"Μερικές φορές η γραφή γίνεται καθρέφτης· άλλες, απλώς φως που πέφτει αλλού και μας δείχνει κάτι διαφορετικό." Κι αν δεν είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε, τότε ίσως γράφουμε για να ανακαλύψουμε ποιοι πραγματικά είμαστε. Η ταύτιση συγγραφέα και χαρακτήρων Ένα από τα πιο συχνά και πιο έντονα debates ανάμεσα σε βιβλιόφιλους, αναγνώστες και συγγραφείς είναι αυτό που αφορά τη θεματολογία και κυρίως τους χαρακτήρες που γράφονται σε ένα βιβλίο. Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε; Υπάρχει μια εσφαλμένη, αλλά διαδεδομένη τάση να ταυτίζεται ο συγγραφέας με τους χαρακτήρες του. Είτε αυτό γίνεται για καλό, είτε για κακό. Στη δεύτερη περίπτωση μάλιστα, τα αίματα ανάβουν γρηγορότερα και οι συζητήσεις παίρνουν συχνά φωτιά, με τους συνομιλητές να υιοθετούν ακραίες θέσεις. Όταν η ιστορία καθορίζει τη συμπεριφορά Αν, για παράδειγμα, κάποιος συγγραφέας έχει γράψει άντρες χαρακτήρες που λειτουργούν με ένα mindset πιο αυταρχικό, με αρχηγικές τάσεις ή με μισογυνιστική συμπεριφορά, αυτόματα θεωρείτ...
Γράφει ο Κωφιάδης Χάρης
κι ένα γαλάζιο κλάμερ.
Ώμοι κυρτοί και γυρισμένοι προς τα μέσα...
Κρυψώνα θλιβερή για στήθια άλλοτε περήφανα που γίνανε μαστάρια.
Στενάχωρες προσθήκες όλες τους, σ' ένα σαρκίο φορτωμένο από τα χρόνια.
Βαμμένα κόκκινα μαλλιά
και απεγνωσμένες ρουφηξιές.
Γεμάτες νικοτίνη οι ανάσες πια, και πίσσα.
Και χνώτα γκρι ξεβάφουν τα ροζ χείλια.
Μπογιά που πλέον πέρασε και από κάτω γήρας.
Βαμμένα κόκκινα μαλλιά
και θυμωμένα βλέμματα.
Για νιότες που 'ταξαν πολλά,
όλα τα πήραν πίσω...μαζί και τόκους άδικους.
Σε βλέπω...
Ισχνή, ζαρωμένη, πικραμένη.
Καθισμένη στο πεζούλι, μαρτυράς πως κάποιοι ακόμη την κατέχουν.
Αυτή τη νιότη, τη δροσιά που πίσω δεν γυρνάει.
Όσο κι αν βάφεις τα μαλλιά, όσο και αν χρωματίζεις,
εκείνη έφυγε.
Βαμμένα κόκκινα μαλλιά
και ρίζες λευκές...
Ποια ήσουν και ποια είσαι πια αναρωτιέμαι.
Χάρη φίλε μου, μας εκπλήσσεις ακόμα μια φορά θετικά! Και ποίημα φίλε μου! Και μάλιστα εξαίσιο, όμορφο, λυρικό και αισθαντικό.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜήπως είναι στιγμή να το δοκιμάσεις πιο συστηματικά;
Στέλνω την ενθάρρυνσή μου αγαπητέ.
Εμπνεύσεις της στιγμής Γιάννη, για τις οποίες οταν έρχονται σε αυτη τη μορφή του ποιήματος, δεν έχω και κανένα μέτρο, κανενα σύστημα αξιολόγησης. Μα σας το παραθέτω και χαίρομαι πολύ γι αυτά που ακούω ή που διαβαζω εν προκειμένω!!! Θερμα σ ευχαριστώ!
ΑπάντησηΔιαγραφήH ποίηση Χάρη μου δεν έχει προετοιμασία. Μέσα στην καρδιά σου γεννιέται με τη φλόγα της ψυχής σου. Δεν έχει μέτρα, δεν έχει σταθμά. Γράφεις και εκφράζεις. Κάνε το, μην διστάζεις!
ΔιαγραφήΤην καλησπέρα μου.