Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Κι αν δεν πρόλαβες...

        Ένα λουλούδι ή πέντε... Τι σημασία έχει;  Δε θα τα δεις, δε θα τα μυρίσεις. Θα μείνουν εκεί, σ' ένα βάζο χρησιμοποιημένο από πολλούς, πριν από μένα, μετά από μένα, γεμάτο νερό που μυρίζει πάντα το ίδιο. Απώλεια.  Μεγάλη Εβδομάδα. Των Παθών. Για Εκείνον ήταν κάποιες ώρες, κάποιες μέρες. Για πολλούς από εμάς είναι πολύ περισσότερο. Πάθη και λάθη. Σταύρωση και Αποκαθήλωση. Ένα τελευταίο τσιγάρο κάθε φορά, κάτω από έναν διαφορετικό σταυρό κάθε φορά, η ίδια ερώτηση κάθε φορά. Γιατί τώρα; Γιατί τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή; Γιατί σ' αυτή τη στροφή του δρόμου κι όχι λίγο παρακάτω, στην επόμενη; Κι αν Εκείνος αποκαθηλώθηκε, αναπαύθηκε, αναστήθηκε, υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις που παραμένουν σταυρωμένες, κάτω από έναν ουρανό που δε θα σκιστεί ποτέ οργισμένος, πάνω σε μια γη που δε θ' ανοίξει ποτέ να καταπιεί τα γιατί και τα πώς. Κι εμείς απλά καθόμαστε εκεί, στο χώμα που πότισαν αυτές οι σιωπηλές ερωτήσεις που ποτέ δε βγήκαν απ' τα χείλη μας, γιατί πιστεύαμε...

Λίγο SEX Ακόμη, Παρακαλώ - της Βούλα Γκεμίση








Η επαφή μου με τη συγγραφική πλατφόρμα του Wattpad, με οδήγησε στην ανακάλυψη μεγάλων ταλέντων.Ένα εξ αυτών και η Βούλα Γκεμίση. Μια πολυτάλαντη, πολυμαθής και αξιαγάπητη κοπέλα που είχα τη χαρά να γνωρίσω μέσα από το "Μυστικό ενός Αγγέλου" που κυκλοφορεί από τις Πρότυπες εκδόσεις Πηγή, ένα βιβλίο που άγγιξε ολόκληρο τον ψυχισμό μου.

 Η σημερινή παρουσίαση όμως, θα φέρει στο προσκήνιο το πρώτο έντυπο δημιούργημα της Βούλας, το "Λίγο SEX Ακόμη, Παρακαλώ" από τις εκδόσεις MARADEL BOOKS. Μια αισθηματική κωμωδία όπου θα ολοκληρωθεί σε συνέχεια "Λίγο SEX Aκόμη, Παρακαλώ Νο 2". Ένα βιβλίο που εκ πρώτης όψεως σε σκανδαλίζει απ' τον τίτλο. Βέβαια όσοι θα το διαβάσετε, θα συνειδητοποιήσετε τη χιουμοριστική του χροιά να αναδύεται.

"Άλλη μια βαρετή μέρα ξημερώνει.." διαβάζω στην αρχική σελίδα. Υπέροχα,συλλογίζομαι ένα βιβλίο που ήδη από την πρώτη στιγμή εισχωρεί στη ψυχοσύνθεση μου χαχαχα.
 Όχι, όχι προφανώς και αστιεύομαι! Εντάξει ίσως και να το εννοώ!

Η ιστορία μας λοιπόν πραγματεύεται μια γλυκιά κοριτσίστικη προσωπικότητα, μια σύγχρονη φιγούρα, την κοπέλα της διπλανής πόρτας όπως θα λέγαμε, τη Λάουρα. Ακολουθεί μια συνηθισμένη ζωή, βουλιάζοντας στη ρουτίνα της καθημερινότητας και στη μονοτονία μιας δουλειάς που δεν την εκφράζει.

Ώσπου μια μέρα...ταν ταν (βαράτε σάλπιγγες)..γνωρίζει τον Ορέστη.

Ο Ορέστης, ο νέος της γείτονας όπου μετακόμισε στο απέναντι διαμέρισμα.
Πολλοί οι πειρασμοί και ένας έρωτας που παίρνει σάρκα και οστά στα πλαίσια της φαντασίας του μυαλού της, φέρνει στην επιφάνεια τους κρυφούς πόθους της ηρωίδας προς το πρόσωπο του. 
Μέσα σε όλα τα κατορθώματα της που θα ακολουθήσουν και πιστέψτε με είναι πάρα πολλά, η Λάουρα θα καταφέρει να εισβάλλει στο σπίτι κάθε γυναίκας μέσω του blog της "Λίγο SEX Aκόμη, Παρακαλώ" δίνοντας συμβουλές, μοιράζοντας αγάπη και ειλικρίνεια σε όλους τους αναγνώστες της. 

Η ερώτηση λοιπόν είναι αν θα καταφέρει να εισβάλλει στη ζωή του Ορέστη όπως και στις οθόνες των θαυμαστριών της;

Ναι, η Λάουρα θα γίνει η καλύτερη σου φίλη!
Ο γλυκός αυθορμητισμός της σε συνδυασμό με την εκρηκτική προσωπικότητά της, θα σου χαρίσουν στιγμές άφθονου γέλιου μέσα από τις τρελές απορίες και σκανδαλιές της..

"Αχ ρε φιλενάδα..τι να κάνω; Για πες και εσύ που είσαι απέξω και με διαβάζεις τόση ώρα;" όπως συχνά αναφέρει η ίδια..


Αν θέλετε, λοιπόν, να ανακαλύψετε τα κατορθώματα της δεν έχετε από το να την ακολουθήσετε στον ονειρικό της κόσμο..

Και πιστέψτε με..αξίζει το ταξίδι...









Σχόλια

  1. Φυσικά και θα συμφωνήσω μαζί σου Κατερίνα!
    Οφείλω να πω ότι το έργο της Βούλας "Λίγο σεξ ακόμα παρακαλώ" ήταν το πρώτο βιβλίο που διάβασα στο wattpad. Και η Βούλα ήταν η πρώτη συγγραφέας που γνώρισα στην εφαρμογή.
    Το έργο της είναι μια εξαίρετη κομεντί, με δεδομένη ποιότητα και χιούμορ που είναι γεμάτο φρεσκάδα.
    Οι χαρακτήρες της είναι εξαιρετικοί, πειστικοί. Θα τους αγαπήσετε, θα γίνετε ένα με τα ...παθήματα και τις αγωνίες τους.
    Το προτείνω ανεπιφύλακτα.
    Καλησπέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Απόλαυσα τον βιβλιοσχολιασμό σου και θέλω να σε ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Είναι άσχημος ο Κόσμος του Βιβλίου

  "Είναι ένας άσχημος, άσχημος κόσμος αυτός του βιβλίου" Το σημερινό άρθρο δεν θα είναι ευγενικό. Οφείλω να σε προειδοποιήσω. Δεν θα έχει στρογγυλεμένες γωνίες ούτε μισές αλήθειες. Γιατί; Γιατί θίγεται ένα κομμάτι -και άτομα- που προσωπικά κρατώ πολύ κοντά στην καρδιά μου. Κι έτσι, δεν υπάρχει χώρος για μισόλογα. Αν μιλήσουμε σήμερα, αν επικοινωνήσουμε, θα είναι καθαρά. Όσα θέλω να πω και όσα θέλεις να πεις κάτω στα σχόλια. Και σου υπόσχομαι να σε ακούσω, αν κάνεις το ίδιο. Πάμε λοιπόν. « Ο κόσμος του βιβλίου είναι άσχημος… » λένε κάποιοι. Οκ λοιπόν. Ας το πιάσουμε από την αρχή του, για να δώσουμε μια ξεκάθαρη απάντηση σε αυτό. Ο κόσμος του βιβλίου συχνότερα αναφέρεται στους ανθρώπους του, κυρίως τους συγγραφείς και τις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Πισώπλατα μαχαιρώματα, στημένες κριτικές σε όλο το φάσμα -από αρνητικές έως υπερθετικές και εντελώς πλασματικές αμφότερες- λυκοφιλίες, δημόσιες σχέσεις και «PR-ιλίκια» έρχονται να συνοδεύσουν και να εμβαθύνουν στην αρχική κατηγο...

Κι αν δεν πρόλαβες...

        Ένα λουλούδι ή πέντε... Τι σημασία έχει;  Δε θα τα δεις, δε θα τα μυρίσεις. Θα μείνουν εκεί, σ' ένα βάζο χρησιμοποιημένο από πολλούς, πριν από μένα, μετά από μένα, γεμάτο νερό που μυρίζει πάντα το ίδιο. Απώλεια.  Μεγάλη Εβδομάδα. Των Παθών. Για Εκείνον ήταν κάποιες ώρες, κάποιες μέρες. Για πολλούς από εμάς είναι πολύ περισσότερο. Πάθη και λάθη. Σταύρωση και Αποκαθήλωση. Ένα τελευταίο τσιγάρο κάθε φορά, κάτω από έναν διαφορετικό σταυρό κάθε φορά, η ίδια ερώτηση κάθε φορά. Γιατί τώρα; Γιατί τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή; Γιατί σ' αυτή τη στροφή του δρόμου κι όχι λίγο παρακάτω, στην επόμενη; Κι αν Εκείνος αποκαθηλώθηκε, αναπαύθηκε, αναστήθηκε, υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις που παραμένουν σταυρωμένες, κάτω από έναν ουρανό που δε θα σκιστεί ποτέ οργισμένος, πάνω σε μια γη που δε θ' ανοίξει ποτέ να καταπιεί τα γιατί και τα πώς. Κι εμείς απλά καθόμαστε εκεί, στο χώμα που πότισαν αυτές οι σιωπηλές ερωτήσεις που ποτέ δε βγήκαν απ' τα χείλη μας, γιατί πιστεύαμε...

Δεν είναι Κριτική, είνα η Γνώμη μου!

  Μοιάζει τα τελευταία χρόνια να φοβόμαστε τη λέξη « κριτική », τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τους κύκλους των social media . Όλο και λιγότεροι δημιουργοί χρησιμοποιούν τη λέξη για να τιτλοφορήσουν τις αναρτήσεις τους, ή αντίστοιχες σύνθετες λέξεις που παλιά συνηθίζονταν, όπως η « βιβλιοκριτική ». Πέραν αυτού του γεγονότος, υπάρχει και σθεναρή αντίσταση σε όσους χρησιμοποιούν ακόμη τον όρο. Πολλές φορές, μάλιστα, υψώνονται επιχειρήματα -αδιαπέραστα σαν το Σινικό Τείχος- πως για να κάνεις κριτική πρέπει να κατέχεις μια συγκεκριμένη ιδιότητα, η οποία θα πρέπει και να αποδεικνύεται. Σε παλαιότερο άρθρο στο παρόν blog είχα τοποθετηθεί εν μέρει, υποστηρίζοντας πως το βιβλίο, πέραν της πνευματικής και καλλιτεχνικής του υπόστασης, αποτελεί ένα προϊόν το οποίο διατίθεται προς πώληση· ως εκ τούτου, εμπίπτει σε όσα υπόκεινται στην κριτική (ή στην κρίση) του αγοραστικού κοινού, όπως κάθε άλλο προϊόν. Θεωρώντας, λοιπόν, ότι αυτό το έχουμε θίξει ξανά, θέλω αυτή τη φορά να το προσπεράσουμε και να επ...