τα όσα εγώ και η ομάδα μου (εγώ δηλαδή) μπορέσαμε να βρούμε, η ιστορία ξεκινά το καλοκαίρι του 2013, όταν η Αγγελίνα Παπαδημητρίου, η Εύη Φρυγανά και η Αναστασία Παπαδάκη αποφασίζουν να δημιουργήσουν έναν διαδικτυακό χώρο όπου νέοι συγγραφείς θα...