Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Κι αν δεν πρόλαβες...

        Ένα λουλούδι ή πέντε... Τι σημασία έχει;  Δε θα τα δεις, δε θα τα μυρίσεις. Θα μείνουν εκεί, σ' ένα βάζο χρησιμοποιημένο από πολλούς, πριν από μένα, μετά από μένα, γεμάτο νερό που μυρίζει πάντα το ίδιο. Απώλεια.  Μεγάλη Εβδομάδα. Των Παθών. Για Εκείνον ήταν κάποιες ώρες, κάποιες μέρες. Για πολλούς από εμάς είναι πολύ περισσότερο. Πάθη και λάθη. Σταύρωση και Αποκαθήλωση. Ένα τελευταίο τσιγάρο κάθε φορά, κάτω από έναν διαφορετικό σταυρό κάθε φορά, η ίδια ερώτηση κάθε φορά. Γιατί τώρα; Γιατί τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή; Γιατί σ' αυτή τη στροφή του δρόμου κι όχι λίγο παρακάτω, στην επόμενη; Κι αν Εκείνος αποκαθηλώθηκε, αναπαύθηκε, αναστήθηκε, υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις που παραμένουν σταυρωμένες, κάτω από έναν ουρανό που δε θα σκιστεί ποτέ οργισμένος, πάνω σε μια γη που δε θ' ανοίξει ποτέ να καταπιεί τα γιατί και τα πώς. Κι εμείς απλά καθόμαστε εκεί, στο χώμα που πότισαν αυτές οι σιωπηλές ερωτήσεις που ποτέ δε βγήκαν απ' τα χείλη μας, γιατί πιστεύαμε...

Ελάτε να γνωρίσουμε την αγαπημένη συγγραφέα Μαντώ Μάκκα!

(από τη Βούλα Γκεμίση)

 



Η Μαντώ Μάκκα γεννήθηκε το Μάιο του 1980 στην Αθήνα. Αποφοίτησε από το Κλασικό Λύκειο Αναβρύτων. Παρακολούθησε μαθήματα Αγγλικών και Οικονομικών & Marketing. Ακολούθησαν μαθήματα Δημιουργικής γραφής με τη Στεύη Τσούτση και Εικαστικών & Ιστορίας Τέχνης με την Άννα Παππά. Τελευταία ήρθε η Εξειδίκευση στη Μετάφραση στο Εθνικό & Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο και η Εισαγωγή στην Εφαρμοσμένη Γλωσσολογία και διδασκαλία αγγλικής γλώσσας σε μαθητές άλλων γλωσσών από το Πανεπιστήμιο του Leicester. Παράλληλα ζωγραφίζει και κατασκευάζει κοσμήματα από πέτρα. Τα τελευταία χρόνια αρθρογραφεί στο διαδίκτυο. Είναι μέλος της Επιτροπής Γυναικών συγγραφέων και της Επιτροπής Μετάφρασης και Γλωσσικών Δικαιωμάτων του Pen Greece. Έχει εργαστεί ως Καθηγήτρια Αγγλικών και ως διαχειρίστρια διαδικτυακών εφημερίδων.


Το 2020 το παραμύθι της «Τα ροζ Χριστούγεννα» περιλήφθηκε στο βιβλίο «Santa Παραμύθια, 22 Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες» των Εκδόσεων Νίκας. Το 2021 κυκλοφόρησε η πρώτη της συλλογή διηγημάτων «Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια» από τις Εκδόσεις Νίκας. Το 2022 το διήγημα της «Τραμουντάνα» διακρίθηκε και συμμετείχε στην συλλογική έκδοση «Το ρούχο». Την ίδια χρονιά διακρίθηκε και το διήγημά της «Φως», το οποίο συμμετείχε στην συλλογική έκδοση «Ανθρώπινες Σχέσεις. Ένα σχολείο που δεν τελειώνει ποτέ». Η συλλογή διηγημάτων «Αγκούσα» είναι το δεύτερό της βιβλίο από τις Εκδόσεις Νίκας.


Πείτε μας λίγα λόγια για την συγγραφική σας πορεία και τον τρόπο που προσεγγίσατε την συγγραφή.

Πριν τέσσερα χρόνια περίπου είχα ένα ατύχημα, το οποίο με καθήλωσε στο κρεβάτι για ένα μήνα και επειδή ήθελα να βγει κάτι καλό από όλο αυτό, αποφάσισα να ξεκινήσω μαθήματα δημιουργικής γραφής με τη συγγραφέα & επιμελήτρια Στεύη Τσούτση. Και ενώ ήδη έγραφα ποίηση, η γραφή πεζών κειμένων είχε ως αποτέλεσμα τα ‘λεμόνια’, το πρώτο μου βιβλίο από τις Εκδόσεις Νίκας με τίτλο «Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια».

 

 Αν κάποιος θέλει να γνωρίσει την Μαντώ Μάκκα πίσω από τις λέξεις των ιστοριών της, τι θα συναντήσει;

Έναν πολύ απλό, οικείο άνθρωπο με γαϊδουρίσια υπομονή. Ίσως μπορέσει να διακρίνει πολλά στοιχεία αυτών που θα διαβάσει σε εμένα και στις αντιδράσεις μου. Ίσως καταλάβει γιατί ενώ γράφω για σκοτάδια, περπατάω στο φως.

 

Περιγράψτε μας μία καθημερινή σας μέρα.

Δύσκολο έως αδύνατο διότι οι μέρες μου εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την υγεία μου. Πάσχοντας δυστυχώς από τέσσερα αυτοάνοσα νοσήματα, ξεκινάω έχοντας ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα αλλά καταλήγω να κάνω ένα άλλο που τρέχει προφανώς υποσυνείδητα. Αν είμαι καλά θα ασχοληθώ με το σπίτι, τα mail, τηλέφωνα σε φίλους, πιθανές εκδηλώσεις που με ενδιαφέρουν, γράψιμο και διάβασμα. Εάν δεν είμαι, θα περάσω την μέρα αγκαλιά με τα γατιά βλέποντας κάποια σειρά ή ταινία. Τώρα, υπάρχουν και οι μέρες που διέπονται και από τις δύο καταστάσεις άρα θα προσπαθήσω να εκμεταλλευτώ όσο μπορώ τις ώρες που είμαι πιο λειτουργική για να νιώσω παραγωγική και δημιουργική.


Γιατί οι αναγνώστες πρέπει να διαβάσουν τα βιβλία σας;

Δεν μου αρέσουν τα πρέπει και είμαι ακόμη πολύ ‘μικρή’ για να μπω στο πάνθεον των ‘πρέπει’. Γράφω ιστορίες που δυστυχώς συμβαίνουν. Γράφω για την ασχήμια της ζωής ως υπενθύμιση ότι κάθε μέρα που ζούμε πρέπει να την χαιρόμαστε στο έπακρον. Ο χρόνος, αυτός ο ανελέητος και αδάμαστος χρόνος μετράει αντίστροφα όσο μεγαλώνουμε. Ας κάνουμε τη ζωή καλύτερη και πιο όμορφη για όλους μας.

 

Πόσο εύκολο είναι ένας συγγραφέας να γράψει μία σειρά διηγημάτων;

Δεν μπορώ να μιλήσω για τρίτους. Εμένα οι μικρές ιστορίες μου βγαίνουν αβίαστα. Μου αρέσει και με ιντριγκάρει το γεγονός ότι πρέπει σε πολύ μικρό αριθμό λέξεων να πω μια ιστορία, που να είναι επί του θέματος και να βγάζει νόημα. Προφανώς ο χαώδης εγκέφαλος μου δουλεύει έτσι. Όταν θα δοκιμάσω μεγάλη φόρμα πιστεύω ότι θα συναντήσω άλλες δυσκολίες αλλά και ευκολίες που τώρα δεν έχω.

 

Θα θέλαμε να μας πείτε αν στο βιβλίο σας «Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια» έχετε σε κάποιο διήγημα περισσότερη αδυναμία. Αν ναι, τότε ποιο είναι αυτό και για ποιο λόγο;

Δύο ιστορίες με ‘ακολουθούν’ έως σήμερα για διαφορετικούς λόγους. Το διήγημα «Δώδεκα πορσελάνινες κούκλες» που αφορά την παιδική κακοποίηση με στοιχειώνει. Ενώ η ιστορία «Μια καρδιά σε νέο σπίτι» που αφορά την δωρεά οργάνων μου δίνει ελπίδα για το μέλλον.

 



Το βιβλίο σας «Αγκούσα» είναι επίσης μία σειρά διηγημάτων. Τι σημαίνει όμως ο τίτλος του βιβλίου σας;

Είναι η δυσκολία στην αναπνοή, η δυσφορία, η δύσπνοια, το αγκομαχητό. Κάποιοι λένε ‘έγκωσα’ όταν σκάνε από το πολύ φαί. Εγώ το χρησιμοποιώ μεταφορικά, ‘έγκωσα’ από τον πόνο της ζωής.

 

Σε ποιο είδος ιστοριών έχει αδυναμία η Μαντώ Μάκκα;

Μου αρέσουν πολύ οι δυστοπίες, οι ιστορίες μυστηρίου και τρόμου. Ενώ γενικά είμαι αισιόδοξη, δυστυχώς ως χρόνιος ασθενής, ταυτίζομαι εύκολα με τον πόνο είτε κυριολεκτικά είτε μεταφορικά. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα απολαύσω ένα βιβλίο που το διέπει το χιούμορ. Πολύ πιο δύσκολα θα διαβάσω ρομαντικές ιστορίες πλέον.

 Πείτε μας τι διαφορές έχουν τα δύο βιβλία διηγημάτων σας.

Στα ‘λεμόνια’, στο τέλος κάθε διηγήματος, ακόμα και στα πιο σκληρά και θλιβερά, υπάρχει αισιοδοξία. Στην ‘αγκούσα’ δε,  νομίζω ότι κυριαρχεί η δυσφορία. Πρέπει να βουτήξεις στο σκοτάδι για να βρεις την ελπίδα και αυτό είναι κάτι που δεν είναι όλοι διατεθειμένοι να κάνουν. Επίσης, τα ‘λεμόνια’ έχουν και ένα παραμυθένιο στοιχείο που λείπει στην ‘Αγκούσα’ όπου ο ρεαλισμός είναι πιο ισχυρός.

 

        Αν είχατε μπροστά σας τους αναγνώστες σας τι θα ήταν αυτό που θα τους λέγατε;

Εννοείται ότι πρωταρχικά θα τους ευχαριστούσα για την αγάπη και την στήριξη που μου δίνουν αυτά τα τρία χρόνια. Χωρίς αυτούς/ες η ‘φωνή’ μου θα είχε σιγήσει. Στη συνέχεια, θα τους παρότρυνα να διαβάζουν Έλληνες και Ελληνίδες συγγραφείς. Ειλικρινά πιστεύω ότι η χώρα μας έχει πολλά ταλέντα και πρέπει να δίνουμε την ευκαιρία να γίνουν ευρέως γνωστά.

Σχόλια

  1. Να ευχαριστήσουμε, από καρδιάς, την αγαπητή Μαντώ για την τόσο όμορφη συνέντευξή της στη σελίδα. Μπορέσαμε να την γνωρίσουμε πιο αναλυτικά, να προσεγγίσουμε το έργο και την προσωπικότητά της. Να της ευχηθώ κάθε επιτυχία στο μέλλον.
    Ευχαριστούμε πολύ, Βούλα μου για την οργάνωση μιας ακόμα άψογης συνέντευξης. Την καλησπέρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιάννη μου! Είναι μεγάλη μου χαρά να φέρνω στη συγγραφική μας στέγη συγγραφείς και να γνωρίζουμε και τους ίδιους αλλά και τα έργα τους!

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Είναι άσχημος ο Κόσμος του Βιβλίου

  "Είναι ένας άσχημος, άσχημος κόσμος αυτός του βιβλίου" Το σημερινό άρθρο δεν θα είναι ευγενικό. Οφείλω να σε προειδοποιήσω. Δεν θα έχει στρογγυλεμένες γωνίες ούτε μισές αλήθειες. Γιατί; Γιατί θίγεται ένα κομμάτι -και άτομα- που προσωπικά κρατώ πολύ κοντά στην καρδιά μου. Κι έτσι, δεν υπάρχει χώρος για μισόλογα. Αν μιλήσουμε σήμερα, αν επικοινωνήσουμε, θα είναι καθαρά. Όσα θέλω να πω και όσα θέλεις να πεις κάτω στα σχόλια. Και σου υπόσχομαι να σε ακούσω, αν κάνεις το ίδιο. Πάμε λοιπόν. « Ο κόσμος του βιβλίου είναι άσχημος… » λένε κάποιοι. Οκ λοιπόν. Ας το πιάσουμε από την αρχή του, για να δώσουμε μια ξεκάθαρη απάντηση σε αυτό. Ο κόσμος του βιβλίου συχνότερα αναφέρεται στους ανθρώπους του, κυρίως τους συγγραφείς και τις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Πισώπλατα μαχαιρώματα, στημένες κριτικές σε όλο το φάσμα -από αρνητικές έως υπερθετικές και εντελώς πλασματικές αμφότερες- λυκοφιλίες, δημόσιες σχέσεις και «PR-ιλίκια» έρχονται να συνοδεύσουν και να εμβαθύνουν στην αρχική κατηγο...

Δεν είναι Κριτική, είνα η Γνώμη μου!

  Μοιάζει τα τελευταία χρόνια να φοβόμαστε τη λέξη « κριτική », τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τους κύκλους των social media . Όλο και λιγότεροι δημιουργοί χρησιμοποιούν τη λέξη για να τιτλοφορήσουν τις αναρτήσεις τους, ή αντίστοιχες σύνθετες λέξεις που παλιά συνηθίζονταν, όπως η « βιβλιοκριτική ». Πέραν αυτού του γεγονότος, υπάρχει και σθεναρή αντίσταση σε όσους χρησιμοποιούν ακόμη τον όρο. Πολλές φορές, μάλιστα, υψώνονται επιχειρήματα -αδιαπέραστα σαν το Σινικό Τείχος- πως για να κάνεις κριτική πρέπει να κατέχεις μια συγκεκριμένη ιδιότητα, η οποία θα πρέπει και να αποδεικνύεται. Σε παλαιότερο άρθρο στο παρόν blog είχα τοποθετηθεί εν μέρει, υποστηρίζοντας πως το βιβλίο, πέραν της πνευματικής και καλλιτεχνικής του υπόστασης, αποτελεί ένα προϊόν το οποίο διατίθεται προς πώληση· ως εκ τούτου, εμπίπτει σε όσα υπόκεινται στην κριτική (ή στην κρίση) του αγοραστικού κοινού, όπως κάθε άλλο προϊόν. Θεωρώντας, λοιπόν, ότι αυτό το έχουμε θίξει ξανά, θέλω αυτή τη φορά να το προσπεράσουμε και να επ...

Όταν οι Πένες Ονειρεύονται: 3 Νέες Κυκλοφορίες που θα λατρέψετε

  Η έκδοση ενός βιβλίου είναι πάντοτε χαρμόσυνο γεγονός για εμάς, τόσο ως συγγραφείς που βλέπουμε ότι η τέχνη στην οποία επιλέξαμε να αφοσιωθούμε, γεννά ακόμη έμπνευση και δημιουργία, όσο και ως αναγνώστες που θα έχουμε φρέσκιες, νέες επιλογές να κοσμήσουν τις μικρές αναγνωστικές τελετουργίες μας αλλά και τα ράφια της βιβλιοθήκης. Κι αν το tbr μας είναι μονίμως γεμάτο, εγώ προσωπικά δεν γνωρίζω κανέναν “εγκρατή” βιβλιόφιλο που να μπορεί να αντισταθεί στη θέα ενός νέου βιβλίου που για κάποιο λόγο του μιλά και του ψιθυρίζει συνομωτικά “πάρε με… το ξέρεις πως το θέλεις”. Κι εμείς σήμερα, ως Ονείρων Πένες , έχουμε διπλή -ή μάλλον τριπλή- χαρά, αφού τα 3 αυτά νέα βιβλία έρχονται από αξιέπαινους συγγραφείς που έχουμε την τιμή και τη χαρά να θεωρούμε μέλη μας. Τα παραθέτουμε εδώ, και θα σιγουρευτούμε να ανανεώσουμε το άρθρο με τα κατάλληλα links γι’ αυτά που δεν έχουν κυκλοφορήσει ακόμη, για να μην χάσεις κανένα. Άγρια Θάλασσα | Μέρος 2ο ...