Ένα λουλούδι ή πέντε... Τι σημασία έχει; Δε θα τα δεις, δε θα τα μυρίσεις. Θα μείνουν εκεί, σ' ένα βάζο χρησιμοποιημένο από πολλούς, πριν από μένα, μετά από μένα, γεμάτο νερό που μυρίζει πάντα το ίδιο. Απώλεια. Μεγάλη Εβδομάδα. Των Παθών. Για Εκείνον ήταν κάποιες ώρες, κάποιες μέρες. Για πολλούς από εμάς είναι πολύ περισσότερο. Πάθη και λάθη. Σταύρωση και Αποκαθήλωση. Ένα τελευταίο τσιγάρο κάθε φορά, κάτω από έναν διαφορετικό σταυρό κάθε φορά, η ίδια ερώτηση κάθε φορά. Γιατί τώρα; Γιατί τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή; Γιατί σ' αυτή τη στροφή του δρόμου κι όχι λίγο παρακάτω, στην επόμενη; Κι αν Εκείνος αποκαθηλώθηκε, αναπαύθηκε, αναστήθηκε, υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις που παραμένουν σταυρωμένες, κάτω από έναν ουρανό που δε θα σκιστεί ποτέ οργισμένος, πάνω σε μια γη που δε θ' ανοίξει ποτέ να καταπιεί τα γιατί και τα πώς. Κι εμείς απλά καθόμαστε εκεί, στο χώμα που πότισαν αυτές οι σιωπηλές ερωτήσεις που ποτέ δε βγήκαν απ' τα χείλη μας, γιατί πιστεύαμε...
Γράφει ο Κωφιάδης Χάρης
κι ένα γαλάζιο κλάμερ.
Ώμοι κυρτοί και γυρισμένοι προς τα μέσα...
Κρυψώνα θλιβερή για στήθια άλλοτε περήφανα που γίνανε μαστάρια.
Στενάχωρες προσθήκες όλες τους, σ' ένα σαρκίο φορτωμένο από τα χρόνια.
Βαμμένα κόκκινα μαλλιά
και απεγνωσμένες ρουφηξιές.
Γεμάτες νικοτίνη οι ανάσες πια, και πίσσα.
Και χνώτα γκρι ξεβάφουν τα ροζ χείλια.
Μπογιά που πλέον πέρασε και από κάτω γήρας.
Βαμμένα κόκκινα μαλλιά
και θυμωμένα βλέμματα.
Για νιότες που 'ταξαν πολλά,
όλα τα πήραν πίσω...μαζί και τόκους άδικους.
Σε βλέπω...
Ισχνή, ζαρωμένη, πικραμένη.
Καθισμένη στο πεζούλι, μαρτυράς πως κάποιοι ακόμη την κατέχουν.
Αυτή τη νιότη, τη δροσιά που πίσω δεν γυρνάει.
Όσο κι αν βάφεις τα μαλλιά, όσο και αν χρωματίζεις,
εκείνη έφυγε.
Βαμμένα κόκκινα μαλλιά
και ρίζες λευκές...
Ποια ήσουν και ποια είσαι πια αναρωτιέμαι.
Χάρη φίλε μου, μας εκπλήσσεις ακόμα μια φορά θετικά! Και ποίημα φίλε μου! Και μάλιστα εξαίσιο, όμορφο, λυρικό και αισθαντικό.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜήπως είναι στιγμή να το δοκιμάσεις πιο συστηματικά;
Στέλνω την ενθάρρυνσή μου αγαπητέ.
Εμπνεύσεις της στιγμής Γιάννη, για τις οποίες οταν έρχονται σε αυτη τη μορφή του ποιήματος, δεν έχω και κανένα μέτρο, κανενα σύστημα αξιολόγησης. Μα σας το παραθέτω και χαίρομαι πολύ γι αυτά που ακούω ή που διαβαζω εν προκειμένω!!! Θερμα σ ευχαριστώ!
ΑπάντησηΔιαγραφήH ποίηση Χάρη μου δεν έχει προετοιμασία. Μέσα στην καρδιά σου γεννιέται με τη φλόγα της ψυχής σου. Δεν έχει μέτρα, δεν έχει σταθμά. Γράφεις και εκφράζεις. Κάνε το, μην διστάζεις!
ΔιαγραφήΤην καλησπέρα μου.