Γιατί τόσο hate για τους Έλληνες συγγραφείς; Ή αν το hate είναι δυνατή λέξη και θέλουμε κάτι λίγο πιο ήσυχο, γιατί τόση αμφισβήτηση; Καχυποψία; Κριτική; Είδα ένα post πρόσφατα που με έκανε να σκεφτώ. Κι όταν σκέφτομαι για τα βιβλία, θέλω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ανοίγουν συζητήσεις, να ανταλλάσσουμε απόψεις. Οπότε να 'μαι πάλι με ένα θέμα που -δεν σου κρύβω- κάνει το αίμα μου να βράζει. Γιατί; Γιατί είμαι Έλληνας συγγραφέας και, ως εκ τούτου, με αφορά άμεσα. Έχοντας πει αυτό, και χωρίς κανέναν σκοπό να σε σοκάρω, να σου πω ότι δεν αδικώ τους αναγνώστες που σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Άσε με να σου εξηγήσω. Τι χρειάζεται σήμερα ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα για να δει το βιβλίο του να εκδίδεται; Αν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες είναι «ταλέντο», είσαι ρομαντική ψυχή και γι’ αυτό έχεις τη συμπάθειά μου. Θα μου επιτρέψεις όμως να σε κατεβάσω από το ροζ συννεφάκι, μόνο για λίγο. Τι χρειάζεται λοιπόν; Διασυνδέσεις , μεγάλο following στα social και budget . Όχι απαρ...
Γράφει η Χριστοδούλου Αικατερίνη Φως Άπλετο φως προσπέπτει διεισδύει σε κάθε κύτταρο της τρωτής τούτης σάρκας Αλόμορφες προεκτάσεις Μιας κινούμενης Κλεμμένης Ποθητής ζωής.. Αντανακλάσεις σκιών Άκαμπτες μαριονέτες Με βαριά λασπωμένα μαλλιά σαν βαλτώδη φυτά σε προσήλια ημισκιερή όχθη κάποιας απόκρυφης λίμνης Σε ένα ξέφρενο παράλογο παραλήρημα φωτός Διάχυση αισθήσεων στον υπέρτατο βαθμό Λευκό Μαύρο Αντιθέσεις Κραυγές Και μετά.. σιωπή Ασυνήθιστη σιωπή Μιας λάμψης φωτός .. που ξεψυχά .. Κ.Χ Απο την ποιητική της συλλογή "Ζωή και Ποίηση"