Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Πονάνε άραγε τα βράδια;

  ­ " Πονάνε άραγε τα βράδια;" Μου το ρωτούσες συχνά αυτό κάποτε. Αυτό και άλλα τόσα. Τότε που τα βράδια τα περνούσαμε αγκαλιά. "Φοβούνται τα βράδια όταν φεύγει ο ήλιος;" Και ήξερα φυσικά τι να σου απαντήσω. Ήμουν έτοιμος όπως όφειλα. Και σου μιλούσα -άλλοτε για ώρες, κι άλλοτε πιο σύντομα- για ετερόφωτα σώματα που όμως κι αυτά μπορούν και διώχνουν το σκοτάδι μακριά, ακόμη και υποβοηθούμενα. Κι επέμενες. "Κι αν κάποτε οι άλλοι σου αρνηθούν το φως τους; Τότε τι;" Γίνεσαι αυτόφωτος και μόνο σου παλεύεις τις σκιές για να τις διώξεις μακριά. Ή σβήνεις μαζί τους, μα αυτό δεν σου το είπα ποτέ. Σου το είπα; Φοβόμουν μάλλον, μην τυχόν και ενδώσεις στον πειρασμό της παραίτησης. "Κρυώνουν τα βράδια;" Όχι, σου έλεγα. Γιατί οι μικρές οι ώρες είναι αυτές που έχουνε τις μεγαλύτερες ανάγκες. Είναι οι ώρες που θέλεις να αγκαλιάσεις και να αγκαλιαστείς και η αγκαλιά είναι πάντα ζεστή. Γιατί την κάνεις εσύ. Γιατί την κάνει κι ο άλλος. Γιατί δυο σώματ...

Λίγο SEX Ακόμη, Παρακαλώ - της Βούλα Γκεμίση








Η επαφή μου με τη συγγραφική πλατφόρμα του Wattpad, με οδήγησε στην ανακάλυψη μεγάλων ταλέντων.Ένα εξ αυτών και η Βούλα Γκεμίση. Μια πολυτάλαντη, πολυμαθής και αξιαγάπητη κοπέλα που είχα τη χαρά να γνωρίσω μέσα από το "Μυστικό ενός Αγγέλου" που κυκλοφορεί από τις Πρότυπες εκδόσεις Πηγή, ένα βιβλίο που άγγιξε ολόκληρο τον ψυχισμό μου.

 Η σημερινή παρουσίαση όμως, θα φέρει στο προσκήνιο το πρώτο έντυπο δημιούργημα της Βούλας, το "Λίγο SEX Ακόμη, Παρακαλώ" από τις εκδόσεις MARADEL BOOKS. Μια αισθηματική κωμωδία όπου θα ολοκληρωθεί σε συνέχεια "Λίγο SEX Aκόμη, Παρακαλώ Νο 2". Ένα βιβλίο που εκ πρώτης όψεως σε σκανδαλίζει απ' τον τίτλο. Βέβαια όσοι θα το διαβάσετε, θα συνειδητοποιήσετε τη χιουμοριστική του χροιά να αναδύεται.

"Άλλη μια βαρετή μέρα ξημερώνει.." διαβάζω στην αρχική σελίδα. Υπέροχα,συλλογίζομαι ένα βιβλίο που ήδη από την πρώτη στιγμή εισχωρεί στη ψυχοσύνθεση μου χαχαχα.
 Όχι, όχι προφανώς και αστιεύομαι! Εντάξει ίσως και να το εννοώ!

Η ιστορία μας λοιπόν πραγματεύεται μια γλυκιά κοριτσίστικη προσωπικότητα, μια σύγχρονη φιγούρα, την κοπέλα της διπλανής πόρτας όπως θα λέγαμε, τη Λάουρα. Ακολουθεί μια συνηθισμένη ζωή, βουλιάζοντας στη ρουτίνα της καθημερινότητας και στη μονοτονία μιας δουλειάς που δεν την εκφράζει.

Ώσπου μια μέρα...ταν ταν (βαράτε σάλπιγγες)..γνωρίζει τον Ορέστη.

Ο Ορέστης, ο νέος της γείτονας όπου μετακόμισε στο απέναντι διαμέρισμα.
Πολλοί οι πειρασμοί και ένας έρωτας που παίρνει σάρκα και οστά στα πλαίσια της φαντασίας του μυαλού της, φέρνει στην επιφάνεια τους κρυφούς πόθους της ηρωίδας προς το πρόσωπο του. 
Μέσα σε όλα τα κατορθώματα της που θα ακολουθήσουν και πιστέψτε με είναι πάρα πολλά, η Λάουρα θα καταφέρει να εισβάλλει στο σπίτι κάθε γυναίκας μέσω του blog της "Λίγο SEX Aκόμη, Παρακαλώ" δίνοντας συμβουλές, μοιράζοντας αγάπη και ειλικρίνεια σε όλους τους αναγνώστες της. 

Η ερώτηση λοιπόν είναι αν θα καταφέρει να εισβάλλει στη ζωή του Ορέστη όπως και στις οθόνες των θαυμαστριών της;

Ναι, η Λάουρα θα γίνει η καλύτερη σου φίλη!
Ο γλυκός αυθορμητισμός της σε συνδυασμό με την εκρηκτική προσωπικότητά της, θα σου χαρίσουν στιγμές άφθονου γέλιου μέσα από τις τρελές απορίες και σκανδαλιές της..

"Αχ ρε φιλενάδα..τι να κάνω; Για πες και εσύ που είσαι απέξω και με διαβάζεις τόση ώρα;" όπως συχνά αναφέρει η ίδια..


Αν θέλετε, λοιπόν, να ανακαλύψετε τα κατορθώματα της δεν έχετε από το να την ακολουθήσετε στον ονειρικό της κόσμο..

Και πιστέψτε με..αξίζει το ταξίδι...









Σχόλια

  1. Φυσικά και θα συμφωνήσω μαζί σου Κατερίνα!
    Οφείλω να πω ότι το έργο της Βούλας "Λίγο σεξ ακόμα παρακαλώ" ήταν το πρώτο βιβλίο που διάβασα στο wattpad. Και η Βούλα ήταν η πρώτη συγγραφέας που γνώρισα στην εφαρμογή.
    Το έργο της είναι μια εξαίρετη κομεντί, με δεδομένη ποιότητα και χιούμορ που είναι γεμάτο φρεσκάδα.
    Οι χαρακτήρες της είναι εξαιρετικοί, πειστικοί. Θα τους αγαπήσετε, θα γίνετε ένα με τα ...παθήματα και τις αγωνίες τους.
    Το προτείνω ανεπιφύλακτα.
    Καλησπέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Απόλαυσα τον βιβλιοσχολιασμό σου και θέλω να σε ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

"Μη μου μιλάς για καλοκαίρια"

Πιο καλή η μοναξιά... Στα δεκάξι δεν την ξέρεις. Δεν υπάρχει η μοναξιά στο λεξιλόγιό σου, μόνο δυο φτερά στην πλάτη έχεις και σκαρφαλώνεις στο τοιχάκι που σε χωρίζει από τον δρόμο, από το στενό καλντερίμι του κυκλαδίτικου νησιού όπου κατηφορίζει μια παρέα παιδιών τραγουδώντας: "Πιο καλή η μοναξιά από σένα που δε φτάνω..." Και θες να πετάξεις, να προσγειωθείς μπροστά στην παρέα και να βαδίσεις μαζί τους ψιθυρίζοντας: "Μια σε βρίσκω, μια σε χάνω..." Στα δεκάξι τα φτάνεις όλα. Τους φτάνεις όλους. Βρίσκεις για πρώτη φορά την καρδιά σου κι αμέσως μετά τη χάνεις, την αφήνεις για πάντα εκεί, στον ήλιο που βάφει το Αιγαίο κόκκινο, στο φεγγάρι που γίνεται μάρτυρας τού πρώτου φιλιού στις σκιές.  Στα δεκάξι φοράς την καινούργια σου φούστα με τα κίτρινα λουλούδια, το λευκό μπλουζάκι που λίγο μετά θα λερώσεις με το παγωτό μηχανής που ο δυνατός κυκλαδίτικος αέρας θα στείλει απευθείας πάνω σου και θα σε κάνει να βάλεις τα κλάματα. Στα δεκάξι περπατάς στο λιμάνι το βράδυ και περιμέ...

Πονάνε άραγε τα βράδια;

  ­ " Πονάνε άραγε τα βράδια;" Μου το ρωτούσες συχνά αυτό κάποτε. Αυτό και άλλα τόσα. Τότε που τα βράδια τα περνούσαμε αγκαλιά. "Φοβούνται τα βράδια όταν φεύγει ο ήλιος;" Και ήξερα φυσικά τι να σου απαντήσω. Ήμουν έτοιμος όπως όφειλα. Και σου μιλούσα -άλλοτε για ώρες, κι άλλοτε πιο σύντομα- για ετερόφωτα σώματα που όμως κι αυτά μπορούν και διώχνουν το σκοτάδι μακριά, ακόμη και υποβοηθούμενα. Κι επέμενες. "Κι αν κάποτε οι άλλοι σου αρνηθούν το φως τους; Τότε τι;" Γίνεσαι αυτόφωτος και μόνο σου παλεύεις τις σκιές για να τις διώξεις μακριά. Ή σβήνεις μαζί τους, μα αυτό δεν σου το είπα ποτέ. Σου το είπα; Φοβόμουν μάλλον, μην τυχόν και ενδώσεις στον πειρασμό της παραίτησης. "Κρυώνουν τα βράδια;" Όχι, σου έλεγα. Γιατί οι μικρές οι ώρες είναι αυτές που έχουνε τις μεγαλύτερες ανάγκες. Είναι οι ώρες που θέλεις να αγκαλιάσεις και να αγκαλιαστείς και η αγκαλιά είναι πάντα ζεστή. Γιατί την κάνεις εσύ. Γιατί την κάνει κι ο άλλος. Γιατί δυο σώματ...

Άννα Καρένινα ή Τελειώνει με Εμάς;

  "Τελικά, τι προσδίδει αξία σε ένα βιβλίο;" 1. Το δίλημμα Ιδού λοιπόν ένα δίλημμα που μπορεί να τσακίσει κόκαλα. Γιατί ενώ φαινομενικά είναι μια εύκολη ερώτηση, η απάντησή της κρύβει παγίδες. Το ασφαλές είναι να απαντήσεις την Καρένινα ή τουλάχιστον να βρεις έναν ευφυή και πλάγιο τρόπο να μιλήσεις για την υποκειμενικότητα της στιγμής, του mood, της διάθεσης κ.α. Τονίζοντας πάντα την αδιαμφισβήτητη λογοτεχνική αξία ενός έργου όπως αυτό του Τολστόι, αν θες στο τέλος οι συνομιλητές σου να κουνάνε επιδοκιμαστικά το κεφάλι, συμφωνόντας. 2. Η “ασφαλής” επιλογή Αυτό φυσικά δεν σημαίνει πως μια πολύ μεγάλη μερίδα θα απαντούσε χωρίς δεύτερη σκέψη το κλασικό αυτό βιβλίο. Και θα είχαν απόλυτο δίκιο. Η διαχρονικότητά του και μόνο, είναι μέτρο ποιότητας αν μη τι άλλο. Τι συμβαίνει όμως με αυτούς που θα ήθελαν να απαντήσουν πως απολαύσανε περισσότερο το  Τελειώνει με Εμάς ; Μπορούν άραγε να το κάνουν σε έναν κύκλο λογοτεχνικό όπου υπάρχουν ορισμένοι άτυποι κανόνες; Και αν το κάνου...