Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Πονάνε άραγε τα βράδια;

  ­ " Πονάνε άραγε τα βράδια;" Μου το ρωτούσες συχνά αυτό κάποτε. Αυτό και άλλα τόσα. Τότε που τα βράδια τα περνούσαμε αγκαλιά. "Φοβούνται τα βράδια όταν φεύγει ο ήλιος;" Και ήξερα φυσικά τι να σου απαντήσω. Ήμουν έτοιμος όπως όφειλα. Και σου μιλούσα -άλλοτε για ώρες, κι άλλοτε πιο σύντομα- για ετερόφωτα σώματα που όμως κι αυτά μπορούν και διώχνουν το σκοτάδι μακριά, ακόμη και υποβοηθούμενα. Κι επέμενες. "Κι αν κάποτε οι άλλοι σου αρνηθούν το φως τους; Τότε τι;" Γίνεσαι αυτόφωτος και μόνο σου παλεύεις τις σκιές για να τις διώξεις μακριά. Ή σβήνεις μαζί τους, μα αυτό δεν σου το είπα ποτέ. Σου το είπα; Φοβόμουν μάλλον, μην τυχόν και ενδώσεις στον πειρασμό της παραίτησης. "Κρυώνουν τα βράδια;" Όχι, σου έλεγα. Γιατί οι μικρές οι ώρες είναι αυτές που έχουνε τις μεγαλύτερες ανάγκες. Είναι οι ώρες που θέλεις να αγκαλιάσεις και να αγκαλιαστείς και η αγκαλιά είναι πάντα ζεστή. Γιατί την κάνεις εσύ. Γιατί την κάνει κι ο άλλος. Γιατί δυο σώματ...

"Με το λεβιέ για εξάρτημα"


Με τον ...Λεβιέ για Εξάρτημα

(Επειδή έχουμε απόλυτη ανάγκη από το γέλιο)

Ευθυμογράφημα του Γιάννη Πιταροκοίλη






-Που πάμε από εδώ βρε Χρήστο μου ; δεν βλέπεις την πινακίδα; Αδιέξοδο δείχνει.
-Παραλία μωρό μου, ρομαντικά! Ννα γλεντήσουμε τη μοναξιά μας.
-Για αυτό μ’ έφερες στις ερημιές;
-Εμ τι, για να δοκιμάσω το GPS στο Ρενό;  Δεν έχεις παράπονο, κοίτα! Ηλιοβασίλεμμα και  ερημιά.
-Κοίτα Ομίχλη στο πέλαγος.
-Μαζεύεται τη νύχτα με την υγρασία και φεύγει το πρωί με την ανατολή.
-Χρήστο μου, αγκάλιασέ με, δημιουργία ο έρωτας δεν είναι;
-Μόνο; Ενέχυρο για όμορφες στιγμές, να τώρα που είμαστε μόνοι.
-Εδώ στο αυτοκίνητο; Τολμηρέ μου άντρα!
-Αχ Λιζάκι μανάρι μου, καλό και τ’ αυτοκίνητο να σβήνουν οι φωτιές μας.
-Ναι Χρήστο μου.... 
(βογγητά και σκιές απ τα κορμιά που σμίγουν)

-Έλα αγάπη μου αργείς;
-Εμ φόρα καμιά φούστα κοντή βρε μωρό μου να βολευτούμε. Εσύ μούρθες με τον κορσέ της Κόμησας του Λάνγκερλεφ! Τι να κάνω ο δύσμοιρος;
-Βλέπω και εσένα με το τζιν! Μια ώρα με αυτό το φερμουάρ!
-Μα κοίτα τώρα! Φερμουάρ είπαμε πανάθεμα την Lee μου μέσα, όχι αλυσίδα για την άγκυρα του καραβιού. Σφήνωσε!
-Αχ μη λες τέτοιες λέξεις πρόστυχε άντρα μου!
-Αμ το θέμα δεν είναι να τις λέω μονάχα κούκλα μου αλλά να τις κάνω, βοήθησέ με λίγο να το ανοίξουμε.
-Έλα, Χρήστο μου, εμένα να ανοίξουμε επιβήτορά μου!
-Λιζάκι ακράτητη Μαινάδα! Ετοιμάσου για απογείωση, όλα έτοιμα...
-Άνοιξε το παράθυρο σκάω!
-Και το παράθυρο και τα πόδια σου Λίζα μου.
-Με τρελαίνουν οι προθέσεις σου!
................
-Ουάου η σκληράδα σου Χρήστο μου!
-Βρε μωρό μου, το λεβιέ πιάνεις! Κανόνισε να βγάλεις την ταχύτητα να κάνουμε μπάνιο με τ’ αμάξι..
.........................
-Αχ έτσι σε θέλω νεράιδα μου,  να αστράφτει το κορμάκι σου στο φεγγαρόφωτο. Τι γυναικάρα έχω εγώ ηφαίστειο!
-Ναι Χρήστο μου, αχ πόσο μεγάλο είναι...
-Πάλι το λεβιέ πιάνεις....!
-Αχ είπα και εγώ...!
-Δεν το συνεχίζω, με θίγεις και θα κοπώ.
-Μμμμμ άντρα μου το βελούδο σου με τρελαίνει!
-Εμ  μόνο εσείς αποτρίχωση; Και εμείς τώρα. Τι; σαν το πουλί του παππού Ανάργυρου που ‘ναι σαν την κόμη του Μωυσή;
-Μ’ ανάβει το λουκ σου εκεί κάτω.
-Ήθελα νάξερα που το βλέπεις με τόσο έρεβος βρε Λιζάκι.
-Το νιώθω άντρα μου παντού. Και το μπικίνι σου Χρήστο μου;
-Ναι καρδιά μου ναι! Είπα να σου κάνω εκπλήξεις.
-Χρήστο μου μήπως έχεις διπλή σεξουαλικότητα;
-Πωπω βρε Λιζάκι τώρα θα τον αναλύσουμε τον Φρόυντ; 
-Μια ερώτηση έκανα μωρό μου.
-Άλλα είναι να κάνεις με τα χείλη σου άγγελέ μου.
...........
-Φεύγω μωρό μου, με τρελαίνεις!
-Τον καθρέφτη πρόσεχε Λίζα μου! Με το κεφάλι σου πάνω κάτω, θα γυρίσουμε στραβοί...
(Θόρυβος ξαφνικός από μέσα.....)
-Τι είναι αυτό Χρήστο;
-Μη δίνεις σημασία κορμάρα μου, δουλειά σου εσύ, αλλά τα πόδια σου! Είναι κι ατελείωτα ! Άνοιξες τον κλιματισμό....
-Μην με κόβεις με τον κλιματισμό σου, έλα ! Με τρελαίνεις !
-Πάμε φρεγάτα μου ! Δουλειά σου !
-Αχ βρε Χρήστο τι τρίζει έτσι πια ;
-Τα ρημάδια τα αμορτισέρ, θα τ’ αλλάξω. Άστο τώρα και είμαστε για την κορυφή !
-Κορυφή Χρήστο μου !
-Ναι Λίζα μου !
-Έρχομαι άντρα μου ! Πιο βαθιά... πιο γρήγορα
-Μέχρι τα ...έγκατα της φωτιάς σου γυναικάρα μου !

(Θόρυβος τριξίματα έξω από το αυτοκίνητο)

-Λίζα !
-Αχ όχι τώρα μωρό μου! 
-Λίζααα!
-Μη τώρα Χρήστο μουουουου, τελειώνω, λίγο ακόμα, μη σταματάς, τι είναι πια!
-Άσχετο, ο Σκύλος στο καπό που μας παίρνει μάτι Λαμπραντόρ δεν είναι;
-Όχι πάνω στο καλύτερο ρε Χρήστο!!! Όχιιιιιι...

Σχόλια

  1. Μπράβο Γιάννη.
    Πραγματικά όμορφο και ξεκαρδιστικό κείμενο με γουστοζικούς διαλόγους

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το έχουμε ανάγκη Γιώργο μου! Λίγο να ξεφύγουμε. Σε ευχαριστώ αγαπητέ φίλε.

      Διαγραφή
  2. Να μία γραφή σου που δεν γνώριζα! Προσαρμοσμένη στην κωμωδία που τόσο τόσο αγαπώ! ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΟ για εμένα που ξέρεις ότι μου αρέσει να γράφω και να διαβάζω κωμωδίες. Αδειάζουν το μυαλό μας και το γεμίζουν με ευχάριστα συναισθήματα!!!

    Μπράβοο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βούλα μου, ειλικρινά χαίρομαι γιατί ξέρω ότι και αγαπάς και γράφεις κωμωδία με εξαίρετη ποιότητα. Έχουμε ανάγκη να αποφορτιστούμε λιγάκι από όλο αυτό.

      Διαγραφή
  3. Γιάννη δεν μας έχεις συνηθίσει σε τόσο κωμικό κλίμα. Ήταν απολαυστικοτατο από κάθε άποψη! Για αυτό λέω ότι είμαστε όσο νιώθουμε,γιατί εσύ είσαι ακόμα νέος στην ψυχή κι αυτό φέρνει όμορφα αποτελέσματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ω Δανάη μου, σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Να σου πω ότι είναι παλιό μου γραπτό αυτό, χρόνο και βάλε. Απλά το δούλεψα λιγάκι τώρα αυτές τις μέρες. Να είσαι καλά.

      Διαγραφή
  4. Eυχάριστο ανάγνωσμα απ'όλες τις απόψεις. Με δόση πικάντικου χιούμορ που δένει πολύ όμορφα με το σκηνικό. Εξαίρετο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κατερίνα μου σε ευχαριστώ πολύ. Χάρηκα που σου άρεσε. Να είσαι καλά κοπέλα μου.

      Διαγραφή
  5. Ένας διαφορετικός κύριος Γιάννης! Απολαυστικός. Και μου θυμισατε πως πρέπει να αλλάξω κι εγώ αμορτισέρ στο δικό μου! 😂

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχαχαχαχαχαχα Ελευθερία να το κάνεις! Ποτέ δεν ξέρεις πότε και πως θα το βρεις μπροστά σου! Χαχαχαχαχαχα σε ευχαριστώ καλή μου φίλη. Δεν είναι τωρινό το ευθυμογράφημα αυτό απλά ήθελα να το ανασύρω λίγο αυτές τις μέρες μιας και έχουμε ανάγκη από το χιούμορ του.

      Διαγραφή
  6. να χω εγώ σερνικό να μου λέει "που το βλέπεις με τόσο έρεβος βρε... μανιάκι.." χαχαχαχα να τον κόψω μια και καλή με την απορία τι σημαίνει έρεβος ????
    Παλιό και αγαπημένο :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι ναι Μάνια μου! Να αρχίσεις να κάνεις ερωτήσεις τύπου "τι σημαίνει έρεβος" και τέτοια. Χαχαχαχα.
      Από τα παλιά ωραία με χιούμορ.
      Καλησπέρα κορίτσι μου, όμορφη συνέχεια.

      Διαγραφή
  7. καπως ετσι μιλω και εγω οταν γραφω χιουμορ!!!Με εξέπληξες!Τελειο!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ιφιγένεια σε ευχαριστώ πολύ, να είσαι καλά. Έχουμε ανάγκη και από το χιούμορ κορίτσι μου, μας λείπει. Φιλιά στέλνω.

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

"Μη μου μιλάς για καλοκαίρια"

Πιο καλή η μοναξιά... Στα δεκάξι δεν την ξέρεις. Δεν υπάρχει η μοναξιά στο λεξιλόγιό σου, μόνο δυο φτερά στην πλάτη έχεις και σκαρφαλώνεις στο τοιχάκι που σε χωρίζει από τον δρόμο, από το στενό καλντερίμι του κυκλαδίτικου νησιού όπου κατηφορίζει μια παρέα παιδιών τραγουδώντας: "Πιο καλή η μοναξιά από σένα που δε φτάνω..." Και θες να πετάξεις, να προσγειωθείς μπροστά στην παρέα και να βαδίσεις μαζί τους ψιθυρίζοντας: "Μια σε βρίσκω, μια σε χάνω..." Στα δεκάξι τα φτάνεις όλα. Τους φτάνεις όλους. Βρίσκεις για πρώτη φορά την καρδιά σου κι αμέσως μετά τη χάνεις, την αφήνεις για πάντα εκεί, στον ήλιο που βάφει το Αιγαίο κόκκινο, στο φεγγάρι που γίνεται μάρτυρας τού πρώτου φιλιού στις σκιές.  Στα δεκάξι φοράς την καινούργια σου φούστα με τα κίτρινα λουλούδια, το λευκό μπλουζάκι που λίγο μετά θα λερώσεις με το παγωτό μηχανής που ο δυνατός κυκλαδίτικος αέρας θα στείλει απευθείας πάνω σου και θα σε κάνει να βάλεις τα κλάματα. Στα δεκάξι περπατάς στο λιμάνι το βράδυ και περιμέ...

Αντρικά και Γυναικεία Βιβλία: Στερεότυπο ή Πραγματικότητα;

  Μεγάλο το συγκεκριμένο debate, και με έβαλε σε σκέψεις μια άποψη που ακούστηκε για την «Άγρια Θάλασσα» της δικής μας, Ελευθερίας Καλογνωμά, από άντρα αναγνώστη. Ένα βιβλίο που, λόγω του κοινού της συγγραφέως, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως «γυναικείο». Και εκεί ξεκινάνε οι σκέψεις, με τις δύο πλευρές να υπερμάχονται της θέσης τους με ποικίλα επιχειρήματα, τα περισσότερα από τα οποία είναι στερεωμένα σε τι άλλο; Σε στερεότυπα. Χωρίς να πούμε ότι πρέπει να καταρρίψουμε κάθε μορφής στερεοτυπική αντίδραση –καθώς κάποιες εξυπηρετούν την καθημερινότητα και τη συνέχειά μας– θέλησα να δω λίγο τις δύο πλευρές στα πιο ουσιώδη τους σημεία. Η Πλευρά των Αριθμών και της Βιολογίας Αρχικά, είναι γνωστό ότι άντρες και γυναίκες μας ελκύουν διαφορετικά πράγματα. Δεν θα σταθώ στην παιδική ηλικία, καθώς εκεί ο άνθρωπος διαμορφώνεται βαρύτατα από το περιβάλλον. Παρόλα αυτά, στη συνέχεια της ζωής τους, ο άντρας και η γυναίκα θα βρεθούν να θέλουν ή ακόμη και να έχουν ανάγκη από διαφορετικά πρά...

"Für Elise" γράφει ο Χάρης Κωφιάδης (Συμμετοχή στο δικτυακό δρώμενο "Μια ιδέα-μια έμπνευση #4)

Monsters are not born... Monsters are made, manufactured in an endless cycle of violence Für Elise " I shall die, and what I now feel be no longer felt. Soon these burning miseries will be extinct. I shall ascend my funeral pile triumphantly and exult in the agony of the torturing flames. Farewell. " ( «Θα πεθάνω και αυτό που νιώθω τώρα δεν θα γίνεται πια αισθητό. Σύντομα αυτές οι καυστικές δυστυχίες θα σβήσουν. Θα ανέβω θριαμβευτικά στην νεκρώσιμη σωρό μου και θα αγαλλιάσω μέσα στην αγωνία των βασανιστικών φλογών. Αντίο.») Έκλεισε το βιβλίο και έμεινε να κοιτάζει το εξώφυλλο, μασώντας αφηρημένα τα χείλη του. Μαίρη Σέλεϊ. Φράνκενστάιν .  Δεν ήταν ό,τι καλύτερο είχε διαβάσει. Όχι. Ούτε καν πλησίαζε. Ήταν σίγουρος γι’ αυτό. Ήταν όμως, αλήθεια; Τελευταία όλο και λιγόστευαν τα πράγματα για τα οποία μπορούσε να είναι απόλυτα βέβαιος. Τι κατάντια! Κούνησε απότομα το κεφάλι του και ανοιγόκλεισε τα μάτια του νευρικά για να συνέλθει. Επέστρεψε στο βιβλίο. Ό,τι κι αν ήταν, τον γοήτευ...