"Πολλές φορές, το μόνο που χρειαζόμαστε είναι μια όμορφη ιστορία να μας ψαχουλέψει λίγο καλύτερα" Αυτό λοιπόν είναι ένα θέμα που με απασχόλησε μόνο όταν οι εμπειρίες μου με ανάγκασαν να το αντιμετωπίσω. Πριν από τέσσερα περίπου χρόνια, φόρεσα με μεγάλη υπερηφάνια, ίσως τη μεγαλύτερη που έχω νιώσει στην έως τώρα ζωή μου, άλλη μία ταμπέλα: αυτή του πατέρα , όταν η γυναίκα μου μού χάρισε την κόρη μας. Όποιος το έχει ζήσει το γνωρίζει. Από τη μία στιγμή στην άλλη, αλλά και πιο αργά, πιο ασυνείδητα, επιτελούνται μέσα σου πολλές αλλαγές στον τρόπο που βλέπεις τη ζωή, τους κινδύνους, τους ανθρώπους, τις γυναίκες, αν ευτυχήσεις να έχεις κόρη, και πολλά άλλα που μέχρι πρότινος σου έμοιαζαν κομματάκι αδιάφορα, ως σκέψεις τουλάχιστον και ως θεματολογίες. Μέσα στα λοιπά λοιπόν, που συχνά λέγονται αλλά σπανίως εξηγούνται, είναι και η λογοτεχνία. Άρχισα να βλέπω αλλιώς τις γυναίκες ηρωίδες, τους άντρες, τις δυσάρεστες καταστάσεις και τους διάφορους ρόλους που ο συγγραφέας μοιράζει στο ca...
Γράφει ο Κωφιάδης Χάρης
κι ένα γαλάζιο κλάμερ.
Ώμοι κυρτοί και γυρισμένοι προς τα μέσα...
Κρυψώνα θλιβερή για στήθια άλλοτε περήφανα που γίνανε μαστάρια.
Στενάχωρες προσθήκες όλες τους, σ' ένα σαρκίο φορτωμένο από τα χρόνια.
Βαμμένα κόκκινα μαλλιά
και απεγνωσμένες ρουφηξιές.
Γεμάτες νικοτίνη οι ανάσες πια, και πίσσα.
Και χνώτα γκρι ξεβάφουν τα ροζ χείλια.
Μπογιά που πλέον πέρασε και από κάτω γήρας.
Βαμμένα κόκκινα μαλλιά
και θυμωμένα βλέμματα.
Για νιότες που 'ταξαν πολλά,
όλα τα πήραν πίσω...μαζί και τόκους άδικους.
Σε βλέπω...
Ισχνή, ζαρωμένη, πικραμένη.
Καθισμένη στο πεζούλι, μαρτυράς πως κάποιοι ακόμη την κατέχουν.
Αυτή τη νιότη, τη δροσιά που πίσω δεν γυρνάει.
Όσο κι αν βάφεις τα μαλλιά, όσο και αν χρωματίζεις,
εκείνη έφυγε.
Βαμμένα κόκκινα μαλλιά
και ρίζες λευκές...
Ποια ήσουν και ποια είσαι πια αναρωτιέμαι.
Χάρη φίλε μου, μας εκπλήσσεις ακόμα μια φορά θετικά! Και ποίημα φίλε μου! Και μάλιστα εξαίσιο, όμορφο, λυρικό και αισθαντικό.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜήπως είναι στιγμή να το δοκιμάσεις πιο συστηματικά;
Στέλνω την ενθάρρυνσή μου αγαπητέ.
Εμπνεύσεις της στιγμής Γιάννη, για τις οποίες οταν έρχονται σε αυτη τη μορφή του ποιήματος, δεν έχω και κανένα μέτρο, κανενα σύστημα αξιολόγησης. Μα σας το παραθέτω και χαίρομαι πολύ γι αυτά που ακούω ή που διαβαζω εν προκειμένω!!! Θερμα σ ευχαριστώ!
ΑπάντησηΔιαγραφήH ποίηση Χάρη μου δεν έχει προετοιμασία. Μέσα στην καρδιά σου γεννιέται με τη φλόγα της ψυχής σου. Δεν έχει μέτρα, δεν έχει σταθμά. Γράφεις και εκφράζεις. Κάνε το, μην διστάζεις!
ΔιαγραφήΤην καλησπέρα μου.