Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Η Θέση του πατέρα στη σύγχρονη λογοτεχνία

  "Πολλές φορές, το μόνο που χρειαζόμαστε είναι μια όμορφη ιστορία να μας ψαχουλέψει λίγο καλύτερα" Αυτό λοιπόν είναι ένα θέμα που με απασχόλησε μόνο όταν οι εμπειρίες μου με ανάγκασαν να το αντιμετωπίσω. Πριν από τέσσερα περίπου χρόνια, φόρεσα με μεγάλη υπερηφάνια, ίσως τη μεγαλύτερη που έχω νιώσει στην έως τώρα ζωή μου, άλλη μία ταμπέλα: αυτή του πατέρα , όταν η γυναίκα μου μού χάρισε την κόρη μας. Όποιος το έχει ζήσει το γνωρίζει. Από τη μία στιγμή στην άλλη, αλλά και πιο αργά, πιο ασυνείδητα, επιτελούνται μέσα σου πολλές αλλαγές στον τρόπο που βλέπεις τη ζωή, τους κινδύνους, τους ανθρώπους, τις γυναίκες, αν ευτυχήσεις να έχεις κόρη, και πολλά άλλα που μέχρι πρότινος σου έμοιαζαν κομματάκι αδιάφορα, ως σκέψεις τουλάχιστον και ως θεματολογίες. Μέσα στα λοιπά λοιπόν, που συχνά λέγονται αλλά σπανίως εξηγούνται, είναι και η λογοτεχνία. Άρχισα να βλέπω αλλιώς τις γυναίκες ηρωίδες, τους άντρες, τις δυσάρεστες καταστάσεις και τους διάφορους ρόλους που ο συγγραφέας μοιράζει στο ca...

Lore της Alexandra Bracken

 



Γράφει η Δανάη Ιμπραχήμ 


My name will be legend”


Η ελληνική μυθολογία έχει εμπνεύσει κατά καιρούς πολλούς καλλιτέχνες, αλλά δεν έχει αποδώσει πάντα καρπούς. Δε θεωρώ ότι φταίει η καταγωγή, γιατί κανείς άνθρωπος στον πλανήτη δεν γνωρίζει ακριβώς την ιστορία και λαογραφία του, αλλά δεν είναι δύσκολο να τη μάθει. Απαιτείται διάβασμα και ανοιχτό μυαλό. Ορισμένοι συγγραφείς έχουν τα απαραίτητα προσόντα και μας δίνουν υπέροχα βιβλία, όπως η Alexandra Bracken.


Την πρώτη βδομάδα του Ιανουαρίου, η βιβλιοφιλική κοινότητα του Instagram ενημέρωσε ανίδεους αναγνώστες σαν και του λόγου μου για την κυκλοφορία του νέου βιβλίου της προαναφερθείσας συγγραφέως. Αμέσως το αναζήτησα σε ebook, καθώς το βιβλίο προς το παρόν είναι διαθέσιμο μόνο στο εξωτερικό και όλοι ξέρουμε ότι αν έκανα το λάθος να το παραγγείλω, θα το έπιανα στα χέρια μου όταν θα δίδασκα στα εγγόνια μου την ελληνική μυθολογία. Και πόσο δε μετάνιωσα αυτή την επιλογή!


Η Melora του οίκου του Περσέα ζει στη Νέα Υόρκη κρυμμένη από άτομα σαν κι αυτή. Τι ακριβώς είναι η Melora, Lore; Μια κυνηγός. Κάθε επτά χρόνια, για μια βδομάδα, οίκοι κυνηγών ψάχνουν θεούς με σκοπό να τους σκοτώσουν και να πάρουν τις δυνάμεις τους. Όταν οι αρχηγοί των οίκων έχουν θανατώσει θεούς όπως το Διόνυσο, τον Άρη, την Αφροδίτη, γίνονται στόχος των κυνηγών στον επόμενο κύκλο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα πολλοί οίκοι, όπως αυτός του Βελλερεφόντη, να εξαφανιστούν. Ο οίκος των Περσηίδων, στον οποίο ανήκει και η πρωταγωνίστρια μας, κοντεύει να εξαλειφθεί, καθώς εκείνη και η μακρινή της πρόγονος που κουβαλάει τις δυνάμεις του Ποσειδώνα είναι τα τελευταία μέλη της. Με την έναρξη ενός ακόμα αιματηρού κύκλου, όσα θέλει να αποφύγει η Lore θα αναγκαστεί να τα αντιμετωπίσει το βράδυ που συναντά την τραυματισμένη Αθηνά. Και τότε, η Περσηίδα που μόνο εκείνη μπορεί να κρατήσει την αιγίδα, την ασπίδα με τη Μέδουσα, το πλάσμα που σκότωσε ο Περσέας, θα κυνηγήσει και θα γίνει η λέαινα που ονειρευόταν από παιδί.


Το βιβλίο είναι stand alone και η Alexandra με τη σοφία της Αθηνάς και τη βοήθεια των μουσών φέρθηκε έξυπνα βάζοντας την ιστορία να εξελιχθεί στην εβδομάδα του κυνηγιού. Με ταξίδια στο παρελθόν, εσωτερικούς μονολόγους και διαλόγους στην κορύφωση κάθε κεφαλαίου δίνονται οι απαντήσεις που χρειάζεται ο αναγνώστης για να καταλάβει την εξέλιξη της πλοκής.


Η γραφή της είναι καθηλωτική, με απλό ύφος, αλλά όχι ανώριμο. Η γνώση της αρχαιοελληνικής μυθολογίας είναι φανερή σε κάθε τέχνασμα που ξεπροβάλλει με μια αποκάλυψη, αλλά και στις μικρές λεπτομέρειες όπως αναφορές στο κλέος, την αιδώ, τη κοσμογονία του Ησίοδου και την ονοματοδοσία. Όλα τα μέλη των οίκων έχουν αρχαιοελληνικά ονόματα όπως Ηρώ, Κάστορας, Δήμος, Ολυμπία. Επιπλέον, το χαϊδευτικό της πρωταγωνίστριας είναι χρυσαφένια, πράγμα που ίσως δε σας αφορά, αλλά εγώ το βρήκα πολύ χαριτωμένο και ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας. Θα μπορούσε βέβαια να υπάρχει και μια Δανάη στον οίκο του Περσέα, αλλά ας αγνοήσω αυτή τη μικρή ενόχληση.


Η δράση δεν έλειπε από κανένα κεφάλαιο. Σκηνές μάχης προέκυπταν με κάθε ευκαιρία, όπλα που διαβάζαμε στα έπη χρησιμοποιούνταν από τους πρωταγωνιστές, τα τεχνάσματα των θεών που μας συντρόφευαν σε κάθε ιστορία τους δυσκόλευαν τον αγώνα. Αυτό βέβαια που λάτρεψα, και δε με ενδιαφέρει πόσο κλισέ θα φανεί στους περισσότερους, ήταν η ανάδειξη της γυναικείας ρώμης και οι κραυγές των λέαινων που πάσχιζαν να ακουστούν πάνω από την οχλοβοή μιας αυστηρά πατριαρχικής κοινωνίας που εκμεταλλευόταν ακόμα και νεαρά κορίτσια, αγνοώντας πόσο παρωχημένο και εγκληματικό είναι στη σημερινή εποχή.


Θα μπορούσα πραγματικά να μιλάω ώρες ολόκληρες για αυτό το βιβλίο, την πλοκή, τους χαρακτήρες και φυσικά τις όμορφες σχέσεις που καλλιέργησαν μεταξύ τους καταμεσής ενός πολέμου. Θέλω όμως να σας παροτρύνω να του δώσετε μια ευκαιρία, έστω και σε ebook, γιατί πιστεύω ακράδαντα ότι θα σας αρέσει. Τότε λοιπόν, θα μπορέσουμε να τα συζητήσουμε όλα υπό το άγρυπνο βλέμμα των θεών.


Σχόλια

  1. Η ελληνική μυθολογία έχει εμπνεύσει πολλούς καλλιτέχνες, διαχρονικά. Εδώ όμως παρατηρώ, ότι το πάει ένα βήμα παρακάτω, εξελίσσει η συγγραφέας τους ήδη γνωστούς μύθους και τους πάει παραπέρα. Ενδιαφέρον! Διότι, πέρα των άλλων τους κρατάει και ζωντανούς.
    Τα το βάλω στα υπόψιν μου
    Την καλημέρα μου, Δανάη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακριβώς. Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι μια συγχρονη οπτική της μυθολογίας με φρέσκια γραφή και πολλη δράση.

      Διαγραφή
  2. Απίστευτο!
    Πόσο διακριτή αλλά και διερευνητική ματιά πρέπει να έχεις Δανάη για να ανασύρεις τέτοια έργα και βιβλία!
    Είναι συγκλονιστικό! Υπάρχει στα Ελληνικά;
    Πόσες γνώσεις πρέπει αν έχεις κάποιος και όση φαντασία για να δημιουργήσει ένα τέτοιο έργο, ένα τέτοιο μυθιστόρημα.
    Σαν σύλληψη με μαγεύει, με καθηλώνει. Σαν παρουσίαση δική σου, με εξιτάρει καλή μου φίλη.
    Ειλικρινά ευχαριστούμε για την παρουσίαση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ Γιάννη μου. Πραγματικά η συγγραφέας έχει κάνει πολυ προσεγμένη δουλειά. Δυστυχώς αυτή τη στιγμή δεν κυκλοφορεί στα ελληνικά γιατί μόλις βγήκε στο εξωτερικό. Ελπίζω ελληνικοι εκδοτικοί να το μυριστούν και να πράξουν τα δεοντα!

      Διαγραφή
    2. Μακάρι βρε Δανάη μου, μακάρι! Έχουμε τόση ανάγκη από τέτοια έργα. Σκέψου να μην κυκλοφορούν στην πατρίδα μας θέματα με αυτήν! Απίστευτο.
      Σε ευχαριστούμε και πάλι για όσα μας προσφέρεις.

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Η Θέση του πατέρα στη σύγχρονη λογοτεχνία

  "Πολλές φορές, το μόνο που χρειαζόμαστε είναι μια όμορφη ιστορία να μας ψαχουλέψει λίγο καλύτερα" Αυτό λοιπόν είναι ένα θέμα που με απασχόλησε μόνο όταν οι εμπειρίες μου με ανάγκασαν να το αντιμετωπίσω. Πριν από τέσσερα περίπου χρόνια, φόρεσα με μεγάλη υπερηφάνια, ίσως τη μεγαλύτερη που έχω νιώσει στην έως τώρα ζωή μου, άλλη μία ταμπέλα: αυτή του πατέρα , όταν η γυναίκα μου μού χάρισε την κόρη μας. Όποιος το έχει ζήσει το γνωρίζει. Από τη μία στιγμή στην άλλη, αλλά και πιο αργά, πιο ασυνείδητα, επιτελούνται μέσα σου πολλές αλλαγές στον τρόπο που βλέπεις τη ζωή, τους κινδύνους, τους ανθρώπους, τις γυναίκες, αν ευτυχήσεις να έχεις κόρη, και πολλά άλλα που μέχρι πρότινος σου έμοιαζαν κομματάκι αδιάφορα, ως σκέψεις τουλάχιστον και ως θεματολογίες. Μέσα στα λοιπά λοιπόν, που συχνά λέγονται αλλά σπανίως εξηγούνται, είναι και η λογοτεχνία. Άρχισα να βλέπω αλλιώς τις γυναίκες ηρωίδες, τους άντρες, τις δυσάρεστες καταστάσεις και τους διάφορους ρόλους που ο συγγραφέας μοιράζει στο ca...

Fanfiction, Συγγραφή ή απλώς Δανεικά Όνειρα

  "Κόσμοι μέσα από κόσμους, και χαρακτήρες που κάπου τους ξέρεις και κάπως αλλιώς τους έχεις αγαπήσει..." Σήμερα έγινα μάρτυρας μιας διαδικτυακής συζήτησης που με έβαλε σε σκέψεις. Γι’ αυτό, αν έχεις όρεξη, πάρε τον καφέ σου, ή όποιο άλλο ρόφημα προτιμάς, κάθισε αναπαυτικά κι έλα να το δούμε μαζί. Το θέμα; Είναι το fanfiction συγγραφή; Μπορεί όποιος γράφει fanfiction να λέγεται συγγραφέας; Οι απόψεις που ακούστηκαν ποικίλες και δεν νομίζω πως έχει νόημα να τις αναπαράγω μία προς μία. Καλύτερα να το πιάσουμε από την αρχή κι έναν ορισμό που έχω βάλει στην προσωπική μου ιστοσελίδα και δεν θα μπορούσα να παρακάμψω χωρίς να φανώ υποκριτής. Παραθέτω αυτούσιο ένα απόσπασμα για του λόγου το αληθές. Τι εννοώ συγγραφέας; “Συγγραφέας είναι όποιος διψά να δημιουργήσει∙ να πλάσει κόσμους, πρόσωπα, ιστορίες. Να ζήσει αγάπες, απώλειες, συγκρούσεις -μέσα σε ένα εντελώς φανταστικό περιβάλλον, που για εκείνον είναι πέρα για πέρα αληθινό. Ο συγγραφέας δεν παρατηρεί απλώς. Ζει, συναισθάνεται, τα...

Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε;

"Μερικές φορές η γραφή γίνεται καθρέφτης· άλλες, απλώς φως που πέφτει αλλού και μας δείχνει κάτι διαφορετικό."   Κι αν δεν είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε, τότε ίσως γράφουμε για να ανακαλύψουμε ποιοι πραγματικά είμαστε. Η ταύτιση συγγραφέα και χαρακτήρων Ένα από τα πιο συχνά και πιο έντονα debates ανάμεσα σε βιβλιόφιλους, αναγνώστες και συγγραφείς είναι αυτό που αφορά τη θεματολογία και κυρίως τους χαρακτήρες που γράφονται σε ένα βιβλίο. Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε; Υπάρχει μια εσφαλμένη, αλλά διαδεδομένη τάση να ταυτίζεται ο συγγραφέας με τους χαρακτήρες του. Είτε αυτό γίνεται για καλό, είτε για κακό. Στη δεύτερη περίπτωση μάλιστα, τα αίματα ανάβουν γρηγορότερα και οι συζητήσεις παίρνουν συχνά φωτιά, με τους συνομιλητές να υιοθετούν ακραίες θέσεις. Όταν η ιστορία καθορίζει τη συμπεριφορά Αν, για παράδειγμα, κάποιος συγγραφέας έχει γράψει άντρες χαρακτήρες που λειτουργούν με ένα mindset πιο αυταρχικό, με αρχηγικές τάσεις ή με μισογυνιστική συμπεριφορά, αυτόματα θεωρείτ...