Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Κι αν δεν πρόλαβες...

        Ένα λουλούδι ή πέντε... Τι σημασία έχει;  Δε θα τα δεις, δε θα τα μυρίσεις. Θα μείνουν εκεί, σ' ένα βάζο χρησιμοποιημένο από πολλούς, πριν από μένα, μετά από μένα, γεμάτο νερό που μυρίζει πάντα το ίδιο. Απώλεια.  Μεγάλη Εβδομάδα. Των Παθών. Για Εκείνον ήταν κάποιες ώρες, κάποιες μέρες. Για πολλούς από εμάς είναι πολύ περισσότερο. Πάθη και λάθη. Σταύρωση και Αποκαθήλωση. Ένα τελευταίο τσιγάρο κάθε φορά, κάτω από έναν διαφορετικό σταυρό κάθε φορά, η ίδια ερώτηση κάθε φορά. Γιατί τώρα; Γιατί τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή; Γιατί σ' αυτή τη στροφή του δρόμου κι όχι λίγο παρακάτω, στην επόμενη; Κι αν Εκείνος αποκαθηλώθηκε, αναπαύθηκε, αναστήθηκε, υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις που παραμένουν σταυρωμένες, κάτω από έναν ουρανό που δε θα σκιστεί ποτέ οργισμένος, πάνω σε μια γη που δε θ' ανοίξει ποτέ να καταπιεί τα γιατί και τα πώς. Κι εμείς απλά καθόμαστε εκεί, στο χώμα που πότισαν αυτές οι σιωπηλές ερωτήσεις που ποτέ δε βγήκαν απ' τα χείλη μας, γιατί πιστεύαμε...

Συνέντευξη με τη Φωτεινή Καλλιώρα

 

Σήμερα έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε στο blog μας τη Φωτεινή Καλλιώρα, συγγραφέα του βιβλίου Όσα κρύβει το σκοτάδι



Αρχικά θα θέλαμε να μας συστηθείς για να σε γνωρίσει λίγο καλύτερα το κοινό. Περίγραψε τον εαυτό σου σε τέσσερις προτάσεις.

Ονομάζομαι Καλλιώρα Φωτεινή, είμαι 22 ετών και από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου είμαι με ένα λογοτεχνικό βιβλίο στο χέρι. Αγαπώ τον χορό, το θέατρο, το διάβασμα, τον αθλητισμό και φυσικά την επιστήμη της ιστορίας.


Το συγγραφικό σου ντεμπούτο πραγματεύεται το πολύ σοβαρό, κοινωνικό ζήτημα της έμφυλης βίας. Πώς και αποφάσισες να μας συστηθείς με ένα τέτοιο ανάγνωσμα;

Η επιλογή αυτού του θέματος μπορεί στην αρχή να ήταν τυχαία αλλά στην πορεία εξελίχθηκε σε συνειδητή προσπάθεια. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι ξεκίνησα να γράφω αυτό το βιβλίο, όταν ήμουν για διακοπές και στην συνέχεια αποφάσισα να δώσω μία ευκαιρία να ακουστεί μία ιστορία που δυστυχώς αφορά ακόμη και σήμερα το σύνολο της κοινωνίας.


Πιστεύεις ότι η κοινωνία είναι επαρκώς προβληματισμένη για αυτό το θέμα;

Πιστεύω πως έχουν γίνει αρκετά βήματα προς την αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου αλλά έχουμε ως κοινωνία ακόμη πολύ δρόμο να διανύσουμε.

Αυτό επιβεβαιώνεται και από τις απόψεις που εκφράζονται ακόμη και σήμερα για την έμφυλη βία, όπως για παράδειγμα ότι κάποιος χειροδίκησε, επειδή τον προκάλεσαν.

Από την άλλη πλευρά δεν μπορώ να παρακάμψω τις φωνές που ολοένα και πληθαίνουν μιλώντας ανοιχτά για το φαινόμενο της βίας και διεκδικούν την απόδοση δικαιοσύνης.





Τι στοιχεία της προσωπικότητας σου έχεις δώσει στους χαρακτήρες σου;

Στην Αγγελική έχω δώσει την αισιοδοξία και το ονειροπόλο πνεύμα, στην Θεοδώρα τη μαχητικότητα αλλά και το πείσμα, που σε ορισμένες περιπτώσεις κάθε άλλο παρά χρήσιμο είναι.


Συμβουλεύτηκες την επιστήμη της ψυχολογίας για το βιβλίο σου;

Δεν μπορώ να πω ότι συμβουλεύτηκα κάποιο βιβλίο ψυχολογίας αλλά αυτό που έκανα ήταν να διαβάσω συνεντεύξεις γυναικών που έχουν κακοποιηθεί και να προσπαθήσω να μεταφέρω στο χαρτί τα συναισθήματά τους.


Ποια άλλα κοινωνικά ζητήματα σε προβληματίζουν και σκέφτεσαι να αναλύσεις σε επόμενες δουλειές σου;

Με προβληματίζει το ζήτημα των στερεοτύπων για τις συμπεριφορές των δύο φύλων, όπως για παράδειγμα ότι οι γυναίκες είναι εύθραυστες και ευαίσθητες ή η ενοχλητική και καθόλα καταπιεστική άποψη ότι οι άνδρες δεν πρέπει να κλαίνε και να εκφράζουν τα συναισθήματά τους.


Έχεις σπουδάσει στο Ιστορικό και Αρχαιολογικό της Αθήνας. Να περιμένουμε κάποια στιγμή και ένα ιστορικό μυθιστόρημα από σένα;

Είναι κάτι που επεξεργάζομαι εδώ και καιρό στο μυαλό μου και η απάντηση δε θα μπορούσε παρά να είναι καταφατική.


Τέλος, θα θέλαμε να κλείσεις με μια συμβουλή προς τους επερχόμενους συγγραφείς.

Η συμβουλή μου είναι να πειραματίζονται με διαφορετικά είδη και να τολμήσουν να γράψουν αυτό που πιστεύουν ότι δεν τους ταιριάζει. Πού ξέρουν; Τα αποτελέσματα μπορεί να τους εκπλήξουν.



Σε αυτό το σημείο να ευχαριστήσουμε τη Φωτεινή και να της ευχηθούμε ό,τι καλύτερο στη συγγραφική της πορεία. Μπορείτε να τη βρείτε επίσης και στο Instagram


Σχόλια

  1. Χαίρομαι που μαθαίνω για νέους ανθρώπους που ξεκινούν να ανοίγουν τα φτερά τους στον κόσμο της δημιουργίας και της συγγραφής.
    Πολύ ενδιαφέρουσα η πτυχή της προσωπικότητας της Φωτεινής. Την ευχαριστούμε από καρδιάς ιαι την παρουσία της εδώ στο μπλογκ και να ευχαριστήσουμε και σένα Δανάη μου για την εξαίρετη, μία ακόμα φορά, συνέντευξη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μεγάλη μου χαρά να δίνω βήμα σε νέες φωνές. Και έρχονται και άλλες!

      Διαγραφή
    2. Τέλεια Δανάη μου! Σε ευχαριστούμε για αυτό.

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Είναι άσχημος ο Κόσμος του Βιβλίου

  "Είναι ένας άσχημος, άσχημος κόσμος αυτός του βιβλίου" Το σημερινό άρθρο δεν θα είναι ευγενικό. Οφείλω να σε προειδοποιήσω. Δεν θα έχει στρογγυλεμένες γωνίες ούτε μισές αλήθειες. Γιατί; Γιατί θίγεται ένα κομμάτι -και άτομα- που προσωπικά κρατώ πολύ κοντά στην καρδιά μου. Κι έτσι, δεν υπάρχει χώρος για μισόλογα. Αν μιλήσουμε σήμερα, αν επικοινωνήσουμε, θα είναι καθαρά. Όσα θέλω να πω και όσα θέλεις να πεις κάτω στα σχόλια. Και σου υπόσχομαι να σε ακούσω, αν κάνεις το ίδιο. Πάμε λοιπόν. « Ο κόσμος του βιβλίου είναι άσχημος… » λένε κάποιοι. Οκ λοιπόν. Ας το πιάσουμε από την αρχή του, για να δώσουμε μια ξεκάθαρη απάντηση σε αυτό. Ο κόσμος του βιβλίου συχνότερα αναφέρεται στους ανθρώπους του, κυρίως τους συγγραφείς και τις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Πισώπλατα μαχαιρώματα, στημένες κριτικές σε όλο το φάσμα -από αρνητικές έως υπερθετικές και εντελώς πλασματικές αμφότερες- λυκοφιλίες, δημόσιες σχέσεις και «PR-ιλίκια» έρχονται να συνοδεύσουν και να εμβαθύνουν στην αρχική κατηγο...

Κι αν δεν πρόλαβες...

        Ένα λουλούδι ή πέντε... Τι σημασία έχει;  Δε θα τα δεις, δε θα τα μυρίσεις. Θα μείνουν εκεί, σ' ένα βάζο χρησιμοποιημένο από πολλούς, πριν από μένα, μετά από μένα, γεμάτο νερό που μυρίζει πάντα το ίδιο. Απώλεια.  Μεγάλη Εβδομάδα. Των Παθών. Για Εκείνον ήταν κάποιες ώρες, κάποιες μέρες. Για πολλούς από εμάς είναι πολύ περισσότερο. Πάθη και λάθη. Σταύρωση και Αποκαθήλωση. Ένα τελευταίο τσιγάρο κάθε φορά, κάτω από έναν διαφορετικό σταυρό κάθε φορά, η ίδια ερώτηση κάθε φορά. Γιατί τώρα; Γιατί τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή; Γιατί σ' αυτή τη στροφή του δρόμου κι όχι λίγο παρακάτω, στην επόμενη; Κι αν Εκείνος αποκαθηλώθηκε, αναπαύθηκε, αναστήθηκε, υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις που παραμένουν σταυρωμένες, κάτω από έναν ουρανό που δε θα σκιστεί ποτέ οργισμένος, πάνω σε μια γη που δε θ' ανοίξει ποτέ να καταπιεί τα γιατί και τα πώς. Κι εμείς απλά καθόμαστε εκεί, στο χώμα που πότισαν αυτές οι σιωπηλές ερωτήσεις που ποτέ δε βγήκαν απ' τα χείλη μας, γιατί πιστεύαμε...

Δεν είναι Κριτική, είνα η Γνώμη μου!

  Μοιάζει τα τελευταία χρόνια να φοβόμαστε τη λέξη « κριτική », τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τους κύκλους των social media . Όλο και λιγότεροι δημιουργοί χρησιμοποιούν τη λέξη για να τιτλοφορήσουν τις αναρτήσεις τους, ή αντίστοιχες σύνθετες λέξεις που παλιά συνηθίζονταν, όπως η « βιβλιοκριτική ». Πέραν αυτού του γεγονότος, υπάρχει και σθεναρή αντίσταση σε όσους χρησιμοποιούν ακόμη τον όρο. Πολλές φορές, μάλιστα, υψώνονται επιχειρήματα -αδιαπέραστα σαν το Σινικό Τείχος- πως για να κάνεις κριτική πρέπει να κατέχεις μια συγκεκριμένη ιδιότητα, η οποία θα πρέπει και να αποδεικνύεται. Σε παλαιότερο άρθρο στο παρόν blog είχα τοποθετηθεί εν μέρει, υποστηρίζοντας πως το βιβλίο, πέραν της πνευματικής και καλλιτεχνικής του υπόστασης, αποτελεί ένα προϊόν το οποίο διατίθεται προς πώληση· ως εκ τούτου, εμπίπτει σε όσα υπόκεινται στην κριτική (ή στην κρίση) του αγοραστικού κοινού, όπως κάθε άλλο προϊόν. Θεωρώντας, λοιπόν, ότι αυτό το έχουμε θίξει ξανά, θέλω αυτή τη φορά να το προσπεράσουμε και να επ...