Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Η Θέση του πατέρα στη σύγχρονη λογοτεχνία

  "Πολλές φορές, το μόνο που χρειαζόμαστε είναι μια όμορφη ιστορία να μας ψαχουλέψει λίγο καλύτερα" Αυτό λοιπόν είναι ένα θέμα που με απασχόλησε μόνο όταν οι εμπειρίες μου με ανάγκασαν να το αντιμετωπίσω. Πριν από τέσσερα περίπου χρόνια, φόρεσα με μεγάλη υπερηφάνια, ίσως τη μεγαλύτερη που έχω νιώσει στην έως τώρα ζωή μου, άλλη μία ταμπέλα: αυτή του πατέρα , όταν η γυναίκα μου μού χάρισε την κόρη μας. Όποιος το έχει ζήσει το γνωρίζει. Από τη μία στιγμή στην άλλη, αλλά και πιο αργά, πιο ασυνείδητα, επιτελούνται μέσα σου πολλές αλλαγές στον τρόπο που βλέπεις τη ζωή, τους κινδύνους, τους ανθρώπους, τις γυναίκες, αν ευτυχήσεις να έχεις κόρη, και πολλά άλλα που μέχρι πρότινος σου έμοιαζαν κομματάκι αδιάφορα, ως σκέψεις τουλάχιστον και ως θεματολογίες. Μέσα στα λοιπά λοιπόν, που συχνά λέγονται αλλά σπανίως εξηγούνται, είναι και η λογοτεχνία. Άρχισα να βλέπω αλλιώς τις γυναίκες ηρωίδες, τους άντρες, τις δυσάρεστες καταστάσεις και τους διάφορους ρόλους που ο συγγραφέας μοιράζει στο ca...

Συνέντευξη με τη Μαρία Αλεξοπούλου

 

Σήμερα έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε στο blog μας τη Μαρία Αλεξοπούλου, συγγραφέα του βιβλίου Η θλίψη που φωλιάζει μέσα μου





Αρχικά θα θέλαμε να μας συστηθείς για να σε γνωρίσει λίγο καλύτερα το κοινό. Περίγραψε τον εαυτό σου σε τέσσερις προτάσεις.

Θα με χαρακτήριζα βιβλιοφάγο γιατί η πρώτη μου επιλογή είναι να ανοίξω το κοντινότερο σε απόσταση βιβλίο, όταν έχω ελεύθερο χρόνο. Λατρεύω τη διδασκαλία σε παιδιά γιατί είναι μεταδοτικός ο ενθουσιασμός τους και φυσικά τη συγγραφή διότι μου προσφέρει τη δυνατότητα να εκφράζομαι ελεύθερα. Κατά κοινή ομολογία είμαι κοινωνική πεταλούδα (aka εξωστρεφής) και ενθουσιάζομαι εύκολα αλλά όταν μελαγχολώ κλείνομαι στο καβούκι μου ακούγοντας εμμονικά Evanescence. Τέλος, όταν μου δίνεται η ευκαιρία (όπως τώρα) διατυμπανίζω την αγάπη μου για τον κινηματογράφο που μου την μετέδωσε ο πατέρας μου.



Το βιβλίο σου είναι μια προσωπική εξομολόγηση. Πώς αποφάσισες να ανοιχτείς τόσο πολύ στο κοινό;

Ξεκίνησα να γράφω για να αποδιώξω τις μαύρες σκέψεις και συνειδητοποίησα πως είχαν τη μορφή σπονδυλωτών διηγημάτων. Μετά από προτροπή του εκδότη μου οπλίστηκα με θάρρος για να παραδεχτώ πως βασίζονται σε αληθινά γεγονότα που με στιγμάτισαν. Τα εγκάρδια μηνύματα που λαμβάνω είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή που θα μπορούσα να έχω.



Σε προσεγγίζουν αναγνώστες για να σου ανοιχτούν, όπως έκανες εσύ μαζί μας; Αν ναι, πώς νιώθεις με αυτό;

Δεν φανταζόμουν ποτέ (μα ποτέ!) ότι θα με προσέγγιζαν αναγνώστες για να μοιραστούν τις δικές τους εμπειρίες. Με χαροποιεί τόσο που με νιώθουν οικεία για να παραδεχτούν πόσο ευάλωτοι είναι στις αγχογόνες καταστάσεις. Νιώθω πιο δυνατή γνωρίζοντας πως δεν είμαι μόνη μου και ευελπιστώ να τους προσφέρω την ίδια πυγμή. Παράλληλα, μου εμφυσούν κουράγιο για να συνεχίσω να εκφράζομαι μέσα από τον γραπτό λόγο.



Η Μελίνα, η πρωταγωνίστρια, είναι το απόλυτο alter ego σου ή έχει μια δική της ταυτότητα που θυμίζει εσένα;

Δύσκολη ερώτηση. Πολλές φορές νιώθω ότι αποστασιοποιούμαι από τη Μελίνα, όμως όταν γίνομαι δέσμια της θλίψης μπερδεύονται τα νήματα της ζωής μας. Γινόμαστε ένα μέχρι να φτάσουμε στην άνοδο, στον επίλογο του βιβλίου όπου η Μελίνα γίνεται ο φάρος της ελπίδας μου. Τότε είμαι έτοιμη να την αφήσω πίσω και να υποδεχτώ την άνοιξη που επαναπαυόταν μέσα μου.






Σκέφτεσαι να πειραματιστείς και σε άλλα λογοτεχνικά είδη;

Θα ήθελα να πειραματιστώ γιατί δεν περιορίζομαι και ως αναγνώστρια σε ένα λογοτεχνικό είδος. Γενικά θεωρώ πως είναι σημαντικό να βγαίνουμε από το safety zone μας. Στην παρούσα φάση ασχολούμαι με την ποιητική συλλογή που θα είναι το δεύτερο πνευματικό μου παιδάκι καλώς εχόντων των πραγμάτων. Στο συρτάρι μου φωλιάζει και μία ρομαντική νουβέλα που με κοιτάει παραπονιάρικα αλλά επειδή οι αναγνώστες ανταποκρίθηκαν ένθερμα στο λυρικό ύφος του τωρινού βιβλίου αποφάσισα να δώσω προτεραιότητα στην ποιητική συλλογή.



Από το bookstagram σου καταλαβαίνουμε ότι είσαι διαβαστερή. Ποιοι συγγραφείς και βιβλία σε έχουν επηρεάσει;

Αγαπημένοι συγγραφείς που με επηρέασαν είναι ο Stefan Zweig, o Jorge Bucay και ο αείμνηστος Carlos Ruiz Zafón που με έβγαλε από το reading slump χρόνων με το μυθιστόρημα ‘’Η σκιά του ανέμου’’. Όμως το ανάγνωσμα που μου έδωσε την ώθηση για να καταθέσω τις πιο μύχιες σκέψεις μου είναι το ‘’Πουέντ’’ της Αλίσια Παρσεκιάν. Σε έναν άλλο λογοτεχνικό κόσμο η Δανάη και η Μελίνα στηρίζουν η μία την άλλη.



Τέλος, θα θέλαμε να κλείσεις με μια συμβουλή προς τους επερχόμενους συγγραφείς.


Με γνώμονα τη δική μου εμπειρία, θα πρότεινα τη συστηματική ανάγνωση βιβλίων ,εάν είναι εφικτό και από διαφορετικά είδη, για να καλπάζει η φαντασία σας. Απαράβατος κανόνας μου είναι να μην αναβάλω την έμπνευση. Όταν μας σιγοψιθυρίζει η Μούσα οφείλουμε να την ακούμε! Σίγουρα το writing block μπορεί να παραμονεύει εκεί στη γωνία του μυαλού μας, αλλά στα χέρια μας είναι να το εξορίσουμε. Σημαντική συμβουλή είναι να έχετε beta readers ώστε να σας επισημάνουν τόσο τα θετικά όσο και τα αρνητικά στοιχεία του βιβλίου σας, προτού ξεκινήσετε την αναζήτηση της εκδοτικής στέγης. Επιπλέον, να είστε επιεικείς με τον εαυτό σας και να είστε σίγουροι πως όσο περισσότερο γράφετε θα αποκτήσετε τη συγγραφική άνεση που ονειρεύεστε.



Σε αυτό το σημείο να ευχαριστήσουμε τη Μαρία Αλεξοπούλου και να της ευχηθούμε ό,τι καλύτερο στη συγγραφική της πορεία. Μπορείτε να τη βρείτε επίσης στο Instagram. 


Σχόλια

  1. Σ' ευχαριστώ πολύ Δανάη μου. Υπέροχες όλες οι ερωτήσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευχαριστούμε πολύ Μαρία μου για την συνέντευξή σου. Να σου ευχηθώ τα καλύτερα στη διαδρομή σου και στις εμπνεύσεις σου.
    Δανάη μου, μια ακόμα εξαίρετη οργάνωση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι ιδιαίτερα για την ευγένειά σου καλή μας φίλη. Ακολουθώ το μπλογκ σου στην wordpress, νομίζω το ξέρεις. Καλησπέρα.

      Διαγραφή
    2. Ναι φυσικά το γνωρίζω κι ευχαριστώ για κάθε σχόλιο.
      Καλό μήνα.

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Η Θέση του πατέρα στη σύγχρονη λογοτεχνία

  "Πολλές φορές, το μόνο που χρειαζόμαστε είναι μια όμορφη ιστορία να μας ψαχουλέψει λίγο καλύτερα" Αυτό λοιπόν είναι ένα θέμα που με απασχόλησε μόνο όταν οι εμπειρίες μου με ανάγκασαν να το αντιμετωπίσω. Πριν από τέσσερα περίπου χρόνια, φόρεσα με μεγάλη υπερηφάνια, ίσως τη μεγαλύτερη που έχω νιώσει στην έως τώρα ζωή μου, άλλη μία ταμπέλα: αυτή του πατέρα , όταν η γυναίκα μου μού χάρισε την κόρη μας. Όποιος το έχει ζήσει το γνωρίζει. Από τη μία στιγμή στην άλλη, αλλά και πιο αργά, πιο ασυνείδητα, επιτελούνται μέσα σου πολλές αλλαγές στον τρόπο που βλέπεις τη ζωή, τους κινδύνους, τους ανθρώπους, τις γυναίκες, αν ευτυχήσεις να έχεις κόρη, και πολλά άλλα που μέχρι πρότινος σου έμοιαζαν κομματάκι αδιάφορα, ως σκέψεις τουλάχιστον και ως θεματολογίες. Μέσα στα λοιπά λοιπόν, που συχνά λέγονται αλλά σπανίως εξηγούνται, είναι και η λογοτεχνία. Άρχισα να βλέπω αλλιώς τις γυναίκες ηρωίδες, τους άντρες, τις δυσάρεστες καταστάσεις και τους διάφορους ρόλους που ο συγγραφέας μοιράζει στο ca...

Fanfiction, Συγγραφή ή απλώς Δανεικά Όνειρα

  "Κόσμοι μέσα από κόσμους, και χαρακτήρες που κάπου τους ξέρεις και κάπως αλλιώς τους έχεις αγαπήσει..." Σήμερα έγινα μάρτυρας μιας διαδικτυακής συζήτησης που με έβαλε σε σκέψεις. Γι’ αυτό, αν έχεις όρεξη, πάρε τον καφέ σου, ή όποιο άλλο ρόφημα προτιμάς, κάθισε αναπαυτικά κι έλα να το δούμε μαζί. Το θέμα; Είναι το fanfiction συγγραφή; Μπορεί όποιος γράφει fanfiction να λέγεται συγγραφέας; Οι απόψεις που ακούστηκαν ποικίλες και δεν νομίζω πως έχει νόημα να τις αναπαράγω μία προς μία. Καλύτερα να το πιάσουμε από την αρχή κι έναν ορισμό που έχω βάλει στην προσωπική μου ιστοσελίδα και δεν θα μπορούσα να παρακάμψω χωρίς να φανώ υποκριτής. Παραθέτω αυτούσιο ένα απόσπασμα για του λόγου το αληθές. Τι εννοώ συγγραφέας; “Συγγραφέας είναι όποιος διψά να δημιουργήσει∙ να πλάσει κόσμους, πρόσωπα, ιστορίες. Να ζήσει αγάπες, απώλειες, συγκρούσεις -μέσα σε ένα εντελώς φανταστικό περιβάλλον, που για εκείνον είναι πέρα για πέρα αληθινό. Ο συγγραφέας δεν παρατηρεί απλώς. Ζει, συναισθάνεται, τα...

Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε;

"Μερικές φορές η γραφή γίνεται καθρέφτης· άλλες, απλώς φως που πέφτει αλλού και μας δείχνει κάτι διαφορετικό."   Κι αν δεν είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε, τότε ίσως γράφουμε για να ανακαλύψουμε ποιοι πραγματικά είμαστε. Η ταύτιση συγγραφέα και χαρακτήρων Ένα από τα πιο συχνά και πιο έντονα debates ανάμεσα σε βιβλιόφιλους, αναγνώστες και συγγραφείς είναι αυτό που αφορά τη θεματολογία και κυρίως τους χαρακτήρες που γράφονται σε ένα βιβλίο. Είμαστε τελικά αυτό που γράφουμε; Υπάρχει μια εσφαλμένη, αλλά διαδεδομένη τάση να ταυτίζεται ο συγγραφέας με τους χαρακτήρες του. Είτε αυτό γίνεται για καλό, είτε για κακό. Στη δεύτερη περίπτωση μάλιστα, τα αίματα ανάβουν γρηγορότερα και οι συζητήσεις παίρνουν συχνά φωτιά, με τους συνομιλητές να υιοθετούν ακραίες θέσεις. Όταν η ιστορία καθορίζει τη συμπεριφορά Αν, για παράδειγμα, κάποιος συγγραφέας έχει γράψει άντρες χαρακτήρες που λειτουργούν με ένα mindset πιο αυταρχικό, με αρχηγικές τάσεις ή με μισογυνιστική συμπεριφορά, αυτόματα θεωρείτ...