Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
banner

Our Latest

Η Εξέλιξη του Τρόμου στη Λογοτεχνία: Από το Γοτθικό Σκοτάδι στο Halloween | Χάρης Κωφιάδης

Γιατί επιζητούμε την αδρεναλίνη του φόβου μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου, ενώ στην πραγματική ζωή τον αποφεύγουμε; Καθώς πλησιάζει η πιο ατμοσφαιρική νύχτα του Οκτώβρη, τα φώτα χαμηλώνουν, οι σκιές μεγαλώνουν και η ανάγκη μας για μια σκοτεινή ιστορία γιγαντώνεται. Σε καλωσορίζω σε μια αναδρομή στις μορφές που πήρε ο τρόμος στη λογοτεχνία και στο γιατί το Halloween παραμένει η απόλυτη γιορτή των «περιέργων» αναγνωστών. Ανέκαθεν με τραβούσε το σκοτάδι στην τέχνη. Όχι πως αγνοούσα το φως, αλλά παρουσιάζεται συχνά ως λιγότερο γοητευτικό. Το σκοτάδι κρύβει μέσα του ανασφάλεια, αδρεναλίνη, το άγνωστο. Μας προκαλεί συναισθήματα τα οποία δεν θέλουμε να βιώσουμε στην καθημερινότητα και προτιμάμε να τα ανακαλύπτουμε από την ασφάλεια του καναπέ. Εκεί όπου ξέρουμε πολύ καλά πως ο τρόμος τελειώνει τη στιγμή που κλείνουμε το βιβλίο. Ή και λίγες ώρες αργότερα, ανάλογα πόσο θα μας επηρεάσει. Καθ’ όλη τη διάρκεια, ωστόσο, έχουμε πλήρη επίγνωση ότι όλο αυτό δεν είναι παρά μια φανταστική ιστορία...

Οι δικές σας βιβλιοπροτάσεις για το μήνα του Halloween

 



Γράφει η Δανάη Ιμπραχήμ


Ο Οκτώβρης είναι εδώ. Ο μήνας του τρόμου, της μαγείας, των φαντασμάτων, του Το είχες και στο χωριό σου. Ο μήνας του Halloween έχει μπει για τα καλά κι έχει φέρει μαζί του το πολυπόθητο φθινόπωρο, την γρήγορη δύση του ηλίου, τη δροσιά εκείνη που μας ωθεί να κρυφτούμε στις μάλλινες κουβέρτες μας παρέα με μια κούπα ζεστό τσάι κι ένα βιβλίο. Και καθώς λοιπόν πλησιάζει εκείνη η νύχτα που το πέπλο ανάμεσα στον κόσμο των ζωντανών και των νεκρών πέφτει, οι περισσότεροι στρεφόμαστε στο είδος του τρόμου και της φαντασίας. Έτσι, για μία ακόμα φορά ζήτησα τη βοήθεια των φίλων μου και προθυμοποιήθηκαν να σας προτείνουν τα κατάλληλα αναγνώσματα γι’ αυτό το μήνα. Επειδή όμως δέχτηκα πάρα πολλά μηνύματα, έκανα μια μικρή επιλογή στο ποια θα σας παρουσιάσω, ώστε να μπορέσω στο τέλος να κάνω τις δικές μου προτάσεις.


Ας ξεκινήσουμε λοιπόν με τα δικά σας αγαπημένα.


Από τη μεγάλη λίστα που παρέλαβα, δεν έλειψε και η κλασική λογοτεχνία. Το Φάντασμα της Όπερας του Gaston Leroux είναι αρκετά ατμοσφαιρικό, ιδανικό για αυτό το μήνα. Ο κρυμμένος στις σκιές Έρικ είναι μια τραγική φιγούρα που θα προσθέσει συγκίνηση στον μήνα των έντονων συναισθημάτων. Η Christine όμως δεν είναι η μοναδική πρωταγωνίστρια που παρασύρεται σε σκοτεινά μονοπάτια. Στην Καρμίλλα του J. Sheridan Le Fanu η βασική χαρακτήρας βιώνει μια συνταρακτική εμπειρία, περισσότερο υπερφυσική από ότι η Christine. Με φόντο ένα γοτθικό κάστρο, πλάσματα από έναν άγνωστο και χθόνιο κόσμο ταράζουν την ζωή της γεμίζοντας την με την απόλυτη φρίκη.


Μια αγαπημένη υποκατηγορία τρόμου και φαντασίας, που δε θα μπορούσε να λείψει από αυτή τη λίστα, είναι τα βιβλία με φαντάσματα, γνωστά και ως Paranormal. Το πρώτο είναι ένα προσωπικό αγαπημένο, γι’ αυτό κι ευχαριστώ πολύ τη φίλη Νικολέτα που το πρότεινε και μου έδωσε την ευκαιρία να σας το παρουσιάσω. Η τριλογία Εφιάλτες της Άρτεμις Βελούδου Αποκότου είναι ό,τι καλύτερο έχει να αναδείξει η εγχώρια λογοτεχνία. Με έντονο το Λαβκραφτιανό στοιχείο, η συγγραφέας μας ταξιδεύει στο Dunwich, όπου οι δυο πρωταγωνιστές καλούνται να λύσουν μια κατάρα. Αν σας αρέσουν οι σκοτεινές ιστορίες, με κατάρριψη των λογοτεχνικών κλισέ και μια απίστευτα δυνατή σχέση ανάμεσα στους πρωταγωνιστές, τότε οι Εφιάλτες είναι η ιδανική επιλογή.



Εξίσου αγαπημένο και σκοτεινό είναι το Ninth House της Leigh Bardugo. Ξεφεύγοντας από τον μαγικό κόσμο των Grisha, η Leigh μας αφηγείται την ιστορία οκτώ κοινοτήτων του πανεπιστημίου Yale, τα μέλη των οποίων καταπιάνονται με διάφορες τελετουργίες. Η επικοινωνία με την άλλη πλευρά είναι σχεδόν καθημερινό φαινόμενο και η σκοτεινή μαγεία ένα από τα βασικά μαθήματα στα οποία εξετάζονται αυστηρά. Με αμφιβόλου είδους μαγείας μπλέκει κι η Aurora της Βικτώριας Μόσχου. Η πρωταγωνίστρια του βιβλίου Guardians of the Auras είναι η Πανδώρα του κόσμου της, καθώς όταν ανοίγει ένα αρχαίο κουτί ακολουθούν σοβαρές καταστροφές.


Λιγότερο σκοτεινό είναι το βιβλίο Η πιο τρομακτική ιστορία όλων των εποχών του Philip Kerr. Ναι μεν, ο τίτλος μας προϊδεάζει για κάτι φρικαλέο, αλλά αυτό το πόνημα απευθύνεται σε παιδιά. Επομένως, είναι πιο φιλικό στον αναγνώστη, ο οποίος εξερευνά ένα στοιχειωμένο βιβλιοπωλείο. Επίσης παιδικό βιβλίο είναι η Coraline του Neil Gaiman. Η νεαρή κοπέλα ανοίγει την δέκατη τέταρτη πόρτα του διαμερίσματος που διαμένει με την οικογένεια της και ανακαλύπτει έναν διαφορετικό κόσμο. Δεν είναι όμως συνεχώς ευχάριστος.


Ένα άλλο αγαπημένο και ταιριαστό είδος για αυτόν τον μήνα είναι τα βιβλία με μάγισσες. Η αρχή θα γίνει με το Serpent & Dove της Shelby Mahurin. Σε έναν φανταστικό κόσμο μεσαιωνικού τύπου, οι μάγισσες διώκονται από την εκκλησία και καίγονται στην πυρά. Η Lou, μια μάγισσα που έχει δραπετεύσει από τη σύναξη της, πασχίζει να κρατήσει την ταυτότητα της μυστική για να γλιτώσει από θεούς και δαίμονες. Όταν όμως αναγκάζεται να παντρευτεί έναν κυνηγό μαγισσών, τα πράγματα περιπλέκονται επικίνδυνα. Η Diana Bishop από την άλλη, έχει μια πιο ήρεμη ζωή, για ένα μικρό διάστημα τουλάχιστον. Όταν καλεί τυχαία ένα χαμένο βιβλίο αλχημείας, όλος ο υπερφυσικός κόσμος – μάγισσες, βρικόλακες, δαίμονες – στοιχειώνει την καθημερινότητα της με την ελπίδα ότι θα είναι κοντά όταν το καλέσει ξανά. Και τότε, η πρωταγωνίστρια του Discovery of Witches (της Deborah Harkness) θα παλέψει για την ζωή της και για το μεγάλο μυστικό της δημιουργίας όλων αυτών των πλασμάτων.



Οι μάγισσες του East End, της Melissa de la Cruz, έχουν το δικό τους μυστικό. Για χρόνια οι δυνάμεις τους είναι αδρανοποιημένες, μέχρι τη στιγμή που αποφασίζουν ότι δεν γίνεται να αντιμάχονται το πεπρωμένο τους. Κάποιοι όμως, δεν επιθυμούν αυτή την αλλαγή και τότε μάνα και κόρες θα πρέπει να παλέψουν με τις δυνάμεις του σκότους. Επίσης κρυφές είναι οι δυνάμεις των Iris και Malina στο Wicked like a wildfire (Lana Popovic) κατόπιν διαταγής της μητέρας τους. Όταν όμως εκείνη χάνεται ξαφνικά, τα κορίτσια θα πρέπει να ξεχάσουν την υπόσχεση τους για να μπορέσουν να τη σώσουν.


Προχωρώντας στο είδος των βρικολάκων, δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε το Vampire Academy της Richelle Mead. Είναι από τα βιβλία που αν δεν το ανέφεραν οι φιλαναγνώστες φίλοι μου, θα το βλέπατε στην δική μου λίστα προτάσεων. Στην ακαδημία Μορόι και Νταμπίρ του Αγίου Βλαδίμηρου, η εκκολαπτόμενη φύλακας Rose Hathaway παλεύει με αόρατους εχθρούς, προκείμενου να προστατέψει την φίλη της Lisa Dragomir. Η τελευταία πριγκίπισσα του οίκου τους καταδιώκεται από άγνωστα πλάσματα και μονάχα η ετοιμοπόλεμη Rose φαίνεται αρκετά ικανή ώστε να τα ανακαλύψει και να τα πολεμήσει.


Το δεύτερο βιβλίο με βρικόλακες που μας – και σας – πρότειναν είναι το The Beautiful της Renee Ahdieh. Το μυθιστόρημα μας πηγαίνει πίσω στο χρόνο, στο 1872. Μια δεκαεπτάχρονη κοπέλα, φεύγει από το Παρίσι και βρίσκει καταφύγιο στη Νέα Ορλεάνη. Εκεί θα μαγευτεί από τη ζωντάνια της πόλης, η οποία όμως κρύβει ένα μεγάλο και σκοτεινό μυστικό.



Φτάνοντας στο τέλος των προτάσεων σας, θα αναφερθούν δύο βιβλία που δεν θα μπορούσαν να διαβαστούν σε πιο κατάλληλη εποχή. Ο λόγος γίνεται για το Νεκρωταφίο Ζώων του Stephen King και το Demonic Debutantes, έργο εννέα συγγραφέων (Christine Bottas, Amber Boyd, Steven R. Brandt, E.A Comiskey, Sophia Diaz, Holly Gonzalez, Kristin Jacques, Victoria Moschou, Josephine Templeton). Το μεν Νεκρωταφίο Ζώων μας ταξιδεύει σε μια φαινομενικά ήρεμη πόλη του Μέιν, όπου ένα παλιό, ινδιάνικο νεκροταφείο γίνεται η αιτία να ξεχάσει ο πρωταγωνιστής τα όρια της ζωής και άθελα του να αφήσει το Κακό να ταράξει την ησυχία της οικογένειας του. Το Demonic Debutantes είναι η ιστορία των εννέα κορών της Κόλασης, οι οποίες θα πρέπει να υπακούσουν τις επιταγές του Εωσφόρου και να καταστρέψουν τους ανθρώπους. Το κατά πόσο θα μείνουν αφοσιωμένες στην Κόλαση από τη στιγμή που θα βρεθούν στην Γη, μπορείτε να το μάθετε μέσα από τις σελίδες του βιβλίου.



Για τον επίλογο σας φύλαξα τέσσερις δικές μου προτάσεις, που καλύπτουν όλο το φάσμα των Halloween αγαπημένων. Για το είδος των μαγισσών έχω να σας προτείνω το The year of the witching της Alexis Henderson. Όπως πολύ εύστοχα είχε σχολιάσει μία αναγνώστρια, πρόκειται για το τέλειο μίγμα του Salem και της Ιστορίας της Θεραπαινίδας. Σε μια πατριαρχική κοινωνία που επικρατούν οι νόμοι μιας αίρεσης, η νεαρή Immanuelle πασχίζει να αποβάλλει από πάνω της την φήμη της μητέρας της. Μα καθώς αγωνίζεται να αποδείξει ότι δεν έχει καμία σχέση με τη μαύρη μαγεία την οποία χρησιμοποιούσε η μητέρα της, συνειδητοποιεί πως ό,τι θεωρούσε δεδομένο ήταν ένα καλοφτιαγμένο ψέμα.


Για το είδος των βρικολάκων η καλύτερη δυνατή πρόταση είναι το Σάλεμς Λοτ του Stephen King. Φυσικά και αγαπάμε τις σύγχρονες απεικονίσεις των βαμπίρ, στις οποίες τους δίνονται περισσότερο ανθρώπινα χαρακτηριστικά, όσον αφορά την προσωπικότητα. Ωστόσο, δεν ξεχνάμε τις παλαιότερες απεικονίσεις τους, όπου πρόκειται για πλάσματα που υπακούν μονάχα στη δίψα τους. Οι βρικόλακες του Σάλεμς Λοτ είναι αυτά τα βαμπίρ και δε θα ήθελες να τα συναντήσεις, γιατί δεν θα έδειχναν έλεος.


Η τρίτη πρόταση αφορά την ιστορία μικρού μήκους Η ιστορία του χειρούργου του J.P. Dixon. Ένα γροτέσκο αφήγημα που εξερευνά μέχρι που μπορεί να φτάσει η ανθρώπινη ματαιοδοξία και ο μαζοχισμός. Πρόκειται για την απόλυτη φρίκη!


Τέλος και εξίσου σημαντικός είναι ο H.P Lovecraft. Όλα του τα έργα είναι ένα προς ένα γι’ αυτό το μήνα, αλλά για να σας κάνω τη ζωή πιο εύκολη, θα σας αναφέρω τα διηγήματα που υπόκεινται στα ήδη που έχουμε αναφέρει: Όνειρα στο σπίτι της μάγισσας, Τρόμος στο Dunwich, Η μετάβαση του Χουάν Ρομέρο, Νταγκόν, Η ονειρική αναζήτηση της Άγνωστης Καντάθ και φυσικά το πασίγνωστο Το κάλεσμα του Κθούλου. Οι πιο γενναίοι μπορούν να εξερευνήσουν και τις σελίδες του Νεκρονομικόν, φροντίζοντας πάντα να διαβάσουν προσεκτικά τις οδηγίες που δίνονται στις περισσότερες εκδόσεις.




Σχόλια

  1. Ω τι θησαυροί είναι αυτοί Δανάη; Και μάλιστα αρκετά επίκαιροι σε μια επέτειο, ξένη βέβαια, αλλά του είδους και αυτή.
    Ευχαριστούμε πολύ καλή μου φίλη για τις προτάσεις, καθώς τις βλέπω διαλεχτές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καθετί που μας σπρώχνει στα βιβλία είναι καλοδεχούμενο. Σε ευχαριστώ πολύ φίλε Γιάννη!

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Most Popular

Σκέψεις για το ρόλο της τέχνης και της συγγραφής, γράφει ο Γιάννης Πιταροκοίλης

 Ολόγυρά μας, ένας όμορφος μαγικός κόσμος της τέχνης, έχει απλωμένα τα φτερά του σε ένα διαρκές κάλεσμα στις σκέψεις αλλά και στα συναισθήματά μας. Δημιουργήματα εικαστικά, δημιουργήματα του λόγου, της κίνησης του σώματος, δημιουργήματα της σκηνής. Η αλληλεπίδραση μαζί του είναι μια σχέση που συνοδεύει τον άνθρωπο από την πρωτόγονη κοινωνία μέχρι σήμερα. Για τους ανθρώπους, που γράφουμε. Για όλους εκείνους που προσπαθούμε να εκφραστούμε δημιουργικά μέσα από την πεζογραφία και την ποίηση. Έχουμε σκεφτεί άραγε, γιατί το κάνουμε; Ποιο είναι το βαθύτερο κίνητρο πέρα από τη δύναμη της εξωτερίκευσης της εσωτερικής έμπνευσης; Με λίγα λόγια για να το πάω παρακάτω, το βαθύτερο κίνητρο ενός συγγραφικού έργου, μένει στενά στο να εκφράσει μόνο μια δοσμένη πλοκή, μια μυθοπλασία, ένα ποίημα; Ή προχωράει παραπέρα; Και πόσο μακριά μπορεί να φτάσει αυτή η "ομιλία"; Κακά τα ψέματα, μέσα σε κάθε λογοτεχνικό έργο, διήγημα, νουβέλα, μυθιστόρημα, ένας συγγραφέας, όποιος και και να είναι αυτός, θα ...

Έλληνες Vs Ξένοι Συγγραφείς

  Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...

Ο Στάθης & η Αστάθεια

  Γράφει ο Χάρης Κωφιάδης  Η πρώτη φορά που ο Στάθης είδε τον γέρο ήταν μια μέρα που λίγο διέφερε απ’ όσες προηγήθηκαν. Στη δουλειά το τηλέφωνο δεν είχε σταματήσει να χτυπάει. Φωνές και φράσεις κοφτές, τυπικά ευγενικές μα ουσιαστικά αγενείς. Σπάνια πια, των παραπόνων και των απαιτήσεων προηγούνταν μια καλημέρα, ή μια καλησπέρα. Λες κι ήταν δεδομένο… Μα δεν ήταν. Κι έλειπε κι αυτό το χαμόγελο που εκείνος δεν θα μπορούσε να δει, μα αν μη τι άλλο θα το άκουγε. Είχε καλό αυτί όπως του λέγανε άλλωστε. Χρόνια στην ίδια θέση, επαγγελματικά είχε φτάσει στο απόγειο μιας καριέρας περιορισμένης και κομματάκι πεζής, να ανέχεται τον πάσα έναν που δεν πηδούσε ή δεν πηδιόταν αρκετά. Μπορεί βέβαια να μην έφταιγαν και οι πελάτες∙ το είχε σκεφτεί μια-δυο φορές και αυτό. Μπορεί να ήταν που και ο ίδιος δεν τους χαμογελούσε πια όπως παλιά. Όταν πήρε τη θέση, το ήθελε και το έκανε, μετά το προσπαθούσε. Στο τέλος το πέταξε στην άκρη σαν γραβάτα που κάπως σε στενεύει, κάπως σε πνίγει και δεν σου...