Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Κι αν δεν πρόλαβες...

        Ένα λουλούδι ή πέντε... Τι σημασία έχει;  Δε θα τα δεις, δε θα τα μυρίσεις. Θα μείνουν εκεί, σ' ένα βάζο χρησιμοποιημένο από πολλούς, πριν από μένα, μετά από μένα, γεμάτο νερό που μυρίζει πάντα το ίδιο. Απώλεια.  Μεγάλη Εβδομάδα. Των Παθών. Για Εκείνον ήταν κάποιες ώρες, κάποιες μέρες. Για πολλούς από εμάς είναι πολύ περισσότερο. Πάθη και λάθη. Σταύρωση και Αποκαθήλωση. Ένα τελευταίο τσιγάρο κάθε φορά, κάτω από έναν διαφορετικό σταυρό κάθε φορά, η ίδια ερώτηση κάθε φορά. Γιατί τώρα; Γιατί τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή; Γιατί σ' αυτή τη στροφή του δρόμου κι όχι λίγο παρακάτω, στην επόμενη; Κι αν Εκείνος αποκαθηλώθηκε, αναπαύθηκε, αναστήθηκε, υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις που παραμένουν σταυρωμένες, κάτω από έναν ουρανό που δε θα σκιστεί ποτέ οργισμένος, πάνω σε μια γη που δε θ' ανοίξει ποτέ να καταπιεί τα γιατί και τα πώς. Κι εμείς απλά καθόμαστε εκεί, στο χώμα που πότισαν αυτές οι σιωπηλές ερωτήσεις που ποτέ δε βγήκαν απ' τα χείλη μας, γιατί πιστεύαμε...

Γνωρίστε την Εύα Αναγνώστου

Το "Ονείρων Πένες" συνεχίζει να ανοίγει τις πόρτες του στους αναγνώστες του. Σκοπός μας πρωταρχικός να γνωρίσετε τα μέλη της λογοτεχνικής μας ομάδας. 
Στα πλαίσια αυτά έχουμε ήδη ξεκινήσει, τη διαδικασία μιας μικρής συνέντευξης μέσα από την οποία, τα μέλη της ομάδας και συντάκτες του blog παρουσιάζουν βασικές πτυχές από τις σκέψεις και τα βιώματά τους από την μέχρι τώρα εμπειρία τους στον κόσμο της λογοτεχνίας και της ποίησης.

Εκτός λοιπόν από τις προσωπικές σελίδες που υπάρχουν στο blog για το κάθε μέλος, στις οποίες μπορείτε να διαβάσετε τα βιογραφικά τους αλλά και την βιβλιογραφία τους, μπορείτε και μέσα από αυτές τις συνεντεύξεις να μάθετε περισσότερα πράγματα πάνω σε αυτούς για την αγάπη τους και το μεράκι τους στην τέχνη του λόγου.





Συνεχίζουμε λοιπόν σήμερα με το 6ο μέλος της λογοτεχνικής μας ομάδας:

Γνωρίστε την Εύα Αναγνώστου
(Λογοτεχνικό όνομα στο Wattpad:  Darkeva)



Ερωτήσεις παρουσίασης

Ποια εσωτερική ανάγκη ή τι άλλο σε ώθησε να γράφεις και ποια μηνύματα τυχόν θα ήθελες να περάσεις μέσα απ τη γραφή σου;

Ξεκίνησα να γράφω σαν μια διέξοδο στο άγχος που αντιμετώπιζα από μικρή ηλικία. Μέσα από τις ιστορίες, μπορούσα να πλάσσω νέους κόσμους μα και να αγγίξω τις ψυχές άλλων ανθρώπων που είχαν βιώσει άσχημα γεγονότα στις ζωές τους . Στόχος μου δεν ήταν ποτέ  να περάσω μηνύματα μέσα από τις ιστορίες μα αντίθετα να αναδείξω όλες τις πτυχές της ζωής όπως την αγάπη, την φιλία, την προδοσία, τις κοινωνικές ανισότητες μα και τον πόνο που είναι αναπόσπαστο κομμάτι στην γραφή μου. 

Ποιο λογοτεχνικό είδος σου αρέσει περισσότερο και γιατί όπως επίσης αν θα ήθελες να πειραματιστείς και με κάτι διαφορετικό.

Αυτή είναι μια αρκετά δύσκολη ερώτηση. Μου αρέσουν όλα τα λογοτεχνικό είδη όμως την πρώτη θέση στην καρδιά μου κατέχουν τα ψυχολογικά θρίλερ . Στο μέλλον θα ήθελα να δοκιμάσω και νέα είδη όπως η κωμωδία ή το φανταστικό . 


Δώσε μας μια γενική εικόνα για το συγγραφικό σου έργο μέχρι στιγμής

Έχω γράψει αρκετές ιστορίες  εκ των οποίων οι περισσότερες είναι ολοκληρωμένες. Οι περισσότερες είναι ιστορίες μυστηρίου/θρίλερ ή κοινωνικά δράματα με στοιχεία από θρίλερ. 


Μίλησέ μας για την προσωπική σου εμπειρία στο γράψιμο ενός έργου. Την πηγή έμπνευσης, το βαθμό δυσκολίας, τα συναισθήματά σου.

Το γράψιμο για μένα αποτελεί την κινητήρια δύναμη ειδικά τις εποχές που όλα μοιάζουν γκρίζα και καταθλιπτικά. Έμπνευσή μου αποτελούν αρχικά τα βιώματα και έπειτα ένα αγαπημένο τραγούδι, μια όμορφη εικόνα ή ένας πίνακας ζωγραφικής, μια τυχαία συζήτηση στον δρόμο μεταξύ άλλων. Η δυσκολία έγκειται στο να αγγίξεις την καρδιά των αναγνωστών μέσα από ιστορίες όπου θα μπορούν να ταυτιστούν.  Τα συναισθήματα είναι πάντα ανάμεικτα , ένα κράμα από αισιοδοξία, φόβο και απογοήτευση .
Μπορείς να μας σκιαγραφήσεις λίγο τους βασικούς χαρακτήρες από τα έργα σου;

Είναι δύσκολο να απαντήσω στην ερώτηση όμως θα έλεγα πως οι χαρακτήρες μου είναι καταραμένοι άνθρωποι από την ζωή που αναγκάζονται να προβούν σε δυσάρεστες καταστάσεις για να γλυτώσουν από τον πόνο και το κακό που τους ταλανίζει. Στα μάτια μου αποτελούν τραγικές φιγούρες , έκπτωτοι άγγελοι που παρέκλιναν από τον δρόμο τους λόγω τραυματικών γεγονότων και έκτοτε ζουν με τον φόβο πως κανείς δεν θα τους αγαπήσει ποτέ. Το πιο βασικό είναι η δύναμη που κατέχουν παρά τις αντιξοότητες . 


Τι είναι για σένα το blogging και ποια η εμπειρία σου από αυτό.

Με το blogging δεν έχω καμία επαφή παρότι κάνω βήματα για να το κατανοήσω. 

Δώσε μας μια εικόνα από τις δικτυακές σου ενασχολήσεις

    Χρησιμοποιώ το διαδίκτυο για αμέτρητους λόγους τα τελευταία χρόνια και σίγουρα είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου. Μέσω αυτού ενημερώνομαι για τον κόσμο και τα φλέγοντα θέματα μα βρίσκω και ιδέες για τις ιστορίες μου. 


    Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την Εύα Αναγνώστου για το άνοιγμα της καρδιάς της και να της ευχηθούμε καλή συνέχεια σε κάθε δημιουργικό της βήμα
    Επίσης να ενημερώσουμε ότι όλα τα links για τους δικτυακούς της τόπους θα τα βρείτε στην προσωπική της σελίδα στο blog.

    Η διαχείριση του Blog

    Σχόλια

    1. καταραμένοι άνθρωποι από την ζωή που αναγκάζονται να προβούν σε δυσάρεστες καταστάσεις για να γλυτώσουν από τον πόνο και το κακό που τους ταλανίζει.

      Κρατάω αυτό από αυτή την όμορφη συνέντευξη και θα ήθελα να πω ότι μπορείς απλόχερα και μας το δίνεις μέσα από τα γραπτά σου Εύα. Απόλαυσα την συνέντευξη σου αλλά και το κομμάτι αυτό που πιστεύω ότι διατηρούμε όλοι μέσα μας, λίγο - πολύ.

      ΑπάντησηΔιαγραφή
    2. Εύα χαίρομαι που γνώρισα εδώ στην εφαρμογή έναν νέο άνθρωπο, μια νέα γυναίκα που κρύβει στη σκέψη και στη γραφή της, μια δυνατή έκφραση και ένα πλούσιο κόσμο. Σου εύχομαι κάθε επιτυχία και ότι καλύτερο.

      ΑπάντησηΔιαγραφή

    Δημοσίευση σχολίου

    Most Popular

    Είναι άσχημος ο Κόσμος του Βιβλίου

      "Είναι ένας άσχημος, άσχημος κόσμος αυτός του βιβλίου" Το σημερινό άρθρο δεν θα είναι ευγενικό. Οφείλω να σε προειδοποιήσω. Δεν θα έχει στρογγυλεμένες γωνίες ούτε μισές αλήθειες. Γιατί; Γιατί θίγεται ένα κομμάτι -και άτομα- που προσωπικά κρατώ πολύ κοντά στην καρδιά μου. Κι έτσι, δεν υπάρχει χώρος για μισόλογα. Αν μιλήσουμε σήμερα, αν επικοινωνήσουμε, θα είναι καθαρά. Όσα θέλω να πω και όσα θέλεις να πεις κάτω στα σχόλια. Και σου υπόσχομαι να σε ακούσω, αν κάνεις το ίδιο. Πάμε λοιπόν. « Ο κόσμος του βιβλίου είναι άσχημος… » λένε κάποιοι. Οκ λοιπόν. Ας το πιάσουμε από την αρχή του, για να δώσουμε μια ξεκάθαρη απάντηση σε αυτό. Ο κόσμος του βιβλίου συχνότερα αναφέρεται στους ανθρώπους του, κυρίως τους συγγραφείς και τις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Πισώπλατα μαχαιρώματα, στημένες κριτικές σε όλο το φάσμα -από αρνητικές έως υπερθετικές και εντελώς πλασματικές αμφότερες- λυκοφιλίες, δημόσιες σχέσεις και «PR-ιλίκια» έρχονται να συνοδεύσουν και να εμβαθύνουν στην αρχική κατηγο...

    Κι αν δεν πρόλαβες...

            Ένα λουλούδι ή πέντε... Τι σημασία έχει;  Δε θα τα δεις, δε θα τα μυρίσεις. Θα μείνουν εκεί, σ' ένα βάζο χρησιμοποιημένο από πολλούς, πριν από μένα, μετά από μένα, γεμάτο νερό που μυρίζει πάντα το ίδιο. Απώλεια.  Μεγάλη Εβδομάδα. Των Παθών. Για Εκείνον ήταν κάποιες ώρες, κάποιες μέρες. Για πολλούς από εμάς είναι πολύ περισσότερο. Πάθη και λάθη. Σταύρωση και Αποκαθήλωση. Ένα τελευταίο τσιγάρο κάθε φορά, κάτω από έναν διαφορετικό σταυρό κάθε φορά, η ίδια ερώτηση κάθε φορά. Γιατί τώρα; Γιατί τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή; Γιατί σ' αυτή τη στροφή του δρόμου κι όχι λίγο παρακάτω, στην επόμενη; Κι αν Εκείνος αποκαθηλώθηκε, αναπαύθηκε, αναστήθηκε, υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις που παραμένουν σταυρωμένες, κάτω από έναν ουρανό που δε θα σκιστεί ποτέ οργισμένος, πάνω σε μια γη που δε θ' ανοίξει ποτέ να καταπιεί τα γιατί και τα πώς. Κι εμείς απλά καθόμαστε εκεί, στο χώμα που πότισαν αυτές οι σιωπηλές ερωτήσεις που ποτέ δε βγήκαν απ' τα χείλη μας, γιατί πιστεύαμε...

    Δεν είναι Κριτική, είνα η Γνώμη μου!

      Μοιάζει τα τελευταία χρόνια να φοβόμαστε τη λέξη « κριτική », τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τους κύκλους των social media . Όλο και λιγότεροι δημιουργοί χρησιμοποιούν τη λέξη για να τιτλοφορήσουν τις αναρτήσεις τους, ή αντίστοιχες σύνθετες λέξεις που παλιά συνηθίζονταν, όπως η « βιβλιοκριτική ». Πέραν αυτού του γεγονότος, υπάρχει και σθεναρή αντίσταση σε όσους χρησιμοποιούν ακόμη τον όρο. Πολλές φορές, μάλιστα, υψώνονται επιχειρήματα -αδιαπέραστα σαν το Σινικό Τείχος- πως για να κάνεις κριτική πρέπει να κατέχεις μια συγκεκριμένη ιδιότητα, η οποία θα πρέπει και να αποδεικνύεται. Σε παλαιότερο άρθρο στο παρόν blog είχα τοποθετηθεί εν μέρει, υποστηρίζοντας πως το βιβλίο, πέραν της πνευματικής και καλλιτεχνικής του υπόστασης, αποτελεί ένα προϊόν το οποίο διατίθεται προς πώληση· ως εκ τούτου, εμπίπτει σε όσα υπόκεινται στην κριτική (ή στην κρίση) του αγοραστικού κοινού, όπως κάθε άλλο προϊόν. Θεωρώντας, λοιπόν, ότι αυτό το έχουμε θίξει ξανά, θέλω αυτή τη φορά να το προσπεράσουμε και να επ...