Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε;

"Μερικές φορές η γραφή γίνεται καθρέφτης· άλλες, απλώς φως που πέφτει αλλού και μας δείχνει κάτι διαφορετικό."   Κι αν δεν είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε, τότε ίσως γράφουμε για να ανακαλύψουμε ποιοι πραγματικά είμαστε. Η ταύτιση συγγραφέα και χαρακτήρων Ένα από τα πιο συχνά και πιο έντονα debates ανάμεσα σε βιβλιόφιλους, αναγνώστες και συγγραφείς είναι αυτό που αφορά τη θεματολογία και κυρίως τους χαρακτήρες που γράφονται σε ένα βιβλίο. Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε; Υπάρχει μια εσφαλμένη, αλλά διαδεδομένη τάση να ταυτίζεται ο συγγραφέας με τους χαρακτήρες του. Είτε αυτό γίνεται για καλό, είτε για κακό. Στη δεύτερη περίπτωση μάλιστα, τα αίματα ανάβουν γρηγορότερα και οι συζητήσεις παίρνουν συχνά φωτιά, με τους συνομιλητές να υιοθετούν ακραίες θέσεις. Όταν η ιστορία καθορίζει τη συμπεριφορά Αν, για παράδειγμα, κάποιος συγγραφέας έχει γράψει άντρες χαρακτήρες που λειτουργούν με ένα mindset πιο αυταρχικό, με αρχηγικές τάσεις ή με μισογυνιστική συμπεριφορά, αυτόματα θεωρείτ...

Λίγο SEX Ακόμη, Παρακαλώ - της Βούλα Γκεμίση








Η επαφή μου με τη συγγραφική πλατφόρμα του Wattpad, με οδήγησε στην ανακάλυψη μεγάλων ταλέντων.Ένα εξ αυτών και η Βούλα Γκεμίση. Μια πολυτάλαντη, πολυμαθής και αξιαγάπητη κοπέλα που είχα τη χαρά να γνωρίσω μέσα από το "Μυστικό ενός Αγγέλου" που κυκλοφορεί από τις Πρότυπες εκδόσεις Πηγή, ένα βιβλίο που άγγιξε ολόκληρο τον ψυχισμό μου.

 Η σημερινή παρουσίαση όμως, θα φέρει στο προσκήνιο το πρώτο έντυπο δημιούργημα της Βούλας, το "Λίγο SEX Ακόμη, Παρακαλώ" από τις εκδόσεις MARADEL BOOKS. Μια αισθηματική κωμωδία όπου θα ολοκληρωθεί σε συνέχεια "Λίγο SEX Aκόμη, Παρακαλώ Νο 2". Ένα βιβλίο που εκ πρώτης όψεως σε σκανδαλίζει απ' τον τίτλο. Βέβαια όσοι θα το διαβάσετε, θα συνειδητοποιήσετε τη χιουμοριστική του χροιά να αναδύεται.

"Άλλη μια βαρετή μέρα ξημερώνει.." διαβάζω στην αρχική σελίδα. Υπέροχα,συλλογίζομαι ένα βιβλίο που ήδη από την πρώτη στιγμή εισχωρεί στη ψυχοσύνθεση μου χαχαχα.
 Όχι, όχι προφανώς και αστιεύομαι! Εντάξει ίσως και να το εννοώ!

Η ιστορία μας λοιπόν πραγματεύεται μια γλυκιά κοριτσίστικη προσωπικότητα, μια σύγχρονη φιγούρα, την κοπέλα της διπλανής πόρτας όπως θα λέγαμε, τη Λάουρα. Ακολουθεί μια συνηθισμένη ζωή, βουλιάζοντας στη ρουτίνα της καθημερινότητας και στη μονοτονία μιας δουλειάς που δεν την εκφράζει.

Ώσπου μια μέρα...ταν ταν (βαράτε σάλπιγγες)..γνωρίζει τον Ορέστη.

Ο Ορέστης, ο νέος της γείτονας όπου μετακόμισε στο απέναντι διαμέρισμα.
Πολλοί οι πειρασμοί και ένας έρωτας που παίρνει σάρκα και οστά στα πλαίσια της φαντασίας του μυαλού της, φέρνει στην επιφάνεια τους κρυφούς πόθους της ηρωίδας προς το πρόσωπο του. 
Μέσα σε όλα τα κατορθώματα της που θα ακολουθήσουν και πιστέψτε με είναι πάρα πολλά, η Λάουρα θα καταφέρει να εισβάλλει στο σπίτι κάθε γυναίκας μέσω του blog της "Λίγο SEX Aκόμη, Παρακαλώ" δίνοντας συμβουλές, μοιράζοντας αγάπη και ειλικρίνεια σε όλους τους αναγνώστες της. 

Η ερώτηση λοιπόν είναι αν θα καταφέρει να εισβάλλει στη ζωή του Ορέστη όπως και στις οθόνες των θαυμαστριών της;

Ναι, η Λάουρα θα γίνει η καλύτερη σου φίλη!
Ο γλυκός αυθορμητισμός της σε συνδυασμό με την εκρηκτική προσωπικότητά της, θα σου χαρίσουν στιγμές άφθονου γέλιου μέσα από τις τρελές απορίες και σκανδαλιές της..

"Αχ ρε φιλενάδα..τι να κάνω; Για πες και εσύ που είσαι απέξω και με διαβάζεις τόση ώρα;" όπως συχνά αναφέρει η ίδια..


Αν θέλετε, λοιπόν, να ανακαλύψετε τα κατορθώματα της δεν έχετε από το να την ακολουθήσετε στον ονειρικό της κόσμο..

Και πιστέψτε με..αξίζει το ταξίδι...









Σχόλια

  1. Φυσικά και θα συμφωνήσω μαζί σου Κατερίνα!
    Οφείλω να πω ότι το έργο της Βούλας "Λίγο σεξ ακόμα παρακαλώ" ήταν το πρώτο βιβλίο που διάβασα στο wattpad. Και η Βούλα ήταν η πρώτη συγγραφέας που γνώρισα στην εφαρμογή.
    Το έργο της είναι μια εξαίρετη κομεντί, με δεδομένη ποιότητα και χιούμορ που είναι γεμάτο φρεσκάδα.
    Οι χαρακτήρες της είναι εξαιρετικοί, πειστικοί. Θα τους αγαπήσετε, θα γίνετε ένα με τα ...παθήματα και τις αγωνίες τους.
    Το προτείνω ανεπιφύλακτα.
    Καλησπέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Απόλαυσα τον βιβλιοσχολιασμό σου και θέλω να σε ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε;

"Μερικές φορές η γραφή γίνεται καθρέφτης· άλλες, απλώς φως που πέφτει αλλού και μας δείχνει κάτι διαφορετικό."   Κι αν δεν είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε, τότε ίσως γράφουμε για να ανακαλύψουμε ποιοι πραγματικά είμαστε. Η ταύτιση συγγραφέα και χαρακτήρων Ένα από τα πιο συχνά και πιο έντονα debates ανάμεσα σε βιβλιόφιλους, αναγνώστες και συγγραφείς είναι αυτό που αφορά τη θεματολογία και κυρίως τους χαρακτήρες που γράφονται σε ένα βιβλίο. Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε; Υπάρχει μια εσφαλμένη, αλλά διαδεδομένη τάση να ταυτίζεται ο συγγραφέας με τους χαρακτήρες του. Είτε αυτό γίνεται για καλό, είτε για κακό. Στη δεύτερη περίπτωση μάλιστα, τα αίματα ανάβουν γρηγορότερα και οι συζητήσεις παίρνουν συχνά φωτιά, με τους συνομιλητές να υιοθετούν ακραίες θέσεις. Όταν η ιστορία καθορίζει τη συμπεριφορά Αν, για παράδειγμα, κάποιος συγγραφέας έχει γράψει άντρες χαρακτήρες που λειτουργούν με ένα mindset πιο αυταρχικό, με αρχηγικές τάσεις ή με μισογυνιστική συμπεριφορά, αυτόματα θεωρείτ...

Το Καπετανόσπιτο - Γράφει η Ελένη Ζηνονίδη

Το τελευταίο βράδυ που κοιμήθηκα εκεί ήταν τον Αύγουστο του ’15. Είχαμε μαζευτεί πολλοί βλέπετε. Εγώ. Οι γονείς. Οι παππούδες. Τα φαντάσματα. Οι τύψεις -ζώντων και μη. Ίσως επέστρεφα ξανά. Ίσως όταν δε θα ζει κανένας από τους προαναφερθέντες αποφασίσω να μείνω ξανά μέσα σε αυτούς τους τέσσερις τοίχους. Με τους νεκρούς και τις τύψεις τους τα καταφέρνω καλύτερα. Είναι πιο σιωπηλά όλα όταν είναι θαμμένα. Και οι άνθρωποι… και οι τύψεις τους. Το Καπετανόσπιτό μας ήταν κάτι σαν ιερό κειμήλιο. Σαν ένα παλιό μπαούλο που από μέσα του βγαίνουν άνθρωποι και αναμνήσεις. Ο παππούς Αυγέρης δεν ήταν ο πρώτος που έζησε εδώ, ήταν όμως εκείνος που φρόντισε να γεμίσει το πετρόχτιστο κειμήλιο των παππούδων του με ζωντάνια και φως. Και αναγκαστικά, όπως συμβαίνει πάντα με τους ανθρώπους… τύψεις. Ο Αυγέρης ήταν καπετάνιος. Και ως σωστός καπετάνιος που δεν μπορεί να κρατάει ταυτόχρονα το πηδάλιο ενός πλοίου κι ενός σπιτιού, παντρεύτηκε τη Σόφη παραδίδοντας της το πηδάλιο του σπιτιού και της καρδιάς του. ...

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΓΙΩΡΓΟ ΓΙΩΤΣΑ

1. Πολλοί σε γνωρίζουν από τη σκοτεινή λογοτεχνία και τη φαντασία. Πώς επηρεάζει το ύφος σου η ενασχόληση με κοινωνικά θέματα, όπως στον αυτισμό; Η αλήθεια είναι ότι οι αναγνώστες με γνώρισαν και αγάπησαν ως συγγραφέα της λογοτεχνίας του φανταστικού -κάτι που συνεχίστηκε και εμπλουτίστηκε με βραβεία και διακρίσεις για πάνω από δέκα χρόνια. Αλλά καθώς έγινα γονιός, άρχισα να αλλάζω ως άνθρωπος -θέλω να πιστεύω πως ξεκίνησα να βελτιώνομαι, να αποκτώ κοινωνικές ανησυχίες και νέες σκέψεις μαζί με τις νέες αυτές ευθύνες και χαρές -και όλα αυτά φάνηκαν στην λογοτεχνική στροφή που συνειδητά -και με ρίσκο που δικαιώθηκε με εκκωφαντικό στ' αλήθεια τρόπο, τόσο με σπουδαίες βραβεύσεις, όσο κυρίως με την αγάπη των αναγνωστών-  έκανα, αρχικά με “Το κουτί”, και εν συνεχεία με το σε αρκετά σημεία βιωματικό “Το ξεχωριστό παιδί”, βήματα προς τα μπροστά. Σαφώς με απασχολούν και ως γονιό και ως ανεξάρτητο άνθρωπο τα κοινωνικά θέματα της σύγχρονης εποχής, ενώ ως συγγραφέας ανακαλύπτω, μια γραφή που εξ...