Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Άννα Καρένινα ή Τελειώνει με Εμάς;

  "Τελικά, τι προσδίδει αξία σε ένα βιβλίο;" 1. Το δίλημμα Ιδού λοιπόν ένα δίλημμα που μπορεί να τσακίσει κόκαλα. Γιατί ενώ φαινομενικά είναι μια εύκολη ερώτηση, η απάντησή της κρύβει παγίδες. Το ασφαλές είναι να απαντήσεις την Καρένινα ή τουλάχιστον να βρεις έναν ευφυή και πλάγιο τρόπο να μιλήσεις για την υποκειμενικότητα της στιγμής, του mood, της διάθεσης κ.α. Τονίζοντας πάντα την αδιαμφισβήτητη λογοτεχνική αξία ενός έργου όπως αυτό του Τολστόι, αν θες στο τέλος οι συνομιλητές σου να κουνάνε επιδοκιμαστικά το κεφάλι, συμφωνόντας. 2. Η “ασφαλής” επιλογή Αυτό φυσικά δεν σημαίνει πως μια πολύ μεγάλη μερίδα θα απαντούσε χωρίς δεύτερη σκέψη το κλασικό αυτό βιβλίο. Και θα είχαν απόλυτο δίκιο. Η διαχρονικότητά του και μόνο, είναι μέτρο ποιότητας αν μη τι άλλο. Τι συμβαίνει όμως με αυτούς που θα ήθελαν να απαντήσουν πως απολαύσανε περισσότερο το  Τελειώνει με Εμάς ; Μπορούν άραγε να το κάνουν σε έναν κύκλο λογοτεχνικό όπου υπάρχουν ορισμένοι άτυποι κανόνες; Και αν το κάνου...

Lore της Alexandra Bracken

 



Γράφει η Δανάη Ιμπραχήμ 


My name will be legend”


Η ελληνική μυθολογία έχει εμπνεύσει κατά καιρούς πολλούς καλλιτέχνες, αλλά δεν έχει αποδώσει πάντα καρπούς. Δε θεωρώ ότι φταίει η καταγωγή, γιατί κανείς άνθρωπος στον πλανήτη δεν γνωρίζει ακριβώς την ιστορία και λαογραφία του, αλλά δεν είναι δύσκολο να τη μάθει. Απαιτείται διάβασμα και ανοιχτό μυαλό. Ορισμένοι συγγραφείς έχουν τα απαραίτητα προσόντα και μας δίνουν υπέροχα βιβλία, όπως η Alexandra Bracken.


Την πρώτη βδομάδα του Ιανουαρίου, η βιβλιοφιλική κοινότητα του Instagram ενημέρωσε ανίδεους αναγνώστες σαν και του λόγου μου για την κυκλοφορία του νέου βιβλίου της προαναφερθείσας συγγραφέως. Αμέσως το αναζήτησα σε ebook, καθώς το βιβλίο προς το παρόν είναι διαθέσιμο μόνο στο εξωτερικό και όλοι ξέρουμε ότι αν έκανα το λάθος να το παραγγείλω, θα το έπιανα στα χέρια μου όταν θα δίδασκα στα εγγόνια μου την ελληνική μυθολογία. Και πόσο δε μετάνιωσα αυτή την επιλογή!


Η Melora του οίκου του Περσέα ζει στη Νέα Υόρκη κρυμμένη από άτομα σαν κι αυτή. Τι ακριβώς είναι η Melora, Lore; Μια κυνηγός. Κάθε επτά χρόνια, για μια βδομάδα, οίκοι κυνηγών ψάχνουν θεούς με σκοπό να τους σκοτώσουν και να πάρουν τις δυνάμεις τους. Όταν οι αρχηγοί των οίκων έχουν θανατώσει θεούς όπως το Διόνυσο, τον Άρη, την Αφροδίτη, γίνονται στόχος των κυνηγών στον επόμενο κύκλο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα πολλοί οίκοι, όπως αυτός του Βελλερεφόντη, να εξαφανιστούν. Ο οίκος των Περσηίδων, στον οποίο ανήκει και η πρωταγωνίστρια μας, κοντεύει να εξαλειφθεί, καθώς εκείνη και η μακρινή της πρόγονος που κουβαλάει τις δυνάμεις του Ποσειδώνα είναι τα τελευταία μέλη της. Με την έναρξη ενός ακόμα αιματηρού κύκλου, όσα θέλει να αποφύγει η Lore θα αναγκαστεί να τα αντιμετωπίσει το βράδυ που συναντά την τραυματισμένη Αθηνά. Και τότε, η Περσηίδα που μόνο εκείνη μπορεί να κρατήσει την αιγίδα, την ασπίδα με τη Μέδουσα, το πλάσμα που σκότωσε ο Περσέας, θα κυνηγήσει και θα γίνει η λέαινα που ονειρευόταν από παιδί.


Το βιβλίο είναι stand alone και η Alexandra με τη σοφία της Αθηνάς και τη βοήθεια των μουσών φέρθηκε έξυπνα βάζοντας την ιστορία να εξελιχθεί στην εβδομάδα του κυνηγιού. Με ταξίδια στο παρελθόν, εσωτερικούς μονολόγους και διαλόγους στην κορύφωση κάθε κεφαλαίου δίνονται οι απαντήσεις που χρειάζεται ο αναγνώστης για να καταλάβει την εξέλιξη της πλοκής.


Η γραφή της είναι καθηλωτική, με απλό ύφος, αλλά όχι ανώριμο. Η γνώση της αρχαιοελληνικής μυθολογίας είναι φανερή σε κάθε τέχνασμα που ξεπροβάλλει με μια αποκάλυψη, αλλά και στις μικρές λεπτομέρειες όπως αναφορές στο κλέος, την αιδώ, τη κοσμογονία του Ησίοδου και την ονοματοδοσία. Όλα τα μέλη των οίκων έχουν αρχαιοελληνικά ονόματα όπως Ηρώ, Κάστορας, Δήμος, Ολυμπία. Επιπλέον, το χαϊδευτικό της πρωταγωνίστριας είναι χρυσαφένια, πράγμα που ίσως δε σας αφορά, αλλά εγώ το βρήκα πολύ χαριτωμένο και ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας. Θα μπορούσε βέβαια να υπάρχει και μια Δανάη στον οίκο του Περσέα, αλλά ας αγνοήσω αυτή τη μικρή ενόχληση.


Η δράση δεν έλειπε από κανένα κεφάλαιο. Σκηνές μάχης προέκυπταν με κάθε ευκαιρία, όπλα που διαβάζαμε στα έπη χρησιμοποιούνταν από τους πρωταγωνιστές, τα τεχνάσματα των θεών που μας συντρόφευαν σε κάθε ιστορία τους δυσκόλευαν τον αγώνα. Αυτό βέβαια που λάτρεψα, και δε με ενδιαφέρει πόσο κλισέ θα φανεί στους περισσότερους, ήταν η ανάδειξη της γυναικείας ρώμης και οι κραυγές των λέαινων που πάσχιζαν να ακουστούν πάνω από την οχλοβοή μιας αυστηρά πατριαρχικής κοινωνίας που εκμεταλλευόταν ακόμα και νεαρά κορίτσια, αγνοώντας πόσο παρωχημένο και εγκληματικό είναι στη σημερινή εποχή.


Θα μπορούσα πραγματικά να μιλάω ώρες ολόκληρες για αυτό το βιβλίο, την πλοκή, τους χαρακτήρες και φυσικά τις όμορφες σχέσεις που καλλιέργησαν μεταξύ τους καταμεσής ενός πολέμου. Θέλω όμως να σας παροτρύνω να του δώσετε μια ευκαιρία, έστω και σε ebook, γιατί πιστεύω ακράδαντα ότι θα σας αρέσει. Τότε λοιπόν, θα μπορέσουμε να τα συζητήσουμε όλα υπό το άγρυπνο βλέμμα των θεών.


Σχόλια

  1. Η ελληνική μυθολογία έχει εμπνεύσει πολλούς καλλιτέχνες, διαχρονικά. Εδώ όμως παρατηρώ, ότι το πάει ένα βήμα παρακάτω, εξελίσσει η συγγραφέας τους ήδη γνωστούς μύθους και τους πάει παραπέρα. Ενδιαφέρον! Διότι, πέρα των άλλων τους κρατάει και ζωντανούς.
    Τα το βάλω στα υπόψιν μου
    Την καλημέρα μου, Δανάη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακριβώς. Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι μια συγχρονη οπτική της μυθολογίας με φρέσκια γραφή και πολλη δράση.

      Διαγραφή
  2. Απίστευτο!
    Πόσο διακριτή αλλά και διερευνητική ματιά πρέπει να έχεις Δανάη για να ανασύρεις τέτοια έργα και βιβλία!
    Είναι συγκλονιστικό! Υπάρχει στα Ελληνικά;
    Πόσες γνώσεις πρέπει αν έχεις κάποιος και όση φαντασία για να δημιουργήσει ένα τέτοιο έργο, ένα τέτοιο μυθιστόρημα.
    Σαν σύλληψη με μαγεύει, με καθηλώνει. Σαν παρουσίαση δική σου, με εξιτάρει καλή μου φίλη.
    Ειλικρινά ευχαριστούμε για την παρουσίαση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ Γιάννη μου. Πραγματικά η συγγραφέας έχει κάνει πολυ προσεγμένη δουλειά. Δυστυχώς αυτή τη στιγμή δεν κυκλοφορεί στα ελληνικά γιατί μόλις βγήκε στο εξωτερικό. Ελπίζω ελληνικοι εκδοτικοί να το μυριστούν και να πράξουν τα δεοντα!

      Διαγραφή
    2. Μακάρι βρε Δανάη μου, μακάρι! Έχουμε τόση ανάγκη από τέτοια έργα. Σκέψου να μην κυκλοφορούν στην πατρίδα μας θέματα με αυτήν! Απίστευτο.
      Σε ευχαριστούμε και πάλι για όσα μας προσφέρεις.

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Αντρικά και Γυναικεία Βιβλία: Στερεότυπο ή Πραγματικότητα;

  Μεγάλο το συγκεκριμένο debate, και με έβαλε σε σκέψεις μια άποψη που ακούστηκε για την «Άγρια Θάλασσα» της δικής μας, Ελευθερίας Καλογνωμά, από άντρα αναγνώστη. Ένα βιβλίο που, λόγω του κοινού της συγγραφέως, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως «γυναικείο». Και εκεί ξεκινάνε οι σκέψεις, με τις δύο πλευρές να υπερμάχονται της θέσης τους με ποικίλα επιχειρήματα, τα περισσότερα από τα οποία είναι στερεωμένα σε τι άλλο; Σε στερεότυπα. Χωρίς να πούμε ότι πρέπει να καταρρίψουμε κάθε μορφής στερεοτυπική αντίδραση –καθώς κάποιες εξυπηρετούν την καθημερινότητα και τη συνέχειά μας– θέλησα να δω λίγο τις δύο πλευρές στα πιο ουσιώδη τους σημεία. Η Πλευρά των Αριθμών και της Βιολογίας Αρχικά, είναι γνωστό ότι άντρες και γυναίκες μας ελκύουν διαφορετικά πράγματα. Δεν θα σταθώ στην παιδική ηλικία, καθώς εκεί ο άνθρωπος διαμορφώνεται βαρύτατα από το περιβάλλον. Παρόλα αυτά, στη συνέχεια της ζωής τους, ο άντρας και η γυναίκα θα βρεθούν να θέλουν ή ακόμη και να έχουν ανάγκη από διαφορετικά πρά...

"Χειμερινή ενόραση" (Μικρό διήγημα/short story)

  Χειμερινή ενόραση (γράφει ο Γιάννης Πιταροκοίλης) “… Ωστόσο, ο γέρος που κάθεται στην κουζίνα κοντά στο τζάκι, ισχυρίζεται ότι από τότε που πέθανε εκείνος, όταν η νύχτα είναι βροχερή, τους βλέπει και τους δύο από το παράθυρο της κάμαράς του… ...Χασομέρησα λίγο εκεί, ο ουρανός ήταν φιλικός. Παρατηρούσα τις πεταλουδίτσες της νύχτας, που φτερούγιζαν στα ρείκια και τις καμπανούλες. Άκουγα το απαλό αγέρι στα χόρτα. Και αναρωτήθηκα, πώς είναι δυνατόν να φανταστεί κανείς ότι έχουν ανήσυχο ύπνο αυτοί που κοιμούνται σε τούτη τη γαλήνια γη…” Η τελευταία σελίδα, έμεινε ανοιχτή στο χέρι του. Μια παρόρμηση τον ωθούσε να μην την κλείσει. Οι λέξεις είχαν ξεκινήσει το δικό τους ταξίδι πιο μακριά από την υλική του ύπαρξη. Το βλέμμα του στάθηκε σε αυτή τη σταθερή ερώτηση του Λόκγουντ (*) για τις περιφερόμενες ψυχές τους και η φράση δεν τελείωνε μέσα του. Κάτι την επαναλάμβανε συνεχώς σαν αίσθηση. Το δωμάτιο είχε χάσει τις γωνίες του, το φως έχανε τη λάμψη του και κάπου ανάμεσα στον ήχο της ανάσας ...

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΠΟΙΗΤΡΙΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑ ΛΑΜΠΑΡΑ

(από τη Βούλα Γκεμίση)   ·   Τι σας ενέπνευσε να ξεκινήσετε να γράφετε; Το σκοτάδι των ανθρώπων και η ανάγκη να καταλάβω από πού προέρχεται και αν ή πώς μπορεί να φωτιστεί. Μπορεί ν’ ακούγεται ζοφερό, αλλά στον πυρήνα της ορμής αυτής κρύβεται ένας ρομαντισμός που αρνείται να συμβιβαστεί με την κυνικότητα της πραγματικότητας. ·   Πώς θα περιγράφατε τη δημιουργική σας διαδικασία; Έμπνευση – γραφή – διόρθωση. Συνήθως αυτά είναι τα στάδια όσον αφορά την ποίηση. Ψάχνω την έμπνευση στο κάθε τι. Έχω συνεχώς τις κεραίες ανοιχτές να πιάσω νοήματα, κινήσεις, εικόνες, συναισθήματα και να τα μεταφέρω σε λέξεις. Όσον αφορά τον πεζό λόγο, τα βήματα περιλαμβάνουν την εξάσκηση και τη μελέτη. Σε πρακτικό επίπεδο, χρειάζομαι έναν καφέ ή ρόφημα, το laptop μου, τις σημειώσεις του κινητού ή ένα στυλό και χαρτί και μια βαθιά ανάσα για να βουτήξω στον οικείο κόσμο των λέξεων. Αν έχω και θέα θάλασσα, ακόμα καλύτερα! ·   Υπάρχει κάποιο θέμα ή μοτίβο που επανέρχεται συχν...