Ονείρων Πένες

Σήμερα έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε στο blog μας τον Κωνσταντίνο Κορμπάκη, συγγραφέα του βιβλίου Το τίμημα είναι ο χρόνος Ι .    Αρχικά θα θέλαμε να μας συστηθείς για να σε γνωρίσει λίγο καλύτερα το κοινό. Περίγραψε τον εαυτό σου σε τέσσερις προτάσεις. Οι περισσότεροι συγγραφείς περνούν πολλά από τα χαρακτηριστικά τους στους πρωταγωνιστές των βιβλίων τους και για κάποιον που με ξέρει θα αναγνωρίσει πολλά απ’ αυτά στους ήρωές μου. ( Αυτή η πρόταση δεν μετράει · είναι εισαγωγική ) Θα περιέγραφα τον εαυτό μου ως ένα άτομο αισιόδοξο, καλοπροαίρετο αλλά και επιφυλακτικό. ( Εδώ μετριάζουμε τα επίθετα για να μη φανούμε νάρκισσοι ) Κατά γενική ομολογία είμαι κοινωνικός ( οι φίλοι μου γελούν αυτή τη στιγμή χωρίς να θυμούνται ότι ξέρω όλα τα μυστικά τους ) και φιλικός ( τώρα σοβάρεψαν ). Στα ενδιαφέροντά μου ( ευτυχώς δεν μου μένουν άλλες προτάσεις ) συγκαταλέγονται η ανάγνωση βιβλίων λογοτεχνικών αλλά και φιλολογικών. Είμαι λάτρης του fantasy gaming ( αν και noob μερικές φορές ...

 Ο Γιώργος Δερβεντλής είναι ένας από εμάς. Αγαπητός φίλος και συνεργάτης στο "Ονείρων Πένες" από την ίδρυσή του. Δραστηριοποιείται στο προσωπικό του blog:  My Little Stories  Όπως ο ίδιος αυτοπροσδιορίζεται, συγγραφέας μικρών και μεγάλων ιστοριών. Συλλέκτης μουσικών και εικόνων που εξιτάρουν τους φαντασιογόνους.  Ο Γιώργος διακρίνεται με τρόπο καθηλωτικό στο είδος του horror, fantasy, το οποίο και υπηρετεί εδώ και καιρό με περισσή ικανότητα, συνέπεια και ποιότητα. Αυτό όμως δεν τον εμποδίζει να έχει γράψει διηγήματα και έργα με σαφές κοινωνικό και καταγγελτικό περιεχόμενο: "Αθήνα 2020: Η ώρα της επανάστασης",  "Ο χορός μιας μοναχικής καρδιάς" και "Η ελευθερία στο κλουβί". Ακόμα πρόσφατα και ένα εξαίρετο παραμύθι φαντασίας  "Το Ξαναντού: τα χρονικά του Γκρόουνιν" Αυτή τη φορά στο προσωπικό του blog, σειρά έχει ένα νέο του έργο: "Η χαμένη διαθήκη" Ένα έργο τρόμου και φαντασίας, το οποίο πραγματικά καθηλώνει τον αναγνώστη με το ...

 Σήμερα έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε στο blog μας τη Βικτώρια Μόσχου, συγγραφέα του Guardian of the Auras   και ιδρύτρια του Bookbrewed . Αρχικά θα θέλαμε να μας συστηθείς για να σε γνωρίσει λίγο καλύτερα το κοινό. Περίγραψε τον εαυτό σου σε τέσσερις προτάσεις. Αρχικά, να σας ευχαριστήσω για την τιμή που μου κάνατε. Ονομάζομαι Μόσχου Βικτώρια, είμαι 28 ετών, με καταγωγή από το Δρυμό Θεσσαλονίκης, ωστόσο σε όλους συστήνομαι ως η «αιώνια 19χρονη βιβλιοφάγος». Είμαι οικονομολόγος στο επάγγελμα, εργάζομαι στην οικογενειακή μας επιχείρηση και πρόσφατα ίδρυσα και τη δική μου εταιρία συνδρομητικού βιβλιο-κουτιού, το BookBrewed . Λατρεύω τον καφέ, τόσο όσο και η Lorelai Gilmore , διαβάζω τόσο όσο η Rory Gilmore και πολλές φορές γκρινιάζω τόσο όσο η Emily Gilmore (Ναι, οι επιρροές από το Gilmore Girls είναι εμφανείς). Αγαπώ επίσης τη ζαχαροπλαστική, το τρέξιμο και το χορό. Γιατί επέλεξες να γράψεις στα αγγλικά; Σκέφτεσαι να γράψεις και στα ελληνικά; Παρότι όταν πρωτ...

 "Τα Άλμπατρος" Η αγαπημένη δικτυακή φίλη ANNA FLO. , μας δίνει ένα συγκλονιστικό διήγημα με φόντο τα τραγικά ανθρώπινα αλλά και συνάμα κοινωνικά δράματα που άφησε πίσω της η Ευρωπαϊκή αποικιοκρατία αλλά και ο καθολικισμός στους προηγούμενους αιώνες. Το έργο της θα μας μεταφέρει στο μαρτυρικό Βελγικό Κογκό της εποχής του εκτρωματικού βασιλιά Λεοπόλδου και των μαζικών εγκλημάτων του στο λαό. Αλλά και στον τύραννο, εκλεκτό της Δύσης και των ΗΠΑ, δικτάτορα Μομπούτου, "άξιου" συνεχιστή των δεινών των κατοίκων της μαρτυρικής αυτής χώρας. Το διήγημά της, αποκτά χαρακτηριστικά κοινωνικού ντοκιμαντέρ με ιστορικά στοιχεία καθώς μέσα στην πλοκή του μαθαίνουμε για την γενοκτονία του λαού του Κογκό, για την αρπαγή χιλιάδων ανήλικων βρεφών από τις, κατά συρροή βιασμένες γυναίκες και όχι μόνο και την μεταφορά τους στην Ευρώπη όπου σκορπίστηκαν στα τέσσερα σημεία της γηραιάς Ηπείρου. Παράλληλα θα μάθουμε και τα νοσηρά τεκταινόμενα στις "Ιεραποστολές" της Καθολικής εκκλη...

  Γράφει η Δανάη Ιμπραχήμ Όσοι με ξέρουν γνωρίζουν ότι έχω μια αδυναμία στο είδος των μαγισσών. Από τις αδερφές Halliwell μέχρι τη Sabrina Spellman, από τη Vasilisa Petrovna μέχρι την Diana Bishop, η αγάπη μου για αυτές είναι το λιγότερο αδιαμφισβήτητη. Όταν, λοιπόν, έπεσε το μάτι μου σε ένα ακόμα ελληνικό μυθιστόρημα φαντασίας που περιλαμβάνει αυτό το είδος, έσπευσα να το αποκτήσω. Η ιστορία ξεκινάει με την αφήγηση του τρόπου που δημιουργήθηκαν οι μάγισσες στο σύμπαν του συγκεκριμένου βιβλίου. Με ρίζες από την αρχαιότητα, τραγωδία και πολλή φρίκη φτάσαμε στη σημερινή Αθήνα όπου μάγοι και μάγισσες ζουν ανάμεσα μας. Επομένως, μιλάμε για ένα αστικό φάντασυ, το οποίο αποτελεί την αγαπημένη μου υποκατηγορία του είδους. Οι μάγοι και οι μάγισσες χωρίζονται στους καλούς και τους κακούς, ανάλογα τους προγόνους τους και έχουν αντίστοιχες δυνάμεις. Οι σκοτεινοί μάγοι πλήττουν τους αντιπάλους τους, αλλά και τους θνητούς, με αποτέλεσμα το συμβούλιο των καλών μάγων να πάρει αυστηρά μέτρα. Προσε...

  Γράφει η Δανάη Ιμπραχήμ   Το μέλλον απασχολούσε ανέκαθεν τον άνθρωπο. Ό,τι δεν μπορούσε να ελέγξει, ό,τι ήταν πέραν των δυνατοτήτων του τον τρόμαζε και συνάμα τον εξίταρε. Από την αρχαιότητα έως σήμερα το είδος του Homo Sapiens πασχίζει να προβλέψει το μέλλον είτε με τη βοήθεια φυσικών μέσων, είτε ακόμα και με παραφυσικές μεθόδους. Στα πλαίσια αυτού του προβληματισμού γεννήθηκε το είδος της δυστοπίας. Κάθε ελπίδα για κάτι καλύτερο σβήνει και ο άνθρωπος αναγνωρίζει την καταστροφική του φύση. Σε μια εποχή που η ραγδαία αύξηση της τεχνολογίας βρίσκει τον άνθρωπο πιο ανώριμο και κτηνώδη από ποτέ, η ομάδα του Imaginarium κάθισε και έγραψε τις σκέψεις της. Με έντονους προβληματισμούς και με συνοδηγό το Sci Fi, δημιούργησε μια ανθολογία ιστοριών μικρού μήκους, στις οποίες μας παρουσιάζει  το δικό της δυστοπικό μέλλον. Θα πρέπει σε αυτό το σημείο να πω πως σαν αναγνώστρια δεν τα πάω καλά με τα διηγήματα. Προτιμώ η ιστορία να εξελίσσεται σε πιο ευρύ πλαίσιο. Αυτό δεν αφορά μόνο ...

  Γράφει η Χριστοδούλου Αικατερίνη Χάνεσαι στο πλήθος βηματισμοί ανώφελοι πολύχρωμα βαρύγδουπα παπούτσια αφήνουν το στίγμα τους στο γκρίζο πλακόστρωτο. Αδικία, έπαρση, κακία πόνος, μελαγχολία μεταμφιεσμένη λάσπη. Βήματα και πάλι βήματα βιαστικά προγραμματισμένα να σε φτάσουν να σε προσπεράσουν δίχως σκοπό δίχως προορισμό δίχως αιτία Μονάχα να σε πάνε ένα βήμα παραπέρα Νίκη, θρίαμβος, χειροκρότημα ! Προσωρινό αίσθημα λύτρωσης Απελευθέρωσης, ανικανοποίησης Καφέ, γκρίζα, μαύρα βήματα σχολαστικά. Μικρά μεγάλα Αισθητά βήματα πολιορκίας. Άλμα ανημποριάς Μειδίαμα μελαγχολίας Μια οδύνη που εκφράζει χαρά Σαμποτάζ Αυτομαστίγωμα Υποτάξου! Κοινωνία μηχανική Βήματα που τσαλαπατούν σε λάθη, όνειρα, ανθρώπους Ψυχές του χθες και του σήμερα Σημάδια βαθειά στο πέρασμα των χρόνων, της νιότης, της πρόωρης ενηλικίωσης. Γραμμές ακανόνιστες η μια πάνω στην άλλη που τέμνουν για λίγο.. Διασταυρώνουν τις ζωές τους Ενώνονται Γίνονται ένα Πλάνη ! Πλήθος ! Ακούς μονάχα βήματα βήματα.. Κι είσαι τόσο μικρός τόσο...